samenvatting analyse van het menselijk handelen

Analyse van het menselijk handelen

Ergotherapie
Missie
Mensen begeleiden uit alle levensfasen in het terugwinnen, verbeteren en in stand houden
van hun functioneren in hun leer-, leef-, werk-, en onstpanningssituaties. De middelen van
de ergotherapeut zijn alle activiteiten en handelingen die de mensen in die situaties kunnen
uitvoeren.
Visie
De kern in het handelen van de cliënt in een specifieke handelingscontext in functie van de
kwaliteit van leven, waarbij de ergo zich duidelijk profileert in relatie tot de maatschappelijke
veranderingen en tendensen.

De ergotherapeut is sterk gefocust op het analyseren en centraal plaatsen van de activiteit
als middel en/of doel in het klinisch redeneerproces. Hij zoekt met de cliënt naar een
creatieve en doordachte wijze naar de betekenis in het doelgericht mogelijk maken van deze
handelingen binnen de specifieke handelingscontext van de cliënt.

De ergo streeft naar optimale kwaliteit van leven van de individu gericht op autonomie,
participatie, zelfzorg, arbeid/opleiding, sociale relaties en/of vrije tijd. De kern van het
ergotherapeutisch handelen is gebaseerd op een dialooggerichte samenwerking met de
cliënt en het systeem vanuit een holistische attitude.

Manieren van benadering
Top down benadering
 Breed perspectief
 Vragen vanuit het handelen op participatieniveau
o Daaruit kan gekeken worden naar mogelijkheden en beperkingen op niveau van
vaardigheden en functies

Bottom up benadering
 Focust op de mogelijkheden en beperkingen in motorische, cognitieve of psychische
vaardigheden en functies.
 Succesvol handelen: beperkingen in functioneren verminderen of herstellen of als de
mogelijkheden benut worden en ontwikkelen

Environment first benadering
We kijken naar de omgeving en context van de cliënt kunnen we iets veranderen om het
handelen weer mogelijk te maken?
(bijvoorbeeld geen trappen als heup gebroken is.)




1

,fasen van het ergotherapeutisch handelen

1. Kennismaking
 Kennismaken en aanvraag
 Kennismaking is indirect: via een arts
 Verwijzing beoordelen: ben ik de persoon die cliënt nodig heeft?
 Heldere communicatie grenzen en verwachtingen stellen
 Start van een therapeutische relatie persoonlijke factoren te weten willen
komen
 de ontmoeting
 Vormt de start
 waarderen, begrijpen en aanvoelen van de cliënt
 occupational issue: de zv en ergo informeren elkaar over hun ervaring en
expertise op het gebied van vraagstelling.
 Zv krijgt 1e indruk van ergo
 Voorlichting en verwachting van ergo uitleggen aan cliënt
 bereidheid
 Is zv er klaar voor? Staat zv ervoor open?
 Verandertaal: zv maakt duidelijk dat hij bereid is te denken aan toekomst
 Bezwaartaal: de zv is niet aan verandering toe; kan meerdere redenen hebben
 Sociale bereidheid: omgeving die kan worden veranderd.




2

,2. Inventarisatie- diagnostische fase
Open dialoog tussen cliënt en ergotherapeut. De zorgvrager moet voldoende kans krijgen
om gehoord en begrepen te worden om zijn vraag rond zijn handelsbeperking te
beschrijven. (bijvoorbeeld; ik wil zelf naar de WC gaan) Via assessments en technieken wordt
nagegaan welke handelingen, activiteiten het meest belangrijk zijn voor de cliënt in zijn
situatie.
 Vraaginventarisatie
 Globale vragen, wensen en verwachtingen worden concreet
 De zv verduidelijkt de betekenis van de handelingsbeperking voor zijn participatie
en invulling van sociale rollen.
 Nadruk ligt niet op tekorten, defecten en belemmeringen maar op kracht,
ervaring en centrale drijfveer van zv
 prioriteitenstelling
 Zv benoemd de prioriteit in zijn vragen: de vragen worden concreter
 Belangrijk te luisteren en te vragen naar argumenten voor zijn prioriteiten
o Afhankelijk van economische noodzaak, sociale aspecten, last
 Prioriteitstelling is afhankelijk van bereidheid van zv
 Vraaganalyse
 Informatie verzamelen betreffende mogelijkheden en beperkingen in participatie
o Wordt geordend en geanalyseerd
o Wordt beter begrepen als deze in context wordt geplaatst
 fysieke sociale, culturele en temporele context?
 Complex of eenvoudig  altijd beperkingen en de ondersteunende bronnen goed
in kaart brengen.
 Een goede vraaganalyse vraagt om een goed inzicht in de complexe interactie
tussen functies, vaardigheden, handelingspatronen, contexten, activiteiten eisen
en persoonlijke cliëntfactoren
 Is het haal baar?

Onderzoek en analyse
 Anamnese
 Gegevens verzamelen
 Assessment
 In kaart brengen
 Analyseren
 Interpreteren
-> CMOP-E, MOHO, PEO
-> ICF = analyse van het menselijk handelen!

 Vraagformulering
• Behoefte van de cliënt centraal stellen
• Luisteren naar de cliënt
• Individuele waarden respecteren
• Gelijkwaardig opstellen, samenwerken
• Autonomie (het willen) bevorderen, empoweren
• Cliënt in staat stellen de juiste keuzes te maken.
 vraagformulering handelingsvraag

3

,  Kort en helder
 Mogelijkheden en beperkingen
 Dagelijks handelen en/of participeren (ergo!)
 Woorden van cliënt
 Gestructureerde opsomming
 (deel)Vragen door de cliënt geformuleerd
 Oplossingsgericht, verandertaal
 (coachen, empoweren)
 focus ergotherapie: handelen
 Ontwikkelen van handelen
 Opnieuw handelen
 Effectiever handelen
 Behouden van handelen
 Omgaan met verlies van handelen

3. Doelbepaling en plan van aanpak
 doelen zijn gericht op de mogelijkheden en de wensen
 nadat doelen zijn geformuleerd: oplossingsgericht denken
 doelen formuleren
 zo wordt duidelijk wat cliënt nastreeft
 laten kerndomein terugkomen: als doel bereikt is, is dagelijks handelen en
participeren in zijn omgeving weer mogelijk
 outcome: einddoel
o wordt in algemene eindtermen geformuleerd is in interprofesioneel
o cliënt werkt met verschillende professionals aan hetzelfde einddoel
 langetermijndoelen
o afgeleid van het einddoel
 kortetermijndoelen
o afgeleid van langetermijndoelen
 plan van aanpak opstellen





4