Geweld + artikelen | Samenvatting

Geweld | Vries, J., de (2016 - tweede druk). Geweld - het fenomeen, het
trauma en de verwerking. Inleiding + H1 Maatschappij (blz.10)

Geweld
 Geweld vindt plaats tegen mannen, vrouwen, kinderen en ouderen.
 Soorten geweld: terrorisme, extremisme, fundamentalisten,
oorlogsgeweld, geweld tussen ethische groepen, straatgeweld, zinloos
geweld, geweld op scholen, huiselijk geweld
 Kern van geweld is macht (machtssysteem)

Definitie van geweld volgen het WHO (Wereldgezondheidsorganisatie
 Het met opzet gebruik maken van fysieke macht of kracht, via dreiging of
feitelijk, tegen zichzelf, een andere persoon, of tegen een groep of
gemeenschap, welke verwonding, dood, psychologische schade,
onderontwikkeling of verwaarlozing tot gevolg heeft, of zeer waarschijnlijk
tot gevolg zal hebben.

Vormen van geweld
 Fysiek, seksueel, geweld, manipulatie, pesten en verwaarlozing.

Geweld in 3 categorieën:
 Op zichzelf gericht geweld; zowel psychisch als fysiek. Fysieke
zelfbeschadiging, verslaving, eetstoornissen en suïcidaal gedrag zijn
vormen van op zichzelf gericht geweld. Psychisch zelfbeschadiging, een
negatief zelfbeeld dat zich uit in het zichzelf voortdurend veroordelen,
schuldig voelen en straffen,
 Interpersoonlijk geweld; geweld tussen twee individuen of tussen een
individu en een kleine groep mensen.
- Geweld tegen vrouwen: meest voorkomens is fysiek en seksueel
geweld.
- Huiselijk geweld: (partner) geweld tegen volwassenen bedoeld,
kindermishandeling is hier ook een vorm van huiselijk geweld.
- Kindermishandeling: fysieke en seksueel geweld komt veel voor. Alle
psychische of fysieke verwaarlozing en geweldpleging tegen kinderen
en jeugdigen door of vanwege ouders of andere verzorgers.
- Ouderenmishandeling: komt voor in gezins- en familierelaties,
zorgrelaties, vrijwilligers of buren.
 Collectief geweld; geweld tegen individuen of groepen door mensen die lid
zijn van een bepaalde (andere) groep, met als doel iets te bereiken op
politiek, economisch of sociaal gebeid. Bijvoorbeeld oorlogssituaties,
etnische conflicten, genocide, geweld door dictators, terrorisme,
verkrachtingen, verminkingen door soldaten of gedwongen
volksverhuizingen.

Uitingen van geweld
 Fysiek geweld, Seksueel geweld, Psychisch, verbaal of emotioneel geweld,
Verwaarlozing en onthouding
 Er wordt gesteld dat incidenten worden als evident aangemerkt als ze zich
minimaal tien keer hebben voorgedaan.

Relationeel geweld
 Geweld tussen mensen in relaties met bekenden (partners, familie- en
gezinsleden, vrienden of collega’s).

,Primaire leefomgeving | Vries, J., de (2016 - tweede druk). Geweld - het
fenomeen, het trauma en de verwerking. H5 t/m 8, 11, 12 (blz.101)

Kindermishandeling
 Wet: elke vorm van een voor een bedreigde of gewelddadige interactie
van fysiek, psychische of seksuele aard, dei de ouders of andere personen
ten opzichte van wie de minderjarige in een relatie van afhankelijkheid of
van vrijheid staat, actief of passief opdringen, waardoor ernstige schade
wordt betrokken of dreigt te worden betrokken aan de minderjarige in de
vorm van fysieke of psychisch letsel.
 Langdurig geweld betekent dat het kind de dader kent.

Vormen van geweld
 Slaan, seksueel misbruik, verwaarlozing (affectief en lichamelijke), niet
gezien worden, gepest worden, geen eigen wil mogen hebben en
symbiotische relatie (ouder die zijn kind aan zich bindt dat het kind geen
individualiteit of eiegn wil kan ontwikkelen, het kind staat klaar voor de
ouder, een verplichte loyaliteit).
 Lichamelijke mishandeling
 Seksueel misbruik
 Psychisch, verbaal of emotioneel
 Lichamelijke verwaarlozing; verzorging
 Affectieve verwaarlozing; negeren of liefdevolle aandacht onthouden.
 Getuige zijn van geweld in het gezin.
 Mannen meestal; fysiek, seksueel en verbaal geweld
 Vrouwen meestal; psychisch, verwaarlozing en emotioneel geweld

Gewelddadige gezinssystemen
 Gezins- en machtssystemen.

