Recht beroepsdossier 1
Er zijn globaal gezien twee bestuursmodellen. Daarbij kunnen we een onderscheid maken in een one-
tier bestuursmodel met dus maar 1 bestuursorgaan dit heet de naam het nngelsaksische model. Biij
het andere model zijn er twee bestuursorganen en heet dan ook het two-tier bestuursmodel met
een andere naam het Rijnlands model. Het Rijnlandse model is het meest gehanteerde model in
Nederland (en de landen langs de Rijn)
One tier bestuursmodel
Biinnen het one-tier bestuursmodel ziten zowel de uitvoerende als niet-uitvoerende bestuurders in
het zelfde bestuursorgaan. Zoals je kunt bedenken brengt dit zowel voor- als nadelen met zich mee.
In zo’n bestuur zullen de niet-uitvoerende bestuurders vooral de rol van toezichthouder op zich
nemen om de uitvoerende bestuurders te controleren. Zij leggen vervolgens ook weer
verantwoording af over hun uitgeoefende toezicht aan de aandeelhouders
Het nngelsaksiche model is erop gemaakt om aandeelhouderswaarde te creëren de aandeelhouders
staan in dit model dan ook centraal en kunnen zowel de uitvoerende als niet-uitvoerende
bestuurders benoemen of ontslaan.
Dit model is gebruikelijk in landen als de VS UK Canada en nustralië
Voordelen
- Biij een one-tier bestuursmodel ziten de uitvoerende en niet-uitvoerende bestuurders
gezamenlijk in de directie. Dit heet als voordeel dat de niet-uitvoerende bestuurders eerder
en over meer informatie beschikken dan de commissarissen in een two-tier bestuur (De
Waal 2017).
- Doordat alle directieleden bij het one-tier model in een gezamenlijk bestuur ziten kan er
vanuit worden gegaan dat de betrokkenheid van de niet-uitvoerende/toezichthoudende
groter is (t.o.v. two-tier). Door deze vergrote (directe) betrokkenheid kunnen de
toezichthoudende bestuurders ook eerder ingrijpen als er iets mis dreigt te gaan.
- One-tier model wordt over het algemeen vaak in het buitenland gebruikt dus wanneer je
een one-tier bestuursmodel zou hanteren wordt je bestuursstructuur in de internationale
wereld gemakkelijker begrepen.
Nadelen
- Wat als nadeel beschouwd kan worden bij het hanteren van een one-tier bestuur is dat er
voor de mensen van buitenaf lijkt dat er geen duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen
enerzijds de uitvoerende en anderzijds de niet-uitvoerende bestuurders (KvK z.d.).
- In een one-tier bestuursmodel worden de niet-uitvoerende bestuurders beter beloond maar
hebben daarbij ook een hoger aansprakelijkheidsrisico. Vooral dat laatste kan als nadeel
beschouwd worden. Ze krijgen namelijk bestuursverantwoordelijkheid voor een taak die niet
bestuurlijk is maar juist toezichthoudend (Peij 2010).
, Kosten
nls we naar de kosten gaan kijken wordt er voornamelijk gekeken naar de commissarissen.
Biij een two tier model zijn ze er enkel voor de toezicht en hebben ze dus minder
verantwoordelijkheden dan in een one-tier board. Dit is ook de reden dat de commissarissen in een
one-tier model vaak een hoger uurloon hebben (doordat ze meer verantwoordelijkheid dragen). En
daarbij komt dan nog dat ze naast toezichthoudende taken ook bestuurlijke taken hebben zullen ze
dus meerdere uren aan het werk zijn dan bij het two-tier systeem.
Over het algemeen zal een one-tier bestuursmodel dus duurder zijn doordat commissarissen hier
meer uren maken en meer per uur verdienen.
Aansprakelijkheid
Biinnen een one-tier bestuursmodel ziten de uitvoerende en niet uitvoerende bestuurders in één
bestuur. Dit zorgt ervoor dat ok de niet-uitvoerende bestuurders aansprakelijk kunnen worden
gesteld voor onbehoorlijk bestuur. Wanneer zij kunnen aantonen dat zij niet nalatig zijn geweest in
de toezichthoudende functie om het bestuur op het juiste moment aan te spreken of te corrigeren
kunnen zij zich van onbehoorlijk bestuur ontdoen
Biinnen een one-tier bestuursmodel mag een uitvoerende bestuurder nooit voorziter zijn van het
bestuur dit zal dus altijd een niet-uitvoerende bestuurder zijn. Ook mag een uitvoerende bestuurder
geen voordracht doen voor een bestuurder en ook geen uitspraken doen over het salaris van een
bestuurder
Er zijn globaal gezien twee bestuursmodellen. Daarbij kunnen we een onderscheid maken in een one-
tier bestuursmodel met dus maar 1 bestuursorgaan dit heet de naam het nngelsaksische model. Biij
het andere model zijn er twee bestuursorganen en heet dan ook het two-tier bestuursmodel met
een andere naam het Rijnlands model. Het Rijnlandse model is het meest gehanteerde model in
Nederland (en de landen langs de Rijn)
One tier bestuursmodel
Biinnen het one-tier bestuursmodel ziten zowel de uitvoerende als niet-uitvoerende bestuurders in
het zelfde bestuursorgaan. Zoals je kunt bedenken brengt dit zowel voor- als nadelen met zich mee.
