Plan van Aanpak
Project transitie van zorg
Naam: Studentnummer:
Chris Sitek 500766148
Halil Esme 50068
8
8
52
Julie de Wilde 500790994
Sanya Mirza 50078
3194
Noor de Koning 5007738
77
Anne-Wyke van den Broek 50073312
4
Groep: 1 collumfractuur
Examinator: (Ype van der Brug/ Marion van RIjn/ Lotte Verweij)
Studieonderdeel: Project transitie van zorg
Studiegids nummer: 6118
IPTZOP
Aantal woorden: 2
044
Inleverdatum: 16 september 2
019
INVULFORMULIER PROJECTPLAN / PLAN VAN AANPAK
PROJECT Transitie van Zorg
, De vraag en/of het probleem van de opdrachtgever, bezien door de ogen
van de projectgroep.
De jaarlijkse incidentie van een heupfractuur in de Nederlandse huisartsenpraktijk
bedraagt ongeveer 1 per 1000 bij personen ouder dan 65 jaar. Patiënten ouder dan
50 jaar met een wervelfractuur hebben een 5 maal verhoogd risico op een
volgende wervelfractuur en een ongeveer 2
maal verhoogd risico op een andere
fractuur vergeleken met personen zonder wervelfractuur (1).
Voor alle fracturen geldt dat het verhoogde risico op een volgend fractuur in de
eerste jaren na de initiële fractuur 5 tot 2
0 maal hoger en na 10 tot 15 jaar nog
altijd 2
maal hoger is. Vooral na een heupfractuur of meerdere wervelfracturen is
de kwaliteit van leven duidelijk verminderd. Dit komt onder andere door
lichamelijke pijn, lichamelijk functioneren en rolbeperkingen door fysiek probleem.
Tevens is de kans op overlijden verhoogd (1).
Bij electieve heup operaties staan in het zorgpad alle stappen beschreven van
indicatie voor een heupprothese tot ontslag. De patiënten worden na de indicatie
voor een operatie door de orthopeed doorverwezen naar de pre-assessment poli
waar de patiënt door de anesthesie wordt gezien, de opname wordt gepland door
het planbureau, de patiënt krijgt voor de opname al informatie over de opname en
de revalidatie. Tijdens opname weten de orthopeed en de anesthesist wat
belangrijk is bij elke specifieke patiënt tijdens de operatie waardoor minder fouten
worden gemaakt dan voor het invoeren van het zorgpad. Na de operatie zijn de
verpleegkundigen en fysiotherapie degenen die een grote spelen in het herstel en
de revalidatie. Hierdoor is het herstel vaak voorspoedig en kan de patiënt na enkele
dagen met ontslag (2
).
Dit logistieke en organisatorisch proces is niet gestandaardiseerd bij patiënten die
via de Spoed Eisende Hulp (SEH) worden opgenomen met een collumfractuur,
hierdoor ontbreekt de afstemming tussen verschillende disciplines. Er ontstaat
onder andere verwarring over wanneer de patiënt geopereerd wordt, wie van de
anesthesie de patiënt gaat zien en vanaf wanneer de patiënt nuchter moet zijn (2
).
Ook worden patiënten postoperatief naar de orthopedie gebracht terwijl de patiënt
preoperatief nog op de trauma-afdeling lag. Hierdoor ontstaat er niet alleen
onduidelijkheid bij de anesthesie en de fysiotherapie over waar de patiënt zich
bevindt in de kliniek, maar ook bij de patiënt en familie (2
).
Patiënten krijgen niet op een gestructureerde manier informatie en weten vaak niet
hoe de revalidatie eruit ziet. Daarnaast worden diverse scorelijsten (SNAQ, val
risico, delier) vaak niet ingevuld, omdat de meeste verpleegkundige het nut er niet
van in zien om dit 2
dagen na opname alsnog te doen (2
).
Beide afdelingen geven aan dat patiënten na ontslag vaak bellen met vragen over
onder andere pijnmedicatie, de mate waarin ze mogen mobiliseren en de wondzorg
(2
).
