HET MEDISCH DIAGNOSTISCH PROCES
• Basis van efficiënte behandeling is een correcte diagnose
• Anamnese en klinisch onderzoek
– vormen de hoeksteen van de diagnose
– bepalen de keuze van verdere testen
• Anamnese en lichamelijk onderzoek
• Aanvullende testen
• Medische besliskunde
• Scoresystemen
• Een casus
Bij de anamnese laat de arts de patiënt vertellen over zijn of haar klachten en stelt gerichte vragen. Het
bespreken van de voorgeschiedenis omvat wat de patiënt in het verleden heeft meegemaakt, zoals eerdere
ziektes of operaties.
De systeemanamnese richt zich op verschillende orgaanstelsels om een vollediger beeld te krijgen van de
gezondheid, bijvoorbeeld door te vragen naar symptomen gerelateerd aan hart, longen, spijsvertering,
enzovoort.
ANAMNESE
• Demografische gegevens
• Actueel probleem
• Voorgeschiedenis
• Systeemanamnese
• Familiale anamnese
• Professionele anamnese
• Usus (medicatie, nicotine, alcohol,…)
KLINISCH ONDERZOEK
Inspectie: Naar de patiënt kijken om uiterlijke kenmerken te beoordelen.
Palpatie: Voelen om informatie te verkrijgen over structuren onder de huid.
Percussie: Kloppen of slaan op delen van het lichaam om geluiden te horen die
informatie geven over de onderliggende structuren.
Auscultatie: Het beluisteren van interne geluiden van bijvoorbeeld het hart of de longen
met een stethoscoop.
ALGEMEEN KLINISCH ONDERZOEK
• Hoofd en hals • Musculoskeletaal
• Klierstreken • Neurologisch
• Schildklier • PPA
• Hart en bloedvaten • PPV
• Longen
• Abdomen
PPA (Positive Percent Agreement): Meet de overeenstemming tussen twee tests in
het identificeren van positieve gevallen.
PPV (Positive Predictive Value): Geeft de waarschijnlijkheid aan dat een persoon
daadwerkelijk de ziekte heeft, wanneer de test positief is.
PIJNANAMNESE:
• Lokalisatie • Chronologie • Karakter
– Primair – Ontstaan • Ernst
– Uitstraling – Duur • Beïnvloeding
– Verloop – Uitlokkende factoren
– Verzachtende factoren
1
, Patiëntkarakteristieken
= a priori risico
Patiëntkarakteristieken zijn belangrijke factoren die helpen inschatten hoe groot het risico is dat iemand een
bepaalde aandoening, zoals een hartinfarct, zal ontwikkelen. Hier zijn de belangrijkste kenmerken:
Geslacht: Mannen hebben een hoger risico op hartproblemen dan vrouwen, vooral op jongere leeftijd.
Leeftijd: Naarmate mensen ouder worden, neemt het risico op hart- en vaatziekten toe. Myocardinfarcten
komen vaker voor bij mannen rond de 60 jaar.
Usus: Dit verwijst naar het gebruik van medicatie, alcohol, nicotine (roken) en drugs. Deze stoffen kunnen
het risico op hartziekten verhogen.
Voorgeschiedenis en risicofactoren: Als iemand eerder hartproblemen heeft gehad of andere risicofactoren
heeft (zoals diabetes of hoge bloeddruk), is het risico op een nieuw hartinfarct groter.
Immuuncompetentie: Dit gaat over hoe goed het immuunsysteem van iemand functioneert. Een verzwakt
immuunsysteem kan de gezondheid beïnvloeden en het risico op ziekten verhogen.
Belang van Troponine en Cardiogram
Troponine: Bij een myocardinfarct (hartinfarct) is troponine, een eiwit dat vrijkomt bij hartschade, altijd
verhoogd. Dit is een belangrijke indicator voor artsen om te bevestigen dat er een hartinfarct is.
Cardiogram: Een cardiogram (ECG) kan snel informatie geven over de toestand van het hart. Het laat zien of
er elektrische problemen of schade aan het hartweefsel zijn, wat helpt bij het diagnosticeren van een
infarct.
