T. L. VIVES 2022-2023
OPDRACHT 2: CONTEXTGERICHT EN
VERBINDEND BEGELEIDEN
Deel 1: Drienamiek
INLEIDING
Het is de bedoeling om bepaalde vaardigheden te oefenen in gespreksvoering met het gezin/het
netwerk. Er wordt vooral gewerkt met theoretische kaders die ik tijdens mijn opleiding geleerd heb
maar we moeten eerst even stil staan bij ‘ons/mijn mandaat’. Daarnaast biedt de ‘driehoekskunde’
van Chiel Egberts een goed kader om vanuit te vertrekken.
De 1ste opdracht: opstellen van leervragen. Ik ben begonnen met het uitleggen van mijn werksituatie
en doelgroep. In de kleinschalige wooneenheid (KWE) 'Onder Boane' wonen vier kwetsbare jongeren
tussen de 16 en 25 jaar, met weinig of geen ondersteunend netwerk. Wij als begeleiders zijn ’s
avonds aanwezig om gesprekken met de jongeren en hun context in te plannen, maar ook om
groepsdynamische activiteiten te doen (zoals bv. samen koken, kringgesprekken…). Daarna moest ik
enkele eerder opgedane werkervaringen noteren die ik heb opgedaan op andere stageplaatsen.
Mijn 1ste stageplaats: WZC St Bernardus in de Panne, specifiek in de leefgroep “De Kelle”. Dit is een
woongelegenheid voor psychisch kwetsbare mensen die persoonlijke ondersteuning en
woonbegeleiding biedt omwille van een psychische kwetsbaarheid. Het is een gesloten afdeling. Hier
had ik heel weinig contact met het netwerk van de ouderen. Mijn 2de stageplaats: “Leefgroepen
Molenwegel & Briekedreef” en “Beschermd wonen/Zelfstandig wonen” in Poperinge, onderdeel van
‘De Lovie’. Molenwegel en Briekegdreef zijn leefgroepen voor niet-werkende mannen en vrouwen
(volwassenen en ouderen) met een fysieke en/of verstandelijke handicap. Net zoals op mijn 1 ste
stageplaats ben ik zeer weinig in contact gekomen met het netwerk van de volwassenen en ouderen
van deze leefgroepen. Als volgende moest ik beschrijven hoe ‘Mijn contacten met de familie/het
netwerk binnen onze werking’ is. Wij als begeleiders komen sporadisch in contact met het netwerk
van de jongeren. 1 jongere heeft geen contact meer met zijn familie omdat die in Afghanistan zijn. De
andere jongeren zien sporadisch hun familie. Soms nemen de jongeren hun familie eens mee naar de
KWE. Wij als begeleiders proberen de jongeren te stimuleren om hun familie uit te nodigen op
netwerkmomenten (Vb. paaswandeling, dartavond,...) en verjaardagsfeestjes. Vrienden, vriendinnen
en partners van de jongeren komen vaker over de vloer. Wij als begeleiders kunnen dit alleen maar
stimuleren. Daarna moest ik enkele thema’s noteren die bij mij leven ten aanzien van het omgaan
met ouders en familieleden. Zoals op een gepaste manier slecht nieuws brengen, op een
respectvolle manier doorvragen, actief en passief luisteren naar de ouders en familieleden,… Als
laatste moest ik 2 concrete situaties noteren uit mijn eigen werkveld en welke leervragen er bij mij
opkomen. De 1ste situatie: de vriend van een jongere (I.) die mij meevraagt om samen met hem onze
auto’s te gaan wassen. We hebben beide een gemeenschappelijke hobby: tunen van auto’s. Enkele
leervragen hierbij: hoe geef ik beter mijn grenzen aan zodat dit meer kan voorkomen? , hoe reageer
ik op een respectvolle manier op zo’n vragen? ,… De 2de situatie: een jongere die tegen mij niet wil
zeggen wat er is maar dit wel verteld tegen mijn collega. Enkele leervragen: welke vragen stel ik
zodat ik vertrouwd overkom bij haar? , hoe zorg ik ervoor dat ze uit zichzelf begint te babbelen? ,…
, T. L. VIVES 2022-2023
MIJN MANDAAT
Mandaat is de bevoegdheid om in naam van een ander te handelen, maar zonder de daarbij horende
