Pedagogisch competent:
Ik kan zorgen voor een positief klimaat in de klas waarin
ik rekening houd met de basisbehoeften van de
leerlingen.
Kenmerkende beroepssitiuatie(s):
- Rekenen: omgaan met verschillen
- Rekenen: hoofd- en schattend rekenen
- Oefenen van mijn competenties
Beroepscompetenties:
Pedagogisch competent:
- De student neemt initiatief in het contact maken met kinderen en onderhoud dit.
- De student staat open voor initiatieven van de kinderen.
- De student stimuleert kinderen en moedigt hen aan.
- De student verwoordt het belang van eigen verantwoordelijkheid en zelfstandigheid van de
kinderen.
- De student benoemt aspecten van het pedagogisch klimaat in de groep en onderneemt –
waar nodig- acties ter verbetering.
- De student bespreekt met de kinderen de sfeer in de groep en de omgang met elkaar.
Competent in samenwerking met ouders en anderen die bij de school
betrokken zijn:
- De student formuleert een visie op samenwerken met ouders en overlegt met de
werkplekcoach over de rol van ouders.
Proces:
Aan het begin van het jaar wilde ik meteen een goede band opbouwen met de klas. Dat vond ik heel
erg belangrijk. Als jij een goede band hebt met de leerlingen, zijn ze eerder geneigd om iets voor je te
willen doen. De leerlingen weten dan goed wat ze van jou kunnen verwachten en andersom. Daar
heb ik aan het begin veel tijd ingestoken. Ik liep tijdens de lessen rond in de klas en gaf heel veel
duidelijke feedback en complimenten aan de leerlingen. Ik wilde de leerlingen laten weten dat ik ze
zag en dat ik ze graag wilde helpen. Hierdoor leerde ik de leerlingen ook kennen.
Hiermee wilde ik bereiken dat ze zich veilig konden voelen bij mij en dat ze leerden dat ik het beste
met ze voor had. Ik wilde ze graag helpen en er voor ze zijn. Daarom heb ik gewerkt aan een goede
relatie met de leerlingen.
Tijdens mijn lessen vind ik het ook heel belangrijk om de leerlingen te motiveren. Ik sta namelijk
bekend als een juf die heel positief is naar de leerlingen.
Positieve feedback blijkt vaak de grootste motivator. Als je de leerlingen veel positieve feedback
geeft, zijn ze eerder geneigd om positief aan de slag te gaan en het werkt ook nog eens toe naar een
leuke sfeer in de groep.
Daarnaast vind ik het belangrijk dat mijn leerlingen weten dat fouten maken niet erg is. Als we er
maar van leren. Daarom kijk ik de fouten in de lessen wel na en geef ik het werk terug aan de
, leerlingen. Vaak benoem ik dan dat de leerlingen nog even goed moeten lezen of goed moeten kijken
wat ze niet helemaal goed hebben gedaan. Zo leren ze op een positieve manier van hun fouten.
Soms maak ik in een les ook wel eens een fout. Dit benoem ik dan ook naar de leerlingen: ‘Oeps, juf
doet even iets fout’. Ik zeg dan dat juf ook elke dag nog leert. Ik merk dat dit de leerlingen een stukje
herkenning geeft. Je hoeft niet perfect te zijn. Als je je best maar doet.
Daarnaast vind ik het belangrijk om de leerlingen een stukje autonomie te geven. Dit vond ik aan het
begin van het jaar best lastig. Ik deed nog heel erg veel voor de leerlingen. Mijn coach gaf mij toen
aan dat leerlingen wel meer dingen zelf konden doen. Daarom ben ik met dat punt aan de slag
gegaan.
Tijdens de lessen heb ik steeds gekeken naar welke zaken de leerlingen zelf konden pakken en doen.
Dit deed ik bijvoorbeeld tijdens mijn lessen beeldende vorming. Welke materialen laat ik de
leerlingen uitdelen en welke deel ik uit.
Daarnaast probeerde ik leerlingen steeds uit te dagen om dingen zelf te proberen. Bijvoorbeeld bij
leerling 1. Deze vond het heel erg moeilijk om zelfstandig aan een beeldende opdracht te werken.
Eerder was ik heel erg geneigd om dan heel veel tijd met de leerling samen te werken. Hier heb ik
een gesprek over gehad met mijn coach. Vanuit mijn eigen professie begreep ze waarom ik 1 zoveel
hielp maar voor de leerling was het niet goed. De leerling had vaak weinig vertrouwen in het eigen
kunnen. Daarom heb ik geprobeerd om 1 iets meer los te laten.
Ik sprak dan met de leerling af dat ik later nog even weer kwam kijken hoe het ging of ik sprak af dat
het iets af moest hebben als ik terug kwam.
Ook heb ik tijdens mijn lessen laten zien dat ik leerlingen autonomie geef. Ik beloon leerlingen die
het moeilijk vinden heel doelgericht als ze een opdracht zelf hebben opgelost. ‘Zie je wel dat je het
zelf kunt!’, zeg ik dan vaak tegen de leerlingen. Hiermee geef ik ze een stukje zelfvertrouwen.
Een fijne sfeer in de groep vind ik ook heel erg belangrijk. Als er iets voorvalt in de klas of in de pauze
dan wil ik dat graag bespreken met de groep. Ik doe dat dan volgens een vaste manier.
- Wat is er gebeurd? Schetsen van de situatie.
- Wat ging er mis?
- Wat willen we wel? Hierbij benoem ik dan de afspraak (bijvoorbeeld het rennen in de gang).
Daarbij vind ik het ook belangrijk dat de leerlingen weten waarom die afspraak er is. Dat
benoem ik dan ook.
- Wat doen we als het niet lukt? Hierbij geef ik de leerlingen een stukje eigenaarschap. We
bepalen samen wat er gebeurt als iemand niet luistert. Ik laat de leerlingen dan met ideeën
komen maar ik beslis uiteindelijk de consequentie.
Op deze manier wil ik een sfeer creëren met de leerlingen die prettig is en waarin ze zelf ook een
stukje verantwoordelijkheid hebben.
Daarbij maak ik tijdens de lessen ook wel een keer een grapje of doen we tussendoor een keer een
spelletje als er goed gewerkt is. Zo blijf je de leerlingen ook motiveren en dat vind ik heel belangrijk.
Ook probeer ik altijd goed naar de leerlingen te kijken. Hoe komen ze binnen? Dit heb ik ook
beschreven in mijn verslag Pedagogisch handelen.
Door goed naar de leerlingen te kijken, kun je inschatten hoe het met de gaat. Als ik iets aan de
leerlingen merk bij binnenkomst, probeer ik meteen even een praatje te maken. Op die manier heb
ik ook gewerkt aan een goede sfeer en de band met de leerlingen.
Pesten vind ik echt niet oké. Als ik merk dat een leerling gepest wordt, probeer ik daar meteen op in
te spelen. Ik ga dan met de pester het gesprek aan over het gedrag. Wat zou dat gedrag doen met de
ander? Vaak is de pester zich daar niet van bewust en als je dat dan benoemt, gaat de pester het
effect van het gedrag ook sneller inzien.
Ik kan zorgen voor een positief klimaat in de klas waarin
ik rekening houd met de basisbehoeften van de
leerlingen.
Kenmerkende beroepssitiuatie(s):
- Rekenen: omgaan met verschillen
- Rekenen: hoofd- en schattend rekenen
- Oefenen van mijn competenties
Beroepscompetenties:
Pedagogisch competent:
- De student neemt initiatief in het contact maken met kinderen en onderhoud dit.
- De student staat open voor initiatieven van de kinderen.
- De student stimuleert kinderen en moedigt hen aan.
- De student verwoordt het belang van eigen verantwoordelijkheid en zelfstandigheid van de
kinderen.
- De student benoemt aspecten van het pedagogisch klimaat in de groep en onderneemt –
waar nodig- acties ter verbetering.
- De student bespreekt met de kinderen de sfeer in de groep en de omgang met elkaar.
Competent in samenwerking met ouders en anderen die bij de school
betrokken zijn:
- De student formuleert een visie op samenwerken met ouders en overlegt met de
werkplekcoach over de rol van ouders.
Proces:
Aan het begin van het jaar wilde ik meteen een goede band opbouwen met de klas. Dat vond ik heel
erg belangrijk. Als jij een goede band hebt met de leerlingen, zijn ze eerder geneigd om iets voor je te
willen doen. De leerlingen weten dan goed wat ze van jou kunnen verwachten en andersom. Daar
heb ik aan het begin veel tijd ingestoken. Ik liep tijdens de lessen rond in de klas en gaf heel veel
duidelijke feedback en complimenten aan de leerlingen. Ik wilde de leerlingen laten weten dat ik ze
zag en dat ik ze graag wilde helpen. Hierdoor leerde ik de leerlingen ook kennen.
Hiermee wilde ik bereiken dat ze zich veilig konden voelen bij mij en dat ze leerden dat ik het beste
met ze voor had. Ik wilde ze graag helpen en er voor ze zijn. Daarom heb ik gewerkt aan een goede
relatie met de leerlingen.
Tijdens mijn lessen vind ik het ook heel belangrijk om de leerlingen te motiveren. Ik sta namelijk
bekend als een juf die heel positief is naar de leerlingen.
Positieve feedback blijkt vaak de grootste motivator. Als je de leerlingen veel positieve feedback
geeft, zijn ze eerder geneigd om positief aan de slag te gaan en het werkt ook nog eens toe naar een
leuke sfeer in de groep.
Daarnaast vind ik het belangrijk dat mijn leerlingen weten dat fouten maken niet erg is. Als we er
maar van leren. Daarom kijk ik de fouten in de lessen wel na en geef ik het werk terug aan de
, leerlingen. Vaak benoem ik dan dat de leerlingen nog even goed moeten lezen of goed moeten kijken
wat ze niet helemaal goed hebben gedaan. Zo leren ze op een positieve manier van hun fouten.
Soms maak ik in een les ook wel eens een fout. Dit benoem ik dan ook naar de leerlingen: ‘Oeps, juf
doet even iets fout’. Ik zeg dan dat juf ook elke dag nog leert. Ik merk dat dit de leerlingen een stukje
herkenning geeft. Je hoeft niet perfect te zijn. Als je je best maar doet.
Daarnaast vind ik het belangrijk om de leerlingen een stukje autonomie te geven. Dit vond ik aan het
begin van het jaar best lastig. Ik deed nog heel erg veel voor de leerlingen. Mijn coach gaf mij toen
aan dat leerlingen wel meer dingen zelf konden doen. Daarom ben ik met dat punt aan de slag
gegaan.
Tijdens de lessen heb ik steeds gekeken naar welke zaken de leerlingen zelf konden pakken en doen.
Dit deed ik bijvoorbeeld tijdens mijn lessen beeldende vorming. Welke materialen laat ik de
leerlingen uitdelen en welke deel ik uit.
Daarnaast probeerde ik leerlingen steeds uit te dagen om dingen zelf te proberen. Bijvoorbeeld bij
leerling 1. Deze vond het heel erg moeilijk om zelfstandig aan een beeldende opdracht te werken.
Eerder was ik heel erg geneigd om dan heel veel tijd met de leerling samen te werken. Hier heb ik
een gesprek over gehad met mijn coach. Vanuit mijn eigen professie begreep ze waarom ik 1 zoveel
hielp maar voor de leerling was het niet goed. De leerling had vaak weinig vertrouwen in het eigen
kunnen. Daarom heb ik geprobeerd om 1 iets meer los te laten.
Ik sprak dan met de leerling af dat ik later nog even weer kwam kijken hoe het ging of ik sprak af dat
het iets af moest hebben als ik terug kwam.
Ook heb ik tijdens mijn lessen laten zien dat ik leerlingen autonomie geef. Ik beloon leerlingen die
het moeilijk vinden heel doelgericht als ze een opdracht zelf hebben opgelost. ‘Zie je wel dat je het
zelf kunt!’, zeg ik dan vaak tegen de leerlingen. Hiermee geef ik ze een stukje zelfvertrouwen.
Een fijne sfeer in de groep vind ik ook heel erg belangrijk. Als er iets voorvalt in de klas of in de pauze
dan wil ik dat graag bespreken met de groep. Ik doe dat dan volgens een vaste manier.
- Wat is er gebeurd? Schetsen van de situatie.
- Wat ging er mis?
- Wat willen we wel? Hierbij benoem ik dan de afspraak (bijvoorbeeld het rennen in de gang).
Daarbij vind ik het ook belangrijk dat de leerlingen weten waarom die afspraak er is. Dat
benoem ik dan ook.
- Wat doen we als het niet lukt? Hierbij geef ik de leerlingen een stukje eigenaarschap. We
bepalen samen wat er gebeurt als iemand niet luistert. Ik laat de leerlingen dan met ideeën
komen maar ik beslis uiteindelijk de consequentie.
Op deze manier wil ik een sfeer creëren met de leerlingen die prettig is en waarin ze zelf ook een
stukje verantwoordelijkheid hebben.
Daarbij maak ik tijdens de lessen ook wel een keer een grapje of doen we tussendoor een keer een
spelletje als er goed gewerkt is. Zo blijf je de leerlingen ook motiveren en dat vind ik heel belangrijk.
Ook probeer ik altijd goed naar de leerlingen te kijken. Hoe komen ze binnen? Dit heb ik ook
beschreven in mijn verslag Pedagogisch handelen.
Door goed naar de leerlingen te kijken, kun je inschatten hoe het met de gaat. Als ik iets aan de
leerlingen merk bij binnenkomst, probeer ik meteen even een praatje te maken. Op die manier heb
ik ook gewerkt aan een goede sfeer en de band met de leerlingen.
Pesten vind ik echt niet oké. Als ik merk dat een leerling gepest wordt, probeer ik daar meteen op in
te spelen. Ik ga dan met de pester het gesprek aan over het gedrag. Wat zou dat gedrag doen met de
ander? Vaak is de pester zich daar niet van bewust en als je dat dan benoemt, gaat de pester het
effect van het gedrag ook sneller inzien.