Vitale parameters
= Urgentie-inschatting
• Pols
• Bloeddruk (orthostatisme)
• Temperatuur
• Ademhaling (frequentie – O2-saturatie)
• Mentale status
Voorbeeld: Myocardischemie – pijnkarakteristieken
Myocardischemie – patiëntkarakteristieken
Anamnese & lichamelijk onderzoek
– (differentiaal) diagnose
– Verdere testen om hypothese te bevestigen / verwerpen
TESTEN
LABORATORIUMONDERZOEK
2
• Basis van efficiënte behandeling is een correcte diagnose
• Anamnese en klinisch onderzoek
– vormen de hoeksteen van de diagnose
– bepalen de keuze van verdere testen
• Anamnese en lichamelijk onderzoek
• Aanvullende testen
• Medische besliskunde
• Scoresystemen
• Een casus
Bij de anamnese laat de arts de patiënt vertellen over zijn of haar klachten en stelt gerichte vragen. Het
bespreken van de voorgeschiedenis omvat wat de patiënt in het verleden heeft meegemaakt, zoals eerdere
ziektes of operaties.
De systeemanamnese richt zich op verschillende orgaanstelsels om een vollediger beeld te krijgen van de
gezondheid, bijvoorbeeld door te vragen naar symptomen gerelateerd aan hart, longen, spijsvertering,
enzovoort.
ANAMNESE
• Demografische gegevens
• Actueel probleem
• Voorgeschiedenis
• Systeemanamnese
• Familiale anamnese
• Professionele anamnese
• Usus (medicatie, nicotine, alcohol,…)
KLINISCH ONDERZOEK
Inspectie: Naar de patiënt kijken om uiterlijke kenmerken te beoordelen.
Palpatie: Voelen om informatie te verkrijgen over structuren onder de huid.
Percussie: Kloppen of slaan op delen van het lichaam om geluiden te horen die
informatie geven over de onderliggende structuren.
Auscultatie: Het beluisteren van interne geluiden van bijvoorbeeld het hart of de longen
met een stethoscoop.
ALGEMEEN KLINISCH ONDERZOEK
• Hoofd en hals • Musculoskeletaal
• Klierstreken • Neurologisch
• Schildklier • PPA
• Hart en bloedvaten • PPV
• Longen
• Abdomen
PPA (Positive Percent Agreement): Meet de overeenstemming tussen twee tests in
het identificeren van positieve gevallen.
PPV (Positive Predictive Value): Geeft de waarschijnlijkheid aan dat een persoon
daadwerkelijk de ziekte heeft, wanneer de test positief is.
PIJNANAMNESE:
• Lokalisatie • Chronologie • Karakter
– Primair – Ontstaan • Ernst
– Uitstraling – Duur • Beïnvloeding
– Verloop – Uitlokkende factoren
– Verzachtende factoren
1
, Patiëntkarakteristieken
= a priori risico
Patiëntkarakteristieken zijn belangrijke factoren die helpen inschatten hoe groot het risico is dat iemand een
bepaalde aandoening, zoals een hartinfarct, zal ontwikkelen. Hier zijn de belangrijkste kenmerken:
Geslacht: Mannen hebben een hoger risico op hartproblemen dan vrouwen, vooral op jongere leeftijd.
Leeftijd: Naarmate mensen ouder worden, neemt het risico op hart- en vaatziekten toe. Myocardinfarcten
komen vaker voor bij mannen rond de 60 jaar.
Usus: Dit verwijst naar het gebruik van medicatie, alcohol, nicotine (roken) en drugs. Deze stoffen kunnen
het risico op hartziekten verhogen.
Voorgeschiedenis en risicofactoren: Als iemand eerder hartproblemen heeft gehad of andere risicofactoren
heeft (zoals diabetes of hoge bloeddruk), is het risico op een nieuw hartinfarct groter.
Immuuncompetentie: Dit gaat over hoe goed het immuunsysteem van iemand functioneert. Een verzwakt
immuunsysteem kan de gezondheid beïnvloeden en het risico op ziekten verhogen.
Belang van Troponine en Cardiogram
Troponine: Bij een myocardinfarct (hartinfarct) is troponine, een eiwit dat vrijkomt bij hartschade, altijd
verhoogd. Dit is een belangrijke indicator voor artsen om te bevestigen dat er een hartinfarct is.
Cardiogram: Een cardiogram (ECG) kan snel informatie geven over de toestand van het hart. Het laat zien of
er elektrische problemen of schade aan het hartweefsel zijn, wat helpt bij het diagnosticeren van een
infarct.
Vitale parameters
= Urgentie-inschatting
• Pols
• Bloeddruk (orthostatisme)
• Temperatuur
• Ademhaling (frequentie – O2-saturatie)
• Mentale status
Voorbeeld: Myocardischemie – pijnkarakteristieken
Myocardischemie – patiëntkarakteristieken
Anamnese & lichamelijk onderzoek
– (differentiaal) diagnose
– Verdere testen om hypothese te bevestigen / verwerpen
TESTEN
LABORATORIUMONDERZOEK
2
