Samenvatting Recht als raadsel

Recht als raadsel:
I.1: de wens van de soeverein:
Austin wilde geen beroep doen op morele noties.
Recht wordt vaak aangeduid als het tegendeel van onrecht.
 Austin zijn definitie luidde: het tegendeel van ‘niet-recht’, hierin wordt
geprobeerd aan te geven waarin rechtsregels zich onderscheiden van
andere (niet juridische) regels.
I.2: soeverein:
Recht is het geheel van bevelen van een superieur, die geaard gaan met de
mogelijkheid sancties op te leggen bij niet-nakoming.  recht is gebaseerd op
macht.
 Alleen de soeverein kan een rechtsbron zijn (dus leraren vallen hier niet
onder)
Austin definieert de soeverein als een persoon (of instantie) aan wie het
merendeel van de bevolking de gewoonte heeft te gehoorzamen, maar die zelf
niet hoeft te gehoorzamen aan een hogere macht.
I.3: algemeen:
Er zijn 2 soorten bevelen:
- Regels en wetten  zet aan tot een bepaalde klasse van handeling te
verrichtten of na te laten
- Incidentele of bijzondere bevelen  zet aan tot specifieke handeling of
nalating
Pas wanneer een regel betrekking heeft op een algemene klasse, is deze wet
algemeen te noemen  vb. met minister van financiën
 Er moet een sanctie verbonden zijn aan de regel
I.4: de soeverein als enige rechtsbron
Gewoonterecht: een verzameling opvattingen over wat men wel en niet hoort te
doen.
Rechters zijn een soort dienaren van de soeverein  zij hebben macht gekregen
via de soeverein en vormen geen zelfstandige bron van recht.
Er is te spreken van ‘echt’ recht voor zover het is bekrachtig door het bevel van
de soeverein.
recht:
- Moet van soeverein komen
- Moet een bevel (met sanctie) hebben  die tot handeling aanzet
- Moet algemeen zijn
Bevel:
- Komt van soeverein

,- Heeft een algemeenheid

, II.1: het perspectief van de antropoloog:
Voor Ehrlich is recht datgene wat mensen als recht beschouwen en zien als
standaarden voor hun handelen  dit noemt hij ‘levend recht’: het geheel aan
regels waarop mensen zich oriënteren in hun dagelijkse handelingen.
De regels die tussen mensen gelden zijn het ‘echte recht’.
- Gewoonten, zeden en morele normen zijn veel belangrijker dan
rechtsregels.
 Austin zou zeggen dat dit niks anders zijn dan sociale regels, geen geldend
recht dus.
II.2: wederzijdse verwachtingen:
Het doctrine zegt: iets pas een regel is als degene die volgens deze regel handelt
het gevoel heeft dat hij zo hoort te handelen  Fuller was het hier niet mee eens.
 Fuller: de gewoonte van A wordt alleen een normatieve verplichting voor
diezelfde A wanneer A de indruk heeft dat A volgens die gewoonte zal
handelen en B zijn eigen handelingen op die verwachting heeft ingesteld.
Regels maken het mogelijk dat mensen hun handelingen op elkaar afstemmen.
- Regels zijn net als taal communicatiemiddelen
II.3: ‘telt als’ regels:
Searle: afspraken zijn niets anders dan het gevolg van het feit dat aan een
bepaald feit/handeling een status wordt toegevoegd. (21 kanonschoten =
welkom).
 X telt als Y in context C
 Bv. stenen tellen als grens in een bepaald spel
III.1: vastleggen:
Kelsen definieert het recht als een dwangorde die ongewenst gedrag bestraft
d.m.v. sancties
 Deze zijn al vastgelegd in het recht. Want recht bevat richtlijnen maar ook
hoe gereageerd moet worden bij niet naleving.
Naar de rechter stapt men omdat hij recht spreekt, omdat hij geldt als rechter.
III.2: geldigheid:
We kunnen spreken van een typisch juridische manier van handelen als er regels
zijn die bepalen wanneer andere regels gelding zijn.
- Kort: als er regels over regels zijn
III.3: geregelde dwangorde:
Kelsen acht de stapeling van regels over regels als kenmerkend voor het
rechtssysteem.
- Recht is een manier om gedrag te sturen door middel van dwang.