Inleiding Goederenrecht
Hoorcollege 1
Binnen het privaatrecht wordt onderscheid gemaakt tussen het vermogensrecht en het personen- en
familierecht. Binnen dit vermogensrecht vindt er ook een onderscheid plaats, namelijk tussen het
verbintenissenrecht en het goederenrecht. Binnen het goederenrecht staat de rechtsrelate centraal
tussen een persoon en een goed, deze relate wordt ook wel een goederrechtelijke rechtsrelate
genoemd.
Goederen art 3:1 bepaalt dat goederen alle zaken en alle vermogensrechten zijn. Zaken art. 3:2 BW
zaken zijn alle voor menselijke beheersing vatbare stofelijke objecten. Iets is voor menselijke
beheers vatbaar als je kan vastpakken. Stofelijk object betekent dat iets uit een bepaald materiaal,
een bepaalde stof bestaat. Dieren art. 3:2a geef aan dat dieren geen zaken zijn, maar bepalingen die
betrekking hebben op zaken zijn op dieren van toepassing. Volgens artkel 3:3 lid 1 zijn onroerende
zaken de grond, de nog niet gewonnen delfstofen, de met de grond verenigde beplantngen,
alsmede de gebouwen en werken die duurzaam met de grond zijn verenigd, hetzij rechtstreeks door
vereniging met andere gebouwen werken. En in artkel 3:3 lid 2 staan roerende zaken beschreven.
Een vermogensrecht Artkel 3:6 is een recht met vermogenswaarde, een bepaalde waarde die in geld
is uit te drukken. Artkel 3:6 bevat de volgende voorwaarden; Rechten die uitzonderlijk of tenzamen
met een ander recht overdraagbaar zijn (bijvoorbeeld eigendomsrechten of vorderingsrechten), die
ertoe strekken de rechthebbende stofelijk voordeel te verschafen ( bijvoorbeeld recht op
smartengeld of recht op gebruik), en die verkregen zijn in ruil voor een verstrekt of in het vooruitzicht
gesteld stofelijk voordeel. Hieruit volgt er dus dat er drie soorten vermogensrechten zijn.
Er zijn absolute vermogensrechten deze gelden tegenover iedereen, er is een gesloten systeem en
dit maakt deel uit van het goederenrecht. Ook zijn er relatieve vermogensrechten deze gelden alleen
ten aanzien van een bepaald persoon. Er is hierbij een open systeem en dit is een onderdeel van het
verbintenissenrecht.
Onroerende zaken art. 3:3 lid 1 BW zijn zaken die niet verplaatsbaar zijn. Artkel 3:3 lid 1 BW maakt
onderscheid tussen delfstofen die nog niet zijn gewonnen, beplantngen die met de grond zijn
verenigd, gebouwen die duurzaam met de grond zijn verenigd, werken die duurzaam met de grond
zijn verenigd en gebouwen en werken die door vereniging met andere gebouwen of werken
duurzaam met de grond zijn verenigd.
Artikel 3:3 lid 2 BW beaaalt dat roerende zaken alle zaken zijn die niet roerend zijn. Het zijn dus
zaken die wel verplaatsbaar zijn zoals; een auto, een fets, een laptop, een pen maar ook een dier.
In art. 3:4 BW wordt het begrip bestanddeel beschreven. Volgens het eerste lid van dit artkel is een
bestandsdeel alles wat volgens verkeersopvatng deel uitmaakt van een zaak. Met verkeersopvatng
wordt het maatschappelijk verkeer bedoeld, de omgang van mensen met elkaar in de maatschappij.
Een bestandsdeel is dus iets waarvan wij als maatschappij vinden dat het deel uitmaakt van een
andere zaak. Daarbij speelt een rol of een zaak als voltooid beschouwd kan worden, wanneer het
betrefende bestanddeel ontbreekt. Met andere woorden is de zaak nog compleet zonder het
bestandsdeel? Bijvoorbeeld een fets bestaat uit een heleboel losse onderdelen. Maar iedereen zal
, het ermee eens zijn dat een fets zonder wielen geen fets is, de wielen zijn dus de bestandsdeel van
de fets.
Wanneer spreken we van een hoofdzaak? Stel dat er twee of meer zaken zijn die op zodanige
manier met elkaar verbonden worden dat ze een zaak worden. We kunnen deze zaak dan vervolgens
onderscheiden in een hoofdzaak en bestanddeel. Voorbeeld Monique is de sleutel van haar voordeur
verloren. Ze belt een slotenmaker en die komt langs om een nieuw slot in de deur te zeten. Het
nieuwe slot is groter dan het oude en de slotenmaker moet dan ook wat aanpassingen doen aan de
deur voordat het nieuwe slot past. Er is sprake van twee aparte zaken de voordeur en het slot.
Wanneer het slot eenmaal in de deur is bevestgd kan het er niet meer uit worden verwijderd: de
deur is hoofdzaak en het slot is bestandsdeel geworden. Kort gezegd: een hoofdzaak en een
bestanddeel vormen in juridisch opzicht een geheel.
Registergoederen art. 3:10 BW zijn in eerste plaats goederen. We weten dat goederen zowel zaken
als vermogensrechten zijn en dat zaken kunnen worden onderverdeeld in roerende en onroerende
zaken. Het tweede vereiste van artkel 3:10 BW is dat voor de overdracht of de vestging van deze
categorie goederen inschrijving in openbare registers noodzakelijk is. Overdracht wil zeggen dat het
goed van de ene persoon overgaat op de andere. De inschrijving van de overdracht of vestging van
dit type goederen dient dus plaats te vinden in de openbare registers. Dit zijn registers die voor een
ieder toegankelijk zijn, dat wil zeggen iedereen kan deze registers raadplegen. Volgens art. 3:16 zijn
er openbare registers, waarin feiten die voor de rechtstoestand van registergoederen van belang zijn
worden opgenomen. Onroerende zaken zijn altjd registergoederen. Het Kadaster is de instante die
de openbare registers voor onroerende zaken bijhoudt en die ervoor zorg draagt dat de gegevens
van overdracht of vestging worden ingeschreven. Voorbeelden van registergoederen: een huis, een
bedrijfsgebouw, een stuk grond, schepen, vliegtuigen.
Niet registergoederen zijn alle goederen die geen registergoed zijn. Dus dieren of andere zaken die
in bepaalde specifeke registers worden geregistreerd zijn geen registergoederen. Hun overdracht
hoef namelijk niet te worden geregistreerd.
Art. 3:9 lid 1 BW omschrijft natuurlijke vruchten als zaken die volgens verkeersopvatng als vruchten
van andere zaken worden aangemerkt. Uit dit artkel volgt dat er twee vereisten zijn om te kunnen
spreken over natuurlijke vruchten; 1. Het zijn zaken en 2. Deze worden volgens verkeersopvatng als
vruchten van andere zaken aangemerkt.
We weten dat zaken voor menselijke beheersing vatbare stofelijke objecten zijn. We kunnen dus vrij
gemakkelijk vaststellen of aan het eerste vereiste is voldaan. In het tweede vereiste wordt gesproken
over de verkeersopvatng. Hiermee wordt weer het maatschappelijk verkeer bedoeld. We moeten
dus al maatschappij bepalen welke zaken als vruchten van andere zaken worden beschouwd. Een
voorbeeld van een natuurlijke vrucht is een appel. Een appel is een zaak en deze zaak wordt volgens
verkeersopvatng als een vrucht van een andere zaak aangemerkt. Dit kan ook met dieren
bijvoorbeeld een puppy die afomstg is van een moederhond.
Een natuurlijke vrucht wordt een zelfstandige zaak op het moment dat deze wordt afgescheiden art.
3:9 lid 4 BW.
Hoorcollege 1
Binnen het privaatrecht wordt onderscheid gemaakt tussen het vermogensrecht en het personen- en
familierecht. Binnen dit vermogensrecht vindt er ook een onderscheid plaats, namelijk tussen het
verbintenissenrecht en het goederenrecht. Binnen het goederenrecht staat de rechtsrelate centraal
tussen een persoon en een goed, deze relate wordt ook wel een goederrechtelijke rechtsrelate
genoemd.
Goederen art 3:1 bepaalt dat goederen alle zaken en alle vermogensrechten zijn. Zaken art. 3:2 BW
zaken zijn alle voor menselijke beheersing vatbare stofelijke objecten. Iets is voor menselijke
beheers vatbaar als je kan vastpakken. Stofelijk object betekent dat iets uit een bepaald materiaal,
een bepaalde stof bestaat. Dieren art. 3:2a geef aan dat dieren geen zaken zijn, maar bepalingen die
betrekking hebben op zaken zijn op dieren van toepassing. Volgens artkel 3:3 lid 1 zijn onroerende
zaken de grond, de nog niet gewonnen delfstofen, de met de grond verenigde beplantngen,
alsmede de gebouwen en werken die duurzaam met de grond zijn verenigd, hetzij rechtstreeks door
vereniging met andere gebouwen werken. En in artkel 3:3 lid 2 staan roerende zaken beschreven.
Een vermogensrecht Artkel 3:6 is een recht met vermogenswaarde, een bepaalde waarde die in geld
is uit te drukken. Artkel 3:6 bevat de volgende voorwaarden; Rechten die uitzonderlijk of tenzamen
met een ander recht overdraagbaar zijn (bijvoorbeeld eigendomsrechten of vorderingsrechten), die
ertoe strekken de rechthebbende stofelijk voordeel te verschafen ( bijvoorbeeld recht op
smartengeld of recht op gebruik), en die verkregen zijn in ruil voor een verstrekt of in het vooruitzicht
gesteld stofelijk voordeel. Hieruit volgt er dus dat er drie soorten vermogensrechten zijn.
Er zijn absolute vermogensrechten deze gelden tegenover iedereen, er is een gesloten systeem en
dit maakt deel uit van het goederenrecht. Ook zijn er relatieve vermogensrechten deze gelden alleen
ten aanzien van een bepaald persoon. Er is hierbij een open systeem en dit is een onderdeel van het
verbintenissenrecht.
Onroerende zaken art. 3:3 lid 1 BW zijn zaken die niet verplaatsbaar zijn. Artkel 3:3 lid 1 BW maakt
onderscheid tussen delfstofen die nog niet zijn gewonnen, beplantngen die met de grond zijn
verenigd, gebouwen die duurzaam met de grond zijn verenigd, werken die duurzaam met de grond
zijn verenigd en gebouwen en werken die door vereniging met andere gebouwen of werken
duurzaam met de grond zijn verenigd.
Artikel 3:3 lid 2 BW beaaalt dat roerende zaken alle zaken zijn die niet roerend zijn. Het zijn dus
zaken die wel verplaatsbaar zijn zoals; een auto, een fets, een laptop, een pen maar ook een dier.
In art. 3:4 BW wordt het begrip bestanddeel beschreven. Volgens het eerste lid van dit artkel is een
bestandsdeel alles wat volgens verkeersopvatng deel uitmaakt van een zaak. Met verkeersopvatng
wordt het maatschappelijk verkeer bedoeld, de omgang van mensen met elkaar in de maatschappij.
Een bestandsdeel is dus iets waarvan wij als maatschappij vinden dat het deel uitmaakt van een
andere zaak. Daarbij speelt een rol of een zaak als voltooid beschouwd kan worden, wanneer het
betrefende bestanddeel ontbreekt. Met andere woorden is de zaak nog compleet zonder het
bestandsdeel? Bijvoorbeeld een fets bestaat uit een heleboel losse onderdelen. Maar iedereen zal
, het ermee eens zijn dat een fets zonder wielen geen fets is, de wielen zijn dus de bestandsdeel van
de fets.