Oorzaken waarom het geweld niet stopt; drijfveren van kinderen die
een rol spelen bij het in stand houden van de geweldsystemen
 Angst voor straf
 Bescherming van gezinsleden; klappen opvangen om een ander te
beschermen va de dader
 Loyaliteit tegenover de dader; gevoel van verantwoordelijkheid tegenover
de dader.
 Omkoping; geweld kan mooi ingepakt zijn.
 Schuldgevoel; bang om de schuld te krijgen of het gevoel dat ze het
geweld uitgelokt of gewild hebben en om niet geloofd te worden.
 Lichamelijk opgewonden worden, wanneer ze dat absoluut niet willen.
 Het is ‘normaal’ wat het kind meemaakt.
 Niet gehoord worden toen ze wat vertelde,

Kind als bezit
 Het kind is zwak en slecht in de ogen van de verzorgers. Het slechte moet
eruit geslagen worden en het goede moet erin gedrild worden, met de
harde hand.
 Het kind is een verbeterde versie van henzelf (doel van de ouder)
 Kind is geen uniek individu, het moet voldoen aan de behoefte van de
ander.
 Het kind is een bezit van de ander en vervult een bepaalde rol voor dei
ander. Die vervulling van die rol is waar het om gaat, niet om het kind zelf.

, Ontwikkeling van de wil
 Alle vormen van kindermishandeling hebben invloed op de ontwikkeling
van de wil en dus ook van de autonomie.
 Erik Erikson; kind van 1 t/m 3 jaar is in de ontwikkelingsfase autonomie vs.
schuld/schaamte. In deze fase i het kind zijn autonomie aan de
ontwikkeling.
 Zolang ouders uit eigenbelang de individualiteit van een kind ontkennen,
ontmoet het kind geen liefdevolle omgeving waarbinnen het kan leren om
de eigen wil te ontwikkelen en zo zichzelf te vormen als uniek individu.

Geweld tussen partners
 Partnergeweld verwijst naar elke vorm van geweld binnen een
(ex-)partnerrelatie. Het gaat niet alleen om fysiek of seksueel geweld,
maar ook om psychisch, emotioneel en economisch geweld. Vaak is er
sprake van een ongelijke machtsverhouding, waarbij de dader controle
en dominantie uitoefent over het slachtoffer. Hoewel in de samenleving
vaak wordt aangenomen dat alleen mannen daders zijn, laten
onderzoeken zien dat ook vrouwen geweld gebruiken – al zijn de gevolgen
vaak ernstiger wanneer mannen geweld gebruiken (lichamelijke kracht,
ernst van verwondingen). Partnergeweld ontstaat meestal geleidelijk in
de relatie en wordt vaak ontkend of gebagatelliseerd, door zowel
slachtoffer als omgeving.

Gevangenschap
 Gevangenschap binnen partnergeweld verwijst naar de psychologische
toestand waarin het slachtoffer zich machteloos en opgesloten voelt. Dit
komt door factoren als angst, willekeurige regels, onvoorspelbare
uitbarstingen van de dader, emotionele chantage en isolement.
Slachtoffers verliezen hun gevoel van autonomie en controle. Door het
steeds wisselende gedrag van de dader (liefde – geweld – excuses)
ontstaat verwarring en raakt het slachtoffer afhankelijk, wat lijkt op het
Stockholm-syndroom. Hierdoor is het moeilijk om de situatie te verlaten,
zelfs als de buitenwereld vindt dat dit ‘logisch’ zou zijn.

Machtsmiddelen van de dader
 Daders gebruiken verschillende middelen om macht en controle te
behouden over hun partner:
- Intimidatie: fysiek of seksueel geweld (dreiging of uitvoering), dreigen met
wapens of schade aan kinderen/dieren.
- Emotionele chantage: dreigen met zelfmoord als het slachtoffer vertrekt.
- Vernedering en uitschelden: zodat het slachtoffer aan zichzelf gaat
twijfelen (gaslighting).
- Isolatie: verbieden contact te hebben met familie/vrienden, opsluiten,
controleren.
- Financiële controle: geen toegang geven tot geld/bankzaken, controleren
van uitgaven.
- Psychologische macht: zorgen dat het slachtoffer zich schuldig voelt of zich
niet als slachtoffer ziet.

Gevolgen voor de gezondheid
 Geweld binnen relaties heeft zowel fysieke, psychische als sociale
gevolgen: