Anatomie = bouw van het lichaam
Fysiologie = werking van het lichaam
Pathologie = ziekteleer. Als er in de bouw of werking iets niet goed is. Pathos = ziekte.
Les 1
Klinisch redeneren
• De vaardigheid om eigen observaties en interpretaties te koppelen aan medische kennis. Zo
kunnen verpleegkundigen goed onderbouwen welke verpleegkundige interventies zij moeten
inzetten bij een ziektebeeld of verpleegprobleem.
• Het procesmatig gegevens verzamelen en analyseren gericht op het vaststellen van vragen
en problemen van de zorgvrager en het kiezen van daarbij passende zorgresultaten en
interventies.
De zes deelvaardigheden voor een verantwoorde klinische redenatie
Stap 1: Oriëntatie op de situatie/klinisch beeld Men overziet de situatie, men presenteert het klinisch
beeld en de parametrie, men benoemt en beargumenteert de bijpassende differentiële diagnoses./
Stap 2: Klinische probleemstellingen Men beredeneert wat bij het klinisch beeld/ differentiële
diagnoses de kernproblemen zijn m.b.t. de volgende drie gebieden: somatisch, psychosociaal en op
het gebied van de ADL.
Stap 3: Aanvullend klinisch onderzoek Men denkt mee met de arts over ontbrekende informatie. Men
beredeneert op welke wijze deze informatie verkregen kan worden.
Stap 4: Klinisch beleid Men beredeneert de aanpak voor de kernproblemen passend bij het klinisch
beeld/ differentiële diagnoses.
Stap 5: Klinisch verloop Men beredeneert het gewenste en het mogelijk ongewenste verloop van de
ziekte en het beleid, hoe dit te herkennen is en hoe en wanneer de situatie geëvalueerd dient te
worden.
Stap 6: Nabeschouwing Ter afsluiting beschouwt men de gehele situatie, de zorg en zijn eigen
aandeel daarin en wat men geleerd heeft van deze beroepssituatie.
Methodisch handelen
Methodisch handelen is het handelen volgens een vaste, weldoordachte manier om daarbij op een zo
effectief en efficiënt mogelijke wijze het doel te bereiken dat men voor ogen heeft of dat nagestreefd
moet worden. Het methodisch handelen is een proces dat zowel het handelen als het denken omvat.
Wanneer er gesproken wordt van verpleegkundig redeneren hebben we het over het denkproces.
Methodisch handelen biedt de structuur voor het klinisch redeneren. Continue cyclisch proces:
• risico-inschatting
De verpleegkundige weet op basis van de diepgaande kennis welke mensen een verhoogd risico
hebben op het ontstaan van een bepaald probleem.
• vroeg signalering
De verpleegkundige weet dat veel problemen zich aandienen met voortekenen of vroege symptomen,
waardoor er een tijdige signalering plaatsvindt.
• probleemherkenning
De verpleegkundige richt zich op een groot aantal problemen die zich bij heel verschillende situaties
kan voordoen, van problemen met voeding tot problemen in de sociale context.
• interventie
De verpleegkundige past een groot scala aan interventies toe.
,• monitoring, dossiervering en evaluatie
De verpleegkundige monitort de werkzaamheden van de interventies en volgt het beloop van ziekte,
de aandoening of de behandeling en legt dit vast volgens afgesproken werkwijze. De evaluatie wordt
regelmatig gedaan om te bepalen of de doelen gehaald zijn of bijgesteld dienen te worden.
Biomedisch domein: op gebied van anatomie, fysiologie en pathologie
De relatie hiertussen is het linken van observaties vanuit het biomedisch domein, om met het
klinische besluitvormingsproces tot een besluit te komen.
Relatie klinisch redeneren en methodisch handelen
Doordat je vaak redeneert bij patiënten kun je het methodisch handelen het beste toepassen bij
nieuwe patiënten. Methodisch handelen = het handelen volgens een vaste, weldoordachte, manier
om daarbij op een zo effectief en efficiënt mogelijke wijze het doel te bereiken dat moet worden
nagestreefd. Het methodisch handelen is een proces dat zowel het handelen als het denken omvat.
