Les 9 - Evenwicht:
1. Vestibulaire revalidatie bij unilaterale vestibulaire hypofunctie:
KLINISCH BEELD:
- Acuut (< 2 weken):
● Hevige draaiduizeligheid met instabiliteit en neurovegetatieve verschijnselen
● Spontane nystagmus
● Valneiging naar de aangedane zijde
● Symptomen verdwijnen vrij snel
- Subacuut (2 weken < x > 3 maanden):
● Draaiduizeligheid en nystagmus verdwijnen
● Nog steeds verlies van vestibulaire info: in een donkere omgeving, onstabiele
ondergrond => moeilijkheden met evenwicht !!
● Ze moeten compenseren voor verlies, vraagt veel inspanning van de P (meer
bewuste aandacht nodig -> concentratiestoornis en vermoeidheid)
● Instabiliteit, ijlhoofdigheid, wazig zicht, concentratie stoornissen..
- Chronisch (> 3 maanden):
● Draaiduizeligheid en nystagmus verdwijnen
● Instabiliteit, ijlhoofdigheid, wazig zicht, vermoeidheid, concentratie stoornissen,
(angst en depressie),..
● Risicofactor van chroniciteit: angst, vermijdingsgedrag (ze moeten de
duizeligheid uitlokken voor een herstel, anders geen correcte info naar
hersenen)
● P wordt heel visueel afhankelijk
STATISCHE COMPENSATIE:
- Normale situatie in rust:
● Activiteit/tonus in beide vestibulaire kernen (houden elkaar in stand)
● Wanneer je het hoofd beweegt, zal er ipsilateraal tonusverhoging zijn, waardoor
inhibitie van de andere kant (evenwicht)
- Acuut verlies van tonus aan één zijde:
● Wanneer je het hoofd beweegt, zal er ipsilaterale tonusverhoging zijn, waardoor
inhibitie van de andere kant
● MAAR, er is al een tonus vermindering van die kant..
● Grote asymmetrie !!
● Spontane nystagmus naar de kant van tonusverhoging
- Cerebellum: aanpassing van ongewenste output (inhibitie beide kernen)
- Herprogrammatie: spontane activiteit uit steuncellen (nieuwe synapsen)
● Geleidelijk opbouwen van normale tonus
, DYNAMISCHE COMPENSATIE VIA VR:
=> Sterke evidentie voor VR bij (sub)acute en chronische
unilaterale en bilaterale uitval !!
DOEL = overeenstemmen van het referentiepatroon in de
hersenen met de nieuwe situatie waarin asymmetrie in
informatie aanwezig is.
ADAPTATIE:
- Creëren van lange termijn veranderingen in de neurale respons op hoofdbewegingen
met als doel blikstabilisatie en posturale stabiliteit te verbeteren.
- BV: VOR-1 en VOR-2 oefeningen
-> Unilaterale uitval van vestibulair orgaan
-> Ipsilaterale hoofdbeweging: ogen zullen mee bewegen, waarna ze vervolgens terug gaan
fixeren op het target (correctieve saccade = retinale slip)
-> Retinale slip geeft feedback aan het cerebellum: zorgt voor blik stabilisatie
-> Correctieve saccades zo snel mogelijk laten verlopen, MAAR de reflex niet herstellen !!
VOR-1 en VOR-2:
1. Vestibulaire revalidatie bij unilaterale vestibulaire hypofunctie:
KLINISCH BEELD:
- Acuut (< 2 weken):
● Hevige draaiduizeligheid met instabiliteit en neurovegetatieve verschijnselen
● Spontane nystagmus
● Valneiging naar de aangedane zijde
● Symptomen verdwijnen vrij snel
- Subacuut (2 weken < x > 3 maanden):
● Draaiduizeligheid en nystagmus verdwijnen
● Nog steeds verlies van vestibulaire info: in een donkere omgeving, onstabiele
ondergrond => moeilijkheden met evenwicht !!
● Ze moeten compenseren voor verlies, vraagt veel inspanning van de P (meer
bewuste aandacht nodig -> concentratiestoornis en vermoeidheid)
● Instabiliteit, ijlhoofdigheid, wazig zicht, concentratie stoornissen..
- Chronisch (> 3 maanden):
● Draaiduizeligheid en nystagmus verdwijnen
● Instabiliteit, ijlhoofdigheid, wazig zicht, vermoeidheid, concentratie stoornissen,
(angst en depressie),..
● Risicofactor van chroniciteit: angst, vermijdingsgedrag (ze moeten de
duizeligheid uitlokken voor een herstel, anders geen correcte info naar
hersenen)
● P wordt heel visueel afhankelijk
STATISCHE COMPENSATIE:
- Normale situatie in rust:
● Activiteit/tonus in beide vestibulaire kernen (houden elkaar in stand)
● Wanneer je het hoofd beweegt, zal er ipsilateraal tonusverhoging zijn, waardoor
inhibitie van de andere kant (evenwicht)
- Acuut verlies van tonus aan één zijde:
● Wanneer je het hoofd beweegt, zal er ipsilaterale tonusverhoging zijn, waardoor
inhibitie van de andere kant
● MAAR, er is al een tonus vermindering van die kant..
● Grote asymmetrie !!
● Spontane nystagmus naar de kant van tonusverhoging
- Cerebellum: aanpassing van ongewenste output (inhibitie beide kernen)
- Herprogrammatie: spontane activiteit uit steuncellen (nieuwe synapsen)
● Geleidelijk opbouwen van normale tonus
, DYNAMISCHE COMPENSATIE VIA VR:
=> Sterke evidentie voor VR bij (sub)acute en chronische
unilaterale en bilaterale uitval !!
DOEL = overeenstemmen van het referentiepatroon in de
hersenen met de nieuwe situatie waarin asymmetrie in
informatie aanwezig is.
ADAPTATIE:
- Creëren van lange termijn veranderingen in de neurale respons op hoofdbewegingen
met als doel blikstabilisatie en posturale stabiliteit te verbeteren.
- BV: VOR-1 en VOR-2 oefeningen
-> Unilaterale uitval van vestibulair orgaan
-> Ipsilaterale hoofdbeweging: ogen zullen mee bewegen, waarna ze vervolgens terug gaan
fixeren op het target (correctieve saccade = retinale slip)
-> Retinale slip geeft feedback aan het cerebellum: zorgt voor blik stabilisatie
-> Correctieve saccades zo snel mogelijk laten verlopen, MAAR de reflex niet herstellen !!
VOR-1 en VOR-2:
