lOMoARcPSD|2668334
, lOMoARcPSD|2668334
Compacte tentamen samenvatting hele boek
Hoofdstuk 1 Het werkveld van de pedagoog 3
Hoofdstuk 2 Het begint met opvoeden 7
Hoofdstuk 3 Opvang = Opvoeden 9
Hoofdstuk 4 Je groeit in het onderwijs 11
Hoofdstuk 5 It takes a village to raise a child 13
Hoofdstuk 6 Problemen met opgroeien en opvoeden 15
Hoofdstuk 7 De geest van de jeugd van tegenwoordig 17
Hoofdstuk 8 Bescherm tegen wil en dank 19
Hoofdstuk 9 In de fout 21
Hoofdstuk 10 Ik ben niet gehandicapt, ik heb een beperking 23
Hoofdstuk 11 Je bent zo mooi anders dan ik 25
Hoofdstuk 12 Ieder kind telt mee 27
Hoofdstuk 13 Is meten echt weten?! 28
, lOMoARcPSD|2668334
Hoofdstuk 1 Het werkveld van de pedagoog
Het woord pedagoog is afgeleid van het Griekse pais en ago. Pais betekent 'kind', iedereen die nog
niet de volwassen leeftijd heeft bereikt. Ago betekent 'begeleiden'.
Een pedagoog is een opvoedingsdeskundige die kennis van zaken heeft doordat hij pedagogiek
heeft gestudeerd. Ook werkt een pedagoog op een pedagogisch terrein. Pedagogiek is een wetenschap
geworden. Het gaat om cijfers, feiten en onderzoek.
Als we het woord kinderen gebruiken dan hebben we het over de leeftijdsgroep nul- tot
twaalfjarigen. De term jongeren staat voor de twaalf- tot achttienjarigen. De jongvolwassenen
zijn jongeren van 18 jaar en ouder. Met jeugd worden bedoeld kinderen en jongeren van 0 tot 18
jaar.
Opvoeding is iedere invloed die mensen uitoefenen op de ontwikkeling van kinderen, en
daarmee de intentie hebben om het kind te begeleiden naar de volwassenheid. Opvoeding vindt
plaats binnen opvoedrelaties.
Opvoeding vindt plaats langs lijnen:
• Opvoeders hebben een voorbeeldfunctie. Kinderen doen hun opvoeders, bewust en
onbewust, na. Hierdoor leren ze van alles.
• Tekst en uitleg is de derde lijn. Kinderen weten niet alles, hierdoor vragen ze veel,
ongevraagd kunnen wij ze ook van alles leren.
• Opvoeders kunnen kinderen dingen leren door middel van straffen en belonen. Je moet
je wel aan bepaalde regels houden. Het belonen van goed gedrag heeft meer effect dan
het straffen van ongewenst gedrag. De straf mag geen lichamelijke straf zijn.
Er zijn verschillende opvoedstijlen te hanteren:
• Democratische opvoedstijl betekent dat ouders veel zaken bespreken met hun kinderen.
Ze luisteren naar hun kinderen en er worden gezamenlijk besluiten genomen. Ouders en
kind zijn gelijk, er wordt uitgegaan van wederzijds respect.
• Autoritaire opvoedingsstijl houdt in dat ouders hun kinderen streng opvoeden. Hun wil
is wet. Ze straffen vaak en ouders zijn de baas.
• Autoritatieve opvoedingsstijl betekent dat ouders duidelijke grenzen en regels stellen.
Ouders maken geen gebruik van hun macht. Wederzijds respect in combinatie met het
gezag van ouders is het uitgangspunt.
• Laissez-faire-opvoedingsstijl houdt in dat ouders kinderen hun gang laten gaan. Ze
straffen kinderen zelden en laten de kinderen zelf de gevolgen van hun gedrag ervaren.
Ouders zijn niet de enige opvoeders. Er is een toenemend aantal medeopvoeders. Professionele
opvoeders en vrijwilligers zijn medeopvoeders.
Het doel van opvoeden is dat opvoeders invloed uitoefenen op kinderen zodat kinderen mondig
en zelfstandig worden.
Bij de opvoedingsdoelen zijn een aantal begrippen belangrijk:
• Zelfstandigheid en autonomie: kinderen moeten later onafhankelijk zijn van hun ouders
en medeopvoeders.
• Persoonlijkheidsontwikkeling: kinderen moeten hun sterke punten weten en deze kunnen
ontwikkelen en zich ontwikkelen tot volwassenen die sociaal gedrag vertonen en die
voor zichzelf kunnen opkomen.
