Samenvatting MBZ hyperthyreoïdie

Aandoening: Hyperthyreoïdie

Oorzaak
Beschrijf de normale fysiologie en wat er bij deze aandoening hierin mis gaat.
 Ziekte van Graves: auto-immuunziekte waarbij het lichaam antistoffen maakt tegen lichaamseigen
cellen, in dit geval tegen de TSH-receptor op de schildkliercellen. Deze antistoffen zetten de schildklier
aan om meer schildklierhormoon te gaan maken. Bij de normale fysiologie gebeurt dit niet.
 Toxisch multinodulair struma/toxisch adenoom (Ziekte van Plummer): nodulair betekent knobbelig;
struma is een vergrote schildklier. De knobbels zijn vaak goedaardig, toxisch slaat op de te hoge
hormoonproductie. De klachten zijn minder opvallend dan bij de ziekte van Graves. Het ontstaat
meestal sluipend. Deze aandoening zie je vooral bij oudere mensen die al jarenlang een nodulair
struma hebben. De meest voorkomende verschijnselen zijn een snelle polsfrequentie en struma. Als
er slechts één (hyper)actieve knobbel is, noem je dit een toxisch adenoom of nodus (knobbel). In de
normale fysiologie gebeurt dit niet.
 Externe factoren:
 Medische handelingen.
 Voedingssupplementen:
 Voedingssupplementen met een hoog jodiumgehalte (tien tot twintig maal de aanbevolen
hoeveelheid per dag; bijvoorbeeld kelp of zeewier). Incidenteel gebruik van
voedingssupplementen met veel jodium levert geen problemen op, regelmatig gebruik wel.
 Illegale afslankmiddelen, die schildklierhormoon bevatten.
 Zelfzorgmedicatie:
 Overdosering van schildklierhormoon.
 Lithium.
 Jodiumhoudende contrastmiddelen.
 Jodiumhoudende medicatie zoals amiodaron (middel tegen angina pectoris).
 Zelfmedicatie met via internet bestelde middelen, die schildklierhormoon bevatten.
 In de normale fysiologie is dit niet.
 Centrale hyperthyreoïdie: er ontstaat een hypofyse-adenoom dat een overmaat aan TSH produceert.
Door de overmaat aan TSH gaat de schildklier te veel schildklierhormoon produceren. Dit gebeurt bij
de normale fysiologie niet.
 Zwangerschap. In de normale fysiologie is dit niet.
 Schildklierontsteking: het opgeslagen schildklierhormoon wordt ineens aan het bloed afgegeven,
waardoor dezelfde klachten ontstaan als bij hyperthyreoïdie. Bij de normale fysiologie is dit niet zo.
Symptomen
Beschrijf vanuit je fysiologische kennis de gevolgen van deze aandoening in het lichaam. Geef dus niet
alleen een rijtje symptomen, maar geef ook een bondige verklaring van de symptomen.
 Zenuwachtigheid.
 Gejaagdheid.
 Last van warmte.
 Versnelde hartslag.
 Hartkloppingen.
 Overmatig transpireren.
 Gewichtsverlies.
 Toegenomen eetlust.
 Trillende handen/vingers.
 Vermoeidheid.
 Spierzwakte.
 Kortademigheid bij inspanning.
 Psychische klachten: ongeduld, geïrriteerdheid, emotionele labiliteit, angst, gevoel van uitputting, niet

, kunnen stoppen met werken, ‘burn-out’, agressie, laag zelfvertrouwen en psychische belasting.
 Slecht slapen.
 Soms onregelmatige, snelle hartslag (gevoel van ‘fladderen’).
 Verandering in de menstruatie.
 Vergroting van de schildklier (struma of krop).
 Oogklachten (bij de ziekte van Graves).
 Hartritmestoornissen.
 Hartkramp in rust.
 Diarree (niet constant).
 Zachte kleverige ontlasting.
 Onrustig bewegen.
 Miskramen, onvruchtbaarheid.
 Haaruitval.
 Afbrokkelende nagels.
 Gevoelig voor geluid.
 Hoge bloeddruk.
Mogelijke complicaties (van de aandoening zelf) en prognose
Beschrijf wat de gevolgen op langere termijn kunnen zijn van deze aandoening.
 Complicaties:
 Cardiovasculaire of hartcomplicaties: hyperthyreoïdie kan het hart op verschillende manieren
beïnvloeden en ernstige complicaties veroorzaken:
 Atriale fibrillatie (een hartritmestoornis) verhoogt het risico op een beroerte.
 Een verhoogde hartslag.
 Congestief hartfalen (een gezondheidstoestand waarbij het hart niet voldoende bloed kan
pompen om aan de behoeften van het lichaam te voldoen).
 Osteoporose: hyperthyreoïdie kan, indien onbehandeld, de botten zwak en broos maken.
Overmatige productie van het schildklierhormoon zal waarschijnlijk voorkomen dat het
lichaam calcium (nodig voor botsterkte) in de botten opneemt.
 Thyrotoxische crisis: als dit gebeurt, is de kans groot dat de symptomen verergeren, wat leidt
tot een verhoogde hartslag, koorts, of hallucinatie. In dergelijke situaties is het cruciaal om
onmiddellijk medische hulp te zoeken.
 Ontstoken of gezwollen huid: mensen met de ziekte van Graves lopen een groter risico op de
ziekte van Graves, waarbij de huid opzwelt en rood wordt, vooral op de voeten en schenen.
 Oogproblemen: mensen met de ziekte van Graves zijn vatbaar voor het ontwikkelen van
verschillende oogproblemen, zoals verhoogde gevoeligheid voor licht, gezwollen ogen, rode
ogen en uitpuilende ogen. Deze problemen kunnen, indien niet behandeld, ook leiden tot
verlies van het gezichtsvermogen.
 Prognose: in principe goed, aangezien het goed behandelbaar is met een normale levensverwachting
en kwaliteit van leven. De specifieke prognose hangt echter af van de onderliggende oorzaak en de
ernst van de aandoening, en het is cruciaal om complicaties zoals een verhoogd risico op hart- en
vaatziekten of botproblemen te vermijden door een goede behandeling. Bij de ziekte van Graves kan
de ziekte na een medicamenteuze behandeling soms genezen, maar er is ook een kans dat de ziekte
terugkomt.
Diagnostiek
Beschrijf ook bondig wat de voor- en nadelen van verschillende mogelijkheden zijn (bijv. invasief of niet;
pijnlijk of niet; tijdsduur voor uitslag bekend is; etc).
 Bloedonderzoek: schildklierhormoon (vrij T4 = fT4) en schildklier stimulerend hormoon (TSH).
 Een verlaagd TSH en verhoogd fT4 wijst op een thyreotoxicose. Als er te veel schildklierhormoon
is gevonden, wordt naar de oorzaak hiervan gezocht door middel van aanvullend bloedonderzoek.
Bij de ziekte van Graves worden TSH-receptor antistoffen in het bloed gevonden.
 Voordelen: