Klachtenanamnese
Patiënte (63 jaar) bekend met Astma en COPD waarbij zij dit jaar alleen al 4 keer voor is opgenomen
omdat haar saturatie zodanig daalde. Na elke keer een weke opgenomen te hebben gelegen kon zij met
ontslag met extra zuurstof. De reden van haar longaanvallen zijn infecties waar men normaal
gesproken grieperig of verkouden van wordt maar bij patiënte doorslaat op haar zwakke longen wat
resulteert in hevige benauwdheid en het gevoel te hebben te stikken. Tijdens haar opname in het
ziekenhuis speelde vooral angst voor benauwdheid en angst om te stikken. Patiënte kende deze angst
uit eerdere opnames in verband met COPD.
Op dit moment kampt patiënte naar eigen zeggen met 2 angstaanvallen per dag, voornamelijk ’s
nachts. Ze omschrijft deze aanvallen als een samentrekkend gevoel bij de borst, naar en krijgt het erg
warm. Soms denkt ze dan zelfs liever dood te zijn. Patiënte voldoet niet aan de criteria voor een
paniekaanval. Verder spelen er overmatige piekergedachten en deels gerelateerde slaapproblemen. Ze
zou een aantal keer per week ‘hele nachten’ zittend in haar bed doorbrengen, en soms zelfs in de
woonkamer. De piekergedachten gaan deels over opnieuw besmet raken met COVID-19, weer erg
ziek worden en over diverse andere zaken. In het verlengde van haar angst ontvangt patiënte
nauwelijks bezoek, heeft ze alle ramen in huis open en komt zij de deur bijna niet uit. De
longrevalidatie bij een fysiotherapeut heeft ze uit angst voor besmetting afgezegd.
Naast deze klachten is patiënte gediagnostiseerd met agorafobie, PTSS, perioden van depressies en
een TS in het verleden. Daarnaast is zij bekend met astma, COPD en atriumfibrilleren.
Tijdens een heteroanamnese met de dochter van patiënte vertelt zij dat zij ook belemmerd wordt door
haar angsten. Ze ziet geen vriendinnen meer, doet geen boodschappen en gaat de stad niet meer in.
Verder ziet zij haar conditie verslechteren en is zij een aantal kilo afgevallen. Patiënte zou graag
minder angstig zijn en weer naar buiten willen. Ze zou weer willen afspreken met vriendinnen, de stad
in willen gaan en meer naar buiten willen om zo ook haar conditie te verbeteren.
Achtergrondinformatie
Patiënte verloor haar vader op 6-jarige leeftijd. Volgens patiënt heeft haar moeder het verlies nooit
goed kunnen verwerken en is zij overmatig gaan drinken. Patiente ging met moeder mee naar ‘’wilde
feesten’’ en kwam in haar jonge levensjaren in aanraking met een losbandige levensstijl. Zij heeft naar
eigen zeggen de levensstijl van haar moeder overgenomen en heeft veel gefeest, gedronken en
gerookt. Zij woont in een hofje waar er altijd een feest cultuur heeft gehangen. Patiente trouwde met
een oudere man en werd zwanger van haar dochter. Ze kon het feesten niet achterlaten en na veel
geruzie tussen haar en haar man, die een burgerlijk leven wilde als gezin, is zij van hem gescheiden.
Doordat patiënt meestal onder invloed was herinnert zij zich niet altijd hoe het was om haar dochter te
zien opgroeien. Dit ervaart zij nu als heel moeilijk en ervaart ook schuldgevoelens. Patiente neemt
geleidelijk afstand van haar losbandige leven en dat door eigen zeggen door het vertrouwen en contact
met haar dochter. Ze wil graag een goede moeder zijn nu het nog kan en haar dochter motiveert haar
om op het juiste pad te blijven.
Patiënte woont samen met haar hondje en heeft goed contact met haar dochter en ex-man. Ze ervaart
veel steun van haar familie (zus en neefjes). Patiënte heeft een paar vriendinnen, maar op dit moment
leeft zijn een geïsoleerd bestaan.
DSM-5 Diagnose
Patiënte (63 jaar) bekend met Astma en COPD waarbij zij dit jaar alleen al 4 keer voor is opgenomen
omdat haar saturatie zodanig daalde. Na elke keer een weke opgenomen te hebben gelegen kon zij met
ontslag met extra zuurstof. De reden van haar longaanvallen zijn infecties waar men normaal
gesproken grieperig of verkouden van wordt maar bij patiënte doorslaat op haar zwakke longen wat
resulteert in hevige benauwdheid en het gevoel te hebben te stikken. Tijdens haar opname in het
ziekenhuis speelde vooral angst voor benauwdheid en angst om te stikken. Patiënte kende deze angst
uit eerdere opnames in verband met COPD.
Op dit moment kampt patiënte naar eigen zeggen met 2 angstaanvallen per dag, voornamelijk ’s
nachts. Ze omschrijft deze aanvallen als een samentrekkend gevoel bij de borst, naar en krijgt het erg
warm. Soms denkt ze dan zelfs liever dood te zijn. Patiënte voldoet niet aan de criteria voor een
paniekaanval. Verder spelen er overmatige piekergedachten en deels gerelateerde slaapproblemen. Ze
zou een aantal keer per week ‘hele nachten’ zittend in haar bed doorbrengen, en soms zelfs in de
woonkamer. De piekergedachten gaan deels over opnieuw besmet raken met COVID-19, weer erg
ziek worden en over diverse andere zaken. In het verlengde van haar angst ontvangt patiënte
nauwelijks bezoek, heeft ze alle ramen in huis open en komt zij de deur bijna niet uit. De
longrevalidatie bij een fysiotherapeut heeft ze uit angst voor besmetting afgezegd.
Naast deze klachten is patiënte gediagnostiseerd met agorafobie, PTSS, perioden van depressies en
een TS in het verleden. Daarnaast is zij bekend met astma, COPD en atriumfibrilleren.
Tijdens een heteroanamnese met de dochter van patiënte vertelt zij dat zij ook belemmerd wordt door
haar angsten. Ze ziet geen vriendinnen meer, doet geen boodschappen en gaat de stad niet meer in.
Verder ziet zij haar conditie verslechteren en is zij een aantal kilo afgevallen. Patiënte zou graag
minder angstig zijn en weer naar buiten willen. Ze zou weer willen afspreken met vriendinnen, de stad
in willen gaan en meer naar buiten willen om zo ook haar conditie te verbeteren.
Achtergrondinformatie
Patiënte verloor haar vader op 6-jarige leeftijd. Volgens patiënt heeft haar moeder het verlies nooit
goed kunnen verwerken en is zij overmatig gaan drinken. Patiente ging met moeder mee naar ‘’wilde
feesten’’ en kwam in haar jonge levensjaren in aanraking met een losbandige levensstijl. Zij heeft naar
eigen zeggen de levensstijl van haar moeder overgenomen en heeft veel gefeest, gedronken en
gerookt. Zij woont in een hofje waar er altijd een feest cultuur heeft gehangen. Patiente trouwde met
een oudere man en werd zwanger van haar dochter. Ze kon het feesten niet achterlaten en na veel
geruzie tussen haar en haar man, die een burgerlijk leven wilde als gezin, is zij van hem gescheiden.
Doordat patiënt meestal onder invloed was herinnert zij zich niet altijd hoe het was om haar dochter te
zien opgroeien. Dit ervaart zij nu als heel moeilijk en ervaart ook schuldgevoelens. Patiente neemt
geleidelijk afstand van haar losbandige leven en dat door eigen zeggen door het vertrouwen en contact
met haar dochter. Ze wil graag een goede moeder zijn nu het nog kan en haar dochter motiveert haar
om op het juiste pad te blijven.
Patiënte woont samen met haar hondje en heeft goed contact met haar dochter en ex-man. Ze ervaart
veel steun van haar familie (zus en neefjes). Patiënte heeft een paar vriendinnen, maar op dit moment
leeft zijn een geïsoleerd bestaan.
DSM-5 Diagnose