verantwoordelijkheid. Bij mandateren worden geen bevoegdheden overgedragen. De mandaatgever
blijft zelf bevoegd. De opvoeding/begeleiding van de cliënten is een gedeeld territorium. Binnen de
voorziening/hulpverleningsvorm is de begeleiding van de cliënten een gedeeld territorium. Maar ook
extern bevinden zich spelers op dit veld. Vooraleer er van start kan worden gegaan met de 1 ste stap is
het belangrijk om stil te staan bij het verkrijgen van een mandaat. De toelating om het thema
bespreekbaar te maken, om met het thema aan de slag te kunnen. Ik heb gedurende mijn stage een
goede band kunnen opbouwen met de 4 jongeren die verblijven in de KWE. Ik heb zowel hun
sterktes als hun zwaktes leren kennen. Naarmate de tijd zijn ze mij ook beginnen aanvaarden in mijn
rol als begeleider. Ik heb geprobeerd om met iedereen een vertrouwensband op te bouwen. Met als
gevolg dat ik sneller een mandaat verkregen heb. Maar ik heb nog steeds aan de jongere
toestemming moeten vragen om een ‘Drienamiek’ op te maken.
DRIENAMIEK
Algemene informatie:
Deze cursus is gebaseerd op het boek ‘Driehoekskunde’ van Chiel Egberts. Hij is een orthopedagoog
bij de ‘Stichting Philadelphia zorg’. Hij studeerde en werkte aan de Vrije Universiteit van Amsterdam
rond het thema ‘opvoedingsvragen van ouders’. Later specialiseerde hij zich in de samenwerking
tussen ouders en begeleiders. Hij is auteur van 4 boeken: ouders op hun plek, driehoekskunde,
moeders met een missie en vasthoudend loslaten.
De ‘Essentie van Driehoekskunde’. De driehoek is opgebouwd uit 3 totaal verschillende hoeken. Elke
hoek brengt iets unieks. Erkenning en balans zijn daarbij twee kernwoorden. Ik heb gemerkt in de
‘Praktijk’ dat het bieden van erkenning vaak heel belangrijk is. En balans houden zorgt ervoor dat er
een mooie driehoek kan gemaakt worden. Wij als professionals erkennen dat de cliënt in de eerste
plaats een kind van ouders, familielid is. Maar vervolgens laten ook ouders de (professionele) derde
in de driehoek toe. Professionals en familieleden zijn in de driehoek elkaars natuurlijke tegenover.
Door samen te werken, zijn ze een solide basis die de top van de driehoek draagt. De volgorde in de
driehoek moet gerespecteerd worden. Dit betekent allereerst dat een professional altijd de derde in
de driehoek is, een passant. Loyaliteit is in de eerste plaats verticaal. Uiteindelijk gaat het in elke
driehoek waarin een professional de zorg voor een mens op zich heeft genomen om het vertrouwen
van ouders (en andere familieleden) te verdienen en te behouden. Ouders (en andere familieleden)
vertrouwen hun kind immers aan de zorg van professionals toe. Vertrouwen is daarmee de
belangrijkste voorwaarde voor een sterke driehoek. Vertrouwen ontstaat en groeit wanneer vooral
professionals en ouders “Bonus, Verbinding en Positie” toepassen. Alles begint met een professional
die het goede doet en daarmee recht van spreken verdient. Zolang “Bonus” een kunstje blijft, gaat
het niet werken. “Verbinding” wil zeggen dat je in de schoenen van de ander wilt staan. “Positie” wil
zeggen dat je niet in die schoenen loopt. De driehoek is bedoeld als een helpende metafoor.
Een cliënt is niet solo te verkrijgen, die hangt met heel veel draden vast aan anderen. Je krijgt ze hier
ook niet van los en soms is het heel ingewikkeld. In sommige situaties wordt de ouder/ het netwerk
als een blok aan het been gezien en zeker wanneer het gaat over autonomie. De boodschap is: laat
een ouder zich ouder voelen, laat een kind kind zijn. Dit is een heel belangrijke boodschap.
