LEESWIJZER
Lees-en reflectievragen bij de bijlagen bij LES 6
TEKST 1: Mental health care delivery system reform in Belgium
- Beschrijf kort de 5 algemene doelstelling van de GGZ-hervorming die het
laatste decennium Het GGZ landschap hertekende.
Deinstitutionalisering
= verwijst naar de implementatie van gemeenschapsgerichte
zorgverlening en het zoveel mogelijk vermijden van
ziekenhuisbehandelingen
Inclusie
= verwijst naar de sociale rehabilitatie en het herstel van
psychiatrische gebruikers.
De-categorisering
= implementatie van samenwerkingsprocedures om geïntegreerde zorg
te leveren voor de verschillende welzijnssectoren
Intensivering van behandeling in ziekenhuizen
= verkorten van ziekenhuisverblijven en ze te reserveren voor de
meest acute zorg
Consolidatie
= het veiligstellen van financiering, voor eerdere proefprojecten in de
zorg en deze opnemen in het nieuwe beleid.
- Beschrijf het “shared-governance” model dat in elk GGZnetwerk wordt
toegepast.
= Delen van strategische verantwoordelijkheden tussen beroepsgroepen en
organisaties, in tegenstelling tot het verdelen van die verantwoordelijkheid.
Model dat gebaseerd is op netwerken van diensten, evenals verschillende
internationale doelen, doelstellingen en hulpmiddelen. Wordt niet
uitgebreid beschreven omdat het een bottom-up benadering voorstelt die
nadere uitwerking in lokale plannen vereist.
- Benoem drie uitdagingen die de hervorming van de GGZ (artikel 107) met zich
meebracht en beschrijf kort. Tip: lees hiervoor goed de discussie.
Men is niet zeker of het mogelijk is om deïnstitutionalisering en
zorgintegratie tegelijkertijd binnen één enkele netwerkstructuur aan te
pakken
Geïntegreerde zorg vereist , binnen het raamwerk van de hervorming,
coördinerende structuren en rollen, geïndividualiseerde zorgplanning en
casemanagemet. Dergelijke elementen zouden een veel meer
gecentraliseerde netwerkstructuur vereisen, met een lage dichtheid aan
verbinding en een beperkt aantal zorgtrajecten.
Bovendien wordt differentiatie tussen diensten niet begunstigd door
dezelfde netwerkstructuur.
Staat bij puntje 4
, TEKST 2: De toegankelijkheid van geestelijke gezondheidszorg voor personen met
een middelen gebonden stoornis
- Benoem en beschrijf kort 5 barrières tot de GGZ zoals ervaren door cliënten.
Voorbeelden van structurele barrières:
Wachtlijsten en wachttijden
De snelheid waarmee een antwoord wordt geboden op de zorgvraag
staat vaak in schril contrast met de acute aard van de
hulpverleningsvraag.
Intakecriteria
De bepaalde criteria waaraan ze moeten voldoen voor toegang
bemoeilijken het voor specifieke groepen cliënten (vb. mensen zonder
domicilie, juridische status, beperkte verstandelijke vermogens voor
zelfreflectie, fysieke beperking…)
Gebrek aan kennis en ervaring
gebrek aan kennis en ervaring omtrent middelen gebonden stoornissen
bij eerstelijnsdiensten vormt een indirecte drempel voor de
zorgtoegankelijkheid.
Ontbreken van kennis over de aard van de problematiek
Zorgaanbod voor deze groep is klein, waardoor doorverwijzen
moeilijker wordt.
Er is een groot misverstand dat enkel residentiële opname een
oplossing kan bieden, waardoor wachtlijsten groeien. Maar ook
eerstelijnsdiensten zouden kunnen helpen
Betaalbaarheid
De kosten worden niet terugbetaald door de verzekering, waardoor dit
opnieuw een drempel is. Dit zorgt er zelf voor dat sommige cliënten het
gevoel hebben dat ze niet open kunnen zijn over hun gebruik tijdens
een intakegesprek.
Zorgfragmentering
Hulpverleners geven aan dat er weinig overlap is binnen de
verschillende hulpverleningstrajecten en de zorg sequentieel wordt
uitgevoerd.
Cliënten zeggen dat wanneer er sprake is van bijkomende
problematieken, deze trajecten parallel lopen met de vorige en vinden
er dus geen gecoördineerde trajecten plaats.
vb. Het is altijd ofwel mijn drugsprobleem aanpakken ofwel mijn
eetprobleem, maar nooit werden ze samen aangepakt.
Hulpverleners pleiten voor gedeelde trajecten vanaf de start, want vaak
komen cliënten pas binnen wanneer er zich al een acuut probleem
voordoet.
