Ethiek Essay
, Ethiek essay
Ik loop stage bij de Kindertelefoon en wanneer een kind belt met een situatie waarin hij/zij niet veilig
is kunnen wij de kinderen doorverbinden met Veilig Thuis. Wanneer dit niet de mogelijkheid is kun je
aan de hand van de gegevens van een kind zorgmelding maken en dan wordt dit via de
werkbegeleiders doorgegeven aan Veilig Thuis. Een meisje belde mij op om te vertellen dat ze
verkracht was. En dit was niet de eerste keer, ze is vaker verkracht door dezelfde jongen. Ze is door
deze verkrachting ook zwanger geraakt van hem. Ze had aangegeven dat ze geen seks meer met hem
wilde en was hier heel duidelijk in, maar het verkrachten stopte helaas niet. Verder was ze bang om
hem elke keer weer te zien, maar ze hield ook van hem. Daarbij was hij zich er bewust van dat hij
vader werd en ze wilden ook samen een gezin stichten. Ondanks dit alles ging hij wel door met het
verkrachten. De ouders van het meisje wisten van deze situatie af, maar deden verder niets. Ook
haar vriendinnen wisten niet zo goed wat ze moesten doen. We hadden aan de telefoon het over het
aangeven van de jongen. Dit meisje wist eigenlijk wel, dat dat het juiste was om te doen. Echter wilde
ze dit absoluut niet, want hij was de vader van het kindje en ze wilde niet dat de vader van haar kind
strafrechtelijk vervolgd zou worden. We hebben het ook over Veilig Thuis gehad, omdat dit geen
veilige situatie meer was en ook omdat de ouders van dit meisje wel weet hebben van de situatie,
maar op dit moment niet handelen naar het streven van een veilige situatie voor hun dochter.
Ik zat op dit moment te twijfelen of ik contact op zou nemen met Veilig Thuis, aangezien ik wel de
gegevens had van dit meisje. En dit is ook wat ik volgens mijn stage instelling en de wet zou moeten
doen. Of dat ik mij vanaf mijn menselijke, authentieke kan zou laten zien en zou meegaan in het wat
dit meisje het liefste wilde.
De waarden die ik hierbij belangrijk vind zijn: behulpzaamheid en gehoorzaamheid. Behulpzaamheid
omdat ik dit meisje wil helpen en er voor haar zoveel mogelijk wil zijn. Daarbij wil ik ook gehoorzaam
zijn naar mijn stage en de regels volgen die gehanteerd worden bij casussen als deze.
Volgens Aristoteles is geluk ons hoogste doel en om ons hoogste doel te bereiken moet je gelukkig
zijn. Geluk wordt hier gezien als zelfverwezenlijking. Dit doe je door een deugdzaam leven te leiden,
dus door het midden te kiezen, tussen twee uitersten (De Brabander, 2008). Het gaat hierbij om
karaktereigenschappen. Je streeft naar worden wie je in potentie bent, dit kunnen we doen door het
optimale gebruik van de rede en na te denken over ons eigen nadenken (De Brabander, 2008). Dit
wordt ook wel de deugdenethiek genoemd (Ebskamp, 2012).
Als hulpverlener vind ik het belangrijk om echt te zijn, authentiek. Wanneer ik te weinig echt ben,
dan ben ik nep. En dat is niet goed volgens Aristoteles. Verder als te authentiek ben, ben je weer
excentriek en dat is ook extreem. Wat volgens Aristoteles ook niet goed is, want dan leef je niet
volgens het midden.
Als je kijkt, naar mijn casus en ik zou authentiek handelen, dan zou ik handelen hoe het voor mij het
beste voelt, hoe ik ben en hoe ik zou handelen. Dus naar echtheid. Ik zou de regels breken als dit
nodig is en ik zou de cliënt helpen op gebieden waar dit nodig is, zonder de zelfredzaamheid van de
cliënt hiermee in gevaar te brengen. Als ik te authentiek zou zijn, dan ben ik dus excentriek. Dit houdt
in dat het karakter wat ik laat zien als onbehoorlijk wordt beschouwd. Dit zou het kind dan merken,
doordat ik me strikt aan de regels zou houden, nergens in zou willen meebewegen en niet uit doe op
wat het kind te vertellen heeft of aan mij zou willen vertellen. Wanneer ik te weinig authentiek ben,
en ik dus nep overkom. Zou het kind dit merken doordat ik alles zou willen doen wat het kind zeg,
helemaal geen eigen mening opdraag. Dat ik niet zal vertellen wat het kind eens moet doen of dat
bepaalde gedragingen gewoon niet kunnen.
Verder vind ik het belangrijk om een gehoorzame hulpverlener te zijn. Ik zou dan als je kijkt naar mijn
casus, handelen volgens de regels van mijn stage instelling, dus Veilig Thuis inlichten over deze casus.
Als ik te gehoorzaam zou zijn, zou ik een volgeling zijn. Ik zou geen eigen mening meer hebben in het
handelen. Dit zou het kind merken, doordat ik elke keer de regels zou aanhalen en dit ook elke keer
zou toepassen zonder hier van af te wijken. Wanneer te weinig gehoorzaam zou zijn, zou ik opstandig
zijn. Dit zou het kind merken, doordat ik verschillende regels en wetten zou breken.
