Zorgverlener - Tandprothetiek jaar 1
Zorgverlener - Tandprothetiek leerjaar 2024-2025
Gemaakt door: Stefan Tijssen
Opleiding: Tandprothetiek
Cursus: Blok B
Naam Cursus: Zorgverlener
Leerjaar: 2024-2025
Type bestand: Naslagwerk ter voorbereiding tentamen
Welkom bij het naslagwerk over de cursus [Zorgverlener] voor de opleiding Tandprothetiek
jaar 1. Aan de hand van de leeruitkomsten is de voorbereiding opgesteld. Alle rechten van
afbeeldingen en dergelijke literatuur zijn niet van mij en gaan naar de originele auteur. Let
op! Het kan zijn dat bepaalde onderdelen niet zijn gemaakt of zijn overgeslagen. Dit is
gemaakt binnen het tijdsbestek van 10 weken. Gebruik het als naslagwerk tijdens het
studeren. Veel succes met leren!
,Bijeenkomst 1 - Introductie cursus
zorgverlener
[College 15-11-2024]
Rol zorgverlener:
Zorgverleners zijn cruciaal voor het verstrekken van gezondheidszorg. Zij hebben de
verantwoordelijkheid om patiënten te ondersteunen, gezondheidsproblemen te identificeren
en een passende behandeling te bieden.
Naar de tandprotheticus zonder doorverwijzing?
Dat kan, een tandprotheticus is een eerstelijns zorgverlener.
Communicatieve vaardigheden:
- Therapeutische relatie op kunnen bouwen op basis van wederzijds begrip, empathie
en vertrouwen
- Respectvol omgaan met de patiënten en hun naasten
- Betrokkenheid tonen
- Flexibel zijn in het toepassen van vaardigheden
- Een goed evenwicht houden in persoonlijke en professionele rollen
- Een patiëntgericht anamnese, medisch en communicatief kunnen afnemen
- De hulpvraag kunnen exploreren
- Rekening houden met de invloed van culturele achtergronden en respect hebben
voor diversiteit.
Gesprekstechnieken:
- Parafraseren,
- gevoelsreflecties geven
- toepassen van metacommunicatie
- LSD (luisteren, samenvatten en doorvragen).
Door het inzetten van de juiste gesprekstechnieken zorg je ervoor dat de patiënt zich
gehoord voelt, voorkom je ruis in de communicatie en kun je als zorgverlener zo effectief
mogelijk de hulpvraag boven water krijgen.
Het zorgplan:
Is de basis voor het (be)handelen. Om tot een goed zorgplan te komen heb je het volgende
nodig:
- Communicatieve vaardigheden
- Anamnese
- Klinisch redeneren
Het zorgplan is essentieel bij het inzetten van een behandeling die het beste aansluit bij de
medische- en prothetische kenmerken en bij de wensen van de patiënt. Tijdens de lessen
worden alle onderdelen van het zorgplan behandeld, samen met een aantal belangrijke
begrippen zoals informed consent en wilsbekwaamheid.
,De anamnese:
Een belangrijk onderdeel van de diagnostiek bij de patiënt is het afnemen van de anamnese.
Anamnese betekent letterlijk: “Het terugroepen in herinnering”. In de geneeskunde spreek je
hierover wanneer je het hebt over de voorgeschiedenis van iemands ziekte of afwijking.
Tijdens het afnemen van de anamnese vertelt de patiënt de voorgeschiedenis en relevante
omstandigheden van zijn aandoening aan de zorgverlener. Het afnemen van een goede
anamnese is cruciaal om een goede diagnose te stellen en de patiënt effectief te
behandelen.
Het doel van de anamnese is:
- Inzicht krijgen in de vroegere tandheelkundige behandeling
- Opsporen van factoren die de mondgezondheid nadelig kunnen beïnvloeden (zowel
gewoonte factoren als sociaaleconomische en psychosociale factoren).
- Vaststellen van de aanwezigheid van lichamelijke en/of verstandelijke afwijkingen die
de gezondheid van de mond kunnen beïnvloeden.
Klinisch redeneren:
Om het tandprothetisch handelen te kunnen verantwoorden moet deze gebaseerd zijn op de
beschikbare wetenschappelijke kennis. Het klinisch redeneren is bedoeld om dit
redeneerproces te ontwikkelen. Dit redeneerproces resulteert uiteindelijk in een besluit
(bijvoorbeeld een behandelplan).
