Filosofie
Hoofdstuk 1
Problemen
Problemen kunnen positief benaderd worden als uitdaging. Een optimist probeert altijd iets aan
problemen te doen. Niet alle problemen zijn makkelijk op te lossen, hier kun je iemand voor
inschakelen (naar de loodgieter als de kraan lekt).
Onze cultuur is oplossingsgericht. Voor de meeste problemen hebben wij oplossingsprocedures.
Sinds de verlichting (17e en 18e eeuw) is de oplossingsgerichtheid een deel geworden van de cultuur.
De maakbaarheidsgedachte is dan ook dat er geen grenzen zitten aan het wetenschappelijk en
technisch vermogen van de mens.
Maakbaarheid
De sociaal-agogische opleidingen hebben hun bestaan te danken aan de maakbaarheid van nu. Ze
hebben een eigen oplossingsprocedure tot een specifiek probleem. Hulpverlening als beroep vind je
niet in alle culturen.
Specialisatie heeft te maken met rationalisering, je hebt overal scholing voor nodig. In de modern-
industriële maatschappij kwamen steeds meer professies (professionaliseringsproces). De mens
schakelt dan de moeilijkheden om in problemen waarmee ze naar een professional kunnen (naar een
arts voor pijn in je been).
Protoprofessionalisering is onze eigen beleving die wordt gekleurd door de interpretatie ervan door
de specialisten, zelfs al raadpleeg je helemaal geen specialist (ik ben al lange tijd somber, ik zal wel
depressief zijn, misschien moet ik met een psycholoog praten).
Kritiek
Er is vooral kritiek uit het traditioneel denken. In tijden van de verlichting was er alleen sprake van
genade door geloof. Godsvertrouwen was meer waard dan het eigen denken.
Kritiek kwam ook uit de romantiek (19e eeuw), de afhankelijkheid speelde hierin een grote rol. Het
gevoel van intuïtie was hierbij het belangrijkste en niet het zelfbewustzijn. Hierbij werd ook het
bestuderen van andere culturen belangrijk. Zij noemde zich vaak humanistisch.
De maatschappijkritiek is vooral gericht op de ongelijkheid. Alle oplossingsprocedures en technische
middelen waren niet voor iedereen beschikbaar. Alleen de bezitters en beheerders profiteerden van
alle nieuwe technieken. Het socialisme werd daarom ook als sterke kracht opgenomen in de
Westerse cultuur.
Bij de postmoderne kritiek wordt de maakbaarheidsgedachte als illusie beschouwd. Zij gaan ervanuit
dat de mens geen invloed heeft op de culturele stromingen of de interpretatie van bepaalde
woorden.
Welzijn
In de verlichting kwam het idee om factoren in kaart te brengen die invloed hebben op het welzijn,
dan kunnen mensen daar zelf iets aan doen. Maatschappelijk werk is ook een onderdeel om invloed
te hebben op het welzijn van een bevolking.
Hoofdstuk 1
Problemen
Problemen kunnen positief benaderd worden als uitdaging. Een optimist probeert altijd iets aan
problemen te doen. Niet alle problemen zijn makkelijk op te lossen, hier kun je iemand voor
inschakelen (naar de loodgieter als de kraan lekt).
Onze cultuur is oplossingsgericht. Voor de meeste problemen hebben wij oplossingsprocedures.
Sinds de verlichting (17e en 18e eeuw) is de oplossingsgerichtheid een deel geworden van de cultuur.
De maakbaarheidsgedachte is dan ook dat er geen grenzen zitten aan het wetenschappelijk en
technisch vermogen van de mens.
Maakbaarheid
De sociaal-agogische opleidingen hebben hun bestaan te danken aan de maakbaarheid van nu. Ze
hebben een eigen oplossingsprocedure tot een specifiek probleem. Hulpverlening als beroep vind je
niet in alle culturen.
Specialisatie heeft te maken met rationalisering, je hebt overal scholing voor nodig. In de modern-
industriële maatschappij kwamen steeds meer professies (professionaliseringsproces). De mens
schakelt dan de moeilijkheden om in problemen waarmee ze naar een professional kunnen (naar een
arts voor pijn in je been).
Protoprofessionalisering is onze eigen beleving die wordt gekleurd door de interpretatie ervan door
de specialisten, zelfs al raadpleeg je helemaal geen specialist (ik ben al lange tijd somber, ik zal wel
depressief zijn, misschien moet ik met een psycholoog praten).
Kritiek
Er is vooral kritiek uit het traditioneel denken. In tijden van de verlichting was er alleen sprake van
genade door geloof. Godsvertrouwen was meer waard dan het eigen denken.
Kritiek kwam ook uit de romantiek (19e eeuw), de afhankelijkheid speelde hierin een grote rol. Het
gevoel van intuïtie was hierbij het belangrijkste en niet het zelfbewustzijn. Hierbij werd ook het
bestuderen van andere culturen belangrijk. Zij noemde zich vaak humanistisch.
De maatschappijkritiek is vooral gericht op de ongelijkheid. Alle oplossingsprocedures en technische
middelen waren niet voor iedereen beschikbaar. Alleen de bezitters en beheerders profiteerden van
alle nieuwe technieken. Het socialisme werd daarom ook als sterke kracht opgenomen in de
Westerse cultuur.
Bij de postmoderne kritiek wordt de maakbaarheidsgedachte als illusie beschouwd. Zij gaan ervanuit
dat de mens geen invloed heeft op de culturele stromingen of de interpretatie van bepaalde
woorden.
Welzijn
In de verlichting kwam het idee om factoren in kaart te brengen die invloed hebben op het welzijn,
dan kunnen mensen daar zelf iets aan doen. Maatschappelijk werk is ook een onderdeel om invloed
te hebben op het welzijn van een bevolking.
