Samenvatting hoofdstuk 1: Wat is Mediation?
1.1 Inleiding: Wat is mediation?
Mediation is een methode waarbij een neutrale derde partij, de mediator, helpt bij het
oplossen van een conflict. De mediator begeleidt de communicatie en onderhandelingen
tussen de partijen om tot een oplossing te komen zonder een oordeel te vellen of een
besluit op te leggen.
Mediation wordt in verschillende situaties toegepast, zoals bij juridische geschillen,
arbeidsconflicten en familiezaken. Er bestaan verschillende benaderingen van mediation,
afhankelijk van het doel en de context waarin het wordt gebruikt. Dit hoofdstuk bespreekt
twee belangrijke benaderingen:
1. Mediation als begeleide onderhandeling → Gericht op het bereiken van een
concrete oplossing (Harvardmethode).
2. Mediation als communicatieherstel → Gericht op het doorbreken van negatieve
patronen en het verbeteren van relaties.
1.2 Partijen helpen bij onderhandelingen om tot een oplossing te komen
Mediation kan een waardevolle rol spelen bij onderhandelingen, vooral wanneer directe
onderhandelingen tussen partijen vastlopen.
Positioneel onderhandelen vs. Principieel onderhandelen
Bij onderhandelingen kunnen partijen op verschillende manieren te werk gaan.
Positioneel onderhandelen (Competitieve benadering)
Partijen houden vast aan hun standpunten en eisen en proberen deze af te dwingen.
De onderhandeling wordt beschouwd als een strijd om zoveel mogelijk voordeel te
behalen.
Concessies spelen een centrale rol, waarbij elke partij probeert de ander zoveel
mogelijk te laten toegeven.
De onderliggende belangen worden vaak niet besproken, waardoor misverstanden
en escalatie kunnen ontstaan.
Probleem: Dit kan leiden tot impasses, vijandigheid en ongunstige uitkomsten voor beide
partijen.
Het woord concessies betekent letterlijk toegevingen: het afstaan of opgeven van iets in een
onderhandeling om tot een overeenkomst of oplossing te komen.
In de zin:
,"Concessies spelen een centrale rol, waarbij elke partij probeert de ander zoveel mogelijk
te laten toegeven,"
betekent dit dat beide partijen proberen hun eigen belangen zo veel mogelijk te behouden,
terwijl ze de andere partij juist iets willen laten opgeven of laten toegeven in het conflict of
de onderhandeling. Het gaat dus om het onderhandelen, ruilen en geven en nemen, waarbij
het de kunst is om zo min mogelijk concessies zelf te hoeven doen, en de ander juist wel.
Een concreet voorbeeld:
Twee buren hebben ruzie over een schutting. De één wil dat hij 2 meter hoog is, de ander wil
1,80 meter. Als ze besluiten dat de schutting 1,90 meter wordt, hebben ze allebei een
concessie gedaan: ze zijn allebei iets van hun standpunt afgeweken om tot een gezamenlijke
oplossing te komen.
Principieel onderhandelen (Harvardmethode)
De Harvard-onderhandelingsmethode biedt een alternatieve aanpak die gericht is op
samenwerking en het vinden van een win-winoplossing. Deze methode kent vier
kernprincipes:
1. Scheid de mensen van het probleem → Laat emoties geen rol spelen en voorkom
persoonlijke aanvallen.
2. Richt je op belangen, niet op posities → Zoek naar de achterliggende behoeften in
plaats van vast te houden aan standpunten.
3. Zoek naar opties voor wederzijds voordeel → Probeer samen tot creatieve
oplossingen te komen.
4. Gebruik objectieve criteria → Maak gebruik van feiten en normen om een eerlijke en
transparante oplossing te vinden.
Voordeel: Deze methode leidt tot duurzame en wederzijds voordelige oplossingen en
voorkomt escalatie van conflicten.
Echter, deze methode werkt alleen als beide partijen bereid zijn om principieel te
onderhandelen. Als één partij zich vasthoudt aan een positionele aanpak, kan het proces
alsnog vastlopen.
1.3 Partijen met elkaar in gesprek brengen, normaliseren van verhoudingen en emotioneel
herstel
Niet alle conflicten zijn primair gericht op het onderhandelen over een oplossing. Soms is het
probleem vooral een verstoorde communicatie of een conflict dat is geëscaleerd door
emoties.
In deze situaties helpt de mediator partijen om weer met elkaar in gesprek te
komen.
