Volledige samenvatting - Immunopathologie

Immunopathologie
1. Immunomodulatie

1.1. Immunosuppressie
Immunosuppresie kan op 2 manieren

 Blokkeren van celdivisie
o Reduceert respons van antigeengevoelige cellen tegen
antigeen
o Niet doelgericht: zeer gevaarlijk  groot risico op depletie van
andere, zich snel vermenigvuldigende populaties
 Selectief T- en B-cellen elimineren
o Vb. Met specifieke antisera of monoklonale antistoffen



1.1.1. Niet-specifieke immunosuppressie (niet doelgericht) !!!


Radiatie

Ioniserende radiatie: X-stralen

 Beschadigd zowel grote als kleine molecules: niet selectief voor DNA
 Base beschadiging DNA  deleties
 DNA breuken
 Vorming van O- en OH- radicalen met peroxide vorming



Corticosteroïden !!!

Corticosteroïden = farmacologische derivaten van leden van
glucocorticoïden familie van steroïden

 Hebben tijd nodig om werking uit te voeren
 Stabiliserend effect op celmembraan: blokkeren activiteiten van
celmembraan fosfolipase A2

Gevoeligheid: diersoortafhankelijk

Werking

1. Snelle absorptie in cel: dankzij lipofiele eigenschap door
celmembraan migreren
2. Binden aan receptor in cytoplasma: steroïd / receptor complex
1

, o Receptoren zijn complexeerd met heat-shock proteïnes
(Hsp90)
o Bij binding ligand: heat-shock proteïne lost
3. Transport naar kern: bindt aan regulerende DNA sequenties (zowel
opregulering als downregulerinng)
o GRE+: stimulerend
 Neutraal endonuclease  apoptose
 Lipocortines (annexines)  inhibitie fosfolipase A2:
daling van leukotriënen en prostaglandinen
 Β2 receptoren
 Stijging van IkBa  blokkade van NF-kB
o GRE-: remmend
 GR
 Cytokinen
 Cyclo-oxygenase  daling prostaglandinen
 Cellulaire fosfolipase
 Neutrofielen adhesiemoleculen
 Fosfolipase A2
4. RNA transcriptie en synthese van proteïnen die het effect van
cortico’s mediëren zoals vb. annexines
5. Blokkeren activiteiten van celmembraan PLA2: verhindert aldus de
productie van arachidonzuur en synthese van leukotriënen en




Figuur 1: Werking steroïdhormonen
prostaglandinen




2

,Immunosuppressie

 Effect op circulerende leukocyten
o Depletie van circulerende lymfo’s door
 Steroïden-geïnduceerde lymfolyse (apoptose): cortico-
receptor complex  activering endonuclease  DNA
degradatie
 Veranderingen in lymfocytencirculatie
o Paarden en runderen
 Daling van circulerende basofielen, eosinofielen en
lymfocyten
 Stijging van neutrofielen t.g.v. adhesie aan vasculair
endotheel en extravasatie naar ontstekingsplaatsen
 Effect op effectorfunctie van lymfocyten (meer op T-cellen)
o Daling cytokineproductie door T-cellen
o ! NK cellen: ongevoelig
o B-cellen: corticoresistent (enorme dosissen vereist om effect te
bereiken)
 Effect op ontsteking: anti-ontsteking
o Daling adhesiemoleculen: verminderde emigratie van
leukocyten uit bloedbaan
o Suppressie van chemotaxis voor neutrofielen, monocyten en
eosinofielen
o Rund: reductie van fagocytose en ADCC door neutrofielen
o Paard: geen effect op fagocytose door neutrofielen
o Sommige diersoorten: daling van prostaglandinevorming en
leukotriënen



3

, o Blokkade van stijging in vasculaire permeabiliteit en
vasodilatatie
 Verhinderen van oedeemvorming en fibrineneerslag
 Blokkade van leukocytenemigratie uit capillairen
o Inhibitie van fosfolipase  en dus leukotriënen en
prostaglandine productie
o Vertragen wond- en breukheling
 Inhibitie van capillair- en fibroplast-proliferatie
 Verhogen van collageenafbraak
o Stabilisatie lysosomale membranen : minder lysosomale
enzymen op ontstekingsplaatsen

Therapie

 Begintherapie
o Prednisone (KHD)
 Hond: 2(-6) mg/kg/dag
 Kat: minder gevoelig dus soms hogere dosis
o Betamethazone of dexamethazone (GHD)
 Onderhoudstherapie: dosis gradueel verlagen door interval te
verhogen of dosis te verminderen
 Neveneffecten
o Onderdrukking hypofyse / bijnier: inductie Cushing
o Suppressie van ontstekingsreacties en fagocytaire celfunctie
o Hypertensie, oedeem en diabetes
o Groeisuppressie (kinderen)



Cytotoxische medicamenten

Ageren op vermenigvuldigende cellen op verschillende stadia van
nucleïnezuursynthese

 Vooral gebruikt in chemotherapie

Alkylerende medicijnen

Vb. Cyclofosfamide, chlorambucil, busulfan en melphalan (hoofdzakelijk
voor behandeling van multipel myeloma’s)

Werking

 Cyclofosfamide: metabolisatie tot fosforamidemosterd  alkylatie
DNA
 Kruisverbindingen van DNA helix: kunnen niet loskomen bij
transcriptie en duplicatie
o Blokkeert vermenigvuldiging en proteïnesynthese
4