, lOMoARcPSD|2668334
Compacte tentamen samenvatting hele boek
Hoofdstuk 1 Het werkveld van de pedagoog 3
Hoofdstuk 2 Het begint met opvoeden 7
Hoofdstuk 3 Opvang = Opvoeden 9
Hoofdstuk 4 Je groeit in het onderwijs 11
Hoofdstuk 5 It takes a village to raise a child 13
Hoofdstuk 6 Problemen met opgroeien en opvoeden 15
Hoofdstuk 7 De geest van de jeugd van tegenwoordig 17
Hoofdstuk 8 Bescherm tegen wil en dank 19
Hoofdstuk 9 In de fout 21
Hoofdstuk 10 Ik ben niet gehandicapt, ik heb een beperking 23
Hoofdstuk 11 Je bent zo mooi anders dan ik 25
Hoofdstuk 12 Ieder kind telt mee 27
Hoofdstuk 13 Is meten echt weten?! 28
, lOMoARcPSD|2668334
Hoofdstuk 1 Het werkveld van de pedagoog
Het woord pedagoog is afgeleid van het Griekse pais en ago. Pais betekent 'kind', iedereen die nog
niet de volwassen leeftijd heeft bereikt. Ago betekent 'begeleiden'.
Een pedagoog is een opvoedingsdeskundige die kennis van zaken heeft doordat hij pedagogiek
heeft gestudeerd. Ook werkt een pedagoog op een pedagogisch terrein. Pedagogiek is een wetenschap
geworden. Het gaat om cijfers, feiten en onderzoek.
Als we het woord kinderen gebruiken dan hebben we het over de leeftijdsgroep nul- tot
twaalfjarigen. De term jongeren staat voor de twaalf- tot achttienjarigen. De jongvolwassenen
zijn jongeren van 18 jaar en ouder. Met jeugd worden bedoeld kinderen en jongeren van 0 tot 18
jaar.
Opvoeding is iedere invloed die mensen uitoefenen op de ontwikkeling van kinderen, en
daarmee de intentie hebben om het kind te begeleiden naar de volwassenheid. Opvoeding vindt
plaats binnen opvoedrelaties.
Opvoeding vindt plaats langs lijnen:
• Opvoeders hebben een voorbeeldfunctie. Kinderen doen hun opvoeders, bewust en
onbewust, na. Hierdoor leren ze van alles.
• Tekst en uitleg is de derde lijn. Kinderen weten niet alles, hierdoor vragen ze veel,
ongevraagd kunnen wij ze ook van alles leren.
• Opvoeders kunnen kinderen dingen leren door middel van straffen en belonen. Je moet
je wel aan bepaalde regels houden. Het belonen van goed gedrag heeft meer effect dan
het straffen van ongewenst gedrag. De straf mag geen lichamelijke straf zijn.
Er zijn verschillende opvoedstijlen te hanteren:
• Democratische opvoedstijl betekent dat ouders veel zaken bespreken met hun kinderen.
Ze luisteren naar hun kinderen en er worden gezamenlijk besluiten genomen. Ouders en
kind zijn gelijk, er wordt uitgegaan van wederzijds respect.
• Autoritaire opvoedingsstijl houdt in dat ouders hun kinderen streng opvoeden. Hun wil
is wet. Ze straffen vaak en ouders zijn de baas.
• Autoritatieve opvoedingsstijl betekent dat ouders duidelijke grenzen en regels stellen.
Ouders maken geen gebruik van hun macht. Wederzijds respect in combinatie met het
gezag van ouders is het uitgangspunt.
• Laissez-faire-opvoedingsstijl houdt in dat ouders kinderen hun gang laten gaan. Ze
straffen kinderen zelden en laten de kinderen zelf de gevolgen van hun gedrag ervaren.
Ouders zijn niet de enige opvoeders. Er is een toenemend aantal medeopvoeders. Professionele
opvoeders en vrijwilligers zijn medeopvoeders.
Het doel van opvoeden is dat opvoeders invloed uitoefenen op kinderen zodat kinderen mondig
en zelfstandig worden.
Bij de opvoedingsdoelen zijn een aantal begrippen belangrijk:
• Zelfstandigheid en autonomie: kinderen moeten later onafhankelijk zijn van hun ouders
en medeopvoeders.
• Persoonlijkheidsontwikkeling: kinderen moeten hun sterke punten weten en deze kunnen
ontwikkelen en zich ontwikkelen tot volwassenen die sociaal gedrag vertonen en die
voor zichzelf kunnen opkomen.