Patiënten ervaren geen continuïteit tijdens de opname. Er wordt onvoldoende
rekening gehouden met angst voor mobiliseren. En er wordt praktijkvariatie
Project transitie van zorg
Naam: Studentnummer:
Chris Sitek 500766148
Halil Esme 50068
8
8
52
Julie de Wilde 500790994
Sanya Mirza 50078
3194
Noor de Koning 5007738
77
Anne-Wyke van den Broek 50073312
4
Groep: 1 collumfractuur
Examinator: (Ype van der Brug/ Marion van RIjn/ Lotte Verweij)
Studieonderdeel: Project transitie van zorg
Studiegids nummer: 6118
IPTZOP
Aantal woorden: 2
044
Inleverdatum: 16 september 2
019
INVULFORMULIER PROJECTPLAN / PLAN VAN AANPAK
PROJECT Transitie van Zorg
, De vraag en/of het probleem van de opdrachtgever, bezien door de ogen
van de projectgroep.
De jaarlijkse incidentie van een heupfractuur in de Nederlandse huisartsenpraktijk
bedraagt ongeveer 1 per 1000 bij personen ouder dan 65 jaar. Patiënten ouder dan
50 jaar met een wervelfractuur hebben een 5 maal verhoogd risico op een
volgende wervelfractuur en een ongeveer 2
maal verhoogd risico op een andere
fractuur vergeleken met personen zonder wervelfractuur (1).
Voor alle fracturen geldt dat het verhoogde risico op een volgend fractuur in de
eerste jaren na de initiële fractuur 5 tot 2
0 maal hoger en na 10 tot 15 jaar nog
altijd 2
maal hoger is. Vooral na een heupfractuur of meerdere wervelfracturen is
de kwaliteit van leven duidelijk verminderd. Dit komt onder andere door
lichamelijke pijn, lichamelijk functioneren en rolbeperkingen door fysiek probleem.
Tevens is de kans op overlijden verhoogd (1).
Bij electieve heup operaties staan in het zorgpad alle stappen beschreven van
indicatie voor een heupprothese tot ontslag. De patiënten worden na de indicatie
voor een operatie door de orthopeed doorverwezen naar de pre-assessment poli
waar de patiënt door de anesthesie wordt gezien, de opname wordt gepland door
het planbureau, de patiënt krijgt voor de opname al informatie over de opname en
de revalidatie. Tijdens opname weten de orthopeed en de anesthesist wat
belangrijk is bij elke specifieke patiënt tijdens de operatie waardoor minder fouten
worden gemaakt dan voor het invoeren van het zorgpad. Na de operatie zijn de
verpleegkundigen en fysiotherapie degenen die een grote spelen in het herstel en
de revalidatie. Hierdoor is het herstel vaak voorspoedig en kan de patiënt na enkele
dagen met ontslag (2
).
Dit logistieke en organisatorisch proces is niet gestandaardiseerd bij patiënten die
via de Spoed Eisende Hulp (SEH) worden opgenomen met een collumfractuur,
hierdoor ontbreekt de afstemming tussen verschillende disciplines. Er ontstaat
onder andere verwarring over wanneer de patiënt geopereerd wordt, wie van de
anesthesie de patiënt gaat zien en vanaf wanneer de patiënt nuchter moet zijn (2
).
Ook worden patiënten postoperatief naar de orthopedie gebracht terwijl de patiënt
preoperatief nog op de trauma-afdeling lag. Hierdoor ontstaat er niet alleen
onduidelijkheid bij de anesthesie en de fysiotherapie over waar de patiënt zich
bevindt in de kliniek, maar ook bij de patiënt en familie (2
).
Patiënten krijgen niet op een gestructureerde manier informatie en weten vaak niet
hoe de revalidatie eruit ziet. Daarnaast worden diverse scorelijsten (SNAQ, val
risico, delier) vaak niet ingevuld, omdat de meeste verpleegkundige het nut er niet
van in zien om dit 2
dagen na opname alsnog te doen (2
).
Beide afdelingen geven aan dat patiënten na ontslag vaak bellen met vragen over
onder andere pijnmedicatie, de mate waarin ze mogen mobiliseren en de wondzorg
(2
).
Patiënten ervaren geen continuïteit tijdens de opname. Er wordt onvoldoende
rekening gehouden met angst voor mobiliseren. En er wordt praktijkvariatie