CanMEDS-rollen: Canadian Education Directives for Specialists.
Dit zijn de rollen die verpleegkundigen hanteren, met als zorgverlener in het midden.
De canmedsrollen hebben competenties. Een competentie is het vermogen om een taak met de juiste
kennis te verrichten.
1. Zorgverelener --> vakinhoudelijk handelen
2. Communicator --> communicatie
3. Samenwerkingspartner --> samenwerking
4. Reflectieve EBP professional --> kennis en wetenschap
5. Gezondheidsbevorderaar --> maatschappelijk handelen
6. Organisator --> organisatie
7. Professional en de kwaliteitsbevorderaar --> professionaliteit en kwaliteit
Het verpleegkundig proces
1. Verzamelen van gegevens. In deze fase vindt de anamnese plaats en worden de vitale
functies gemeten. De zorgverlening is gebaseerd op het verzamelen van de gegevens.
2. Vaststellen van de verpleegkundige diagnose.
3. Planning van resultaten.
4. Planning van interventies. Selecteren van de verpleegkundige interventies. Interventies zijn
methoden en technieken die je gebruikt om het gedrag van de cliënt te veranderen en hun
omstandigheden te beïnvloeden.
5. Uitvoering.
6. Evaluatie. Vaststellen of de resultaten zijn bereikt.
Les 2
Kennis van de normaalwaarden van basisparameters
Basisparameters Normaalwaarden
Reactiepatroon AVPU / EMV AVPU- score
Alert = als iemand je aankijkt /tegen je praat.
Verbal= iemand reageert op verbale prikkel
Pain = reageren op pijnprikkel
Unresponsive = reageert helemaal niet
EMV:
Eye opening
4. Opent ogen spontaan
3. Opent ogen op aanspreken
2. Opent ogen op pijnprikkel
1.Opent ogen niet
, Motor response
6.Voert eenvoudige opdracht uit
5.Lokaliseert een pijnprikkel
4.Normale reactie op pijnprikkel
3.Abnormaal buigen op pijnprikkel
2.Extensie op pijnprikkel
1.Geen reactie op pijnprikkel
Verbal response
5.Georiënteerd in tijd, plaats en persoon.
4.Conversatie mogelijk, verward
3.Spreekt, maar geen conversatie mogelijk
2. Kreunt alleen
1.Geen verbale uitingen
Oriëntatievermogen Vragen naar tijd, plaats en persoon
Pupilreactie Pupil wordt kleiner bij lichtinval
Pijnscore Geen / licht (0-4), matig (5-7), heftig (8-10).
Normaalwaarde is 0, dus geen pijn.
Ademfrequentie 12 – 18 ademhalingen per minuut
Ademhalingspatroon Regelmatig
Ademgeruis Geen geluid
Saturatie 95 – 100%
Huidskleur Gezonde kleur --> niet bleek / rood.
NIBP ; MAP NIBP = non-invasive blood pressure. 120/80
mmHg. MAP = gemiddelde arteriële druk.
Hartfrequenties 60 –100 p/m
Hartritme Regelmatig
Halsvenen / CVD Centraal venuze druk = R-4 tot R-9.
Capillaire refilltijd 2 seconden
Huidturgor Normaal = vormt snel terug
Laag = huid is droog en blijft wat staan
Slijmvliezencontrole Rood, doorbloed, beetje vochtig
Acute gewichtsveranderingen 100-200 g
Kerntemperatuur 36,5 – 38,0 graden
Peristaltiek Mogen niet stilliggen. Darmperistaltiek kun je
luisteren met stethoscoop. Licht borrelend
geluid, regelmatig geen pijn.
Kennis van de redeneerhulpmiddelen
Als verpleegkundige maak je gebruik van redeneermiddelen. Deze hebben een betekenis in de vorige
opsporing van problemen die een potentiële bedreiging vormen voor de patiënt.
EMV-score (begrijpen)
E = ogen openen
4. Spontaan
3. Bij aanspreken
2. Bij pijn
1. Niet
Motorische reactie
6. Opdracht uitvoeren
5. Lokaliseren pijn
4. Normaal buigen (pijn)
3. Pathologisch buigen
2. Pathologisch strekken
1. Geen reactie
Fysiologie = werking van het lichaam
Pathologie = ziekteleer. Als er in de bouw of werking iets niet goed is. Pathos = ziekte.
