2.3 Probleem 6: Philosophy of Science
Leerdoelen:
- Wat is de theorie van Popper over wetenschap?
- Wat is de theorie van Kuhn over wetenschap?
Gelezen:
- Bem & De jong
- Hergenhahn
- Artikel: K. Popper: Science als falsification
- Artikel: K. Popper: Stanford Encyclopedie
- Artikel: F. Pajares: The structure of scientific revolutions (Kuhn)
- Artikel: M. Pigliucci: Popper vs. Kuhn
Popper
Karl Raimund Popper – geboren op 28 juli 1902 in Wenen. Beïnvloedt door zijn vaders liefde
voor filosofie en zijn moeders liefde voor muziek. Hij was zwaar betrokken bij linkse politiek,
ging bij de vereniging van Socialistische Studenten en werd een tijdje een Marxist. Popper
werd geridderd in 1965, pensioneerde in 1969 af van de Universiteit van Londen als
professor en bleef actief als schrijver.
Everyday knowledge vs. Scientific knowledge – Popper stelde dat wetenschap gefalsifiseerd
kan worden en alledaagse kennis niet, dit maakt het verschil tussen deze soorten kennis.
Popper geloofde niet volledig in de theorieën van Newton en soortgelijke theorieën omdat hij
dacht dat deze slechts een klein deel waren van een veel groter iets.
Popper was het niet eens met inductive reasoning omdat observaties subjectief zijn en om
die reden niet wetenschappelijk.
Popper gebruikte geen post-diction (uitleggen van een theorie nadat je observeert, hij deed
dit ervoor).
Radicaal dogmatist – elke theorie moet kritisch bekeken worden. Popper vond dat de
theorieën van Einstein riskant en falsifieerbaar waren en die van Freud niet.
Popper’s theory of demarcation – een theorie is pas wetenschappelijk als deze mogelijk
falsifieerbaar of mogelijk waar is.
Demarcation – Popper stelde dat het grootste probleem in de filosofie van de wetenschap
demarcatie is, dit maakt onderscheidt tussen science en ‘non-science’. Hij vond namelijk dat
het verschil tussen alledaagse kennis en wetenschappelijke kennis niet alleen lag in de
methode die wordt gebruikt om de kennis te verkrijgen.
Om deze reden betwijfelde hij of Marx, Freud en Adler aan wetenschap deden of niet. Zijn
focus lag op deze onderzoekers, met daarnaast nog Einstein.
Elk wetenschappelijk onderzoek is een poging om iets te weerleggen of falsificeren. Je kan
een theorie nooit bewijzen omdat de wetenschap blijft veranderen door nieuwe informatie
die elke dag aan bod komt. Je kan alleen stellen dat iets waarschijnlijk waar is, wanneer je
ook kan stellen dat iets misschien niet waar is.
, Popper kwam tot een aantal conclusies:
- Het is makkelijk om je theorie te bevestigen wanneer je zoekt naar informatie die je
theorie bevestigt.
- Een theorie moet helpen in te schatten hoe groot de kans is dat iets zal gebeuren. Hoe
meer een theorie deze kans kan voorspellen, hoe beter.
- Wanneer een theorie niet gefalsificeerd kan worden is het geen goede
wetenschappelijke theorie.
- Een theorie moet toetsbaar zijn.
- Bevestigend bewijs kan niet valide zijn tot het definitieve resultaat uit een test volgt.
- Soms is een theorie niet waar maar blijft deze waarneembaar in het echte leven. Dan
moet deze theorie aangepast worden aan deze verschijnselen. Wanneer dit niet gebeurd
wordt dit een conventional twist (je interpreteert de informatie waarop je dat zelf wil)
genoemd.
Popper benadrukt dat er geen enkele manier is die de juiste weg wijst naar een
wetenschappelijke theorie.
Wetenschap begint met – (volgens Popper)
1. Een probleem
2. Conjectures (observaties)
3. Refutations (foute observaties weerleggen)
Deductieve methode/ The growth of human knowledge – Popper stelde dat de menselijke
kennis groeit doordat we onze fouten steeds oplossen. Hij specificeerde hierbij 4 stappen:
1. Formeel, het testen van interne consistentie van een theoretisch systeem om te kijken of
het ergens contradicties bevat.
2. Semi-formeel, onderscheidt maken tussen empirische en logische elementen. Wanneer
dit niet kan, kan dit leiden tot een category-mistake (in dat geval stelt de wetenschapper
de verkeerde vragen).
3. Vergelijken van de theorie met bestaande theorieën om na te gaan of de theorie verder
vordert op al bestaande theorieën. Wanneer de theorie niet verdergaat op andere
theorieën, wordt deze niet aangenomen. Popper benadrukt hierbij wel dat het beter is
om theorieën te vergelijken met het testen van beiden theorieën via deductie, in plaats
van door inductie.
4. Testen van een theorie aan de hand van de empirische applicaties van de conclusies die
hieruit volgen. Als een conclusie niet waar blijkt te zijn, betekent dit dat een theorie niet
volledig juist kan zijn (de theorie is gefalsifieerd). De wetenschapper moet dan een
betere theorie bedenken.
Of een theorie wetenschappelijk is, ligt aan het feit of deze falsifieerbaar is, of je de
bijbehorende argumenten kan tegenspreken en of deze toetsbaar is.
Kritiek op Popper –
- Als iets niet compleet overeenkomt met een theorie, is het nog niet per se onjuist.
- Een theorie wordt nooit echt meer aangepast wanneer deze wordt afgewezen.
Artikel: K. Popper: Science as falsification
Leerdoelen:
- Wat is de theorie van Popper over wetenschap?
- Wat is de theorie van Kuhn over wetenschap?
Gelezen:
- Bem & De jong
- Hergenhahn
- Artikel: K. Popper: Science als falsification
- Artikel: K. Popper: Stanford Encyclopedie
- Artikel: F. Pajares: The structure of scientific revolutions (Kuhn)
- Artikel: M. Pigliucci: Popper vs. Kuhn
Popper
Karl Raimund Popper – geboren op 28 juli 1902 in Wenen. Beïnvloedt door zijn vaders liefde
voor filosofie en zijn moeders liefde voor muziek. Hij was zwaar betrokken bij linkse politiek,
ging bij de vereniging van Socialistische Studenten en werd een tijdje een Marxist. Popper
werd geridderd in 1965, pensioneerde in 1969 af van de Universiteit van Londen als
professor en bleef actief als schrijver.
Everyday knowledge vs. Scientific knowledge – Popper stelde dat wetenschap gefalsifiseerd
kan worden en alledaagse kennis niet, dit maakt het verschil tussen deze soorten kennis.
Popper geloofde niet volledig in de theorieën van Newton en soortgelijke theorieën omdat hij
dacht dat deze slechts een klein deel waren van een veel groter iets.
Popper was het niet eens met inductive reasoning omdat observaties subjectief zijn en om
die reden niet wetenschappelijk.
Popper gebruikte geen post-diction (uitleggen van een theorie nadat je observeert, hij deed
dit ervoor).
Radicaal dogmatist – elke theorie moet kritisch bekeken worden. Popper vond dat de
theorieën van Einstein riskant en falsifieerbaar waren en die van Freud niet.
Popper’s theory of demarcation – een theorie is pas wetenschappelijk als deze mogelijk
falsifieerbaar of mogelijk waar is.
Demarcation – Popper stelde dat het grootste probleem in de filosofie van de wetenschap
demarcatie is, dit maakt onderscheidt tussen science en ‘non-science’. Hij vond namelijk dat
het verschil tussen alledaagse kennis en wetenschappelijke kennis niet alleen lag in de
methode die wordt gebruikt om de kennis te verkrijgen.
Om deze reden betwijfelde hij of Marx, Freud en Adler aan wetenschap deden of niet. Zijn
focus lag op deze onderzoekers, met daarnaast nog Einstein.
Elk wetenschappelijk onderzoek is een poging om iets te weerleggen of falsificeren. Je kan
een theorie nooit bewijzen omdat de wetenschap blijft veranderen door nieuwe informatie
die elke dag aan bod komt. Je kan alleen stellen dat iets waarschijnlijk waar is, wanneer je
ook kan stellen dat iets misschien niet waar is.
, Popper kwam tot een aantal conclusies:
- Het is makkelijk om je theorie te bevestigen wanneer je zoekt naar informatie die je
theorie bevestigt.
- Een theorie moet helpen in te schatten hoe groot de kans is dat iets zal gebeuren. Hoe
meer een theorie deze kans kan voorspellen, hoe beter.
- Wanneer een theorie niet gefalsificeerd kan worden is het geen goede
wetenschappelijke theorie.
- Een theorie moet toetsbaar zijn.
- Bevestigend bewijs kan niet valide zijn tot het definitieve resultaat uit een test volgt.
- Soms is een theorie niet waar maar blijft deze waarneembaar in het echte leven. Dan
moet deze theorie aangepast worden aan deze verschijnselen. Wanneer dit niet gebeurd
wordt dit een conventional twist (je interpreteert de informatie waarop je dat zelf wil)
genoemd.
Popper benadrukt dat er geen enkele manier is die de juiste weg wijst naar een
wetenschappelijke theorie.
Wetenschap begint met – (volgens Popper)
1. Een probleem
2. Conjectures (observaties)
3. Refutations (foute observaties weerleggen)
Deductieve methode/ The growth of human knowledge – Popper stelde dat de menselijke
kennis groeit doordat we onze fouten steeds oplossen. Hij specificeerde hierbij 4 stappen:
1. Formeel, het testen van interne consistentie van een theoretisch systeem om te kijken of
het ergens contradicties bevat.
2. Semi-formeel, onderscheidt maken tussen empirische en logische elementen. Wanneer
dit niet kan, kan dit leiden tot een category-mistake (in dat geval stelt de wetenschapper
de verkeerde vragen).
3. Vergelijken van de theorie met bestaande theorieën om na te gaan of de theorie verder
vordert op al bestaande theorieën. Wanneer de theorie niet verdergaat op andere
theorieën, wordt deze niet aangenomen. Popper benadrukt hierbij wel dat het beter is
om theorieën te vergelijken met het testen van beiden theorieën via deductie, in plaats
van door inductie.
4. Testen van een theorie aan de hand van de empirische applicaties van de conclusies die
hieruit volgen. Als een conclusie niet waar blijkt te zijn, betekent dit dat een theorie niet
volledig juist kan zijn (de theorie is gefalsifieerd). De wetenschapper moet dan een
betere theorie bedenken.
Of een theorie wetenschappelijk is, ligt aan het feit of deze falsifieerbaar is, of je de
bijbehorende argumenten kan tegenspreken en of deze toetsbaar is.
Kritiek op Popper –
- Als iets niet compleet overeenkomt met een theorie, is het nog niet per se onjuist.
- Een theorie wordt nooit echt meer aangepast wanneer deze wordt afgewezen.
Artikel: K. Popper: Science as falsification
