Leesverslag Perenbomen bloeien wit
1. Zakelijke gegevens
a. Titel: Perenbomen bloeien wit
b. Auteur: Gerbrand Bakker
c. Uitgever: Piramide
d. Jaar van uitgave: 1999
e. Aantal bladzijde: 137
2. Titel + eventueel motto
Een gezin met een vader en drie kinderen is op weg naar zijn ouders. Tijdens deze rit rijden ze
om omdat de kinderen de perenbomen zo ontzettend mooi vinden bloeien. De kinderen
raken vervolgens in een discussie over de kleur waarin de perenbomen bloeien. Het jongste
kind, Gerson, vindt dat de perenbomen wit bloeien. De tweeling Klaas en Kees daarentegen
vindt dat de perenbomen roze bloeien.
Tijdens deze discussie krijgen ze te maken met een auto-ongeluk waarin Gerson bekneld
komt te zitten in de auto. Hij wordt onmiddellijk naar het ziekenhuis gebracht waar blijkt dat
hij in coma ligt. Daarnaast heeft hij zijn arm gebroken, is zijn milt verwijderd en is hij blind
geraakt.
Na een week komt Gerson uit zijn coma en het eerste wat hij door de kamer schreeuwt is dat
perenbomen wit bloeien. De perenbomen die volgens Gerson wit bloeien spelen een grote
rol in dit verhaal. En dat is ook de reden waarom de titel 'Perenbomen bloeien wit' is. Het is
de waarheid van Gerson en dat is eigenlijk het enige wat er toe doet.
3. Inhoudsweergave
De tweeling Klaas en Kees en hun broertje Gerson hebben jarenlang het spelletje ‘zwart’
gespeeld. Dit is een zoekspel waarbij de belangrijkste regel is dat ze hun ogen niet mogen
opendoen. Gerson heeft de naam van het spel bedacht toen hij voor de eerste keer
meedeed. Gerson was toen vier jaar. Inmiddels is hij dertien jaar.
Marianne, de moeder van Klaas, Kees en Gerson is op een dag weggereden naar Italië.
Volgens Gerard, de vader van de jongens, woont ze bij een andere man, een buitenlandse
man. Sinds die tijd is ze nooit meer teruggekomen. Ze stuurt vijf keer per jaar een kaartje,
met iedere verjaardag en met nieuwjaar. Waar ze precies woont, weten ze niet. De Italiaanse
postzegel die op de kaartjes zit, is altijd onleesbaar.
Op een mooie zondagochtend in mei stappen Gerard, Klaas, Kees, Gerson en Daan in het
snotkleurige autootje van Gerard. Ze gaan op bezoek bij opa Jan en oma Anna. Ze besluiten
om langs de boomgaarden te rijden. Daar zien ze allemaal bomen met witte bloesems langs
de weg staan. Volgens Gerard en Gerson zijn het perenbomen, want volgens hen bloeien
perenbomen wit, maar volgens Klaas en Kees zijn het appelbomen. Al discussiërend rijden ze
op een kruising af. Als ze de kruising passeren, rijdt een auto van rechts op Gerards autootje
in. Gerson is er slecht aan toe, omdat de auto recht op zijn deur afgereden kwam. Gerson zit
muurvast. Hij schreeuwt of huilt niet, hij zegt alleen heel zachtjes: ‘Au’.
Gerard heeft glassplinters van de verbrijzelde voorruit in zijn gezicht en hals. Kees, die achter
Gerson zit, heeft zijn arm gebroken. Klaas klaagt over pijn in zijn nek. Daan is door de klap
dwars door het raampje aan de bestuurderskant naar buiten gevlogen.
De bestuurder van de andere auto mankeert niets. Hij belt met zijn mobieltje een
ambulance.
Gerard en Kees worden meegenomen in een ambulance. Klaas blijft achter. Gerson moet uit
de auto geknipt worden. Een uur later wordt Gerson het ziekenhuis binnengebracht. Hij komt
op de afdeling ‘Intensive Care’ te liggen. Gersons rechteronderarm is verbrijzeld, zijn ribben
1. Zakelijke gegevens
a. Titel: Perenbomen bloeien wit
b. Auteur: Gerbrand Bakker
c. Uitgever: Piramide
d. Jaar van uitgave: 1999
e. Aantal bladzijde: 137
2. Titel + eventueel motto
Een gezin met een vader en drie kinderen is op weg naar zijn ouders. Tijdens deze rit rijden ze
om omdat de kinderen de perenbomen zo ontzettend mooi vinden bloeien. De kinderen
raken vervolgens in een discussie over de kleur waarin de perenbomen bloeien. Het jongste
kind, Gerson, vindt dat de perenbomen wit bloeien. De tweeling Klaas en Kees daarentegen
vindt dat de perenbomen roze bloeien.
Tijdens deze discussie krijgen ze te maken met een auto-ongeluk waarin Gerson bekneld
komt te zitten in de auto. Hij wordt onmiddellijk naar het ziekenhuis gebracht waar blijkt dat
hij in coma ligt. Daarnaast heeft hij zijn arm gebroken, is zijn milt verwijderd en is hij blind
geraakt.
Na een week komt Gerson uit zijn coma en het eerste wat hij door de kamer schreeuwt is dat
perenbomen wit bloeien. De perenbomen die volgens Gerson wit bloeien spelen een grote
rol in dit verhaal. En dat is ook de reden waarom de titel 'Perenbomen bloeien wit' is. Het is
de waarheid van Gerson en dat is eigenlijk het enige wat er toe doet.
3. Inhoudsweergave
De tweeling Klaas en Kees en hun broertje Gerson hebben jarenlang het spelletje ‘zwart’
gespeeld. Dit is een zoekspel waarbij de belangrijkste regel is dat ze hun ogen niet mogen
opendoen. Gerson heeft de naam van het spel bedacht toen hij voor de eerste keer
meedeed. Gerson was toen vier jaar. Inmiddels is hij dertien jaar.
Marianne, de moeder van Klaas, Kees en Gerson is op een dag weggereden naar Italië.
Volgens Gerard, de vader van de jongens, woont ze bij een andere man, een buitenlandse
man. Sinds die tijd is ze nooit meer teruggekomen. Ze stuurt vijf keer per jaar een kaartje,
met iedere verjaardag en met nieuwjaar. Waar ze precies woont, weten ze niet. De Italiaanse
postzegel die op de kaartjes zit, is altijd onleesbaar.
Op een mooie zondagochtend in mei stappen Gerard, Klaas, Kees, Gerson en Daan in het
snotkleurige autootje van Gerard. Ze gaan op bezoek bij opa Jan en oma Anna. Ze besluiten
om langs de boomgaarden te rijden. Daar zien ze allemaal bomen met witte bloesems langs
de weg staan. Volgens Gerard en Gerson zijn het perenbomen, want volgens hen bloeien
perenbomen wit, maar volgens Klaas en Kees zijn het appelbomen. Al discussiërend rijden ze
op een kruising af. Als ze de kruising passeren, rijdt een auto van rechts op Gerards autootje
in. Gerson is er slecht aan toe, omdat de auto recht op zijn deur afgereden kwam. Gerson zit
muurvast. Hij schreeuwt of huilt niet, hij zegt alleen heel zachtjes: ‘Au’.
Gerard heeft glassplinters van de verbrijzelde voorruit in zijn gezicht en hals. Kees, die achter
Gerson zit, heeft zijn arm gebroken. Klaas klaagt over pijn in zijn nek. Daan is door de klap
dwars door het raampje aan de bestuurderskant naar buiten gevlogen.
De bestuurder van de andere auto mankeert niets. Hij belt met zijn mobieltje een
ambulance.
Gerard en Kees worden meegenomen in een ambulance. Klaas blijft achter. Gerson moet uit
de auto geknipt worden. Een uur later wordt Gerson het ziekenhuis binnengebracht. Hij komt
op de afdeling ‘Intensive Care’ te liggen. Gersons rechteronderarm is verbrijzeld, zijn ribben