Wanneer spreken we van een hoofdzaak? Stel dat er twee of meer zaken zijn die op zodanige
manier met elkaar verbonden worden dat ze een zaak worden. We kunnen deze zaak dan vervolgens
onderscheiden in een hoofdzaak en bestanddeel. Voorbeeld Monique is de sleutel van haar voordeur
verloren. Ze belt een slotenmaker en die komt langs om een nieuw slot in de deur te zeten. Het
nieuwe slot is groter dan het oude en de slotenmaker moet dan ook wat aanpassingen doen aan de
deur voordat het nieuwe slot past. Er is sprake van twee aparte zaken de voordeur en het slot.
Wanneer het slot eenmaal in de deur is bevestgd kan het er niet meer uit worden verwijderd: de
deur is hoofdzaak en het slot is bestandsdeel geworden. Kort gezegd: een hoofdzaak en een
bestanddeel vormen in juridisch opzicht een geheel.
Registergoederen art. 3:10 BW zijn in eerste plaats goederen. We weten dat goederen zowel zaken
als vermogensrechten zijn en dat zaken kunnen worden onderverdeeld in roerende en onroerende
zaken. Het tweede vereiste van artkel 3:10 BW is dat voor de overdracht of de vestging van deze
categorie goederen inschrijving in openbare registers noodzakelijk is. Overdracht wil zeggen dat het
goed van de ene persoon overgaat op de andere. De inschrijving van de overdracht of vestging van
dit type goederen dient dus plaats te vinden in de openbare registers. Dit zijn registers die voor een
ieder toegankelijk zijn, dat wil zeggen iedereen kan deze registers raadplegen. Volgens art. 3:16 zijn
er openbare registers, waarin feiten die voor de rechtstoestand van registergoederen van belang zijn
worden opgenomen. Onroerende zaken zijn altjd registergoederen. Het Kadaster is de instante die
de openbare registers voor onroerende zaken bijhoudt en die ervoor zorg draagt dat de gegevens
van overdracht of vestging worden ingeschreven. Voorbeelden van registergoederen: een huis, een
bedrijfsgebouw, een stuk grond, schepen, vliegtuigen.
Niet registergoederen zijn alle goederen die geen registergoed zijn. Dus dieren of andere zaken die
in bepaalde specifeke registers worden geregistreerd zijn geen registergoederen. Hun overdracht
hoef namelijk niet te worden geregistreerd.
Art. 3:9 lid 1 BW omschrijft natuurlijke vruchten als zaken die volgens verkeersopvatng als vruchten
van andere zaken worden aangemerkt. Uit dit artkel volgt dat er twee vereisten zijn om te kunnen
spreken over natuurlijke vruchten; 1. Het zijn zaken en 2. Deze worden volgens verkeersopvatng als
vruchten van andere zaken aangemerkt.
We weten dat zaken voor menselijke beheersing vatbare stofelijke objecten zijn. We kunnen dus vrij
gemakkelijk vaststellen of aan het eerste vereiste is voldaan. In het tweede vereiste wordt gesproken
over de verkeersopvatng. Hiermee wordt weer het maatschappelijk verkeer bedoeld. We moeten
dus al maatschappij bepalen welke zaken als vruchten van andere zaken worden beschouwd. Een
voorbeeld van een natuurlijke vrucht is een appel. Een appel is een zaak en deze zaak wordt volgens
verkeersopvatng als een vrucht van een andere zaak aangemerkt. Dit kan ook met dieren
bijvoorbeeld een puppy die afomstg is van een moederhond.
Een natuurlijke vrucht wordt een zelfstandige zaak op het moment dat deze wordt afgescheiden art.
3:9 lid 4 BW.
