samenvatting H9-H13 inleiding in de criminologie

Hoofdstuk 9
Kenmerken van het positivistisch criminologisch
onderzoek


Inleiding
Twee types van criminologisch onderzoek

- Kwantitatief onderzoek: positivisme
o NW-methode toepassen op soc themas
- Kwalitatief onderzoek
o Kwanti is niet voldoende om de ingewikkeldheid van de
mensen te onderzoeken
o Contexten veranderen, manselijke interacties en acties  te
complex voor NW



Positivistisch criminologisch onderzoek: 5 basiskenmerken

1. Empirisme
2. Determinisme/probabilisme
3. Reductionisme
4. Wetenschappelijke methode
5. Wetenschappelijke theorie
 Ontologische en epistemologische uitgangspunten!




1.Empirisch kennen
 Uitgangspunt: kennis steunt op ervaring van externe wereld,
die objectief meetbaar is
 Komt via onze zintuigen tot ons en kan gepercipieerd worden
o Vb: leerprocessen
 Alternatieve kennismodellen
o Rationalisme
• Ware kennis via logisch denken en redeneren
• Intern organiserend principe om waarnemingen te
ordenen en interpreteren
• De epistemologische basis van de wiskunde.
o Constructivisme/interpretivisme
• Verwerpt dat kennis een product is van emperie

,  Wetenschappelijke concepten zijn sociale en
culturele constructies
• Kennis is product van historische en sociale processen
• Onze denkbeelden, interpretaties en beschrijvingen:
sociaal gestructureerd.
• Absolute waarheid bestaat niet
o + (recentelijk) Kritische realisme
• Erkenning van constructivisme
• Onderscheid tussen de 'echte' en de 'waarneembare'
wereld: scheiding tussen ontologie en epistemologie
 Echte wereld: kan niet worden waargenomen en
bestaat onafhankelijk van menselijke percepties,
theorieën en constructies.
 De waarneembare wereld: geconstrueerd vanuit
onze perspectieven en ervaringen door wat
waarneembaar is.
Modern positivisme erkent dat observaties niet mogelijk zijn zonder
concepten
o Kiest meestal voor kritische realisme
De werkelijkheid zijn de niet-waarneembare mechanismen die
gebeurtenissen veroorzaken
 Epistemologie en ontologie zijn gescheiden.
Kennis overstijgt het niveau van de persoon.
 Het is de som van kennis van individuen

,2.determinisme
 Uitgangspunten: verleden bepaalt heden; gedragingen
moeten worden verklaard door voorafgaande gebeurtenissen
of factoren
o Causaliteit is centraal begrip (oorzaak gevolg)

 Hume: vier voorwaarden voor causaliteit
o Constant samengaan van twee gebeurtenissen (oorzaak-
gevolg)
o Contiguïteit: beide gebeurtenissen komen samen voor in
plaats
o Antecedentie: oorzaak dient gevolg vooraf te gaan
o Uitsluiten van andere oorzaken

Kritiek op determinisme:
- Methodologisch:
o Onmogelijk om aan alle voorwaarden voor causaliteit te
voldoen
- Wetenschapsfilosofisch
o Causaliteit is geen objectief kenmerk van externe
werkelijkheid, maar filosofisch construct
 Bestaan verschillende interpretaties van causaliteit die
bepaalde voorwaarde van Hume verwerpen en nieuwe
kenmerken toevoegen
o Geen ruimte voor vrije wil (determinisme)
- Determinisme vervangen door probabilisme
in moderne positivisme:
o Gevolgen zullen meestal voorkomen wanneer oorzaken
aanwezig zijn
o De wetenschapper zal zich tevredenstellen met een schatting
van de juistheid van zijn voorspelling.



3.reductionisme
 Uitgangspunt: geobserveerde fenomenen kunnen worden
herleid tot beperkt aantal verklarende factoren
 Verschillende soorten reducties
o Metafysisch: geobserveerde fenomenen worden herleid tot
een aantal niet-fysische concepten.
o Materieel/biologisch: gedragingen worden herleid tot de
werking van materiële en biologische processen.

,  Alle menselijke gedragingen komen neer op biologische
processen
o Temporeel: elke actie vloeit voort uit een ketting van acties in
het verleden, en gedragingen vormen processen die zich
afspelen gedurende een zekere tijd.
 Neemt 2 vormen aan:
 De tijd zoals gehanteerd in het determinisme.
(Oorzaak en gevolg)
 Globale tijdsperiodes moeten steeds in kleinere
tijdseenheden opgesplitst worden.
 We observeren dus nooit het proces als geheel
Ook afgezwakt door moderne positivisten
Vrije wil  onbestaand
- Daarom wijzen de constructivisten deze vormen af.
 Kennis bekom je door interpretaties v/d werkelijkheid



4.wetenschap als het gebruik van de
wetenschappelijke methode
Positivistische wetenschap: een onderneming die berust op
waarneming van de externe werkelijkheid, niet enkel op rationaliteit en
logisch denken.

Deze methode moet gebaseerd zijn op:

 Objectieve waarneming: Vrij van eigen oordelen
 Gecontroleerde waarneming: observatie vind plaats onder
gecontroleerde condities. (experimenten)
 Hypothetische-deductieve aanpak: Ontwikkeld hypothese over
de mogelijke oorzaken dat men observeert
 Wiskunde en statistiek: staat meer open voor controle
 Publieke controle: resultaten worden gepubliceerd en zijn daarom
controleerbaar en repliceerbaar.

Beperkingen:

Onmogelijke eisen: niet waardevrij en niet volledig objectief
Op zichzelf onvoldoende en ondergeschikt aan theorie.
 Volstaat niet om een wetenschap genoemd te worden
Laat niet toe om complexe menselijke relaties en fenomenen te
beschrijven
- Hiervoor is er nood aan kwalitatieve onderzoeksmethodes
Wordt in variabele mate erkend door moderne positivisten