Samenvatting praktisch arbeidsrecht

fPraktisch arbeidsrecht
Hoofdstuk 11 Ziekte
§11.1 Hoofdregel: risico art. 7:628 BW

Art. 7:628 BW: de werkgever moet het loon van medewerkers doorbetalen indien de
medewerker de overeengekomen arbeid niet heeft verricht, tenzij dit niet-verrichten in
redelijkheid voor de rekening van de werknemer behoort (risicoverdeling). De regel geen
loonbetaling als het risico voor het niet werken bij de werknemer berust.
Bedrijfseconomische omstandigheden komen standaard voor de rekening van de werkgever.
Als je Art. 7:628 BW zou toepassen zou je concluderen dat ziekte voor de rekening van de
werknemer zou moeten komen zeker als de ziekte niets met werk te maken heeft. Voor een
ziekte werknemer is de uitzondering geformuleerd in Art. 7:629 BW.

§11.2 Omvang loondoorbetalingsplicht

Als de werknemer ziek is in de werkgever verplicht om 70% van het loon voor 104 weken
door te betalen (art. 7:629 BW). Bovengrens loon doorbetalen: 70% van het
maximumdagloon (70% van 4450,-). Ondergrens: de onderneming moet tijden het eerste
jaar van ziekte ten minste het minimumloon betalen (dan mag er dus niet 30% worden
ingehouden). Het gaat hier om een werknemer, iemand die een arbeidsovereenkomst heeft,
geen arbeidsovereenkomst betekend geen doorbetaling. Als het tijdelijk contract van
rechtswege verloopt, verloopt ook de doorbetalingsplicht. Daarna kan een medewerker
beroep doen op de ziektewet, deze is 104 weken vanaf het moment dat de medewerker ziek
is (bij de werkgever).

Loondoorbetalingsplicht vrouwen met zwangerschaps-bevallingsverlof is in totaal 16 weken
gedurende deze periode krijgen vrouwen 100% van met maximumdagloon doorbetaald op
grond van de wet arbeid en zorg.

Doorbetaling voor personen die langdurig ziek zijn. Wanneer deze personen
arbeidsovereenkomst sluiten en zij binnen 5 jaar arbeidsongeschikt worden ontvangen zij
vanaf de 1e dag van de arbeidsongeschiktheid ziektegeld.

§11.3 Wel werknemer, wel ziek, geen loon

De gronden voor een loonweigering: art. 7:629 lid 3 BW, indien een van deze gronden zich
voordoet hoeft er geen loon betaald te worden na afloop van de arbeidsovereenkomst.
Bijvoorbeeld bij opzet arbeidsongeschikt worden.

De werknemer heeft ook geen recht op loon als de werknemer zijn genezing vertraagd of
belemmerd. Of zonder deugdelijke grind weigert passend arbeid bij de onderneming of
derde te verrichten (art. 7:629 lid 4 BW).

§11.4 Wet verbetering poortwachter en WIA

WVP: reïntegratieverslag, in de 18e maand moet dit verslag aan het UWV overhandig
xworden (art. 25 lid 1 WIA). Als er een situatie van langdurige ziekte dreigt koet door de

,arbodienst binnen 6 weken een probleemanalyse worden gemaakt. De werknemer en
werkgever moeten samen een plan van aanpak opstellen (reïntegratieplan) (art. 7:658a BW
en art. 25 lid 2 WIA) voor een termijn van 8 weken. Partijen zijn verplicht iedere 6 weken te
evalueren. Het doel is de werknemer zo snel mogelijk terug te krijgen op zijn werkplek of in
een andere passende functie (eventueel buiten de organisatie). De werkgever moet in een
dossier vastleggen wat de ondernomen handelingen zijn geweest. Op grond van het
reïntegratieverslag beoordeelt het UWV of de werknemer na 2 jaar voor een uitkering van
de WIA in aanmerking komt (70% van het laatst betaalde loon/ maximumdagloon). De
werkgever kan door het UWV worden opgelegd het loon van de werknemer tot maximaal 52
weken door te betalen, bovenop de al bestaande 104 weken. Gedurende het 3 e jaar heeft de
werkgever nog steeds een reïntegratieplicht.

De werknemer heeft geen recht meer op loon als hij zonder deugdelijke grond niet mee
werkt aan: redelijke voorschifte om passende arbeid te verrichten of het opstellen of
evalueren van het plan van aanpak. De werkgever moet de werknemer hier wel eerst van op
de hoogte stellen.

