Samenvatting Leergrammatica Arabisch

Les 1
Woordsoorten

 Naamwoorden
 Werkwoorden
 Partikels

Persoonlijke voornaamwoorden

Hij Zij Jij (mannelijk) Jij (vrouwelijk) Ik
‫ُو‬
َ‫ه‬ ‫ِي‬
َ‫ه‬ ‫أَْن َت‬ ‫أَْن ِت‬ ‫أَنا‬


Bepaaldheid

Naamwoorden kunnen bepaald of onbepaald zijn. Persoonlijke voornaamwoorden zijn uit zichzelf
altijd bepaald. Onbepaaldheid van zelfstandige en bijvoeglijke naamwoorden wordt in het Arabisch
bepaald wanneer er het lidwoord ‫ل‬ْ َ ‫ ا‬aan voorafgaat. Een kenmerk voor de onbepaaldheid van een
woord is de nunatie (tanwīn), waarbij het woord een n-klank op het eind heeft.

 ُ ‫'( اَْلَب‬al-bal-bābu)
Bepaald: ‫اب‬
 Onbepaald: ‫اب‬ ٌ ‫( َب‬bābun)

De nominale zin

Een complete zin bestaat op zijn minst uit een onderwerp/subject en een gezegde/predicaat. In het
Nederlands bevat een gezegde altijd een werkwoord, maar in het Arabisch wordt het werkwoord
'al-bzijn'al-b in de tegenwoordige tijd meestal niet uitgedrukt. Arabische zinnen waarin het werkwoord 'al-bzijn'al-b
impliciet aanwezig is, worden nominale zinnen genoemd. Voorbeeld: ‫ِب‬ ٌ ‫( أَنَا َطال‬ik ben een student).
Hierbij is ‫ َأَنَا‬het subject en ‫ِب‬ ٌ ‫ طَال‬het predicaat.

Bijwoordelijke bepalingen

Naast het subject en het predicaat kan een nominale zin ook bijwoordelijke bepalingen bevatten.
َ
َ ‫( أَ ْن ِت‬jij bent de koningin hier). ‫ت‬
Voorbeeld: ‫الملِ َك ُة ُهنَا‬ ُ َ ‫مل ِك‬
ِ ْ ‫ َأن‬is het subject, ‫ة‬ َ ‫ ال‬het predicaat en ‫ هُنَا‬de
bijwoordelijke bepaling.

De ja- of nee-vraagzin

ْ َ‫ ه‬ervoor te
Een nominale zin kan in een vraagzin veranderd worden door het vraagpartikel ‫ل‬
َ َ ْ
ٌ ‫( هَل أ ْن َت طال‬ben jij een student?).).
plaatsen. Voorbeeld: ‫ِب؟‬

De woordvolgorde in de nominale zin

De volgorde van zinsdelen in de nominale zin is meestal onderwerp-predicaat, maar er zijn
uitzonderingen:

 Als het predicaat een vraagwoord is, is de volgorde predicaat-onderwerp: ‫َذا؟‬ َ‫( َما ه‬wat is dit?).)
 Als het onderwerp van de nominale zin bepaald is en een bijwoordelijke bepaling van plaats
heeft, is de volgorde onderwerp-bijwoordelijke bepaling: ‫ُو ُهنَا‬
َ ‫( ه‬hij is hier)
1

,  Als het onderwerp van de nominale zin onbepaald is en een bijwoordelijke bepaling van
plaats heeft, is de volgorde bijwoordelijke bepaling-onderwerp: ‫َاك َملِ َك ٌة‬
َ ‫( ُهن‬daar is een
koningin)
 Vraagpartikels komen altijd voor het onderwerp en het predicaat: ‫ِب؟‬ ٌ ‫َل أَ ْن َت َطال‬
ْ ‫( ه‬ben jij een
student?).)

Het geslacht

Het Arabisch kent geen onzijdige woorden, maar slechts het mannelijke en vrouwelijke geslacht. De
meeste woorden die in het enkelvoud op tā'al-b marbūṭa (‫ )ة‬eindigen zijn vrouwelijk. Alle andere
woorden zijn mannelijk met uitzondering van:

 Bij woorden die levende wezens aanduiden, bepaald het natuurlijke geslacht het geslacht
van het woord
 Bijna alle namen van landen en steden zijn vrouwelijk
 De namen van lichaamsdelen die in paren voorkomen zijn vrouwelijk
 Van een aantal woorden ligt lexicaal vast dat zij vrouwelijk zijn

Wat is dit?