Les 1
Klinisch redeneren
• De vaardigheid om eigen observaties en interpretaties te koppelen aan medische kennis. Zo
kunnen verpleegkundigen goed onderbouwen welke verpleegkundige interventies zij moeten
inzetten bij een ziektebeeld of verpleegprobleem.
• Het procesmatig gegevens verzamelen en analyseren gericht op het vaststellen van vragen
en problemen van de zorgvrager en het kiezen van daarbij passende zorgresultaten en
interventies.
De zes deelvaardigheden voor een verantwoorde klinische redenatie
Stap 1: Oriëntatie op de situatie/klinisch beeld Men overziet de situatie, men presenteert het klinisch
beeld en de parametrie, men benoemt en beargumenteert de bijpassende differentiële diagnoses./
Stap 2: Klinische probleemstellingen Men beredeneert wat bij het klinisch beeld/ differentiële
diagnoses de kernproblemen zijn m.b.t. de volgende drie gebieden: somatisch, psychosociaal en op
het gebied van de ADL.
Stap 3: Aanvullend klinisch onderzoek Men denkt mee met de arts over ontbrekende informatie. Men
beredeneert op welke wijze deze informatie verkregen kan worden.
Stap 4: Klinisch beleid Men beredeneert de aanpak voor de kernproblemen passend bij het klinisch
beeld/ differentiële diagnoses.
Stap 5: Klinisch verloop Men beredeneert het gewenste en het mogelijk ongewenste verloop van de
ziekte en het beleid, hoe dit te herkennen is en hoe en wanneer de situatie geëvalueerd dient te
worden.
Stap 6: Nabeschouwing Ter afsluiting beschouwt men de gehele situatie, de zorg en zijn eigen
aandeel daarin en wat men geleerd heeft van deze beroepssituatie.
Methodisch handelen
Methodisch handelen is het handelen volgens een vaste, weldoordachte manier om daarbij op een zo
effectief en efficiënt mogelijke wijze het doel te bereiken dat men voor ogen heeft of dat nagestreefd
moet worden. Het methodisch handelen is een proces dat zowel het handelen als het denken omvat.
Wanneer er gesproken wordt van verpleegkundig redeneren hebben we het over het denkproces.
Methodisch handelen biedt de structuur voor het klinisch redeneren. Continue cyclisch proces:
• risico-inschatting
De verpleegkundige weet op basis van de diepgaande kennis welke mensen een verhoogd risico
hebben op het ontstaan van een bepaald probleem.
• vroeg signalering
De verpleegkundige weet dat veel problemen zich aandienen met voortekenen of vroege symptomen,
waardoor er een tijdige signalering plaatsvindt.
• probleemherkenning
De verpleegkundige richt zich op een groot aantal problemen die zich bij heel verschillende situaties
kan voordoen, van problemen met voeding tot problemen in de sociale context.
• interventie
De verpleegkundige past een groot scala aan interventies toe.
,• monitoring, dossiervering en evaluatie
De verpleegkundige monitort de werkzaamheden van de interventies en volgt het beloop van ziekte,
de aandoening of de behandeling en legt dit vast volgens afgesproken werkwijze. De evaluatie wordt
regelmatig gedaan om te bepalen of de doelen gehaald zijn of bijgesteld dienen te worden.
Biomedisch domein: op gebied van anatomie, fysiologie en pathologie
De relatie hiertussen is het linken van observaties vanuit het biomedisch domein, om met het
klinische besluitvormingsproces tot een besluit te komen.
Relatie klinisch redeneren en methodisch handelen
Doordat je vaak redeneert bij patiënten kun je het methodisch handelen het beste toepassen bij
nieuwe patiënten. Methodisch handelen = het handelen volgens een vaste, weldoordachte, manier
om daarbij op een zo effectief en efficiënt mogelijke wijze het doel te bereiken dat moet worden
nagestreefd. Het methodisch handelen is een proces dat zowel het handelen als het denken omvat.
CanMEDS-rollen: Canadian Education Directives for Specialists.
