Het verwoestend landschap van de oorlog
Steffie Horsten 6a2
In een wereld vol chaos en wanhoop werpt Bölls “Warander, kommst du nach Spa…” een scherp licht
op de menselijke ervaring te midden van de verwoesting van de oorlog. We worden meegenomen
door de beleving van een Duitse Soldaat tijdens de tweed wereldoorlog. Böll was een van de
belangrijkste auteurs van de 20e eeuw. Hij liet niet alleen de uiterlijke verschrikking van de oorlog
zien, maar ook de innerlijke conflicten van zijn personages. In deze novelle wordt de diepgaande
psychologische gevolgen van de oorlogsvoering aan de kaart gebracht. Terwijl Böll de lezer
meeneemt in een vertelde tijd van circa 30 minuten.
De ik-verteller in de novelle is een soldaat die gevallen is tijdens de oorlog. De soldaat geeft een
beschrijving van wat hij allemaal ziet op het moment dat hij via een brancard door een gebouw getild
wordt. De hoofdpersoon beweert het gebouw te herkennen. Tijdens het verloop van de gebeurtenis
heeft hij verschillende vragen die een voor een worden beantwoord. Waar is hij? Is dit zijn oude
school en hoe is hij verwond? Niet iedereen is een fan van deze novelle. Critici noemen het werk
kunstloos, maar niets is minder waar.
Hoewel de novelle gaat over een soldaat in de oorlog gaat het verder dan dat. Böll beschrijft iets wat
niet te bevatten is, maar door symboliek komt hij zo dicht mogelijk in de buurt van een beschrijving
van het niet-vatbare. Het verhaal lijkt dus oppervlakkig maar staat juist vol met veel symboliek en
diepe emotie tekst 3. Böll krijgt het voor elkaar om het thema oorlog goed weer te geven. Hij laat zien
dat de werkelijkheid kapot is tekst 3. Het verhaal confronteert ons met de eeuwige zoektocht naar
menselijkheid te midden van het verwoestende landschap van de oorlog. Hij beschrijft dat de stad
aan het branden is. Het citaat op het bord verwijst naar het Bijbelse verhaal van de Babylonische
heerser Belsazar: Een tekst van vuur op de muur voorspelde het einde van zijn rijk. Dit is een parallel
die staat voor het lot van de jong soldaat evenals de ondergang van het nationaalsocialistische rijk
aantekeningen.
Ten tweede, de meningen van critici over dat het werk kunstloos is, worden beargumenteerd door
het gebrek aan het gebruiken van metaforentekst 1. Een verhaal vertellen zoals het is wordt
bestempeld als kunstloos, maar niets is minder waar. Böll schetst namelijk een sterk beeld van hoe
het is om te leven in de oorlog. Hij geeft de innerlijke conflicten van een verwonde soldaat weer. De
oorlog moet niet mooier gemaakt worden dan dat het is. Metaforen maken teksten mooier, maar de
oorlog romantiseren is natuurlijk niet het doel van de tekst . Metaforen zijn een type beeldspraak, en
wat is nou mooier dan beeldspraak dan symboliek? In het vertaal komen diverse fenomenen voor die
symbool staan voor iets anders. Zo verteld de hoofdpersoon over zijn oude conciërge waar ze
vroeger langs konden komen voor een sigaret en een glaasje melk in de pauze Novelle zelf. Melk is een
bekend symbool dat staat voor het leven. Zo krijgt de hoofdpersoon ook op het einde een verlangen
naar melkTekst 3, terwijl er waarschijnlijk niet eens genoeg water is, in de brandende stad. Dit
verlangen naar melk, kan worden geïnterpreteerd als een verlangen naar het leven, aangezien het
zeer waarschijnlijk is dat de soldaat het niet zal overleven.