, Ethiek essay
Ik loop stage bij de Kindertelefoon en wanneer een kind belt met een situatie waarin hij/zij niet veilig
is kunnen wij de kinderen doorverbinden met Veilig Thuis. Wanneer dit niet de mogelijkheid is kun je
aan de hand van de gegevens van een kind zorgmelding maken en dan wordt dit via de
werkbegeleiders doorgegeven aan Veilig Thuis. Een meisje belde mij op om te vertellen dat ze
verkracht was. En dit was niet de eerste keer, ze is vaker verkracht door dezelfde jongen. Ze is door
deze verkrachting ook zwanger geraakt van hem. Ze had aangegeven dat ze geen seks meer met hem
wilde en was hier heel duidelijk in, maar het verkrachten stopte helaas niet. Verder was ze bang om
hem elke keer weer te zien, maar ze hield ook van hem. Daarbij was hij zich er bewust van dat hij
vader werd en ze wilden ook samen een gezin stichten. Ondanks dit alles ging hij wel door met het
verkrachten. De ouders van het meisje wisten van deze situatie af, maar deden verder niets. Ook
haar vriendinnen wisten niet zo goed wat ze moesten doen. We hadden aan de telefoon het over het
aangeven van de jongen. Dit meisje wist eigenlijk wel, dat dat het juiste was om te doen. Echter wilde
ze dit absoluut niet, want hij was de vader van het kindje en ze wilde niet dat de vader van haar kind
strafrechtelijk vervolgd zou worden. We hebben het ook over Veilig Thuis gehad, omdat dit geen
veilige situatie meer was en ook omdat de ouders van dit meisje wel weet hebben van de situatie,
maar op dit moment niet handelen naar het streven van een veilige situatie voor hun dochter.
Ik zat op dit moment te twijfelen of ik contact op zou nemen met Veilig Thuis, aangezien ik wel de
gegevens had van dit meisje. En dit is ook wat ik volgens mijn stage instelling en de wet zou moeten
doen. Of dat ik mij vanaf mijn menselijke, authentieke kan zou laten zien en zou meegaan in het wat
dit meisje het liefste wilde.
De waarden die ik hierbij belangrijk vind zijn: behulpzaamheid en gehoorzaamheid. Behulpzaamheid
omdat ik dit meisje wil helpen en er voor haar zoveel mogelijk wil zijn. Daarbij wil ik ook gehoorzaam
zijn naar mijn stage en de regels volgen die gehanteerd worden bij casussen als deze.
Volgens Aristoteles is geluk ons hoogste doel en om ons hoogste doel te bereiken moet je gelukkig
zijn. Geluk wordt hier gezien als zelfverwezenlijking. Dit doe je door een deugdzaam leven te leiden,
dus door het midden te kiezen, tussen twee uitersten (De Brabander, 2008). Het gaat hierbij om
karaktereigenschappen. Je streeft naar worden wie je in potentie bent, dit kunnen we doen door het
optimale gebruik van de rede en na te denken over ons eigen nadenken (De Brabander, 2008). Dit
wordt ook wel de deugdenethiek genoemd (Ebskamp, 2012).
Als hulpverlener vind ik het belangrijk om echt te zijn, authentiek. Wanneer ik te weinig echt ben,
dan ben ik nep. En dat is niet goed volgens Aristoteles. Verder als te authentiek ben, ben je weer
excentriek en dat is ook extreem. Wat volgens Aristoteles ook niet goed is, want dan leef je niet
volgens het midden.
Als je kijkt, naar mijn casus en ik zou authentiek handelen, dan zou ik handelen hoe het voor mij het
beste voelt, hoe ik ben en hoe ik zou handelen. Dus naar echtheid. Ik zou de regels breken als dit
nodig is en ik zou de cliënt helpen op gebieden waar dit nodig is, zonder de zelfredzaamheid van de
cliënt hiermee in gevaar te brengen. Als ik te authentiek zou zijn, dan ben ik dus excentriek. Dit houdt
in dat het karakter wat ik laat zien als onbehoorlijk wordt beschouwd. Dit zou het kind dan merken,
doordat ik me strikt aan de regels zou houden, nergens in zou willen meebewegen en niet uit doe op
wat het kind te vertellen heeft of aan mij zou willen vertellen. Wanneer ik te weinig authentiek ben,
en ik dus nep overkom. Zou het kind dit merken doordat ik alles zou willen doen wat het kind zeg,
helemaal geen eigen mening opdraag. Dat ik niet zal vertellen wat het kind eens moet doen of dat
bepaalde gedragingen gewoon niet kunnen.
Verder vind ik het belangrijk om een gehoorzame hulpverlener te zijn. Ik zou dan als je kijkt naar mijn
casus, handelen volgens de regels van mijn stage instelling, dus Veilig Thuis inlichten over deze casus.
Als ik te gehoorzaam zou zijn, zou ik een volgeling zijn. Ik zou geen eigen mening meer hebben in het
handelen. Dit zou het kind merken, doordat ik elke keer de regels zou aanhalen en dit ook elke keer
zou toepassen zonder hier van af te wijken. Wanneer te weinig gehoorzaam zou zijn, zou ik opstandig
zijn. Dit zou het kind merken, doordat ik verschillende regels en wetten zou breken.