De focus ligt op het begrijpen van elkaars perspectief en het herstellen van
onderlinge relaties.
, Dit wordt vaak toegepast in persoonlijke of familiaire conflicten, arbeidsconflicten en
herstelbemiddeling in strafzaken.
Belangrijk: Het doel is niet per se om tot een directe oplossing te komen, maar om het
conflict op een constructieve manier bespreekbaar te maken.
Mediationtechnieken bij communicatieherstel:
De mediator helpt bij het analyseren van het conflict en het benoemen van
onderliggende emoties.
Partijen worden gestimuleerd om echt naar elkaar te luisteren en wederzijds begrip
te ontwikkelen.
In eerste instantie kan communicatie via de mediator verlopen, voordat een direct
gesprek wordt aangegaan.
Een belangrijk aspect van mediation bij communicatieherstel is zelfbeschikking: partijen
bepalen zelf hoe ze verder willen, zonder dwang van buitenaf.
1.4 Kenmerken van Mediation
Mediation kent een aantal fundamentele kenmerken die ervoor zorgen dat het proces
effectief en betrouwbaar blijft:
1. Zelfbeschikking → Partijen behouden de controle over het proces en de uitkomst.
2. Vrijwilligheid → Deelname is vrijwillig en partijen mogen op elk moment stoppen.
3. Vertrouwelijkheid → Alles wat in de mediation wordt besproken, blijft geheim.
4. Neutraliteit van de mediator → De mediator heeft geen belang bij de uitkomst en
oefent geen druk uit.
5. Onpartijdigheid → De mediator behandelt alle partijen gelijk en neemt geen
standpunt in.
6. Onafhankelijkheid → De mediator heeft geen banden met een van de partijen en is
niet afhankelijk van de uitkomst.
7. Relatiegericht → Mediation richt zich vaak op het behouden of herstellen van
relaties.
Waarom belangrijk?
Deze kenmerken zorgen ervoor dat mediation een veilige en effectieve manier is om
conflicten op te lossen.
1.5 Mediation als beroep en de uitdagingen in de praktijk
Mediation onder druk: uitdagingen voor mediators
Mediation is in de afgelopen decennia uitgegroeid tot een volwaardig beroep, maar staat
ook onder druk door concurrentie en economische factoren.
1. Kwaliteitseisen en financiële druk
o Mediators moeten voldoen aan strenge opleidings- en kwaliteitseisen.
, oHoge kosten voor certificering, intervisie en verzekeringen kunnen drempels
opwerpen.
2. Verwachtingen van cliënten
o Cliënten willen vaak een snelle oplossing, terwijl mediation tijd en geduld
vereist.
o Sommige cliënten worden semi-vrijwillig naar mediation gestuurd, wat het
proces bemoeilijkt.
3. Verwachtingen van opdrachtgevers en doorverwijzers
o Grote mediationbureaus en opdrachtgevers stellen strikte eisen aan
mediators.
o Succespercentages en doorlooptijden worden steeds belangrijker, wat de
autonomie van mediators kan beïnvloeden.
Gevolg: Mediators worden steeds meer beoordeeld op "meetbare resultaten", wat kan
botsen met de principes van mediation.
1.6 Conclusie: Twee visies op mediation
Uit het hoofdstuk komen twee belangrijke visies naar voren:
1. Mediation als onderhandelen → Gericht op het behalen van een concreet resultaat
via gestructureerde onderhandelingen (Harvardmethode).
2. Mediation als communicatieherstel → Gericht op het verbeteren van relaties en het
doorbreken van destructieve patronen.
Beide benaderingen hebben hun waarde en worden toegepast in verschillende contexten.
Wat mediation in essentie is:
Mediation gaat verder dan onderhandelen; het richt zich op communicatie, emotie
en samenwerking.
De zelfbeschikking van de deelnemers staat centraal → mediation werkt alleen als
partijen er vrijwillig aan deelnemen.
De rol van de mediator is cruciaal → zij begeleidt het proces zonder druk uit te
oefenen of zelf beslissingen te nemen.
Samenvatting Hoofdstuk 2: Mediation in Nederland
2.1 Inleiding
Mediation heeft zich in Nederland sinds de jaren negentig ontwikkeld als
een alternatief voor traditionele juridische geschilbeslechting. In plaats van dat een rechter
beslist, blijven de partijen zelf verantwoordelijk voor het vinden van een oplossing.