OPDRACHT 2: CONTEXTGERICHT EN
VERBINDEND BEGELEIDEN
Deel 1: Drienamiek
INLEIDING
Het is de bedoeling om bepaalde vaardigheden te oefenen in gespreksvoering met het gezin/het
netwerk. Er wordt vooral gewerkt met theoretische kaders die ik tijdens mijn opleiding geleerd heb
maar we moeten eerst even stil staan bij ‘ons/mijn mandaat’. Daarnaast biedt de ‘driehoekskunde’
van Chiel Egberts een goed kader om vanuit te vertrekken.
De 1ste opdracht: opstellen van leervragen. Ik ben begonnen met het uitleggen van mijn werksituatie
en doelgroep. In de kleinschalige wooneenheid (KWE) 'Onder Boane' wonen vier kwetsbare jongeren
tussen de 16 en 25 jaar, met weinig of geen ondersteunend netwerk. Wij als begeleiders zijn ’s
avonds aanwezig om gesprekken met de jongeren en hun context in te plannen, maar ook om
groepsdynamische activiteiten te doen (zoals bv. samen koken, kringgesprekken…). Daarna moest ik
enkele eerder opgedane werkervaringen noteren die ik heb opgedaan op andere stageplaatsen.
Mijn 1ste stageplaats: WZC St Bernardus in de Panne, specifiek in de leefgroep “De Kelle”. Dit is een
woongelegenheid voor psychisch kwetsbare mensen die persoonlijke ondersteuning en
woonbegeleiding biedt omwille van een psychische kwetsbaarheid. Het is een gesloten afdeling. Hier
had ik heel weinig contact met het netwerk van de ouderen. Mijn 2de stageplaats: “Leefgroepen
Molenwegel & Briekedreef” en “Beschermd wonen/Zelfstandig wonen” in Poperinge, onderdeel van
‘De Lovie’. Molenwegel en Briekegdreef zijn leefgroepen voor niet-werkende mannen en vrouwen
(volwassenen en ouderen) met een fysieke en/of verstandelijke handicap. Net zoals op mijn 1 ste
stageplaats ben ik zeer weinig in contact gekomen met het netwerk van de volwassenen en ouderen
van deze leefgroepen. Als volgende moest ik beschrijven hoe ‘Mijn contacten met de familie/het
netwerk binnen onze werking’ is. Wij als begeleiders komen sporadisch in contact met het netwerk
van de jongeren. 1 jongere heeft geen contact meer met zijn familie omdat die in Afghanistan zijn. De
andere jongeren zien sporadisch hun familie. Soms nemen de jongeren hun familie eens mee naar de
KWE. Wij als begeleiders proberen de jongeren te stimuleren om hun familie uit te nodigen op
netwerkmomenten (Vb. paaswandeling, dartavond,...) en verjaardagsfeestjes. Vrienden, vriendinnen
en partners van de jongeren komen vaker over de vloer. Wij als begeleiders kunnen dit alleen maar
stimuleren. Daarna moest ik enkele thema’s noteren die bij mij leven ten aanzien van het omgaan
met ouders en familieleden. Zoals op een gepaste manier slecht nieuws brengen, op een
respectvolle manier doorvragen, actief en passief luisteren naar de ouders en familieleden,… Als
laatste moest ik 2 concrete situaties noteren uit mijn eigen werkveld en welke leervragen er bij mij
opkomen. De 1ste situatie: de vriend van een jongere (I.) die mij meevraagt om samen met hem onze
auto’s te gaan wassen. We hebben beide een gemeenschappelijke hobby: tunen van auto’s. Enkele
leervragen hierbij: hoe geef ik beter mijn grenzen aan zodat dit meer kan voorkomen? , hoe reageer
ik op een respectvolle manier op zo’n vragen? ,… De 2de situatie: een jongere die tegen mij niet wil
zeggen wat er is maar dit wel verteld tegen mijn collega. Enkele leervragen: welke vragen stel ik
zodat ik vertrouwd overkom bij haar? , hoe zorg ik ervoor dat ze uit zichzelf begint te babbelen? ,…
, T. L. VIVES 2022-2023
MIJN MANDAAT
Mandaat is de bevoegdheid om in naam van een ander te handelen, maar zonder de daarbij horende
