De Verenigde Naties
De VN werden opgericht na de Tweede Wereldoorlog met als doel de vrede en de
veiligheid in de wereld te handhaven. Hiertoe werden een aantal organen in het
leven geroepen zoals onder andere de Algemene Vergadering, waarin alle
lidstaten 1 stem hebben, hierin worden de wereldproblemen besproken.
De Veiligheidsraad kan optreden om de vrede en veiligheid te herstellen.
Zij proberen dit altijd eerst op de vredelievende manier (diplomatie, staakt het
vuren,…). Is dit echter een duidelijke agressor dan kunnen ze overgaan tot
militaire actie (dit is heel uitzonderlijk).
In de Veiligheidsraad zetelen ze slechts 15 landen, waarvan 5 permanente leden:
die 5 zijn de overwinnaars van de Tweede Wereldoorlog (Frankrijk,
Verenigde Staten, Groot – Brittannië, Rusland & China) en 10 wisselende landen
die om de 2 jaar aangeduid worden.
De permanente leden hebben als enige landen een vetorecht. Dit betekent dat
zij een beslissing van de Veiligheidsraad kunnen tegenhouden.
Daarnaast is er ook nog de Secretaris-Generaal, op dit ogenblik de Portugees
Antonio Guterres, hij is de topdiplomaat, het gezicht van de VN.
Maar de VN doen meer dan alleen (vredelievend) optreden in geval van
conflicten (met toestemming van de partijen). Ze proberen oorlog te
voorkomen door de oorzaken voor oorlog (onrechtvaardigheid) weg te werken
en de samenwerking tussen de landen te bevorderen.
De humanitaire programma’s en acties van de VN (tegen armoede,
analfabetisme, ondervoeding, schenden van mensenrechten,…) zijn minder
bekend, maar daarom niet minder belangrijk! Enkele voorbeelden hiervan zijn
UNICEF, UNESCO en WHO.
Het bekendste document van de VN, is ‘de universele verklaring van de
rechten van de mens’. De mensenrechtenraad richt zich op de naleving van
de verdragen voor de mensenrechten. Alle landen worden door de raad
beoordeeld, te beginnen met de landen die zitting hebben in deze raad. In
praktijk is er echter heel wat kritiek omdat de leden van de raad soms zelf een
dubieuze reputatie hebben op gebied van mensenrechten.
De VN kampte met een aantal problemen onder andere omdat de organisatie
zou te log zijn: te veel medewerkers, te trage beslissingen, programma’s die
met de beste bedoelingen opgezet zijn slepen veel te lang aan en slorpen
middelen op die beter elders kunnen gebruikt worden.
Landen die systematisch de mensenrechten schenden krijgen desondanks
functies in commissies die toezicht houden op naleving van de mensenrechten.
De VN werden opgericht na de Tweede Wereldoorlog met als doel de vrede en de
veiligheid in de wereld te handhaven. Hiertoe werden een aantal organen in het
leven geroepen zoals onder andere de Algemene Vergadering, waarin alle
lidstaten 1 stem hebben, hierin worden de wereldproblemen besproken.
De Veiligheidsraad kan optreden om de vrede en veiligheid te herstellen.
Zij proberen dit altijd eerst op de vredelievende manier (diplomatie, staakt het
vuren,…). Is dit echter een duidelijke agressor dan kunnen ze overgaan tot
militaire actie (dit is heel uitzonderlijk).
In de Veiligheidsraad zetelen ze slechts 15 landen, waarvan 5 permanente leden:
die 5 zijn de overwinnaars van de Tweede Wereldoorlog (Frankrijk,
Verenigde Staten, Groot – Brittannië, Rusland & China) en 10 wisselende landen
die om de 2 jaar aangeduid worden.
De permanente leden hebben als enige landen een vetorecht. Dit betekent dat
zij een beslissing van de Veiligheidsraad kunnen tegenhouden.
Daarnaast is er ook nog de Secretaris-Generaal, op dit ogenblik de Portugees
Antonio Guterres, hij is de topdiplomaat, het gezicht van de VN.
Maar de VN doen meer dan alleen (vredelievend) optreden in geval van
conflicten (met toestemming van de partijen). Ze proberen oorlog te
voorkomen door de oorzaken voor oorlog (onrechtvaardigheid) weg te werken
en de samenwerking tussen de landen te bevorderen.
De humanitaire programma’s en acties van de VN (tegen armoede,
analfabetisme, ondervoeding, schenden van mensenrechten,…) zijn minder
bekend, maar daarom niet minder belangrijk! Enkele voorbeelden hiervan zijn
UNICEF, UNESCO en WHO.
Het bekendste document van de VN, is ‘de universele verklaring van de
rechten van de mens’. De mensenrechtenraad richt zich op de naleving van
de verdragen voor de mensenrechten. Alle landen worden door de raad
beoordeeld, te beginnen met de landen die zitting hebben in deze raad. In
praktijk is er echter heel wat kritiek omdat de leden van de raad soms zelf een
dubieuze reputatie hebben op gebied van mensenrechten.
De VN kampte met een aantal problemen onder andere omdat de organisatie
zou te log zijn: te veel medewerkers, te trage beslissingen, programma’s die
met de beste bedoelingen opgezet zijn slepen veel te lang aan en slorpen
middelen op die beter elders kunnen gebruikt worden.
Landen die systematisch de mensenrechten schenden krijgen desondanks
functies in commissies die toezicht houden op naleving van de mensenrechten.