De belangstelling voor mediation komt voort uit:
1.1 Inleiding: Wat is mediation?
Mediation is een methode waarbij een neutrale derde partij, de mediator, helpt bij het
oplossen van een conflict. De mediator begeleidt de communicatie en onderhandelingen
tussen de partijen om tot een oplossing te komen zonder een oordeel te vellen of een
besluit op te leggen.
Mediation wordt in verschillende situaties toegepast, zoals bij juridische geschillen,
arbeidsconflicten en familiezaken. Er bestaan verschillende benaderingen van mediation,
afhankelijk van het doel en de context waarin het wordt gebruikt. Dit hoofdstuk bespreekt
twee belangrijke benaderingen:
1. Mediation als begeleide onderhandeling → Gericht op het bereiken van een
concrete oplossing (Harvardmethode).
2. Mediation als communicatieherstel → Gericht op het doorbreken van negatieve
patronen en het verbeteren van relaties.
1.2 Partijen helpen bij onderhandelingen om tot een oplossing te komen
Mediation kan een waardevolle rol spelen bij onderhandelingen, vooral wanneer directe
onderhandelingen tussen partijen vastlopen.
Positioneel onderhandelen vs. Principieel onderhandelen
Bij onderhandelingen kunnen partijen op verschillende manieren te werk gaan.
Positioneel onderhandelen (Competitieve benadering)
Partijen houden vast aan hun standpunten en eisen en proberen deze af te dwingen.
De onderhandeling wordt beschouwd als een strijd om zoveel mogelijk voordeel te
behalen.
Concessies spelen een centrale rol, waarbij elke partij probeert de ander zoveel
mogelijk te laten toegeven.
De onderliggende belangen worden vaak niet besproken, waardoor misverstanden
en escalatie kunnen ontstaan.
Probleem: Dit kan leiden tot impasses, vijandigheid en ongunstige uitkomsten voor beide
partijen.
Het woord concessies betekent letterlijk toegevingen: het afstaan of opgeven van iets in een
onderhandeling om tot een overeenkomst of oplossing te komen.
In de zin:
,"Concessies spelen een centrale rol, waarbij elke partij probeert de ander zoveel mogelijk
te laten toegeven,"
betekent dit dat beide partijen proberen hun eigen belangen zo veel mogelijk te behouden,
terwijl ze de andere partij juist iets willen laten opgeven of laten toegeven in het conflict of
de onderhandeling. Het gaat dus om het onderhandelen, ruilen en geven en nemen, waarbij
het de kunst is om zo min mogelijk concessies zelf te hoeven doen, en de ander juist wel.
Een concreet voorbeeld:
Twee buren hebben ruzie over een schutting. De één wil dat hij 2 meter hoog is, de ander wil
1,80 meter. Als ze besluiten dat de schutting 1,90 meter wordt, hebben ze allebei een
concessie gedaan: ze zijn allebei iets van hun standpunt afgeweken om tot een gezamenlijke
oplossing te komen.
Principieel onderhandelen (Harvardmethode)
De Harvard-onderhandelingsmethode biedt een alternatieve aanpak die gericht is op
samenwerking en het vinden van een win-winoplossing. Deze methode kent vier
kernprincipes:
1. Scheid de mensen van het probleem → Laat emoties geen rol spelen en voorkom
persoonlijke aanvallen.
2. Richt je op belangen, niet op posities → Zoek naar de achterliggende behoeften in
plaats van vast te houden aan standpunten.
3. Zoek naar opties voor wederzijds voordeel → Probeer samen tot creatieve
oplossingen te komen.
4. Gebruik objectieve criteria → Maak gebruik van feiten en normen om een eerlijke en
transparante oplossing te vinden.
Voordeel: Deze methode leidt tot duurzame en wederzijds voordelige oplossingen en
voorkomt escalatie van conflicten.
Echter, deze methode werkt alleen als beide partijen bereid zijn om principieel te
onderhandelen. Als één partij zich vasthoudt aan een positionele aanpak, kan het proces
alsnog vastlopen.
1.3 Partijen met elkaar in gesprek brengen, normaliseren van verhoudingen en emotioneel
herstel
Niet alle conflicten zijn primair gericht op het onderhandelen over een oplossing. Soms is het
probleem vooral een verstoorde communicatie of een conflict dat is geëscaleerd door
emoties.
In deze situaties helpt de mediator partijen om weer met elkaar in gesprek te
komen.
