Spasticiteit
Nederlands leerboek jeugdgezondheidszorg blz. 312
Spasticiteit
Meestal gevolg van een (geboorte) trauma, hoewel ook vaatafsluitingen, tumoren,
infectie en ruggenmergaandoeningen tot spasticiteit kunnen leiden.
Er is meestal sprake van een slappe verlamming en onwillekeurige voortdurend
aangespannen spieren, zodat willekeurig en soepel bewegen niet mogelijk is.
Hersenen
Bij een grote hersenbloeding kan later een hydrocefalus (waterhoofd) ontstaan. En
kans op spasticiteit en mentale retardatie.
Bloedingen in het witte stof geven altijd restverschijnselen als spasticiteit en mentale
retardatie.
Kindergeneeskunde voor kinderverpleegkundigen blz. 201, 238, 337-338, 677-678, 680
201
Kinderen met een Apgar-score van minder dan 7 na 5 minuten hebben een
zevenmaal hoger risico op spasticiteit, hoewel dit risico dan nog slecht 1,7%
bedraagt. De ernst van de asfyxie kan ook afgeleid worden uit de pH in het bloed uit
de arteria umbilicalis. Een arteriële navelstreng-pH van minder dan 7,05 is wel een
zeer afwijzing voor het bestaan van asfyxie.
Zuurstoftekort en acidose kunnen tot hersenbeschadigingen leiden bij blijvende
schade: de hypotonie zal dan na enige tijd overgaan in hypertonie en er kan
psychomotore retardatie optreden: typisch geval is de spastische tetraplegie. (Het is
echter bekend dat 75% van de kinderen met spasticiteit niet asfyxietisch was na de
geboorte en bij hen gerust de hersenbeschadiging mogelijk op een prenatale
stoornis).
237-238 – 8.6.3 – Hersenschade door onrijpheid van het centrale zenuwstelsel
De ontwikkelingsfase van de hersenen waarin belangrijke veranderingen optreden in
de bloedvoorziening en de stofwisseling van bepaalde hersengebieden vindt plaats in
het laatste trimester van de zwangerschap.
Spasticiteit kan een restverschijnselen zijn van een hypoxische-ischemische
beschadigingen.
Sfingolipidosen
Deze groep van ziekten is te wijten aan defecten in de afbraak van onder andere
bestanddelen van de neuronale celmembraan, namelijk de sfingolopiden, hetgeen de
neurologische symptomatologie.
- De ziekte van Krabbe: deze ziekte is geassocieerd met ernstige lijden, vooral
uitgesproken in prikkelbaarheid, spasticiteit en blindheid. Dit is een oorzaak van
centrale en perifere demylinisatie.
- GM2-gangliosidosis: er ontstaat na zes maanden hyperacusis (overgevoeligheid
voor geluid) daarna is er verlies van psychomotore functies, gevolgd door onder
meer spasticiteit, slikstoornissen en macrocefalie. (Een rode maculavlek cherry
red spot, wordt constant teruggevonden).
677 – 22.5 – Infantiele encefalopathie (cerebral palsy, cerebrale parese)
Nederlands leerboek jeugdgezondheidszorg blz. 312
Spasticiteit
Meestal gevolg van een (geboorte) trauma, hoewel ook vaatafsluitingen, tumoren,
infectie en ruggenmergaandoeningen tot spasticiteit kunnen leiden.
Er is meestal sprake van een slappe verlamming en onwillekeurige voortdurend
aangespannen spieren, zodat willekeurig en soepel bewegen niet mogelijk is.
Hersenen
Bij een grote hersenbloeding kan later een hydrocefalus (waterhoofd) ontstaan. En
kans op spasticiteit en mentale retardatie.
Bloedingen in het witte stof geven altijd restverschijnselen als spasticiteit en mentale
retardatie.
Kindergeneeskunde voor kinderverpleegkundigen blz. 201, 238, 337-338, 677-678, 680
201
Kinderen met een Apgar-score van minder dan 7 na 5 minuten hebben een
zevenmaal hoger risico op spasticiteit, hoewel dit risico dan nog slecht 1,7%
bedraagt. De ernst van de asfyxie kan ook afgeleid worden uit de pH in het bloed uit
de arteria umbilicalis. Een arteriële navelstreng-pH van minder dan 7,05 is wel een
zeer afwijzing voor het bestaan van asfyxie.
Zuurstoftekort en acidose kunnen tot hersenbeschadigingen leiden bij blijvende
schade: de hypotonie zal dan na enige tijd overgaan in hypertonie en er kan
psychomotore retardatie optreden: typisch geval is de spastische tetraplegie. (Het is
echter bekend dat 75% van de kinderen met spasticiteit niet asfyxietisch was na de
geboorte en bij hen gerust de hersenbeschadiging mogelijk op een prenatale
stoornis).
237-238 – 8.6.3 – Hersenschade door onrijpheid van het centrale zenuwstelsel
De ontwikkelingsfase van de hersenen waarin belangrijke veranderingen optreden in
de bloedvoorziening en de stofwisseling van bepaalde hersengebieden vindt plaats in
het laatste trimester van de zwangerschap.
Spasticiteit kan een restverschijnselen zijn van een hypoxische-ischemische
beschadigingen.
Sfingolipidosen
Deze groep van ziekten is te wijten aan defecten in de afbraak van onder andere
bestanddelen van de neuronale celmembraan, namelijk de sfingolopiden, hetgeen de
neurologische symptomatologie.
- De ziekte van Krabbe: deze ziekte is geassocieerd met ernstige lijden, vooral
uitgesproken in prikkelbaarheid, spasticiteit en blindheid. Dit is een oorzaak van
centrale en perifere demylinisatie.
- GM2-gangliosidosis: er ontstaat na zes maanden hyperacusis (overgevoeligheid
voor geluid) daarna is er verlies van psychomotore functies, gevolgd door onder
meer spasticiteit, slikstoornissen en macrocefalie. (Een rode maculavlek cherry
red spot, wordt constant teruggevonden).
677 – 22.5 – Infantiele encefalopathie (cerebral palsy, cerebrale parese)
