H1: Politierol, politiefunctie en politiemandaat
Wat betekent de idee ‘discretionaire ruimte of beslissingsruimte’ in het politiewerk en hoe
krijgt dit vorm in de concrete dagelijks politie werking. Gebruik hierbij concrete voorbeelden.
De burgers in de samenleving zullen steeds handelen op basis van hun eigen waarden en ethische
principes. De politie handelt volgens WPA 5 augustus 1992. Maar de politie zal het handelen van de
burgers moeten interpreteren en ombuigen naar een bestaand (zeer algemeen) regelsysteem. Ze
gaan, met andere woorden, beslissen of het handelen van de burger juist/fout, illegaal/legaal, … is.
Op basis van deze beslissing zal de politie op zijn beurt actie ondernemen en beslist men hoe ze gaan
optreden. De politie heeft dus erg veel beslissingsruimte/beleidsvrije ruimte. Dit maakt dat er veel
diversiteit is in afhandelingspraktijken, aangezien elke politiemens uniek is en dus steeds anders zal
handelen. Muir maakt de uitspraak: “politiemensen zijn street level politicians”. Want door hun
feitelijke beslissingsruimte maken politiemensen de beslissing hoe ze gaan handelen en maken ze zelf
het beleid op straat. Vooroordelen en discriminatie kunnen hierbij een rol spelen. Dit optreden heeft
ook een belangrijke invloed hoe de bevolking naar de politie gaat kijken.
Illustratie: “the donut”: je hebt spelregels (the dougnut) daar binnen heb je de holte, je mag daar
niet buiten gaan. Die holte is echter groot (discretionaire ruimte). Beleidsvrije beslissing.
Voorbeeld van de discretionaire ruimte: Politie ziet 3 mannen die een misdrijf plegen, waarvan 1
persoon illegaal in ons land is. De politie beslist om alleen de 2 legale personen op te pakken omdat
dit voor minder werk zorgt dan als ze ook de illegaal zouden oppakken.
Voorbeeld 2 vooroordelen en discriminatie als gevolg van beslissingsruimte: Bij Marokkaanse
jongeren sneller een identiteitscontrole uitvoeren dan bij blanke jongeren.
1
Wat betekent de idee ‘discretionaire ruimte of beslissingsruimte’ in het politiewerk en hoe
krijgt dit vorm in de concrete dagelijks politie werking. Gebruik hierbij concrete voorbeelden.
De burgers in de samenleving zullen steeds handelen op basis van hun eigen waarden en ethische
principes. De politie handelt volgens WPA 5 augustus 1992. Maar de politie zal het handelen van de
burgers moeten interpreteren en ombuigen naar een bestaand (zeer algemeen) regelsysteem. Ze
gaan, met andere woorden, beslissen of het handelen van de burger juist/fout, illegaal/legaal, … is.
Op basis van deze beslissing zal de politie op zijn beurt actie ondernemen en beslist men hoe ze gaan
optreden. De politie heeft dus erg veel beslissingsruimte/beleidsvrije ruimte. Dit maakt dat er veel
diversiteit is in afhandelingspraktijken, aangezien elke politiemens uniek is en dus steeds anders zal
handelen. Muir maakt de uitspraak: “politiemensen zijn street level politicians”. Want door hun
feitelijke beslissingsruimte maken politiemensen de beslissing hoe ze gaan handelen en maken ze zelf
het beleid op straat. Vooroordelen en discriminatie kunnen hierbij een rol spelen. Dit optreden heeft
ook een belangrijke invloed hoe de bevolking naar de politie gaat kijken.
Illustratie: “the donut”: je hebt spelregels (the dougnut) daar binnen heb je de holte, je mag daar
niet buiten gaan. Die holte is echter groot (discretionaire ruimte). Beleidsvrije beslissing.
Voorbeeld van de discretionaire ruimte: Politie ziet 3 mannen die een misdrijf plegen, waarvan 1
persoon illegaal in ons land is. De politie beslist om alleen de 2 legale personen op te pakken omdat
dit voor minder werk zorgt dan als ze ook de illegaal zouden oppakken.
Voorbeeld 2 vooroordelen en discriminatie als gevolg van beslissingsruimte: Bij Marokkaanse
jongeren sneller een identiteitscontrole uitvoeren dan bij blanke jongeren.
1