Voorbeelden van persoonlijke barrières:
Hebben van werk
Een huisdier of een gezin houdt hen vaak tegen om in residentiële
opname te gaan
Voorafgaande negatieve ervaringen met hulpverlening werkt
drempelverhogend
Ervaren van stigma
Lees-en reflectievragen bij de bijlagen bij LES 6
TEKST 1: Mental health care delivery system reform in Belgium
- Beschrijf kort de 5 algemene doelstelling van de GGZ-hervorming die het
laatste decennium Het GGZ landschap hertekende.
Deinstitutionalisering
= verwijst naar de implementatie van gemeenschapsgerichte
zorgverlening en het zoveel mogelijk vermijden van
ziekenhuisbehandelingen
Inclusie
= verwijst naar de sociale rehabilitatie en het herstel van
psychiatrische gebruikers.
De-categorisering
= implementatie van samenwerkingsprocedures om geïntegreerde zorg
te leveren voor de verschillende welzijnssectoren
Intensivering van behandeling in ziekenhuizen
= verkorten van ziekenhuisverblijven en ze te reserveren voor de
meest acute zorg
Consolidatie
= het veiligstellen van financiering, voor eerdere proefprojecten in de
zorg en deze opnemen in het nieuwe beleid.
- Beschrijf het “shared-governance” model dat in elk GGZnetwerk wordt
toegepast.
= Delen van strategische verantwoordelijkheden tussen beroepsgroepen en
organisaties, in tegenstelling tot het verdelen van die verantwoordelijkheid.
Model dat gebaseerd is op netwerken van diensten, evenals verschillende
internationale doelen, doelstellingen en hulpmiddelen. Wordt niet
uitgebreid beschreven omdat het een bottom-up benadering voorstelt die
nadere uitwerking in lokale plannen vereist.
- Benoem drie uitdagingen die de hervorming van de GGZ (artikel 107) met zich
meebracht en beschrijf kort. Tip: lees hiervoor goed de discussie.
Men is niet zeker of het mogelijk is om deïnstitutionalisering en
zorgintegratie tegelijkertijd binnen één enkele netwerkstructuur aan te
pakken
Geïntegreerde zorg vereist , binnen het raamwerk van de hervorming,
coördinerende structuren en rollen, geïndividualiseerde zorgplanning en
casemanagemet. Dergelijke elementen zouden een veel meer
gecentraliseerde netwerkstructuur vereisen, met een lage dichtheid aan
verbinding en een beperkt aantal zorgtrajecten.
Bovendien wordt differentiatie tussen diensten niet begunstigd door
dezelfde netwerkstructuur.
Staat bij puntje 4
, TEKST 2: De toegankelijkheid van geestelijke gezondheidszorg voor personen met
een middelen gebonden stoornis
- Benoem en beschrijf kort 5 barrières tot de GGZ zoals ervaren door cliënten.
Voorbeelden van structurele barrières:
Wachtlijsten en wachttijden
De snelheid waarmee een antwoord wordt geboden op de zorgvraag
staat vaak in schril contrast met de acute aard van de
hulpverleningsvraag.
Intakecriteria
De bepaalde criteria waaraan ze moeten voldoen voor toegang
bemoeilijken het voor specifieke groepen cliënten (vb. mensen zonder
domicilie, juridische status, beperkte verstandelijke vermogens voor
zelfreflectie, fysieke beperking…)
Gebrek aan kennis en ervaring
gebrek aan kennis en ervaring omtrent middelen gebonden stoornissen
bij eerstelijnsdiensten vormt een indirecte drempel voor de
zorgtoegankelijkheid.
Ontbreken van kennis over de aard van de problematiek
Zorgaanbod voor deze groep is klein, waardoor doorverwijzen
moeilijker wordt.
Er is een groot misverstand dat enkel residentiële opname een
oplossing kan bieden, waardoor wachtlijsten groeien. Maar ook
eerstelijnsdiensten zouden kunnen helpen
Betaalbaarheid
De kosten worden niet terugbetaald door de verzekering, waardoor dit
opnieuw een drempel is. Dit zorgt er zelf voor dat sommige cliënten het
gevoel hebben dat ze niet open kunnen zijn over hun gebruik tijdens
een intakegesprek.
Zorgfragmentering
Hulpverleners geven aan dat er weinig overlap is binnen de
verschillende hulpverleningstrajecten en de zorg sequentieel wordt
uitgevoerd.
Cliënten zeggen dat wanneer er sprake is van bijkomende
problematieken, deze trajecten parallel lopen met de vorige en vinden
er dus geen gecoördineerde trajecten plaats.
vb. Het is altijd ofwel mijn drugsprobleem aanpakken ofwel mijn
eetprobleem, maar nooit werden ze samen aangepakt.
Hulpverleners pleiten voor gedeelde trajecten vanaf de start, want vaak
komen cliënten pas binnen wanneer er zich al een acuut probleem
voordoet.
Voorbeelden van persoonlijke barrières:
Hebben van werk
Een huisdier of een gezin houdt hen vaak tegen om in residentiële
opname te gaan
Voorafgaande negatieve ervaringen met hulpverlening werkt
drempelverhogend
Ervaren van stigma