verantwoordelijkheid. Bij mandateren worden geen bevoegdheden overgedragen. De mandaatgever
blijft zelf bevoegd. De opvoeding/begeleiding van de cliënten is een gedeeld territorium. Binnen de
voorziening/hulpverleningsvorm is de begeleiding van de cliënten een gedeeld territorium. Maar ook
extern bevinden zich spelers op dit veld. Vooraleer er van start kan worden gegaan met de 1 ste stap is
het belangrijk om stil te staan bij het verkrijgen van een mandaat. De toelating om het thema
bespreekbaar te maken, om met het thema aan de slag te kunnen. Ik heb gedurende mijn stage een
goede band kunnen opbouwen met de 4 jongeren die verblijven in de KWE. Ik heb zowel hun
sterktes als hun zwaktes leren kennen. Naarmate de tijd zijn ze mij ook beginnen aanvaarden in mijn
rol als begeleider. Ik heb geprobeerd om met iedereen een vertrouwensband op te bouwen. Met als
gevolg dat ik sneller een mandaat verkregen heb. Maar ik heb nog steeds aan de jongere
toestemming moeten vragen om een ‘Drienamiek’ op te maken.
DRIENAMIEK
Algemene informatie:
Deze cursus is gebaseerd op het boek ‘Driehoekskunde’ van Chiel Egberts. Hij is een orthopedagoog
bij de ‘Stichting Philadelphia zorg’. Hij studeerde en werkte aan de Vrije Universiteit van Amsterdam
rond het thema ‘opvoedingsvragen van ouders’. Later specialiseerde hij zich in de samenwerking
tussen ouders en begeleiders. Hij is auteur van 4 boeken: ouders op hun plek, driehoekskunde,
moeders met een missie en vasthoudend loslaten.
De ‘Essentie van Driehoekskunde’. De driehoek is opgebouwd uit 3 totaal verschillende hoeken. Elke
hoek brengt iets unieks. Erkenning en balans zijn daarbij twee kernwoorden. Ik heb gemerkt in de
‘Praktijk’ dat het bieden van erkenning vaak heel belangrijk is. En balans houden zorgt ervoor dat er
een mooie driehoek kan gemaakt worden. Wij als professionals erkennen dat de cliënt in de eerste
plaats een kind van ouders, familielid is. Maar vervolgens laten ook ouders de (professionele) derde
in de driehoek toe. Professionals en familieleden zijn in de driehoek elkaars natuurlijke tegenover.
Door samen te werken, zijn ze een solide basis die de top van de driehoek draagt. De volgorde in de
driehoek moet gerespecteerd worden. Dit betekent allereerst dat een professional altijd de derde in
de driehoek is, een passant. Loyaliteit is in de eerste plaats verticaal. Uiteindelijk gaat het in elke
driehoek waarin een professional de zorg voor een mens op zich heeft genomen om het vertrouwen
van ouders (en andere familieleden) te verdienen en te behouden. Ouders (en andere familieleden)
vertrouwen hun kind immers aan de zorg van professionals toe. Vertrouwen is daarmee de
belangrijkste voorwaarde voor een sterke driehoek. Vertrouwen ontstaat en groeit wanneer vooral
professionals en ouders “Bonus, Verbinding en Positie” toepassen. Alles begint met een professional
die het goede doet en daarmee recht van spreken verdient. Zolang “Bonus” een kunstje blijft, gaat
het niet werken. “Verbinding” wil zeggen dat je in de schoenen van de ander wilt staan. “Positie” wil
zeggen dat je niet in die schoenen loopt. De driehoek is bedoeld als een helpende metafoor.
Een cliënt is niet solo te verkrijgen, die hangt met heel veel draden vast aan anderen. Je krijgt ze hier
ook niet van los en soms is het heel ingewikkeld. In sommige situaties wordt de ouder/ het netwerk
als een blok aan het been gezien en zeker wanneer het gaat over autonomie. De boodschap is: laat
een ouder zich ouder voelen, laat een kind kind zijn. Dit is een heel belangrijke boodschap.
