Literatuur module 6
Bogaerts and colleges (2017). Predictive validity of the HKT-R risk assessment tool: two and 5-year
violent recidivism in a nationwide sample of Dutch forensic psychiatric patients
In risico assessment (RA) tonen typische gedragsmechanismen gerelateerd aan gewelddadig gedrag de
kwetsbaarheid van de forensische patiënt om recidive te plegen. Het hoofddoel van een tbs-oplegging is
de bescherming van de maatschappij en de resocialisatie van de patiënten in de maatschappij. Alle patiënten
met tbs krijgen behandeling om het risico op toekomstig recidive te verminderen. Forensische psychiatrische
centra (FPC) verschillen fundamenteel van gevangenissen. In gevangenissen is de focus op beveiliging en
vergelding met weinig opties voor behandeling. In FPC ligt de nadruk ook op het beschermen van de
maatschappij, maar meer op de provisie van behandelingsprogramma’s. In Nederland kunnen er vijf maten
van geestelijke gezondheid onderscheiden worden: (1) volledige verantwoordelijkheid; (2) enigszins
verminderde verantwoordelijkheid: (3) verminderde verantwoordelijkheid; (4) ernstig verminderde
verantwoordelijkheid en (5) totale afwezigheid van verantwoordelijkheid. Alle patiënten, onafhankelijk van
hun mentale stoornis, kunnen (gedeeltelijk) insane gevonden worden. Patiënten gaan vaak eerst naar de
gevangenis, waarna ze naar een high security FPC gaan.
Om individuele RA-procedures te standaardiseren, zijn RA-instrumenten met Structured Professional
Judgement (SPJ) procedures erg belangrijk in het beoordelen van de kans op toekomstig gewelddadig
recidive. SPJ-instrumenten bestaan uit bepaalde sets van empirisch bepaalde statische en dynamische
risicofactoren geassocieerd met toekomstig recidive en gebruiken specifieke en transparante richtlijnen. Het
rationaal achter de SPJ-RA is dat een hogere totaalscore geassocieerd is met een hogere kans op recidive,
maar clinici kunnen het actuariële uiteindelijke assessment overschrijden met goede redenen. Deze positieve
lineaire associatie tussen de totaalscore en de kans op recidive moeten minstens bestaan op groepslevel
om te verzekeren dat elke patiënt geëvalueerd is met indicatoren welke geassocieerd zijn met recidive.
Echter, in individuele gevallen is deze associatie niet noodzakelijk positief lineair. Hierom wordt er bij
individuele assessment ook gekeken naar specifieke indicatoren, risicomanagement en omstandigheden
niet gevangen door het instrument. Het resultaat van de combinatie en interpretatie van alle beschikbare
informatie wordt Final Risk Judgement (FRJ) genoemd.
Na de start van behandeling na opname is de functie van RA het schatten van toekomstig risico en het
diagnosticeren van significante risicofactoren en behandelingsdoelen opstellen om deze risicofactoren te
verminderen. Tijdens behandeling is RA dus belangrijk voor het evalueren of deze risicofactoren afnemen.
Tijdens individuele behandeling kan RA een besluit van ontslag steunen. In RA-studies is de predictieve
validiteit (PV) de hoofd psychometrische indicator om de prestatie van een SPJ-instrument in de klinische
praktijk uit te drukken. In dit artikel wordt de area under the curve (AUC) gebruikt om het vermogen van de
Historische, Klinische en Toekomstige – Revisie (HKT-R) te evalueren om te discrimineren tussen recidivisten
en niet-recidivisten. De AUC-waarde verkregen door receiver operating characteristics (ROC) kunnen lopen
van 0-1, waar .75 gezien kan worden als de drempel van een grote effectgrootte.
1
Bogaerts and colleges (2017). Predictive validity of the HKT-R risk assessment tool: two and 5-year
violent recidivism in a nationwide sample of Dutch forensic psychiatric patients
In risico assessment (RA) tonen typische gedragsmechanismen gerelateerd aan gewelddadig gedrag de
kwetsbaarheid van de forensische patiënt om recidive te plegen. Het hoofddoel van een tbs-oplegging is
de bescherming van de maatschappij en de resocialisatie van de patiënten in de maatschappij. Alle patiënten
met tbs krijgen behandeling om het risico op toekomstig recidive te verminderen. Forensische psychiatrische
centra (FPC) verschillen fundamenteel van gevangenissen. In gevangenissen is de focus op beveiliging en
vergelding met weinig opties voor behandeling. In FPC ligt de nadruk ook op het beschermen van de
maatschappij, maar meer op de provisie van behandelingsprogramma’s. In Nederland kunnen er vijf maten
van geestelijke gezondheid onderscheiden worden: (1) volledige verantwoordelijkheid; (2) enigszins
verminderde verantwoordelijkheid: (3) verminderde verantwoordelijkheid; (4) ernstig verminderde
verantwoordelijkheid en (5) totale afwezigheid van verantwoordelijkheid. Alle patiënten, onafhankelijk van
hun mentale stoornis, kunnen (gedeeltelijk) insane gevonden worden. Patiënten gaan vaak eerst naar de
gevangenis, waarna ze naar een high security FPC gaan.
Om individuele RA-procedures te standaardiseren, zijn RA-instrumenten met Structured Professional
Judgement (SPJ) procedures erg belangrijk in het beoordelen van de kans op toekomstig gewelddadig
recidive. SPJ-instrumenten bestaan uit bepaalde sets van empirisch bepaalde statische en dynamische
risicofactoren geassocieerd met toekomstig recidive en gebruiken specifieke en transparante richtlijnen. Het
rationaal achter de SPJ-RA is dat een hogere totaalscore geassocieerd is met een hogere kans op recidive,
maar clinici kunnen het actuariële uiteindelijke assessment overschrijden met goede redenen. Deze positieve
lineaire associatie tussen de totaalscore en de kans op recidive moeten minstens bestaan op groepslevel
om te verzekeren dat elke patiënt geëvalueerd is met indicatoren welke geassocieerd zijn met recidive.
Echter, in individuele gevallen is deze associatie niet noodzakelijk positief lineair. Hierom wordt er bij
individuele assessment ook gekeken naar specifieke indicatoren, risicomanagement en omstandigheden
niet gevangen door het instrument. Het resultaat van de combinatie en interpretatie van alle beschikbare
informatie wordt Final Risk Judgement (FRJ) genoemd.
Na de start van behandeling na opname is de functie van RA het schatten van toekomstig risico en het
diagnosticeren van significante risicofactoren en behandelingsdoelen opstellen om deze risicofactoren te
verminderen. Tijdens behandeling is RA dus belangrijk voor het evalueren of deze risicofactoren afnemen.
Tijdens individuele behandeling kan RA een besluit van ontslag steunen. In RA-studies is de predictieve
validiteit (PV) de hoofd psychometrische indicator om de prestatie van een SPJ-instrument in de klinische
praktijk uit te drukken. In dit artikel wordt de area under the curve (AUC) gebruikt om het vermogen van de
Historische, Klinische en Toekomstige – Revisie (HKT-R) te evalueren om te discrimineren tussen recidivisten
en niet-recidivisten. De AUC-waarde verkregen door receiver operating characteristics (ROC) kunnen lopen
van 0-1, waar .75 gezien kan worden als de drempel van een grote effectgrootte.
1