, Handboek communicatie in de
mondzorg
H1 - Relatie en communicatie tussen tandarts/mondhygiënist en patiënt
P1.1 - Inleiding
Iedereen communiceert elke dag, zijn hele leven lang.
P1.2 - Relevantie
Tussen patiënt en behandelaar bestaat geen gelijkwaardige relatie:
- De patiënt is afhankelijk van de behandelaar
- De patiënt heeft niet de kennis om beslissingen te nemen.
- De patiënt kan niet beoordelen of een behandeling goed is uitgevoerd.
De regie en verantwoordelijkheid voor het gesprek in professionele communicatie liggen bij
de behandelaar.
De behandelaar moet een inschatting maken van de gemoedstoestand van de patiënt:
- Spelen psychische klachten een rol? Denk aan factoren klaaggedrag, en angst voor
pijn of behandeling.
- Hoe denkt patiënt over oorzaak klacht?
- Hoeveel waarde hecht hij aan esthetiek en functie van zijn gebit?
- Zijn er fysieke beperkingen?
P1.3 - Relatie tandarts/mondhygiënist-patiënt
Een patiënt met vertrouwen is op zijn beurt eerder geneigd om open en eerlijk informatie te
geven die van belang is in het bepalen van het zorgtraject.
Vertrouwen in iemand ontstaat niet onmiddellijk, maar komt tot stand door meerdere
ervaringen met het gedrag van die persoon.
Eigen ervaring of het vertrouwen dat zij op voorhand hadden gerechtvaardigd is.
De behandelaar die hier goed mee omgaat en met de patiënt een behandeltraject afstemt,
vergroot zijn kansen om een goede relatie met de patiënt op te bouwen.
P1.4 - Zorgmodellen en WGBO
Drie zorgmodellen in de gezondheidszorg:
1. Diagnose-receptmodel: Directief en diagnosticerend. De tandarts diagnosticeert en
schrijft het recept voor. Sturing en verantwoordelijkheid door tandarts
2. Participatiemodel: Meer non-directief, er is ruimte voor eigen inbreng met de patiënt.
Behandeling wordt door de tandarts aangedragen, maar daarna volgt overleg.
Zorgverlener - Tandprothetiek leerjaar 2024-2025
Gemaakt door: Stefan Tijssen
Opleiding: Tandprothetiek
Cursus: Blok B
Naam Cursus: Zorgverlener
Leerjaar: 2024-2025
Type bestand: Naslagwerk ter voorbereiding tentamen
Welkom bij het naslagwerk over de cursus [Zorgverlener] voor de opleiding Tandprothetiek
jaar 1. Aan de hand van de leeruitkomsten is de voorbereiding opgesteld. Alle rechten van
afbeeldingen en dergelijke literatuur zijn niet van mij en gaan naar de originele auteur. Let
op! Het kan zijn dat bepaalde onderdelen niet zijn gemaakt of zijn overgeslagen. Dit is
gemaakt binnen het tijdsbestek van 10 weken. Gebruik het als naslagwerk tijdens het
studeren. Veel succes met leren!
,Bijeenkomst 1 - Introductie cursus
zorgverlener
[College 15-11-2024]
Rol zorgverlener:
Zorgverleners zijn cruciaal voor het verstrekken van gezondheidszorg. Zij hebben de
verantwoordelijkheid om patiënten te ondersteunen, gezondheidsproblemen te identificeren
en een passende behandeling te bieden.
Naar de tandprotheticus zonder doorverwijzing?
Dat kan, een tandprotheticus is een eerstelijns zorgverlener.
Communicatieve vaardigheden:
- Therapeutische relatie op kunnen bouwen op basis van wederzijds begrip, empathie
en vertrouwen
- Respectvol omgaan met de patiënten en hun naasten
- Betrokkenheid tonen
- Flexibel zijn in het toepassen van vaardigheden
- Een goed evenwicht houden in persoonlijke en professionele rollen
- Een patiëntgericht anamnese, medisch en communicatief kunnen afnemen
- De hulpvraag kunnen exploreren
- Rekening houden met de invloed van culturele achtergronden en respect hebben
voor diversiteit.
Gesprekstechnieken:
- Parafraseren,
- gevoelsreflecties geven
- toepassen van metacommunicatie
- LSD (luisteren, samenvatten en doorvragen).
Door het inzetten van de juiste gesprekstechnieken zorg je ervoor dat de patiënt zich
gehoord voelt, voorkom je ruis in de communicatie en kun je als zorgverlener zo effectief
mogelijk de hulpvraag boven water krijgen.
Het zorgplan:
Is de basis voor het (be)handelen. Om tot een goed zorgplan te komen heb je het volgende
nodig:
- Communicatieve vaardigheden
- Anamnese
- Klinisch redeneren
Het zorgplan is essentieel bij het inzetten van een behandeling die het beste aansluit bij de
medische- en prothetische kenmerken en bij de wensen van de patiënt. Tijdens de lessen
worden alle onderdelen van het zorgplan behandeld, samen met een aantal belangrijke
begrippen zoals informed consent en wilsbekwaamheid.
,De anamnese:
Een belangrijk onderdeel van de diagnostiek bij de patiënt is het afnemen van de anamnese.
Anamnese betekent letterlijk: “Het terugroepen in herinnering”. In de geneeskunde spreek je
hierover wanneer je het hebt over de voorgeschiedenis van iemands ziekte of afwijking.
Tijdens het afnemen van de anamnese vertelt de patiënt de voorgeschiedenis en relevante
omstandigheden van zijn aandoening aan de zorgverlener. Het afnemen van een goede
anamnese is cruciaal om een goede diagnose te stellen en de patiënt effectief te
behandelen.
Het doel van de anamnese is:
- Inzicht krijgen in de vroegere tandheelkundige behandeling
- Opsporen van factoren die de mondgezondheid nadelig kunnen beïnvloeden (zowel
gewoonte factoren als sociaaleconomische en psychosociale factoren).
- Vaststellen van de aanwezigheid van lichamelijke en/of verstandelijke afwijkingen die
de gezondheid van de mond kunnen beïnvloeden.
Klinisch redeneren:
Om het tandprothetisch handelen te kunnen verantwoorden moet deze gebaseerd zijn op de
beschikbare wetenschappelijke kennis. Het klinisch redeneren is bedoeld om dit
redeneerproces te ontwikkelen. Dit redeneerproces resulteert uiteindelijk in een besluit
(bijvoorbeeld een behandelplan).
, Handboek communicatie in de
mondzorg
H1 - Relatie en communicatie tussen tandarts/mondhygiënist en patiënt
P1.1 - Inleiding
Iedereen communiceert elke dag, zijn hele leven lang.
P1.2 - Relevantie
Tussen patiënt en behandelaar bestaat geen gelijkwaardige relatie:
- De patiënt is afhankelijk van de behandelaar
- De patiënt heeft niet de kennis om beslissingen te nemen.
- De patiënt kan niet beoordelen of een behandeling goed is uitgevoerd.
De regie en verantwoordelijkheid voor het gesprek in professionele communicatie liggen bij
de behandelaar.
De behandelaar moet een inschatting maken van de gemoedstoestand van de patiënt:
- Spelen psychische klachten een rol? Denk aan factoren klaaggedrag, en angst voor
pijn of behandeling.
- Hoe denkt patiënt over oorzaak klacht?
- Hoeveel waarde hecht hij aan esthetiek en functie van zijn gebit?
- Zijn er fysieke beperkingen?
P1.3 - Relatie tandarts/mondhygiënist-patiënt
Een patiënt met vertrouwen is op zijn beurt eerder geneigd om open en eerlijk informatie te
geven die van belang is in het bepalen van het zorgtraject.
Vertrouwen in iemand ontstaat niet onmiddellijk, maar komt tot stand door meerdere
ervaringen met het gedrag van die persoon.
Eigen ervaring of het vertrouwen dat zij op voorhand hadden gerechtvaardigd is.
De behandelaar die hier goed mee omgaat en met de patiënt een behandeltraject afstemt,
vergroot zijn kansen om een goede relatie met de patiënt op te bouwen.
P1.4 - Zorgmodellen en WGBO
Drie zorgmodellen in de gezondheidszorg:
1. Diagnose-receptmodel: Directief en diagnosticerend. De tandarts diagnosticeert en
schrijft het recept voor. Sturing en verantwoordelijkheid door tandarts
2. Participatiemodel: Meer non-directief, er is ruimte voor eigen inbreng met de patiënt.
Behandeling wordt door de tandarts aangedragen, maar daarna volgt overleg.
