Literatuur - eindopdracht bij een gelezen boek
BOEK: De Zee Zien.
Terugblik
1. Welk fragment in het boek dat je gelezen hebt vond je het meest aangrijpend? Beschrijf
het fragment en licht toe waarom je het gekozen hebt.
- Toen Kees en Jan aankwamen bij de schoorsteen, gaf Kees Jan een kontje, ze waren van
plan om de schoorsteen te beklimmen. Alleen Kees zelf was bang, en verzon een smoesje
om niet mee te hoeven. Jan ging alleen omhoog. Kees roept hem als Jan de top bereikt en
Jan roept iets terug, zwaait en valt naar beneden. Kees schrok zo dat hij van hem weg naar
huis rent en doet alsof er niets gebeurd is. Als zijn vader komt vertellen dat Jan dood is, doet
hij alsof hij dat voor het eerst hoort. Hij wil daarna Jan zijn zus en ouders graag vertellen wat
er gebeurd is maar dat lukt hem niet.
Gebeurtenissen
1. Wat is de belangrijkste gebeurtenis in het boek (of fragment)? Waarom?
- Toen Kees en Jan voor het eerst elkaar ontmoette, sloeg Jan Kees een bloedneus. En zo
kregen ze contact en werden ze vrienden.
- Dat Jan van de schoorsteen valt, dood is en dat Kees door zijn angst doet alsof hij van niks
weet.
2. Ligt de nadruk op de gebeurtenissen of meer op de gedachten en gevoelens van de
personen? Vond je dit passend? Had je het graag anders gezien? Leg uit waarom.
- Ik denk dat de nadruk meer lag op beide van Kees, want als er zo iets gebeurd ben je
natuurlijk heel er verdrietig en weet je niet goed wat je met de gevoelens aan moet. Dat is
denk ik ook de reden waarom hij het niet durfde te vertellen aan iemand, omdat hij niet zou
weten hoe mensen zouden reageren. Ik vind deze gevoelens terecht.
3. Maken de gebeurtenissen een echte, realistische indruk op jou? Zag je ze voor je?
- ja, het maakte wel een realistische indrukt op mij. Ik kon het ook helemaal inbeelden hoe
het eruit zou zien. En natuurlijk ook meeleven met Kees wat hij op dat moment voelde.
4. Heb je zelf wel eens een gebeurtenis meegemaakt die lijkt op wat er in de tekst staat?
Begrijp je die gebeurtenis dan beter of juist niet?
- Nee gelukkig heb ik zo iets nog nooit mee gemaakt.
BOEK: De Zee Zien.
Terugblik
1. Welk fragment in het boek dat je gelezen hebt vond je het meest aangrijpend? Beschrijf
het fragment en licht toe waarom je het gekozen hebt.
- Toen Kees en Jan aankwamen bij de schoorsteen, gaf Kees Jan een kontje, ze waren van
plan om de schoorsteen te beklimmen. Alleen Kees zelf was bang, en verzon een smoesje
om niet mee te hoeven. Jan ging alleen omhoog. Kees roept hem als Jan de top bereikt en
Jan roept iets terug, zwaait en valt naar beneden. Kees schrok zo dat hij van hem weg naar
huis rent en doet alsof er niets gebeurd is. Als zijn vader komt vertellen dat Jan dood is, doet
hij alsof hij dat voor het eerst hoort. Hij wil daarna Jan zijn zus en ouders graag vertellen wat
er gebeurd is maar dat lukt hem niet.
Gebeurtenissen
1. Wat is de belangrijkste gebeurtenis in het boek (of fragment)? Waarom?
- Toen Kees en Jan voor het eerst elkaar ontmoette, sloeg Jan Kees een bloedneus. En zo
kregen ze contact en werden ze vrienden.
- Dat Jan van de schoorsteen valt, dood is en dat Kees door zijn angst doet alsof hij van niks
weet.
2. Ligt de nadruk op de gebeurtenissen of meer op de gedachten en gevoelens van de
personen? Vond je dit passend? Had je het graag anders gezien? Leg uit waarom.
- Ik denk dat de nadruk meer lag op beide van Kees, want als er zo iets gebeurd ben je
natuurlijk heel er verdrietig en weet je niet goed wat je met de gevoelens aan moet. Dat is
denk ik ook de reden waarom hij het niet durfde te vertellen aan iemand, omdat hij niet zou
weten hoe mensen zouden reageren. Ik vind deze gevoelens terecht.
3. Maken de gebeurtenissen een echte, realistische indruk op jou? Zag je ze voor je?
- ja, het maakte wel een realistische indrukt op mij. Ik kon het ook helemaal inbeelden hoe
het eruit zou zien. En natuurlijk ook meeleven met Kees wat hij op dat moment voelde.
4. Heb je zelf wel eens een gebeurtenis meegemaakt die lijkt op wat er in de tekst staat?
Begrijp je die gebeurtenis dan beter of juist niet?
- Nee gelukkig heb ik zo iets nog nooit mee gemaakt.
