Opdracht D: Inleiding van een Onderzoeksverslag
Teamgrootte en de relatie met Teamcohesie en Psychologische Veiligheid in multidisciplinaire
ambulante teams
Naam: Ryan van der Vijver
Studentnummer: 852807676
Cursus: PB0712 Literatuurstudie
Begeleider: Xynthia
Examinator: dr. Jenny van Beek
Inleverdatum: 19-01-2026
Aantal woorden: 1585
1
, Teamgrootte en de relatie met Teamcohesie en Psychologische Veiligheid in multidisciplinaire
ambulante teams.
In de afgelopen jaren is de organisatie van de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) in
Nederland veranderd (Trimbos-instituut, z.d.). Met de beleidswijziging in 2012 verschoof de focus
naar behandeling in de thuissituatie, aangeduid als ambulantisering (Trimbos-instituut, z.d.). Door de
ambulantisering is het aantal klinische behandelplekken gedaald van 18.700 in 2012 naar 14.250 in
2018 (Kroon et al., 2019; Trimbos-instituut, z.d.). In Nederland leven ongeveer 280.000 mensen met
een ernstige psychiatrische aandoening (EPA) (Trimbos-instituut, z.d.). In Nederland wordt EPA
gedefinieerd als: een cliënt met een psychische stoornis volgens het Diagnostic and Statistical
Manual (DSM), met een langdurig beloop (>2 jaar) en beperkingen in het sociaal en/of
maatschappelijk functioneren (Delespaul & Consensusgroep EPA., 2013). Een deel van deze cliënten
is afhankelijk van ambulante zorg (Trimbos-instituut, z.d.). Doordat de zorg vaker ambulant
georganiseerd wordt, werken GGZ-professionals in verschillende thuissituaties, met een variatie in
cliëntproblematiek en afstemming met andere hulpverleners (Krompa et al., 2022). Deze contexten
zijn minder voorspelbaar dan een klinische setting, wat hogere eisen stelt aan de inrichting van
ambulante GGZ-teams, met name aan de onderlinge afstemming (Krompa et al., 2022).
Ambulante GGZ-professionals werken in multidisciplinaire teams, die verschillen in omvang
en samenstelling (Krompa et al., 2022). Ambulante teams bestaan bijvoorbeeld uit verpleegkundigen,
GGZ-agogen, psychologen en psychiaters (Krompa et al., 2022). De teamgrootte van deze teams
wordt uitgedrukt in het aantal fulltime werkzame professionals (Krompa et al., 2022; Geerts et al.,
2021). Een goede onderlinge afstemming binnen ambulante GGZ-teams is van belang, aangezien de
hulpverlening sterk leunt op het afstemmen van taken en het delen van informatie tussen
professionals (Krompa et al., 2022). Onvoldoende afstemming kan leiden tot miscommunicatie en
een toename van de werkdruk (Corbaz-Kurth et al., 2025; Krompa et al., 2022).
De samenwerking binnen de ambulante GGZ verschilt per team en hangt samen met
verschillende onderliggende teamprocessen, zoals teamcohesie en psychologische veiligheid
2
Teamgrootte en de relatie met Teamcohesie en Psychologische Veiligheid in multidisciplinaire
ambulante teams
Naam: Ryan van der Vijver
Studentnummer: 852807676
Cursus: PB0712 Literatuurstudie
Begeleider: Xynthia
Examinator: dr. Jenny van Beek
Inleverdatum: 19-01-2026
Aantal woorden: 1585
1
, Teamgrootte en de relatie met Teamcohesie en Psychologische Veiligheid in multidisciplinaire
ambulante teams.
In de afgelopen jaren is de organisatie van de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) in
Nederland veranderd (Trimbos-instituut, z.d.). Met de beleidswijziging in 2012 verschoof de focus
naar behandeling in de thuissituatie, aangeduid als ambulantisering (Trimbos-instituut, z.d.). Door de
ambulantisering is het aantal klinische behandelplekken gedaald van 18.700 in 2012 naar 14.250 in
2018 (Kroon et al., 2019; Trimbos-instituut, z.d.). In Nederland leven ongeveer 280.000 mensen met
een ernstige psychiatrische aandoening (EPA) (Trimbos-instituut, z.d.). In Nederland wordt EPA
gedefinieerd als: een cliënt met een psychische stoornis volgens het Diagnostic and Statistical
Manual (DSM), met een langdurig beloop (>2 jaar) en beperkingen in het sociaal en/of
maatschappelijk functioneren (Delespaul & Consensusgroep EPA., 2013). Een deel van deze cliënten
is afhankelijk van ambulante zorg (Trimbos-instituut, z.d.). Doordat de zorg vaker ambulant
georganiseerd wordt, werken GGZ-professionals in verschillende thuissituaties, met een variatie in
cliëntproblematiek en afstemming met andere hulpverleners (Krompa et al., 2022). Deze contexten
zijn minder voorspelbaar dan een klinische setting, wat hogere eisen stelt aan de inrichting van
ambulante GGZ-teams, met name aan de onderlinge afstemming (Krompa et al., 2022).
Ambulante GGZ-professionals werken in multidisciplinaire teams, die verschillen in omvang
en samenstelling (Krompa et al., 2022). Ambulante teams bestaan bijvoorbeeld uit verpleegkundigen,
GGZ-agogen, psychologen en psychiaters (Krompa et al., 2022). De teamgrootte van deze teams
wordt uitgedrukt in het aantal fulltime werkzame professionals (Krompa et al., 2022; Geerts et al.,
2021). Een goede onderlinge afstemming binnen ambulante GGZ-teams is van belang, aangezien de
hulpverlening sterk leunt op het afstemmen van taken en het delen van informatie tussen
professionals (Krompa et al., 2022). Onvoldoende afstemming kan leiden tot miscommunicatie en
een toename van de werkdruk (Corbaz-Kurth et al., 2025; Krompa et al., 2022).
De samenwerking binnen de ambulante GGZ verschilt per team en hangt samen met
verschillende onderliggende teamprocessen, zoals teamcohesie en psychologische veiligheid
2
