Pathologie & Farmacologie
Hoofdstuk 16. Peritonitis en Ileus
oorzaken en verschijnselen peritonitis en ileus.
Het buikvlies (peritoneum) bekleedt de vrije buikholte en vrijwel alle organen die zich
erin bevinden. Een ontsteking van het buikvlies heet peritonitis . Een peritonitis kan
vele oorzaken hebben en kan zich op een bepaalde plek manifesteren (lokale
peritonitis) of het hele buikvlies betreffen (algehele peritonitis). Meestal begint een
ontsteking aan het peritoneum lokaal, maar kan zich zo uitbreiden dat op den duur het
gehele buikvlies ontstoken is. Een lokale peritonitis geeft aanleiding tot plaatselijke
verschijnselen die nog niet tot ernstig ziek zijn leiden, een algehele peritonitis
daarentegen geeft een ernstig ziektebeeld met hoge koorts.
Infiltraatvorming: Zo’n infiltraat is vaak door de buikwand heen goed te voelen als een
vaste, pijnlijke weerstand. Appendiculair infiltraat: een infiltraat dat zich vormt rondom
een ontstoken blinde darm (eigenlijk het wormvormig aanhangsel van de blinde darm) en
die dus rechts onder in de buik voelbaar is. Naarmate dit proces zich voortschrijdt,
ontwikkelt zich een algehele peritonitis en wordt de patiënt steeds zieker. De
verschijnselen die hiermee gepaard gaan vormen samen een syndroom bekend onder
de naam Acute Buik.
Een acute buik kenmerkt zich door de volgende verschijnselen:
scherpe stekende continue pijn.
défense musculaire.
Stilliggen van de darmen.
Er zijn verschillende oorzaken van peritonitis:
via hematogene weg besmet raken van het peritoneum met bacteriën (primaire
peritonitis). Dit komt in verhouding tot andere oorzaken weinig voor, in feite alleen
bij een sterk verminderde weerstand;
ontstekingen in organen die grenzen aan het peritoneum. Heel bekend is de
blindedarmontsteking (appendicitis), maar ook bij een galblaasontsteking, een
ontsteking van de dikke darm en dergelijke kan peritonitis in tweede instantie
optreden;
perforatie van holle organen grenzend aan de vrije buikholte. De inhoud van het
orgaan stroomt dan leeg in de peritoneale holte (maagperforatie, darmperforatie);
ischemie door afsluiting van een darmvat of beklemming door een volvulus
(‘knoop’) of door invaginatie.
bloeding in de peritoneale holte (milt- en leverruptuur, buitenbaarmoederlijke
zwangerschap).
Hoofdstuk 16. Peritonitis en Ileus
oorzaken en verschijnselen peritonitis en ileus.
Het buikvlies (peritoneum) bekleedt de vrije buikholte en vrijwel alle organen die zich
erin bevinden. Een ontsteking van het buikvlies heet peritonitis . Een peritonitis kan
vele oorzaken hebben en kan zich op een bepaalde plek manifesteren (lokale
peritonitis) of het hele buikvlies betreffen (algehele peritonitis). Meestal begint een
ontsteking aan het peritoneum lokaal, maar kan zich zo uitbreiden dat op den duur het
gehele buikvlies ontstoken is. Een lokale peritonitis geeft aanleiding tot plaatselijke
verschijnselen die nog niet tot ernstig ziek zijn leiden, een algehele peritonitis
daarentegen geeft een ernstig ziektebeeld met hoge koorts.
Infiltraatvorming: Zo’n infiltraat is vaak door de buikwand heen goed te voelen als een
vaste, pijnlijke weerstand. Appendiculair infiltraat: een infiltraat dat zich vormt rondom
een ontstoken blinde darm (eigenlijk het wormvormig aanhangsel van de blinde darm) en
die dus rechts onder in de buik voelbaar is. Naarmate dit proces zich voortschrijdt,
ontwikkelt zich een algehele peritonitis en wordt de patiënt steeds zieker. De
verschijnselen die hiermee gepaard gaan vormen samen een syndroom bekend onder
de naam Acute Buik.
Een acute buik kenmerkt zich door de volgende verschijnselen:
scherpe stekende continue pijn.
défense musculaire.
Stilliggen van de darmen.
Er zijn verschillende oorzaken van peritonitis:
via hematogene weg besmet raken van het peritoneum met bacteriën (primaire
peritonitis). Dit komt in verhouding tot andere oorzaken weinig voor, in feite alleen
bij een sterk verminderde weerstand;
ontstekingen in organen die grenzen aan het peritoneum. Heel bekend is de
blindedarmontsteking (appendicitis), maar ook bij een galblaasontsteking, een
ontsteking van de dikke darm en dergelijke kan peritonitis in tweede instantie
optreden;
perforatie van holle organen grenzend aan de vrije buikholte. De inhoud van het
orgaan stroomt dan leeg in de peritoneale holte (maagperforatie, darmperforatie);
ischemie door afsluiting van een darmvat of beklemming door een volvulus
(‘knoop’) of door invaginatie.
bloeding in de peritoneale holte (milt- en leverruptuur, buitenbaarmoederlijke
zwangerschap).
