Samenvatting Arbeidsrecht
H1
Onzelfstandige beroepsbevolking = iemand die een betaalde baan
heeft en dus voor een baas werkt.
3 verschillende groepen onzelfstandige beroepsbevolking:
1. Private sector: mensen in het bedrijfsleven
2. Publieke sector: ambtenaren
3. Semipublieke sector: mensen die zijn verbonden aan organisaties
en instellingen binnen de private sector. Ze zijn financieel
afhankelijk van de overheid -> ziekenhuispersoneel,
verpleegtehuizen, buurthuizen, onderwijs etc.
6 belangrijkste rechtsbronnen:
1. het arbeidsovereenkomstenrecht (BW)
2. het vermogensrecht algemeen
3. overige wetten met betrekking tot de private sector
4. de jurisprudentie
5. de cao
6. het verdrag
Obligatoire overeenkomst = een overeenkomst waaruit verbintenissen
voortvloeien.
Verbintenis = een rechtsbetrekking tussen ten minste twee partijen, die
ertoe leidt dat de ene partij een of meer rechten verkrijgt en de andere
partij een of meer plichten op zich neemt.
-> werkgever is verplicht loon te betalen en de werknemer heeft de plicht
arbeid te verrichten.
Arbeidsrechtelijke uitspraken:
- Jurisprudentie Arbeidsrecht (JAR)
- Rechtspraak Arbeidsrecht (RAR)
Cao = gunstiger voor de werknemer dan bepaald in BW 7.
Verdrag = overeenkomst gesloten tussen twee of meer landen.
Implementatie = richtlijnen die zijn uitgevaardigd op grond van
verdragen die de aangesloten lidstaten diende om te zetten in nationale
regelgeving.
4 vormen:
1. Dwingend recht = dat het recht, waarvan niet of niet ten nadele
van de werknemer mag worden afgeweken.
2. Driekwartdwingend recht = dat recht, waarvan uitsluitend kan
worden afgeweken bij collectieve arbeidsovereenkomst (Cao) of bij
, de regeling door of namens een bevoegd bestuursorgaan. Van deze
twee is de afwijking bij cao van echt praktisch belang. Bij
driekwartdwingend recht kunnen dus alleen de vakbonden en de
werkgevers(organisatie) in gezamenlijk overleg, met een cao als
resultaat, een andere regeling dan die in de wet staat vermeld.
3. Semidwingend recht = het recht waarvan alleen kan worden
afgeweken bij schriftelijk aangegane overeenkomst. Met andere
woorden: semidwingend recht kunnen de werkgever en werknemer
individueel van het bepaalde in de wet afwijken, mits dit maar
schriftelijk plaatsvindt.
4. Aanvullend recht = dat recht, waarvan altijd – ook individueel en
mondeling – mag worden afgeweken.
Dwingend recht -> elk beding, strijdig met enige bepaling van dit artikel, is
nietig of vernietigbaar.
Driekwartdwingend recht -> bij cao of regeling van een bevoegde
bestuursorgaan.
Semidwingend -> staat aangegeven in de wet in welke marge je mag
afwijken van een bepaling.
Aanvullend recht - > als er gezwegen wordt over de vraag of ervan mag
worden afgeweken en zo ja, hoe.
Absolute competentie = welk soort gerecht (rechtbank, gerechtshof of
Hoge Raad) is bevoegd?
Relatieve competentie = welke van de vele rechters van een bepaald
soort is bevoegd, met andere woorden: in welke plaats zal de zaak
plaatsvinden?
Alle individuele vorderingen op het terrein van sociaal recht moeten bij de
rechtbank worden ingesteld. Arbeidszaken (vorderingen die op een
arbeidsovereenkomst betrekking hebben) worden altijd door de
kantonrechter behandeld. De hoogte van het gevorderde bedrag speelt
geen enkele rol. -> de kantonrechter is de absoluut bevoegde rechter.
Eén uitzondering betreft de bestuurder van een naamloze of een besloten
vennootschap (nv of bv) -> ook wel statutair directeur genoemd:
Geschillen tussen de bestuurder en de nv of bv waarvoor hij werkzaam is,
worden door de gewone sector civiel (dus niet door de kantonrechter)
behandeld, mits het een vordering betreft van meer dan €25.000 of
waarbij het bedrag onbepaald is -> art. 2:131 en 24 BW.
Relatieve competentie -> de woonplaats of vestigingsplaats van de
wederpartij, de gedaagde of de plaats waar de arbeid gewoonlijk wordt
verricht.
Vestigingsplaats = de plaats waar de kantonrechter gevestigd is.
,H2
3 overeenkomsten:
1. arbeidsovereenkomst -> art. 7:610-691 BW
2. de overeenkomst tot aanneming van werk -> art. 7:750-769 BW
3. de overeenkomst van opdracht -> art. 7:400-413 BW
De arbeidsovereenkomst onderscheidt zich van de overige twee
overeenkomsten door de aanwezigheid van een gezagsverhouding. De
overeenkomst tot aanneming verschilt van de overeenkomst van opdracht
door het stoffelijk voorwerp dat tot stand komt.
Onder gezag = in dienst van.
Gezagsverhouding = als de werkgever gerechtigd is tijdens het werk
eenzijdige instructies aan de werknemer te geven, die deze heeft op te
volgen. De arbeidsprestatie is bij de aanvang nog onbepaald, dat wil
zeggen: tijdens het werk kunnen nog opdrachten en aanwijzingen worden
gegeven.
Groen/Schoevers
- Wat hebben partijen ten tijde van het sluiten van de overeenkomst
beoogd? Met andere woorden: de rechter moet vaststellen wat
de partijbedoeling is geweest.
- Hoe hebben partijen vanaf het moment dat de overeenkomst is gaan
‘werken’, feitelijk uitvoering aan de overeenkomst gegeven? Met
andere woorden: hebben ze ook dagelijks concreet gehandeld
zoals ze hebben afgesproken toen ze de overeenkomst
sloten?
Formele gezagscriterium = alle kenmerken moeten onderling in
verband in ogenschouw worden genomen. Daarbij staat de mate waarin
de betreffende overeenkomst lijkt op de reguliere arbeidsovereenkomst
centraal.
Materiële gezagscriterium = er moet worden bezien in hoeverre de
ondernemer bevoegd is de werker eenzijdige instructies te geven bij de
uitvoering van de arbeid.
, 3 aanknopingspunten bij beantwoording van de vraag of het formele
gezagscriterium is voldaan:
1. Wat is de mate van continuïteit van de betreffende arbeidsrelatie?
2. Wie draagt de eindverantwoordelijkheid voor het resultaat van de
arbeid?
3. Wordt loon betaald op wijze die gebruikelijk is bij de andere
werknemers in de onderneming? Geldt hetzelfde voor de andere
arbeidsvoorwaarden?
Continuïteit = als de werknemer gedurende een bepaalde werktijd in
een vaste regelmaat werkzaam is voor de wederpartij.
Eindverantwoordelijkheid = draagt een ander dan degene die bijv. een
huis heeft gebouwd de eindverantwoordelijkheid voor het resultaat, dan
duidt dit op een arbeidsovereenkomst.
Loonbetaling = als de werker betaald wordt zoals andere werknemers,
dan kan dat een aanwijzing zijn dat er aan de formele gezagscriterium
voldaan is. Een werknemer heeft recht op brutoloon en krijgt normaal (na
aftrek van loonbelasting en premies sociale verzekeringen) een nettoloon
uitbetaald.
Wel of geen arbeidsovereenkomst toetsen aan:
Partijbedoeling + feitelijke uitvoering
Vaststellen op grond van:
Formeel
gezagscriterium: Materieel
Loon/ gezagscriterium:
arbeidsvoorwaard Eenzijdige
en instructies tijdens
Continuïteit het werk
Eindverantwoorde
lijkheid +
Waadi = wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs
-> regels met betrekking tot het voorkomen van fraude met belastingen
en sociale verzekeringspremies.
-> onderkruipersverbod: uitzendbureaus mogen geen uitzendkrachten
sturen naar ondernemingen waar gestaakt wordt.