En deze verwijzing naar het leven is niet de enige diepere laag in dit werk. Ten derde waarschuwt Böll
zijn lezers namelijk voor het nationaalsocialistische regime. Tijdens de periode komt de ik-verteller
langs allerlei beelden, van grootmachten in de hal. Er wordt beschreven dat kunst wordt vervangen
door leiders, zoals Adolf Hitler. Doordat zelfs kunst wordt vervangen, wordt er beweert dat het
nationaalsocialistische regime grote traditionele veranderingen wil doorzetten in de maatschappij tekst
Steffie Horsten 6a2
In een wereld vol chaos en wanhoop werpt Bölls “Warander, kommst du nach Spa…” een scherp licht
op de menselijke ervaring te midden van de verwoesting van de oorlog. We worden meegenomen
door de beleving van een Duitse Soldaat tijdens de tweed wereldoorlog. Böll was een van de
belangrijkste auteurs van de 20e eeuw. Hij liet niet alleen de uiterlijke verschrikking van de oorlog
zien, maar ook de innerlijke conflicten van zijn personages. In deze novelle wordt de diepgaande
psychologische gevolgen van de oorlogsvoering aan de kaart gebracht. Terwijl Böll de lezer
meeneemt in een vertelde tijd van circa 30 minuten.
De ik-verteller in de novelle is een soldaat die gevallen is tijdens de oorlog. De soldaat geeft een
beschrijving van wat hij allemaal ziet op het moment dat hij via een brancard door een gebouw getild
wordt. De hoofdpersoon beweert het gebouw te herkennen. Tijdens het verloop van de gebeurtenis
heeft hij verschillende vragen die een voor een worden beantwoord. Waar is hij? Is dit zijn oude
school en hoe is hij verwond? Niet iedereen is een fan van deze novelle. Critici noemen het werk
kunstloos, maar niets is minder waar.
Hoewel de novelle gaat over een soldaat in de oorlog gaat het verder dan dat. Böll beschrijft iets wat
niet te bevatten is, maar door symboliek komt hij zo dicht mogelijk in de buurt van een beschrijving
van het niet-vatbare. Het verhaal lijkt dus oppervlakkig maar staat juist vol met veel symboliek en
diepe emotie tekst 3. Böll krijgt het voor elkaar om het thema oorlog goed weer te geven. Hij laat zien
dat de werkelijkheid kapot is tekst 3. Het verhaal confronteert ons met de eeuwige zoektocht naar
menselijkheid te midden van het verwoestende landschap van de oorlog. Hij beschrijft dat de stad
aan het branden is. Het citaat op het bord verwijst naar het Bijbelse verhaal van de Babylonische
heerser Belsazar: Een tekst van vuur op de muur voorspelde het einde van zijn rijk. Dit is een parallel
die staat voor het lot van de jong soldaat evenals de ondergang van het nationaalsocialistische rijk
aantekeningen.
Ten tweede, de meningen van critici over dat het werk kunstloos is, worden beargumenteerd door
het gebrek aan het gebruiken van metaforentekst 1. Een verhaal vertellen zoals het is wordt
bestempeld als kunstloos, maar niets is minder waar. Böll schetst namelijk een sterk beeld van hoe
het is om te leven in de oorlog. Hij geeft de innerlijke conflicten van een verwonde soldaat weer. De
oorlog moet niet mooier gemaakt worden dan dat het is. Metaforen maken teksten mooier, maar de
oorlog romantiseren is natuurlijk niet het doel van de tekst . Metaforen zijn een type beeldspraak, en
wat is nou mooier dan beeldspraak dan symboliek? In het vertaal komen diverse fenomenen voor die
symbool staan voor iets anders. Zo verteld de hoofdpersoon over zijn oude conciërge waar ze
vroeger langs konden komen voor een sigaret en een glaasje melk in de pauze Novelle zelf. Melk is een
bekend symbool dat staat voor het leven. Zo krijgt de hoofdpersoon ook op het einde een verlangen
naar melkTekst 3, terwijl er waarschijnlijk niet eens genoeg water is, in de brandende stad. Dit
verlangen naar melk, kan worden geïnterpreteerd als een verlangen naar het leven, aangezien het
zeer waarschijnlijk is dat de soldaat het niet zal overleven.
En deze verwijzing naar het leven is niet de enige diepere laag in dit werk. Ten derde waarschuwt Böll
zijn lezers namelijk voor het nationaalsocialistische regime. Tijdens de periode komt de ik-verteller
langs allerlei beelden, van grootmachten in de hal. Er wordt beschreven dat kunst wordt vervangen
door leiders, zoals Adolf Hitler. Doordat zelfs kunst wordt vervangen, wordt er beweert dat het
nationaalsocialistische regime grote traditionele veranderingen wil doorzetten in de maatschappij tekst