Dit zijn de rollen die verpleegkundigen hanteren, met als zorgverlener in het midden.
De canmedsrollen hebben competenties. Een competentie is het vermogen om een taak met de juiste
kennis te verrichten.
1. Zorgverelener --> vakinhoudelijk handelen
2. Communicator --> communicatie
3. Samenwerkingspartner --> samenwerking
4. Reflectieve EBP professional --> kennis en wetenschap
5. Gezondheidsbevorderaar --> maatschappelijk handelen
6. Organisator --> organisatie
7. Professional en de kwaliteitsbevorderaar --> professionaliteit en kwaliteit
Het verpleegkundig proces
1. Verzamelen van gegevens. In deze fase vindt de anamnese plaats en worden de vitale
functies gemeten. De zorgverlening is gebaseerd op het verzamelen van de gegevens.
2. Vaststellen van de verpleegkundige diagnose.
3. Planning van resultaten.
4. Planning van interventies. Selecteren van de verpleegkundige interventies. Interventies zijn
methoden en technieken die je gebruikt om het gedrag van de cliënt te veranderen en hun
omstandigheden te beïnvloeden.
5. Uitvoering.
6. Evaluatie. Vaststellen of de resultaten zijn bereikt.
Les 2
Kennis van de normaalwaarden van basisparameters
Basisparameters Normaalwaarden
Reactiepatroon AVPU / EMV AVPU- score
Alert = als iemand je aankijkt /tegen je praat.
Verbal= iemand reageert op verbale prikkel
Pain = reageren op pijnprikkel
Unresponsive = reageert helemaal niet
EMV:
Eye opening
4. Opent ogen spontaan
3. Opent ogen op aanspreken
2. Opent ogen op pijnprikkel
1.Opent ogen niet
, Motor response
6.Voert eenvoudige opdracht uit
5.Lokaliseert een pijnprikkel
4.Normale reactie op pijnprikkel
3.Abnormaal buigen op pijnprikkel
2.Extensie op pijnprikkel
1.Geen reactie op pijnprikkel
Verbal response
5.Georiënteerd in tijd, plaats en persoon.
4.Conversatie mogelijk, verward
3.Spreekt, maar geen conversatie mogelijk
2. Kreunt alleen
1.Geen verbale uitingen
Oriëntatievermogen Vragen naar tijd, plaats en persoon
Pupilreactie Pupil wordt kleiner bij lichtinval
Pijnscore Geen / licht (0-4), matig (5-7), heftig (8-10).
Normaalwaarde is 0, dus geen pijn.
Ademfrequentie 12 – 18 ademhalingen per minuut
Ademhalingspatroon Regelmatig
Ademgeruis Geen geluid
Saturatie 95 – 100%
Huidskleur Gezonde kleur --> niet bleek / rood.
NIBP ; MAP NIBP = non-invasive blood pressure. 120/80
mmHg. MAP = gemiddelde arteriële druk.
Hartfrequenties 60 –100 p/m
Hartritme Regelmatig
Halsvenen / CVD Centraal venuze druk = R-4 tot R-9.
Capillaire refilltijd 2 seconden
Huidturgor Normaal = vormt snel terug
Laag = huid is droog en blijft wat staan
Slijmvliezencontrole Rood, doorbloed, beetje vochtig
Acute gewichtsveranderingen 100-200 g
Kerntemperatuur 36,5 – 38,0 graden
Peristaltiek Mogen niet stilliggen. Darmperistaltiek kun je
luisteren met stethoscoop. Licht borrelend
geluid, regelmatig geen pijn.
Kennis van de redeneerhulpmiddelen
Als verpleegkundige maak je gebruik van redeneermiddelen. Deze hebben een betekenis in de vorige
opsporing van problemen die een potentiële bedreiging vormen voor de patiënt.
EMV-score (begrijpen)
E = ogen openen
4. Spontaan
3. Bij aanspreken
2. Bij pijn
1. Niet
Motorische reactie
6. Opdracht uitvoeren
5. Lokaliseren pijn
4. Normaal buigen (pijn)
3. Pathologisch buigen
2. Pathologisch strekken
1. Geen reactie