H1
Onzelfstandige beroepsbevolking = iemand die een betaalde baan
heeft en dus voor een baas werkt.
3 verschillende groepen onzelfstandige beroepsbevolking:
1. Private sector: mensen in het bedrijfsleven
2. Publieke sector: ambtenaren
3. Semipublieke sector: mensen die zijn verbonden aan organisaties
en instellingen binnen de private sector. Ze zijn financieel
afhankelijk van de overheid -> ziekenhuispersoneel,
verpleegtehuizen, buurthuizen, onderwijs etc.
6 belangrijkste rechtsbronnen:
1. het arbeidsovereenkomstenrecht (BW)
2. het vermogensrecht algemeen
3. overige wetten met betrekking tot de private sector
4. de jurisprudentie
5. de cao
6. het verdrag
Obligatoire overeenkomst = een overeenkomst waaruit verbintenissen
voortvloeien.
Verbintenis = een rechtsbetrekking tussen ten minste twee partijen, die
ertoe leidt dat de ene partij een of meer rechten verkrijgt en de andere
partij een of meer plichten op zich neemt.
-> werkgever is verplicht loon te betalen en de werknemer heeft de plicht
arbeid te verrichten.
Arbeidsrechtelijke uitspraken:
- Jurisprudentie Arbeidsrecht (JAR)
- Rechtspraak Arbeidsrecht (RAR)
Cao = gunstiger voor de werknemer dan bepaald in BW 7.
Verdrag = overeenkomst gesloten tussen twee of meer landen.
Implementatie = richtlijnen die zijn uitgevaardigd op grond van
verdragen die de aangesloten lidstaten diende om te zetten in nationale
regelgeving.
4 vormen:
1. Dwingend recht = dat het recht, waarvan niet of niet ten nadele
van de werknemer mag worden afgeweken.
2. Driekwartdwingend recht = dat recht, waarvan uitsluitend kan
worden afgeweken bij collectieve arbeidsovereenkomst (Cao) of bij
, de regeling door of namens een bevoegd bestuursorgaan. Van deze
twee is de afwijking bij cao van echt praktisch belang. Bij
driekwartdwingend recht kunnen dus alleen de vakbonden en de
werkgevers(organisatie) in gezamenlijk overleg, met een cao als
resultaat, een andere regeling dan die in de wet staat vermeld.
3. Semidwingend recht = het recht waarvan alleen kan worden
afgeweken bij schriftelijk aangegane overeenkomst. Met andere
woorden: semidwingend recht kunnen de werkgever en werknemer
individueel van het bepaalde in de wet afwijken, mits dit maar
schriftelijk plaatsvindt.
4. Aanvullend recht = dat recht, waarvan altijd – ook individueel en
mondeling – mag worden afgeweken.
Dwingend recht -> elk beding, strijdig met enige bepaling van dit artikel, is
nietig of vernietigbaar.
Driekwartdwingend recht -> bij cao of regeling van een bevoegde
bestuursorgaan.
Semidwingend -> staat aangegeven in de wet in welke marge je mag
afwijken van een bepaling.
Aanvullend recht - > als er gezwegen wordt over de vraag of ervan mag
worden afgeweken en zo ja, hoe.
Absolute competentie = welk soort gerecht (rechtbank, gerechtshof of
Hoge Raad) is bevoegd?
Relatieve competentie = welke van de vele rechters van een bepaald
soort is bevoegd, met andere woorden: in welke plaats zal de zaak
plaatsvinden?
Alle individuele vorderingen op het terrein van sociaal recht moeten bij de
rechtbank worden ingesteld. Arbeidszaken (vorderingen die op een
arbeidsovereenkomst betrekking hebben) worden altijd door de
kantonrechter behandeld. De hoogte van het gevorderde bedrag speelt
geen enkele rol. -> de kantonrechter is de absoluut bevoegde rechter.
Eén uitzondering betreft de bestuurder van een naamloze of een besloten
vennootschap (nv of bv) -> ook wel statutair directeur genoemd:
Geschillen tussen de bestuurder en de nv of bv waarvoor hij werkzaam is,
worden door de gewone sector civiel (dus niet door de kantonrechter)
behandeld, mits het een vordering betreft van meer dan €25.000 of
waarbij het bedrag onbepaald is -> art. 2:131 en 24 BW.
Relatieve competentie -> de woonplaats of vestigingsplaats van de
wederpartij, de gedaagde of de plaats waar de arbeid gewoonlijk wordt
verricht.
Vestigingsplaats = de plaats waar de kantonrechter gevestigd is.
,H2
3 overeenkomsten:
1. arbeidsovereenkomst -> art. 7:610-691 BW
2. de overeenkomst tot aanneming van werk -> art. 7:750-769 BW
3. de overeenkomst van opdracht -> art. 7:400-413 BW
De arbeidsovereenkomst onderscheidt zich van de overige twee
overeenkomsten door de aanwezigheid van een gezagsverhouding. De
overeenkomst tot aanneming verschilt van de overeenkomst van opdracht
door het stoffelijk voorwerp dat tot stand komt.
Onder gezag = in dienst van.
Gezagsverhouding = als de werkgever gerechtigd is tijdens het werk
eenzijdige instructies aan de werknemer te geven, die deze heeft op te
volgen. De arbeidsprestatie is bij de aanvang nog onbepaald, dat wil
zeggen: tijdens het werk kunnen nog opdrachten en aanwijzingen worden
gegeven.
Groen/Schoevers
- Wat hebben partijen ten tijde van het sluiten van de overeenkomst
beoogd? Met andere woorden: de rechter moet vaststellen wat
de partijbedoeling is geweest.
- Hoe hebben partijen vanaf het moment dat de overeenkomst is gaan
‘werken’, feitelijk uitvoering aan de overeenkomst gegeven? Met
andere woorden: hebben ze ook dagelijks concreet gehandeld
zoals ze hebben afgesproken toen ze de overeenkomst
sloten?
Formele gezagscriterium = alle kenmerken moeten onderling in
verband in ogenschouw worden genomen. Daarbij staat de mate waarin
de betreffende overeenkomst lijkt op de reguliere arbeidsovereenkomst
centraal.
Materiële gezagscriterium = er moet worden bezien in hoeverre de
ondernemer bevoegd is de werker eenzijdige instructies te geven bij de
uitvoering van de arbeid.
, 3 aanknopingspunten bij beantwoording van de vraag of het formele
gezagscriterium is voldaan:
1. Wat is de mate van continuïteit van de betreffende arbeidsrelatie?
2. Wie draagt de eindverantwoordelijkheid voor het resultaat van de
arbeid?
3. Wordt loon betaald op wijze die gebruikelijk is bij de andere
werknemers in de onderneming? Geldt hetzelfde voor de andere
arbeidsvoorwaarden?
Continuïteit = als de werknemer gedurende een bepaalde werktijd in
een vaste regelmaat werkzaam is voor de wederpartij.
Eindverantwoordelijkheid = draagt een ander dan degene die bijv. een
huis heeft gebouwd de eindverantwoordelijkheid voor het resultaat, dan
duidt dit op een arbeidsovereenkomst.
Loonbetaling = als de werker betaald wordt zoals andere werknemers,
dan kan dat een aanwijzing zijn dat er aan de formele gezagscriterium
voldaan is. Een werknemer heeft recht op brutoloon en krijgt normaal (na
aftrek van loonbelasting en premies sociale verzekeringen) een nettoloon
uitbetaald.
Wel of geen arbeidsovereenkomst toetsen aan:
Partijbedoeling + feitelijke uitvoering
Vaststellen op grond van:
Formeel
gezagscriterium: Materieel
Loon/ gezagscriterium:
arbeidsvoorwaard Eenzijdige
en instructies tijdens
Continuïteit het werk
Eindverantwoorde
lijkheid +
Waadi = wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs
-> regels met betrekking tot het voorkomen van fraude met belastingen
en sociale verzekeringspremies.
-> onderkruipersverbod: uitzendbureaus mogen geen uitzendkrachten
sturen naar ondernemingen waar gestaakt wordt.