De vraag naar wat een bepaald voorwerp is, wordt gedaan met het vragend voornaamwoord ‫َما‬
َ‫( َما ه‬wat is dit?).)
(wat). Voorbeeld: ‫َذا؟‬

Het partikel ‫( َو‬en)en)

Het partikel ‫ َو‬heeft de betekenis 'al-ben'al-b. Het wordt tegen het erop volgende woord aan geschreven
zonder spatie. Voorbeeld: ‫اب َوَقلٌَم َو َش ْن َط ٌة‬
ٌ ‫( ِكَت‬een boek, een pen en een tas)




2

,Les 2
Persoonlijke voornaamwoorden

Wij Jullie (m) Jullie (f) Zij (m) Zij (f)
‫َح ُن‬ْ‫ن‬ )‫أَْنُت ْم (أَ ْنُت ُم‬ ‫أَ ْنُت َّن‬ )‫ُم ( ُه ُم‬
ْ‫ه‬ َّ ‫ه‬
‫ُن‬
Ik Jij (m) Jij (f) Hij Zij
‫أَنَا‬ ‫أَ ْن َت‬ ‫أَْن ِت‬ ‫ُو‬
َ‫ه‬ ‫ِي‬
َ‫ه‬


Naamvallen

Naast de uitgangen -u en -un is het mogelijk dat een zelfstandig naamwoord eindigt op -i, -in, -a en -
an. Welke uitgang een woord krijgt hangt af van de naamval waarin dat woord staat, wat weer
afhankelijk is van de functie van het woord in de zin. Het Arabisch kent drie naamvallen:

Nominatief Genitief Accusatief
-u of -un -i of -in -a of -an


In de nominale zin staan het onderwerp en het predicaat in de nominatief en de bijwoordelijke
bepaling in de accusatief.

Voorzetsels

Alle voorzetsels plaatsen het woord dat erop volgt in de genitief en krijgen daardoor meestal de
uitgang -i of -in.

 Veelvoorkomende voorzetsels: ‫( فِي‬in), ‫( ِع ْنَد‬bij), ‫( ِب‬d.m.v./met/in), ‫( ِم ْن‬van), ‫( َعلَى‬op), ‫ِل‬
(aan/voor/van)
 Voorzetsels die uit één letter bestaan worden verbonden met het volgende woord: ‫َّار ِة‬ َ ‫السي‬
َّ ‫ِب‬
(met de auto) en ‫ِب‬ َ ‫( ل‬voor een student)
ٍ ‫ِطال‬
 ْ
De 'al-balif van ‫ اَل‬vervalt wanneer het voorzetsel ‫ ِل‬eraan voorafgaat: ‫ِط‬ ِّ ‫( لِْلق‬voor de kat)
 Combinaties van voorzetsels met naamwoorden vervullen in nominale zinnen de functie van
bijwoordelijke bepaling: ‫ِي ُم َعلِّ َم ٌة فِي ال َق ْرَي ِة‬
َ ‫( ه‬zij is lerares in het dorp)

Hebben en bezitten

M.b.v. de voorzetsels ‫( ِع ْنَد‬bij) en ‫( ِل‬van/voor/aan) kunnen uitdrukkingen gemaakt worden die
'al-bhebben'al-b of 'al-bbezitten'al-b uitdrukken. Bij ‫ ِل‬is de bezitsrelatie sterker dan bij ‫ع ْنَد‬:
ِ

 ٌ‫َّارة‬ َّ ‫( ِع ْنَد‬de studente heeft een auto, letterlijk: bij de studente is een auto)
َ ‫الطالَِب ِة َسي‬
 ‫َّار ٌة‬
َ ‫ِب َسي‬ِ ‫ِلطال‬َّ ‫( ل‬de studente heeft een auto, letterlijk: aan de studente is een auto)

Bijvoeglijke naamwoorden

Bijvoeglijke naamwoorden duiden een eigenschap aan. Ze kunnen vrouwelijk worden gemaakt door
ٌ ‫( َكِب‬groot (m)) en ٌ‫يرة‬
er een tā'al-b marbūṭa aan toe te voegen. Voorbeeld: ‫ير‬ َ ‫( َكِب‬groot (f)).

Predicaat en attribuut


3

, Bijvoeglijke naamwoorden kunnen als predicaat of als attribuut gebruikt worden.

 Als predicaat volgt het bijvoeglijk naamwoord het onderwerp in geslacht en getal en staat hij
ٌ ‫ْت َكِب‬
altijd in de nominatief: ‫ير‬ ُ ‫( الَبي‬het huis is groot)
 Als attribuut geeft het bijvoeglijk naamwoord een specificeert het substantief en volgt het in
geslacht, getal, naamval en bepaaldheid: ‫ير‬ ُ ‫الص ِغ‬
َّ ‫اح‬
ُ ‫ِصَب‬
ْ ‫( الم‬de kleine lamp)

Het gebroken meervoud

Het Arabisch kent twee soorten meervoud: het gezonde meervoud en het gebroken meervoud. Het
gezonde meervoud wordt gevormd door achtervoegsels achter het woord in het enkelvoud te
َ ‫ ُم َعلِّ ُم‬- ‫( ُم َعلٌِّم‬leraar - leraren). Het gebroken meervoud wordt gevormd door de
plaatsen. Voorbeeld: ‫ون‬
klinkerstructuur van het woord te veranderen. Voorbeeld: ‫ أَ ْق َاَلٌم‬- ‫( َقلٌَم‬pen - pennen).

Het grammaticale getal

Het meervoud van niet-personen (zaken en dingen) geldt grammaticaal als vrouwelijk enkelvoud.
Voorbeeld: ‫ير ُة ُم ْغلَ َق ٌة‬ َ ‫اب‬
َ ‫الكِب‬ َ (de grote deuren zijn gesloten).
ُ ‫األب َْو‬

Wie en wat

Met het vragend voornaamwoord ‫( َم ْن‬wie) vragen wij naar personen. Met het vragend
voornaamwoord ‫( َما‬wat) vragen wij naar zaken of dingen.




4