Alle testen
LWK
Lumbosacraal radiculaire syndroom test test van Lasèque/ straight leg
raise. Positief bij herkenbare schietende radiculaire pijn.
Vinger bodem afstand voor lumbosacraal radiculair syndroom/radiculopathie positief als
de vingerbodemafstand meer dan 25cm is.
Schobertest patiënt staat op blote voeten 30cm uit elkaar. Je pakt de lijn t.h.v. de crista
iliaca. 5cm onder de crista iliaca en 10 cm er boven. De afstand is in totaal 15 cm. Dan laat je de
patiënt max naar voren buigen. Dan meet je het
verschil in lengte van de onderste en bovenste lijn.
Hierbij moet het verschil niet al te groot zijn.
Compressie specieel
Tractie specieel
Prone instability test specieel
Houding:
De patiënt ligt in buiklig op de bank met de benen vanaf
de heup afhangend. Knieën in lichte flexie en de voeten
steunend op de grond.
Test:
De therapeut geeft een posteriore / anteriore druk op de
processi spinosi van de lumbale wervelkolom met een snuitgreep
of met de pinkmuis. Vervolgens tilt de patiënt zijn/haar voeten van
de grond terwijl de therapeut druk blijft uitoefenen.
Uitslag:
, De test is positief als de pijn in ontspannen uitgangshouding wel
aanwezig is, en bij het heffen van de benen niet meer aanwezig is.
Veringstest specieel
Houding:
Patiënt ligt in buiklig.
Test:
De therapeut geeft een lokaal richting ventraal, verende druk.
Deze kan regionaal worden uitgevoerd door met de gehele handmuis
per 2-3 wervels te drukken of segmentaal door met de snuitgreep
of met de duim- en wijsvinger een ventrale druk uit te oefenen.
Uitslag:
De mate van mobiliteit en optreden van pijn worden beoordeeld.
Achtergrond:
De mate van (afwijkende) mobiliteit wordt beoordeeld, middels
de toegenomen druk via de regionale of segmentale test. Er wordt hierbij
zowel gekeken naar de gehele mobiliteit van de wervelkolom als naar de
segmentale verschillen onderling. Tevens wordt beoordeeld of de verschuivingen
in de wervelkolom leiden tot pijnprovocatie.
Nekklachten CWK
Tractie dan laat je de patiënt in ruglig op de tafel liggen. Dan ga je zachtjes aan het hoofd trekken.
Compressie je steunt op de clavicula met je elleboog en geeft steeds meer druk in verschillende
richtingen.
Spurling test je kijkt naar een cervicale radiculair syndroom. Je doet dit om de pijn te provoceren.
Je brengt de nek in extensie en lateroflexie waarna je compressie uitoefent op het hoofd. Je doet de
druk langzaam opbouwen hierbij.
Endurance test flexie de test meet de mechanische nekpijn of hoofdpijn, dit kan te wijten zijn
door een verminderde diepe hals flexor. Laat de patiënt in ruglig liggen, met de kin zoveel mogelijk
ingetrokken (dubbele kin maken), laat de patiënt de hoofd optillen tot het
2,5 cm van de tafel af is en laat de kin dubbel blijven, doe 1 hand onder het
hoofd zodat je voelt als hij op tafel komt en time hoelang de patiënt het
aankan. Kijk naar aanraking van de tafel (langer dan 1 sec.) of het niet
kunnen behouden van een dubbele kin. Je moet als man 39 sec. en als
vrouw 27 sec. kunnen volhouden. Dit geld voor de leeftijd tussen 20-80 jaar.
LWK
Lumbosacraal radiculaire syndroom test test van Lasèque/ straight leg
raise. Positief bij herkenbare schietende radiculaire pijn.
Vinger bodem afstand voor lumbosacraal radiculair syndroom/radiculopathie positief als
de vingerbodemafstand meer dan 25cm is.
Schobertest patiënt staat op blote voeten 30cm uit elkaar. Je pakt de lijn t.h.v. de crista
iliaca. 5cm onder de crista iliaca en 10 cm er boven. De afstand is in totaal 15 cm. Dan laat je de
patiënt max naar voren buigen. Dan meet je het
verschil in lengte van de onderste en bovenste lijn.
Hierbij moet het verschil niet al te groot zijn.
Compressie specieel
Tractie specieel
Prone instability test specieel
Houding:
De patiënt ligt in buiklig op de bank met de benen vanaf
de heup afhangend. Knieën in lichte flexie en de voeten
steunend op de grond.
Test:
De therapeut geeft een posteriore / anteriore druk op de
processi spinosi van de lumbale wervelkolom met een snuitgreep
of met de pinkmuis. Vervolgens tilt de patiënt zijn/haar voeten van
de grond terwijl de therapeut druk blijft uitoefenen.
Uitslag:
, De test is positief als de pijn in ontspannen uitgangshouding wel
aanwezig is, en bij het heffen van de benen niet meer aanwezig is.
Veringstest specieel
Houding:
Patiënt ligt in buiklig.
Test:
De therapeut geeft een lokaal richting ventraal, verende druk.
Deze kan regionaal worden uitgevoerd door met de gehele handmuis
per 2-3 wervels te drukken of segmentaal door met de snuitgreep
of met de duim- en wijsvinger een ventrale druk uit te oefenen.
Uitslag:
De mate van mobiliteit en optreden van pijn worden beoordeeld.
Achtergrond:
De mate van (afwijkende) mobiliteit wordt beoordeeld, middels
de toegenomen druk via de regionale of segmentale test. Er wordt hierbij
zowel gekeken naar de gehele mobiliteit van de wervelkolom als naar de
segmentale verschillen onderling. Tevens wordt beoordeeld of de verschuivingen
in de wervelkolom leiden tot pijnprovocatie.
Nekklachten CWK
Tractie dan laat je de patiënt in ruglig op de tafel liggen. Dan ga je zachtjes aan het hoofd trekken.
Compressie je steunt op de clavicula met je elleboog en geeft steeds meer druk in verschillende
richtingen.
Spurling test je kijkt naar een cervicale radiculair syndroom. Je doet dit om de pijn te provoceren.
Je brengt de nek in extensie en lateroflexie waarna je compressie uitoefent op het hoofd. Je doet de
druk langzaam opbouwen hierbij.
Endurance test flexie de test meet de mechanische nekpijn of hoofdpijn, dit kan te wijten zijn
door een verminderde diepe hals flexor. Laat de patiënt in ruglig liggen, met de kin zoveel mogelijk
ingetrokken (dubbele kin maken), laat de patiënt de hoofd optillen tot het
2,5 cm van de tafel af is en laat de kin dubbel blijven, doe 1 hand onder het
hoofd zodat je voelt als hij op tafel komt en time hoelang de patiënt het
aankan. Kijk naar aanraking van de tafel (langer dan 1 sec.) of het niet
kunnen behouden van een dubbele kin. Je moet als man 39 sec. en als
vrouw 27 sec. kunnen volhouden. Dit geld voor de leeftijd tussen 20-80 jaar.
