Realisme (HC in zwart, boek in blauw)
Vanaf jaren '80 kritiek maar nog altijd een sterke stroming, zeker in Amerika
Hoe de wereld werkelijk is; realisten claimen te weten hoe de wereld in elkaar
zit in werkelijkheid
Pessimistische visie; mensen en staten leren niet van hun fouten, altijd
oorlogen, altijd kommer en kwel etc.
States
o Alleen kijken naar staten; de interacties tussen staten zijn de enige die
de moeite van het bestuderen waard zijn
Survival
o Realisme kijkt niet naar wat er binnen in een staat gebeurt;
buitenlands beleid is gericht op het overleven in het internationale systeem
o Je kan er niet op vertrouwen dat andere staten je te hulp schieten als
je het moeilijk hebt; iedereen staat er alleen voor
o Wantrouwen ten opzichte van andere actoren; iedereen wil je kleiner
maken
Self-help
o Oorlog is altijd een optie; staten handelen om veiligheid te verkrijgen
o Zorgen dat je zelf veilig bent kan ervoor zorgen dat een ander zich
onveilig voelt (voorbereiden leger kan onrust veroorzaken bij omringende
landen)
o Er moet een balance of power worden geconstrueerd
Op internationaal gebied is er geen autoriteit, geen wereldregering, geen
mogelijkheden tot sancties. Er is dus anarchie, wetteloosheid: je kan nergens
klagen over anderen, je staat er alleen voor
Het nationaal belang is voor iedereen gelijk, zorgen dat je niet opgegeten
wordt
De taak van IB is het begrijpen van macht, machtsstrijd en
machtsverhoudingen
Belangen: staatsveiligheid, het primaire belang. Alle andere belangen zijn
ondergeschikt.
Interacties met andere staten, vreedzaam onderhandelen is mogelijk, maar
geen blijvend vertrouwen
o Zero-sum game: wat ik krijg is datgene wat jij niet krijgt
o Staten zoeken naar relatieve voordelen
Instituties: resultaat van machtsstrijd; bestaan bij de gratie van de machtigste
staten; we hoeven ze niet als autonome actoren te bestuderen omdat de
machtigste staten bepalen wat hun beleid etc. is. Ze zijn niet onafhankelijk.
Chronologie
Thucydides, Machiavelli
Kardinaal Richelieu: altijd kijken wat voor de staat goed is, "rasoin d'état"
Raison d'état:
o What to do to preserve health and strength of the state
o State must pursue power; state is key actor
o Survival of the state can never be guaranteed
, o Evironment is perilous
Hobbes: a war of every man against every man; altijd permanente
oorlog van iedereen tegen iedereen
Metternich (congres van Wenen): balance of power; zorgen dat een
ander niet sterker wordt en als het wel gebeurt deze macht balanceren door
allianties
Otto von Bismarck: balance of power; uitbuiten van balance; zorgen
dat Duitsland altijd op twee fronten oorlog kon voeren (?)
Stalin, de Gaulle, Henry Kissinger, Carl von Clausewitz
Als echte IB-theorie pas tegen einde van Interbellum, de goede hoop
van eerder is weg. Teleurstelling over falende beleid jaren '30. Krijgt enorme boost
na WO II door Koude Oorlog.
Varianten:
Vier basisvarianten:
o The Twenty Years' Crisis (founding tekst moderne realisme):
teleurstelling over falende beleid jaren '30; enorme opkomst tegen einde
Interbellum / begin Koude Oorlog want kun je heel goed verklaren met
Realisme.
o Klassiek (Thucydides, Machiavelli, Hobbes en Rousseau)
Geweld en wantrouwen komt door de aard van de mens
Staten bestuurd door mensen dus staten zijn ook inherent
slecht
o 20e-eeuws klassiek realisme (Morgenthau)
Struggle for power
To keep power (status quo)
To increase power (imperialism)
To demonstrate power (prestige)
Het allerbelangrijkst voor een staat is het fysieke overleven
Balance of power: samenwerken met andere staten of
grootmachten in toom te houden
o Structureel/Neorealisme (Waltz, Mearsheimer)
Offensief (power maximizers)
Defensief (security maximizers)
Aard van geweld ligt besloten in het internationale systeem en
ligt niet aan de aard van de mens
We hebben anarchie, dus geen overkoepelende autoriteit, dus
staten gaan voor zichzelf vechten (security competition)
Mearsheimer: never be certain about the intentions of other
states; it is ideal to be hegemon
o Neoklassiek (Zakaria)
Aard van de mens bepaalt wat staten doen
Gedrag van staten wordt bepaald door menselijk (cognitieve)en
structurele factoren
Niet alle staten hebben dezelfde set of interests
Ook belangrijk naast relative power distribution: state-society
relationship, perception of state-leaders, state-identity
Vanaf jaren '80 kritiek maar nog altijd een sterke stroming, zeker in Amerika
Hoe de wereld werkelijk is; realisten claimen te weten hoe de wereld in elkaar
zit in werkelijkheid
Pessimistische visie; mensen en staten leren niet van hun fouten, altijd
oorlogen, altijd kommer en kwel etc.
States
o Alleen kijken naar staten; de interacties tussen staten zijn de enige die
de moeite van het bestuderen waard zijn
Survival
o Realisme kijkt niet naar wat er binnen in een staat gebeurt;
buitenlands beleid is gericht op het overleven in het internationale systeem
o Je kan er niet op vertrouwen dat andere staten je te hulp schieten als
je het moeilijk hebt; iedereen staat er alleen voor
o Wantrouwen ten opzichte van andere actoren; iedereen wil je kleiner
maken
Self-help
o Oorlog is altijd een optie; staten handelen om veiligheid te verkrijgen
o Zorgen dat je zelf veilig bent kan ervoor zorgen dat een ander zich
onveilig voelt (voorbereiden leger kan onrust veroorzaken bij omringende
landen)
o Er moet een balance of power worden geconstrueerd
Op internationaal gebied is er geen autoriteit, geen wereldregering, geen
mogelijkheden tot sancties. Er is dus anarchie, wetteloosheid: je kan nergens
klagen over anderen, je staat er alleen voor
Het nationaal belang is voor iedereen gelijk, zorgen dat je niet opgegeten
wordt
De taak van IB is het begrijpen van macht, machtsstrijd en
machtsverhoudingen
Belangen: staatsveiligheid, het primaire belang. Alle andere belangen zijn
ondergeschikt.
Interacties met andere staten, vreedzaam onderhandelen is mogelijk, maar
geen blijvend vertrouwen
o Zero-sum game: wat ik krijg is datgene wat jij niet krijgt
o Staten zoeken naar relatieve voordelen
Instituties: resultaat van machtsstrijd; bestaan bij de gratie van de machtigste
staten; we hoeven ze niet als autonome actoren te bestuderen omdat de
machtigste staten bepalen wat hun beleid etc. is. Ze zijn niet onafhankelijk.
Chronologie
Thucydides, Machiavelli
Kardinaal Richelieu: altijd kijken wat voor de staat goed is, "rasoin d'état"
Raison d'état:
o What to do to preserve health and strength of the state
o State must pursue power; state is key actor
o Survival of the state can never be guaranteed
, o Evironment is perilous
Hobbes: a war of every man against every man; altijd permanente
oorlog van iedereen tegen iedereen
Metternich (congres van Wenen): balance of power; zorgen dat een
ander niet sterker wordt en als het wel gebeurt deze macht balanceren door
allianties
Otto von Bismarck: balance of power; uitbuiten van balance; zorgen
dat Duitsland altijd op twee fronten oorlog kon voeren (?)
Stalin, de Gaulle, Henry Kissinger, Carl von Clausewitz
Als echte IB-theorie pas tegen einde van Interbellum, de goede hoop
van eerder is weg. Teleurstelling over falende beleid jaren '30. Krijgt enorme boost
na WO II door Koude Oorlog.
Varianten:
Vier basisvarianten:
o The Twenty Years' Crisis (founding tekst moderne realisme):
teleurstelling over falende beleid jaren '30; enorme opkomst tegen einde
Interbellum / begin Koude Oorlog want kun je heel goed verklaren met
Realisme.
o Klassiek (Thucydides, Machiavelli, Hobbes en Rousseau)
Geweld en wantrouwen komt door de aard van de mens
Staten bestuurd door mensen dus staten zijn ook inherent
slecht
o 20e-eeuws klassiek realisme (Morgenthau)
Struggle for power
To keep power (status quo)
To increase power (imperialism)
To demonstrate power (prestige)
Het allerbelangrijkst voor een staat is het fysieke overleven
Balance of power: samenwerken met andere staten of
grootmachten in toom te houden
o Structureel/Neorealisme (Waltz, Mearsheimer)
Offensief (power maximizers)
Defensief (security maximizers)
Aard van geweld ligt besloten in het internationale systeem en
ligt niet aan de aard van de mens
We hebben anarchie, dus geen overkoepelende autoriteit, dus
staten gaan voor zichzelf vechten (security competition)
Mearsheimer: never be certain about the intentions of other
states; it is ideal to be hegemon
o Neoklassiek (Zakaria)
Aard van de mens bepaalt wat staten doen
Gedrag van staten wordt bepaald door menselijk (cognitieve)en
structurele factoren
Niet alle staten hebben dezelfde set of interests
Ook belangrijk naast relative power distribution: state-society
relationship, perception of state-leaders, state-identity