In zo’n bestuur zullen de niet-uitvoerende bestuurders vooral de rol van toezichthouder op zich
nemen om de uitvoerende bestuurders te controleren. Zij leggen vervolgens ook weer
verantwoording af over hun uitgeoefende toezicht aan de aandeelhouders
Het nngelsaksiche model is erop gemaakt om aandeelhouderswaarde te creëren de aandeelhouders
staan in dit model dan ook centraal en kunnen zowel de uitvoerende als niet-uitvoerende
bestuurders benoemen of ontslaan.
Dit model is gebruikelijk in landen als de VS UK Canada en nustralië
Voordelen
- Biij een one-tier bestuursmodel ziten de uitvoerende en niet-uitvoerende bestuurders
gezamenlijk in de directie. Dit heet als voordeel dat de niet-uitvoerende bestuurders eerder
en over meer informatie beschikken dan de commissarissen in een two-tier bestuur (De
Waal 2017).
- Doordat alle directieleden bij het one-tier model in een gezamenlijk bestuur ziten kan er
vanuit worden gegaan dat de betrokkenheid van de niet-uitvoerende/toezichthoudende
groter is (t.o.v. two-tier). Door deze vergrote (directe) betrokkenheid kunnen de
toezichthoudende bestuurders ook eerder ingrijpen als er iets mis dreigt te gaan.
- One-tier model wordt over het algemeen vaak in het buitenland gebruikt dus wanneer je
een one-tier bestuursmodel zou hanteren wordt je bestuursstructuur in de internationale
wereld gemakkelijker begrepen.
Nadelen
- Wat als nadeel beschouwd kan worden bij het hanteren van een one-tier bestuur is dat er
voor de mensen van buitenaf lijkt dat er geen duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen
enerzijds de uitvoerende en anderzijds de niet-uitvoerende bestuurders (KvK z.d.).
- In een one-tier bestuursmodel worden de niet-uitvoerende bestuurders beter beloond maar
hebben daarbij ook een hoger aansprakelijkheidsrisico. Vooral dat laatste kan als nadeel
beschouwd worden. Ze krijgen namelijk bestuursverantwoordelijkheid voor een taak die niet
bestuurlijk is maar juist toezichthoudend (Peij 2010).
, Kosten
nls we naar de kosten gaan kijken wordt er voornamelijk gekeken naar de commissarissen.
Biij een two tier model zijn ze er enkel voor de toezicht en hebben ze dus minder
verantwoordelijkheden dan in een one-tier board. Dit is ook de reden dat de commissarissen in een
one-tier model vaak een hoger uurloon hebben (doordat ze meer verantwoordelijkheid dragen). En
daarbij komt dan nog dat ze naast toezichthoudende taken ook bestuurlijke taken hebben zullen ze
dus meerdere uren aan het werk zijn dan bij het two-tier systeem.
Over het algemeen zal een one-tier bestuursmodel dus duurder zijn doordat commissarissen hier
meer uren maken en meer per uur verdienen.
Aansprakelijkheid
Biinnen een one-tier bestuursmodel ziten de uitvoerende en niet uitvoerende bestuurders in één
bestuur. Dit zorgt ervoor dat ok de niet-uitvoerende bestuurders aansprakelijk kunnen worden
gesteld voor onbehoorlijk bestuur. Wanneer zij kunnen aantonen dat zij niet nalatig zijn geweest in
de toezichthoudende functie om het bestuur op het juiste moment aan te spreken of te corrigeren
kunnen zij zich van onbehoorlijk bestuur ontdoen
Biinnen een one-tier bestuursmodel mag een uitvoerende bestuurder nooit voorziter zijn van het
bestuur dit zal dus altijd een niet-uitvoerende bestuurder zijn. Ook mag een uitvoerende bestuurder
geen voordracht doen voor een bestuurder en ook geen uitspraken doen over het salaris van een
bestuurder
