Samenvattingen Kleine gids
Hoofdstuk 1 De geschiedenis van kindermishandeling
1899: de nederlandse vereniging/bond tot kinderbescherming
mMensen keken naar kinderen als:
- onvoorwaardelijk bezit van ouders
- verzerkering voor inkomen en verzorging voor de oude dag.
1905: Kinderwetten
- de burgelijke kinderwet (ouderlijke macht en eventuele instelling van voogd).
- De strafrechtelijke kinderwet (aanpak kinderen die een misdrijf hadden
gepleegd).
- De kinderbeginselen wet (oprichten van instanties die de uitvoering van de
eerste twee wetten in handen kregen).
Opvoeden werd een plicht.
Jaren zestig:
- nauwelijks belangstelling voor kindermishandeling.
- Asociale klasse, verwaarloosde de opvoeding, vielen in het aandachtsgebied
van de Raad van kinderbescherming.
1962: Kinderarts Henry Kempe legde het verband tussen kindermishandleing en
onverklaarbare ziekte en botbreuken.
1967: eerste cijfers omvang kindermishandeling
- de ‘koepel’
- 120 kinderen per jaar overleden aan het gevolg van kindermishandeling.
- 1200 kinderen per jaar werden ernstig mishandeld.
- Schatting 10%
1969: de overheid stelde een onderzoekscommissie in om te komen tot een aanpak
van kindermishandeling.
1972: Bureau vertrouwensarts inzake kindermishandeling
- (Bva)
- hoofdzaak als praktiserend arts en een beperkt aantal uren als
vertrouwensarts/
- eerst jaar 452 meldingen.
Jaren zeventig en tachtig:
- kritiek van ouders die kinderbescherming beschouwde als kinderdief en
paternalistische organisatie.
- 1190: KOG kinderen – ouders – grootouders
- er werd over de hoofden van ouders heen gepraat, hulpverleners handelde in
het geheim.
Eind vorige eeuw:
1992: wet op de jeugdhulpverlening
- verantwoordelijkheid voor jeugdhulpverlening naar het rijk van de provincies.
, - Zo-zo-zo beleid, zo licht, kort en dichts mogelijk bij huis hulpverlening.
- Algemeen meldpunt kindermishandeling
1994: aanpassing wet op de jeugdhulpverlening
- bureau jeugdzorg; één loket dat gezinnen sneller en beter zou doorverwijs.
Begin deze eeuw:
- kritiek vanuit algemene opinie, gebrek aan preventieve draagkracht door
jeugdhulpverlening.
- 2001: meisje van nulde
- 2004: savanna
‘Savanna effect’ alerte beleidsvoering en toename begeleidingen van
gezinsvoogden.
2000: Prof. Dr. Andries van Dantzig
- reflectie en actiegroep aanpak kindermishandeling (RAAK)
- de verantwoordelijkheid voor het welzijn van kinderen hoort door de
gemeenschap gedragen te worden. Bij kindermishandeling blijft de overheid
probleemeigenaar.
- Tien stellingen RAAK:
1. gewled tegen kind is ontoelaatbaar.
2. Kindermishandeling verplicht melden.
3. Aanpak kindermishandeling gaat boven privacy ouders.
4. Steun bij opvoeding voor elke ouder.
5. Maatregelen bij bedreigde ontwikkeling.
6. Werken met kinderen; beter opleiden, beter betalen.
7. Op school; kind is persoon, burger en leerling.
8. De rechten van het kind in de grondwet.
9. Het kind heeft recht op eigen verantwoordelijkheid.
10. Aparte minister voor jeugdbeleid; zorg ministerie voor jeugd en gezin in
2010 weer afgeschaft.
- RAAK 3 artikelen:
1. elk kind heeft recht op eerbieding en bescherming van lichamelijke en
geestelijke integriteit.
2. Veiligheid, gezondheid, algemene ontwikkeling. Verantwoordelijkheid van
alle leden van de samenleving.
3. Niemand wordt geacht kind te verzorgen zonder cursus, training of
opleiding.
- RAAK methode:
2008 tot 2010; methode uitgevoerd in 35 regio’s.
Leidde tot:
1. landelijke vakgroep aandachtsfunctionarissen kindermishandeling.
2. Monitor lokale beleid kindemrihsnadeling aan te sturne.
3. Professionalisering hulpaanbod.
- RAAK methode 5 niveau’s:
1. algemene preventie voor iedereen.
2. Preventie voor gezinnen in risicosituaties.
3. Specifieke preventie gericht op individuele risicofactoren.
4. Ingrijpen bij vroege signalen.
5. Daadwerkelijke bescherming en hulpverlening.
Hoofdstuk 1 De geschiedenis van kindermishandeling
1899: de nederlandse vereniging/bond tot kinderbescherming
mMensen keken naar kinderen als:
- onvoorwaardelijk bezit van ouders
- verzerkering voor inkomen en verzorging voor de oude dag.
1905: Kinderwetten
- de burgelijke kinderwet (ouderlijke macht en eventuele instelling van voogd).
- De strafrechtelijke kinderwet (aanpak kinderen die een misdrijf hadden
gepleegd).
- De kinderbeginselen wet (oprichten van instanties die de uitvoering van de
eerste twee wetten in handen kregen).
Opvoeden werd een plicht.
Jaren zestig:
- nauwelijks belangstelling voor kindermishandeling.
- Asociale klasse, verwaarloosde de opvoeding, vielen in het aandachtsgebied
van de Raad van kinderbescherming.
1962: Kinderarts Henry Kempe legde het verband tussen kindermishandleing en
onverklaarbare ziekte en botbreuken.
1967: eerste cijfers omvang kindermishandeling
- de ‘koepel’
- 120 kinderen per jaar overleden aan het gevolg van kindermishandeling.
- 1200 kinderen per jaar werden ernstig mishandeld.
- Schatting 10%
1969: de overheid stelde een onderzoekscommissie in om te komen tot een aanpak
van kindermishandeling.
1972: Bureau vertrouwensarts inzake kindermishandeling
- (Bva)
- hoofdzaak als praktiserend arts en een beperkt aantal uren als
vertrouwensarts/
- eerst jaar 452 meldingen.
Jaren zeventig en tachtig:
- kritiek van ouders die kinderbescherming beschouwde als kinderdief en
paternalistische organisatie.
- 1190: KOG kinderen – ouders – grootouders
- er werd over de hoofden van ouders heen gepraat, hulpverleners handelde in
het geheim.
Eind vorige eeuw:
1992: wet op de jeugdhulpverlening
- verantwoordelijkheid voor jeugdhulpverlening naar het rijk van de provincies.
, - Zo-zo-zo beleid, zo licht, kort en dichts mogelijk bij huis hulpverlening.
- Algemeen meldpunt kindermishandeling
1994: aanpassing wet op de jeugdhulpverlening
- bureau jeugdzorg; één loket dat gezinnen sneller en beter zou doorverwijs.
Begin deze eeuw:
- kritiek vanuit algemene opinie, gebrek aan preventieve draagkracht door
jeugdhulpverlening.
- 2001: meisje van nulde
- 2004: savanna
‘Savanna effect’ alerte beleidsvoering en toename begeleidingen van
gezinsvoogden.
2000: Prof. Dr. Andries van Dantzig
- reflectie en actiegroep aanpak kindermishandeling (RAAK)
- de verantwoordelijkheid voor het welzijn van kinderen hoort door de
gemeenschap gedragen te worden. Bij kindermishandeling blijft de overheid
probleemeigenaar.
- Tien stellingen RAAK:
1. gewled tegen kind is ontoelaatbaar.
2. Kindermishandeling verplicht melden.
3. Aanpak kindermishandeling gaat boven privacy ouders.
4. Steun bij opvoeding voor elke ouder.
5. Maatregelen bij bedreigde ontwikkeling.
6. Werken met kinderen; beter opleiden, beter betalen.
7. Op school; kind is persoon, burger en leerling.
8. De rechten van het kind in de grondwet.
9. Het kind heeft recht op eigen verantwoordelijkheid.
10. Aparte minister voor jeugdbeleid; zorg ministerie voor jeugd en gezin in
2010 weer afgeschaft.
- RAAK 3 artikelen:
1. elk kind heeft recht op eerbieding en bescherming van lichamelijke en
geestelijke integriteit.
2. Veiligheid, gezondheid, algemene ontwikkeling. Verantwoordelijkheid van
alle leden van de samenleving.
3. Niemand wordt geacht kind te verzorgen zonder cursus, training of
opleiding.
- RAAK methode:
2008 tot 2010; methode uitgevoerd in 35 regio’s.
Leidde tot:
1. landelijke vakgroep aandachtsfunctionarissen kindermishandeling.
2. Monitor lokale beleid kindemrihsnadeling aan te sturne.
3. Professionalisering hulpaanbod.
- RAAK methode 5 niveau’s:
1. algemene preventie voor iedereen.
2. Preventie voor gezinnen in risicosituaties.
3. Specifieke preventie gericht op individuele risicofactoren.
4. Ingrijpen bij vroege signalen.
5. Daadwerkelijke bescherming en hulpverlening.
