Samenvatting Metabool

KLINISCH REDENEREN – METABOLE AANDOENINGEN

1. DIABETES TYPE 1

Anamnese - Insuline afhankelijk.
- Hyperglycemie:
 Omdat ze geen insuline produceren blijft glucose in het lichaam.
 Symptomen: veel dorst, hoofdpijn, moeilijke concentratie, wazig zicht, veel plassen, moe, gewichtsverlies …
- Hypoglycemie:
 Vaak na inspuiting en dan sporten waardoor er teveel is opgenomen.
 Symptomen: verwarring, zweten, trillen, zwakte, zenuwachtig, hoofdpijn …

Behandeling - Behandelingen:
 Gezond dieet en regelmatige fysieke activiteit, onderhouden lichaamsgewicht en niet roken.
 Aerobe training: insuline gevoeligheid stijgt en vetmassa daalt.
 Krachttraining: spiermassa stijgt dus beter glucose opname.
- Insuline injectie:
 Insuline niet inspuiten bij spieren die je gaat gebruiken.
 Spiercontracties helpen bij glucose opname.
 Sporten voor het eten of 1u wachten tot na de inspuiting.
 Altijd levels testen voor en na het sporten.
- Hyperglycemie moet injectie spuiten en hypoglycemie moet suikers geven (cola = snelle suiker).




2. DIABETES TYPE 2

Anamnese - Predisponerende factoren: sedentair leven, obesitas, leeftijd, familiale geschiedenis, hypertensie, hoge cholesterol
…
- Cardiovasculair risico: bloeddruk, hoge LDL en lage HDL (gezonde).
- Insuline resistentie: het bindt nog wel maar werkt niet zo goed en eindigt in hyperglycemie.
- Symptomen: veel dorst, veel plassen, veel infectie.

Onderzoek - Orale glucose tolerantie test, HbA1c meten, glycemische weerspiegeling.

Toegevoegd - Complicaties:
onderzoek  Acuut: hypo-, hyper- of keto-acidose.
 Chronisch: macrovasculaire aandoeningen, retinopathie, nefropathie, neuropathie, hypertensie, verminderde
mobiliteit, vaak gedaalde sensibiliteit …

Behandeling - Behandeling:
 Orale medicaite.
 Voeding: caloriebperking bij overgewicht, alcohol met mate, zoubeperking …
 Fysieke activiteit:
o Fietstraining positief effect op HbA1c.
o Krachttraining: in spieren wordt meer glucose opgenomen en spiermassa stijgt.
 Intensiteit: 40 – 85% van VO2max.
 Duur/volume: 150 min/week. (30 min. 5 dagen/week).
o Langere sessies voor betere glucose verbruik en insuline sensitiviteit.
 Heel het leven lang

, 3. CHRONISCH VERMOEIDHEID SYNDROOM EN FIBROMYALGIE

Anamnese - Anamnese is zeer belangrijk aangezien er geen directe medische oorzaak voor gevonden kan worden.
- = meer dan 6 maanden moe zijn + minimum 4 nevensymptomen:
 Geheugenproblemen, pijn, hoofdpijn, keelpijn, post exertional malaise, na 24 nog steeds malaise, spier- en
gewrichtspijn, slaapstoornissen, lichte koorts …
- Provocerende factoren: stress
- Predisponerende factoren: overactieve levensstijl, slechte start in het leven …
- Persisterende factoren: fysieke deconditionering, niet-helpende gedachten, foutieve opvattingen, vicieuze cirkel …

Onderzoek - Onderzoeken om andere pathologiën uit te sluiten = exclusiediagnose.
- Inspanningscapaciteit: lagere maximale zuurstofopname en functionele capaciteit verminderd.
- Spieren: snellere verzuring, spierpijn, minder kracht, meer snelle en minder trage spiervezels …
- Gewrichten: hypermobiliteit, laxiteit.
- Tampaschaal: hoe hoger de score hoe erger de kinesiofobie.
- Activiteiten dagboek.
- Vragenlijsten: psychisch welbevinden, slaap, pijn, levenkwaliteit
- Pijncognitie: pain catastrophizing scale
- CVS:
 Chronisch vermoeiheidsyndroom symptoomlijst.
 Moet 4 vragen beantwoord worden met ja:
o Is er sprake van ernstige vermoeiheid?
o Is een somatische verklaring voor de klachten uitgesloten?
o Gaan klachten gepaard met ernstige beperkingen in beroepsmatig, sociaal en/ of persoonlijk leven?
o bestaan de klachten minstens 6 maanden?
- Fibromyalgie: pijn + vermoeiheid.
 Hyperalgesie, overgevoeligheid, allodynie.
 Wide spraid pain index (WPI): in welke van de 19 gebieden had je afgelopen week pijn.
 Symptom severity scale (SS): bijkomende klachten.
 fibromyalgie indien WPI + SS > 12 of WPI > 7 en SS > 5

Toegevoegd - Alle onderzoeken nodig om exclusie diagnose te kunnen stellen.
onderzoek - Psychologische component is hier van enorm belang:
 Negatieve reacties van de omgeving, verliezen hobby’s, patiënt zelf terugtrekken …

Behandeling - Biopsychosociale aanpak!
- Behandelingsdoelen: minder catastroferen, ergonomie, grotere stressbehendigheid, meer slaaphygiëne, verhogen
belastbaarheid, correctie avtiviteitenpatroon.
- Algemeen: actieve kinesitherapie en cognitieve gedragstherapie.
 Gedragen en opvattingen van de patiënt zijn de focus.
 Doel: avtiviteiten omhoog helpen om deconditionering tegen te gaan in twee fasen:
o Stabilisatie van de gezondheidstoestand: veilig bewegen, correct ademen, ziekte-inzicht, stress omgang …
o Opbouwfase: activiteiten- en oefenprogramme.
 Concrete doelen stellen in meetbare activiteiten.
- Educatie en stressmanagement:
 Duidelijk gesprek: uitleggen waar klachten komen, informeren, angsten bespreken.
 Educatie: ziekte-inzicht, omgaan met stress.
 Stressmanagement: identificatie stressoren + actieplan maken, relaxatie technieken.
- Slaapadvies: vaste uren opstaan en slapen, niet lang blijven liggen bij ontwaken, minder dan 1 uur dutje, niet voor
de televisie zitten voor het slapen, 1,5 uur rustige activiteiten voor het slapen …
- Activiteitenmanagement:
 Op een veilige manier activiteiten uitvoeren.
 Rekening houden met opstoten of post-exertionele malaise  langere recuperatietijd nodig.
o Recuperatie: afwisseling spiergroepen, afwisselen cognitief en fysiek, rusten combineren met relaxatie.
 ELVOSICO: elimineren – volgorde – simplificeren – compenseren
o Lijst maken met activiteiten en hoe lang je die op aangename manier kan uitvoeren.
- Oefentherapie:
 Liever dynamische spierkracht dan isometrische.
 Gebruik aerobe oefenvormen met een lage/matige intensiteit (wandelen, zwemmen, fietsen).
 Korte oefenblokken met voldoende rust pauzes.
 Zorgen voor veel succeservaringen door stapsgewijs met voorzichtige opbouw.