De focus ligt op het begrijpen van elkaars perspectief en het herstellen van
onderlinge relaties.
, Dit wordt vaak toegepast in persoonlijke of familiaire conflicten, arbeidsconflicten en
herstelbemiddeling in strafzaken.
Belangrijk: Het doel is niet per se om tot een directe oplossing te komen, maar om het
conflict op een constructieve manier bespreekbaar te maken.
Mediationtechnieken bij communicatieherstel:
De mediator helpt bij het analyseren van het conflict en het benoemen van
onderliggende emoties.
Partijen worden gestimuleerd om echt naar elkaar te luisteren en wederzijds begrip
te ontwikkelen.
In eerste instantie kan communicatie via de mediator verlopen, voordat een direct
gesprek wordt aangegaan.
Een belangrijk aspect van mediation bij communicatieherstel is zelfbeschikking: partijen
bepalen zelf hoe ze verder willen, zonder dwang van buitenaf.
1.4 Kenmerken van Mediation
Mediation kent een aantal fundamentele kenmerken die ervoor zorgen dat het proces
effectief en betrouwbaar blijft:
1. Zelfbeschikking → Partijen behouden de controle over het proces en de uitkomst.
2. Vrijwilligheid → Deelname is vrijwillig en partijen mogen op elk moment stoppen.
3. Vertrouwelijkheid → Alles wat in de mediation wordt besproken, blijft geheim.
4. Neutraliteit van de mediator → De mediator heeft geen belang bij de uitkomst en
oefent geen druk uit.
5. Onpartijdigheid → De mediator behandelt alle partijen gelijk en neemt geen
standpunt in.
6. Onafhankelijkheid → De mediator heeft geen banden met een van de partijen en is
niet afhankelijk van de uitkomst.
7. Relatiegericht → Mediation richt zich vaak op het behouden of herstellen van
relaties.
Waarom belangrijk?
Deze kenmerken zorgen ervoor dat mediation een veilige en effectieve manier is om
conflicten op te lossen.
1.5 Mediation als beroep en de uitdagingen in de praktijk
Mediation onder druk: uitdagingen voor mediators
Mediation is in de afgelopen decennia uitgegroeid tot een volwaardig beroep, maar staat
ook onder druk door concurrentie en economische factoren.
1. Kwaliteitseisen en financiële druk
o Mediators moeten voldoen aan strenge opleidings- en kwaliteitseisen.
, oHoge kosten voor certificering, intervisie en verzekeringen kunnen drempels
opwerpen.
2. Verwachtingen van cliënten
o Cliënten willen vaak een snelle oplossing, terwijl mediation tijd en geduld
vereist.
o Sommige cliënten worden semi-vrijwillig naar mediation gestuurd, wat het
proces bemoeilijkt.
3. Verwachtingen van opdrachtgevers en doorverwijzers
o Grote mediationbureaus en opdrachtgevers stellen strikte eisen aan
mediators.
o Succespercentages en doorlooptijden worden steeds belangrijker, wat de
autonomie van mediators kan beïnvloeden.
Gevolg: Mediators worden steeds meer beoordeeld op "meetbare resultaten", wat kan
botsen met de principes van mediation.
1.6 Conclusie: Twee visies op mediation
Uit het hoofdstuk komen twee belangrijke visies naar voren:
1. Mediation als onderhandelen → Gericht op het behalen van een concreet resultaat
via gestructureerde onderhandelingen (Harvardmethode).
2. Mediation als communicatieherstel → Gericht op het verbeteren van relaties en het
doorbreken van destructieve patronen.
Beide benaderingen hebben hun waarde en worden toegepast in verschillende contexten.
Wat mediation in essentie is:
Mediation gaat verder dan onderhandelen; het richt zich op communicatie, emotie
en samenwerking.
De zelfbeschikking van de deelnemers staat centraal → mediation werkt alleen als
partijen er vrijwillig aan deelnemen.
De rol van de mediator is cruciaal → zij begeleidt het proces zonder druk uit te
oefenen of zelf beslissingen te nemen.
Samenvatting Hoofdstuk 2: Mediation in Nederland
2.1 Inleiding
Mediation heeft zich in Nederland sinds de jaren negentig ontwikkeld als
een alternatief voor traditionele juridische geschilbeslechting. In plaats van dat een rechter
beslist, blijven de partijen zelf verantwoordelijk voor het vinden van een oplossing.
De belangstelling voor mediation komt voort uit:
