Handboek voor leraren
H7: Passend onderwijs in de dagelijkse praktijk
We gaan in op de manier waarop je als leraar, als team en al school te maken krijgt met
steeds meer leerlingen die extra ondersteuning nodig hebben. In de eerste paragraaf gaan
we kijken naar soorten leerlingen in het Passend Onderwijs. In de tweede paragraaf kijken
we naar aanpassingen die we nodig zijn per leerling. Daarna komt het passend lesgeven bij
veelvoorkomende stoornissen en tot slot kijken we naar de ondersteuning als
schoolorganisatie.
7.1 de wet Passend Onderwijs
De wet die sinds 2014 van kracht is, legt een zorgplicht bij alle scholen. Het doel van deze
wet is dat alle leerlingen, ongeacht de extra ondersteuning die zij nodig hebben, een
passende onderwijsplek krijgen.
Scholen zijn verantwoordelijk om die passende onderwijsplek te bieden. Daar waar mogelijk
naar het regulier onderwijs, maar er is ook speciaal onderwijs.
7.1.1 bestaat de homogene klas nog wel?
In hoeverre een beperking een handicap vormt, hangt behalve van de ernst van de stoornis
ook af van de omgeving: hoe meer de stoornis in de klas normaal gevonden wordt, hoe
minder de betreffende leerling in een nadelige positie komt. Scholen moeten alle leerlingen
een goede onderwijsplek bieden, dat elke school voor voortgezet onderwijs (vo) niet kan
voor iedere leerling is logisch. Daarom hebben scholen in de regio samenwerkingsverbanden
waarbinnen ze de plaatsing regelen. Zo’n verband bestaat uit scholen voor primair,
voortgezet en praktijkonderwijs; zowel regulier als speciaal. Mbo-scholen zijn
zelfverantwoordelijk voor de nodige ondersteuning. Ouders melden hun kind bij de vo-
school en geven aan of er extra ondersteuning nodig is. Of een school de
onderwijsondersteuning kan bieden, wordt vervolgens bekeken aan de hand van het door de
school zelf opgestelde ondersteuningsplan. Ondersteuning van dyslexie, dyscalculie, ADHD
of een afwijkend IQ is op de meeste scholen mogelijk. Leerlingen met complexere
problemen, krijgen een andere plek die wel die onderwijsondersteuning kan bieden, binnen
het samenwerkingsverband, kan ook een school voor speciaal onderwijs zijn, maar de regel
is: regulier waar het kan en speciaal als het moet. Dit betekent dat steeds meer leerlingen op
reguliere scholen geplaatst worden die enige vorm van onderwijsondersteuning nodig
hebben. Zij werden vroeger veel buiten de klas geholpen, maar de invoering van passend
onderwijs heeft dan ook geleid tot een cultuuromslag. Leerlingen mogen steeds meer zijn
wie ze zijn en krijgen dezelfde kansen als de anderen. De homogene klas die je op één niveau
en op één manier kunt bedienen, bestaat definitief niet meer. Men spreekt tegenwoordig
over leerlingen met een specifieke ondersteuningsbehoefte en niet meer over
zorgleerlingen.
7.1.2 welke leerlingen hebben behoefte aan extra ondersteuning?
Een veelgehoorde opmerking is dat leerlingen snel een stempeltje krijgen na een diagnose.
We kijken dan vaak naar wat ze niet kunnen, dit willen we doorbreken met passend
onderwijs, door te kijken naar wat ze wel kunnen. Zorg dat je als docent kennis hebt van
beperkingen en stoornissen, zodat je leerlingen beter kunt begrijpen en ondersteunen.
H7: Passend onderwijs in de dagelijkse praktijk
We gaan in op de manier waarop je als leraar, als team en al school te maken krijgt met
steeds meer leerlingen die extra ondersteuning nodig hebben. In de eerste paragraaf gaan
we kijken naar soorten leerlingen in het Passend Onderwijs. In de tweede paragraaf kijken
we naar aanpassingen die we nodig zijn per leerling. Daarna komt het passend lesgeven bij
veelvoorkomende stoornissen en tot slot kijken we naar de ondersteuning als
schoolorganisatie.
7.1 de wet Passend Onderwijs
De wet die sinds 2014 van kracht is, legt een zorgplicht bij alle scholen. Het doel van deze
wet is dat alle leerlingen, ongeacht de extra ondersteuning die zij nodig hebben, een
passende onderwijsplek krijgen.
Scholen zijn verantwoordelijk om die passende onderwijsplek te bieden. Daar waar mogelijk
naar het regulier onderwijs, maar er is ook speciaal onderwijs.
7.1.1 bestaat de homogene klas nog wel?
In hoeverre een beperking een handicap vormt, hangt behalve van de ernst van de stoornis
ook af van de omgeving: hoe meer de stoornis in de klas normaal gevonden wordt, hoe
minder de betreffende leerling in een nadelige positie komt. Scholen moeten alle leerlingen
een goede onderwijsplek bieden, dat elke school voor voortgezet onderwijs (vo) niet kan
voor iedere leerling is logisch. Daarom hebben scholen in de regio samenwerkingsverbanden
waarbinnen ze de plaatsing regelen. Zo’n verband bestaat uit scholen voor primair,
voortgezet en praktijkonderwijs; zowel regulier als speciaal. Mbo-scholen zijn
zelfverantwoordelijk voor de nodige ondersteuning. Ouders melden hun kind bij de vo-
school en geven aan of er extra ondersteuning nodig is. Of een school de
onderwijsondersteuning kan bieden, wordt vervolgens bekeken aan de hand van het door de
school zelf opgestelde ondersteuningsplan. Ondersteuning van dyslexie, dyscalculie, ADHD
of een afwijkend IQ is op de meeste scholen mogelijk. Leerlingen met complexere
problemen, krijgen een andere plek die wel die onderwijsondersteuning kan bieden, binnen
het samenwerkingsverband, kan ook een school voor speciaal onderwijs zijn, maar de regel
is: regulier waar het kan en speciaal als het moet. Dit betekent dat steeds meer leerlingen op
reguliere scholen geplaatst worden die enige vorm van onderwijsondersteuning nodig
hebben. Zij werden vroeger veel buiten de klas geholpen, maar de invoering van passend
onderwijs heeft dan ook geleid tot een cultuuromslag. Leerlingen mogen steeds meer zijn
wie ze zijn en krijgen dezelfde kansen als de anderen. De homogene klas die je op één niveau
en op één manier kunt bedienen, bestaat definitief niet meer. Men spreekt tegenwoordig
over leerlingen met een specifieke ondersteuningsbehoefte en niet meer over
zorgleerlingen.
7.1.2 welke leerlingen hebben behoefte aan extra ondersteuning?
Een veelgehoorde opmerking is dat leerlingen snel een stempeltje krijgen na een diagnose.
We kijken dan vaak naar wat ze niet kunnen, dit willen we doorbreken met passend
onderwijs, door te kijken naar wat ze wel kunnen. Zorg dat je als docent kennis hebt van
beperkingen en stoornissen, zodat je leerlingen beter kunt begrijpen en ondersteunen.
