FRESH betoog HER – 9-6-2020 – Meg Nijenhuis – VD04 – 618504
Kim is een bezorgde moeder. Haar kinderen zitten beide op het kinderdagverblijf. In het dorp
een stukje verderop zijn de mazelen uitgebroken en daarbij zijn veel kinderen ziek geworden.
In het dorp wonen een aantal gezinnen die vanuit hun geloofsovertuiging hun kinderen niet
laten inenten. Dit baart Kim zorgen. Haar jongste dochten is nog te jong voor een vaccin en
kan daarom erg ziek worden. Kim wil graag weten welke gezinnen hun kinderen wel hebben
ingeënt en welke niet.
Ethische vragen die deze casus oproepen:
- In hoeverre kun je als kinderdagverblijf ouders verplichten hun kinderen te laten
inenten?
- In hoeverre moet de Nederlandse wetgeving ouders verplichten om hun kind te laten
inenten?
- In hoeverre kan een pedagoog een ouder informatie geven over anderen, wanneer
het gaat over de veiligheid van de kinderen? In verband met AVG.
Het morele dilemma waar ik als pedagoog werkend als leidinggevende bij een
kinderdagverblijf voor sta is dat enerzijds je de ouders wil verplichten om hun kind te laten
vaccineren en dat die informatie openbaar wordt gesteld, omdat je zo de veiligheid van de
kinderen waarborgt. Anderzijds ben ik volgens de AVG wet verplicht om de privacy te
waarborgen van de ouders en hun kinderen en kun je ouders niks verplichten, zo behouden
ze de autonomie als recht op zelfbeschikking.
De handelingsopties die bij beide kanten van het dilemma aansluiten zouden zijn 1) ouders
verplichten om hun kinderen te laten inenten als ze hun kind op het kinderdagverblijf willen
plaatsen, of 2) ouders vrij laten in hun keuze en zelf de autonomie laten behouden
Het neo-liberale mensbeeld speelt hierbij voor mij een rol, omdat ik vind dat ouders zelf de
vrijheid moeten krijgen en autonoom zijn om zelf te bepalen of het goed is of niet om hun
kind te laten inenten. Ouders hebben namelijk recht op zelfbeschikking. Ook speelt het
moreel ideaal van vrijheid op levensbeschouwing hier een rol. Vanuit een geloofsovertuiging
mogen de ouders hun kinderen niet vaccineren en dus ook niet voor de mazelen. De
overheid bekijkt het vaccineren meer vanuit een wetenschappelijk mensbeeld en medisch-
diagnostisch denken. De vaccinatie is nog niet verplicht en het laat de ouders zo dus een
vrije keuze om hun kinderen te vaccineren. Wel hebben ze de Bmr-prik zo vastgesteld op
een bepaalde leeftijd, dat het, het beste werkt en de minste kinderen er ziek van worden.
Kim kijkt meer vanuit het individualistisch mensbeeld. Zij kijkt vooral naar wat zij wil en
respecteert de keuzes van sommige andere ouders niet. Zij wil graag dat alle kinderen
ingeënt worden, zodat andere kinderen niet ziek kunnen worden.
Betrokkenen in deze casus zijn: Kim, Esther, andere ouders, medewerkers van het KDV en
IKC, ikzelf.
Kim is een van de ouders van wie haar kinderen op het kinderdagverblijf zitten. Haar
belangen liggen vooral bij haar eigen kinderen (welbegrepen eigenbelang). Haar oudste
dochter is al ingeënt, maar haar jongste dochter is daar nog te jong voor en loopt dus gevaar
Kim is een bezorgde moeder. Haar kinderen zitten beide op het kinderdagverblijf. In het dorp
een stukje verderop zijn de mazelen uitgebroken en daarbij zijn veel kinderen ziek geworden.
In het dorp wonen een aantal gezinnen die vanuit hun geloofsovertuiging hun kinderen niet
laten inenten. Dit baart Kim zorgen. Haar jongste dochten is nog te jong voor een vaccin en
kan daarom erg ziek worden. Kim wil graag weten welke gezinnen hun kinderen wel hebben
ingeënt en welke niet.
Ethische vragen die deze casus oproepen:
- In hoeverre kun je als kinderdagverblijf ouders verplichten hun kinderen te laten
inenten?
- In hoeverre moet de Nederlandse wetgeving ouders verplichten om hun kind te laten
inenten?
- In hoeverre kan een pedagoog een ouder informatie geven over anderen, wanneer
het gaat over de veiligheid van de kinderen? In verband met AVG.
Het morele dilemma waar ik als pedagoog werkend als leidinggevende bij een
kinderdagverblijf voor sta is dat enerzijds je de ouders wil verplichten om hun kind te laten
vaccineren en dat die informatie openbaar wordt gesteld, omdat je zo de veiligheid van de
kinderen waarborgt. Anderzijds ben ik volgens de AVG wet verplicht om de privacy te
waarborgen van de ouders en hun kinderen en kun je ouders niks verplichten, zo behouden
ze de autonomie als recht op zelfbeschikking.
De handelingsopties die bij beide kanten van het dilemma aansluiten zouden zijn 1) ouders
verplichten om hun kinderen te laten inenten als ze hun kind op het kinderdagverblijf willen
plaatsen, of 2) ouders vrij laten in hun keuze en zelf de autonomie laten behouden
Het neo-liberale mensbeeld speelt hierbij voor mij een rol, omdat ik vind dat ouders zelf de
vrijheid moeten krijgen en autonoom zijn om zelf te bepalen of het goed is of niet om hun
kind te laten inenten. Ouders hebben namelijk recht op zelfbeschikking. Ook speelt het
moreel ideaal van vrijheid op levensbeschouwing hier een rol. Vanuit een geloofsovertuiging
mogen de ouders hun kinderen niet vaccineren en dus ook niet voor de mazelen. De
overheid bekijkt het vaccineren meer vanuit een wetenschappelijk mensbeeld en medisch-
diagnostisch denken. De vaccinatie is nog niet verplicht en het laat de ouders zo dus een
vrije keuze om hun kinderen te vaccineren. Wel hebben ze de Bmr-prik zo vastgesteld op
een bepaalde leeftijd, dat het, het beste werkt en de minste kinderen er ziek van worden.
Kim kijkt meer vanuit het individualistisch mensbeeld. Zij kijkt vooral naar wat zij wil en
respecteert de keuzes van sommige andere ouders niet. Zij wil graag dat alle kinderen
ingeënt worden, zodat andere kinderen niet ziek kunnen worden.
Betrokkenen in deze casus zijn: Kim, Esther, andere ouders, medewerkers van het KDV en
IKC, ikzelf.
Kim is een van de ouders van wie haar kinderen op het kinderdagverblijf zitten. Haar
belangen liggen vooral bij haar eigen kinderen (welbegrepen eigenbelang). Haar oudste
dochter is al ingeënt, maar haar jongste dochter is daar nog te jong voor en loopt dus gevaar