§11.5 Opschorti ngsrecht van de werkgever

De werkgever is gerechtigd redelijke voorschriften op te stellen over het verstrekken van
inlichtingen die hij nodig heeft om het recht op loon vast te stellen. Art. 7:629 lid 6 BW.

§11.6 Mogelijkheden van afwijken

Art. 7:629 lid 9 BW: ten na delen van de werknemer mag niet worden afgeweken. Er kan
alleen worden afgesproken dat de werknemer de 1e 2 dagen van ziekte niet krijgt uitbetaald.

§11.7 Arbodienst, RIE en verzuimbeleid

Arbowet: specifieke verplichtingen voor de ondernemer.

Hoofdstuk 13 Tijdens het werk schade veroorzaken
§13.1 Werkgever lijdt schade

Tijdens arbeid kunnen er op 2 manier schade voor komen:
1. De werknemer kan te maken krijgen met een ongeval;
2. De werknemer kan ook zelf schade toebrengen, aan derde.
In het recht geldt in het algemeen dat degene die de schade toebrengt de schade moet
vergoeden. De juridische grondslag voor aansprakelijkheid is dat de persoon in kwestie door
het toebrengen van schade is:
1. Wanprestatie: kan alleen als er een overeenkomst bestaat
2. Onrechtmatige daad: bij schade zonder dat er een overeenkomst is tussen de
schadetoebrenger en schadelijder.

In een werkverhouding is er altijd spraken van een overeenkomst. Als uitgangspunt moet
dan ook worden gesteld dat een werknemer die zijn werkgever schade toebrengt
aansprakelijk is voor de schade omdat hij een wanprestatie pleegt.

, Art. 7:661 lid 1 BW: de werkgever kan de werknemer niet aansprakelijk stellen voor de
schade, als hij op dat moment bezig is met het uitvoeren van de overeenkomst. Er zijn 2
uitzonderingen wanneer de werknemer wel aansprakelijk is voor de schade:
1. Wanneer de werknemer de schade opzettelijk of met bewuste roekeloosheid heeft
toegebracht, gewone schuld (het verwijtbaar handelen van de werknemer is niet
voldoende. Bewuste roekeloosheid is als de werknemer vlak voor de
schadetoebrengende gebeurtenis zich bewust is geweest van het roekeloze van zijn
handeling.
2. Uit de omstandigheden van het geval een andere overeenkomst kan voortvloeien.
Denk aan verkeersboetes, die moeten door de werknemer zelf betaald worden, op
grond van omstandigheid.

§13.2 Derde lijdt schade

Bij schade aan derde kan of de werknemer aansprakelijk worden gesteld op grond van
onrechtmatige daad (art. 6:162 BW). De eigenaar moet bewijzen dat:
 De daad onrechtmatig was;
 Hij schade heeft geleden;
 De werknemer de daad kan worden toegerekend door diens schuld;
 Er causaal verband bestaat tussen de geleden schade en de begane daad.
Als de eigenaar de werkgever aansprakelijk wil stellen op grond van onrechtmatige daad
(art. 6:170 BW) moet hij het volgende bewijzen:
 De werknemer heeft een fout begaan, er moet voldaan zijn aan de eisen van art.
6:612);
 De kans op de fout is door de opdracht tot het verrichten van de betreffende
werkzaamheden vergroot;
 De werkgever heeft zeggenschap gehad over de gedragingen waarin de fout was
geleden.

Art. 6:170 BW bevestigt een risicoaansprakelijkheid op werkgever. De derde kan kiezen of hij
de werkgever of werknemer aansprakelijk stelt.

Art. 6:170 lid 3 BW: zijn de werkgever en werknemer beide aansprakelijk dan hoeft de
werknemer niet in de schadevergoeding bij te dragen tenzij de schade een gevolg is van zijn
opzet of bewuste roekeloosheid.
Dat betekent dat als de derde de werkgever aansprakelijk stelt de werknemer geen
verantwoordelijkheid heeft voor de schade tenzij dat de werkgever kan bewijzen dat het het
gevolg is van opzet of bewuste roekeloosheid. Kiest de derde dat de werknemer
aansprakelijk is dan kan deze voor het volle bedrag de werkgever aansprakelijk stellen
schade tenzij dat de werkgever kan bewijzen dat het het gevolg is van opzet of bewuste
roekeloosheid.

Art 6:170 lid 3 zegt dat uit de omstandigheden en mede gelet op de aard van de verhouding
anders kan voortvloeien.

§13.3 Collega lijdt schade

De schadelijdende collega wordt ook gezien als derde.