Dossier 3
1. Hieronymus (Jerome) -> komt uit Istrië (westelijke provincie in wat nu Kroatië is). Woonde in
Palestina. Verzorgde een nieuwe Latijnse vertaling van het Oude en Nieuwe Testament met
behulp van Griekse en Hebreeuwse teksten (‘Vulgate’).
Theodosius de Grote -> keizer van het Romeinse Rijk (tot 394 alleen van het oostelijk deel).
Kon met behulp van de Goten een usurpator (op illegale wijze aan de macht gekomen)
verslaan.
Ataulf -> koning van de Visigoten. Hij transformeerde de Visigotische staat van een inheems
koninkrijk om tot een belangrijke politieke macht.
Historische context -> het moment van opschrijven en de achtergrond daarvan. Vrij dicht op
de historische gebeurtenissen. Romeinse Rijk staat aan het eind van zijn bestaan (na
plundering).
2. Aan de ene kant niet, omdat bijvoorbeeld de ‘barbaarse’ groepen uit multi-etnische bonden
bestonden. Daarnaast is er geen echt duidelijk Gotische staat of land. In de bron (tekst a)
staat: ‘ongetemperde barbaarse aard’, dus niet echt geschikt om vroom en met respect te
leven in een samenleving. Aan de andere kant wel, omdat in alle bronnen wel gesproken
wordt van een ‘Gotisch volk’ of ‘Gotische volkeren’. Daarnaast staat in het boek dat de
Gotische naam is blijven bestaan onder verschillende afsplitsingen (Visigoten / Tervingische
goten). In ieder geval zagen Gotische koningen zichzelf dus wel als ‘Goot’ -> onderdeel van
een volk. Daarnaast hadden zij een eigen naam, vorm van gedragen en geloof.
3. Tekst a -> Ataulf zou graag het Romeinse Rijk om willen dopen tot het Rijk van de Goten, maar
hij zou de rechtsstaat dan wel willen behouden. Daarnaast zou hij dan worden wat keizer
Augustus ooit was geweest. Dit tuigt van bewondering voor het Romeinse Rijk.
Tekst b -> ‘gouden Rome, hoofd van de volkeren’ -> bewondering.
Dossier 4
1. Op grote schaal kwam er een invasie in Italië door een nieuwe Gotische confederatie onder
leiding van Radagis. Dit dwong Stilicho (zoon van Vandaalse koning, halve barbaar,
opperbevelhebber Romeinse leger) om zijn troepen uit Gallië te halen in 406. Gallië was erg
verzwakt en zo kon een grote coalitie van Vandalen, Sueben en Alanen doorstromen tot ver in
Gallië zonder veel weerstand. Zij staken de bevroren Rijn over bij Mainz. Om onduidelijke
redenen besloot Attila de Hun om het West-Romeinse Rijk binnen te vallen en zo het noorden
van Gallië te plunderen. Op de Catalaunische Velden ontmoette hij Aetius en izjn Visigotische
bondgenoten. Na een lange dag vechten, eindigde de slag in een gelijkspel. Een jaar later
probeerde Attila Italië binnen te vallen. Echter hielden honger en malaria hem en zijn leger
tegen. Typering: barbaren, wreed.
2. Aan de tekstfragmenten is te ontlenen dat het hier gaat om een bevolking waarvan een groot
deel christelijk is, of in ieder geval waarvan de heersende macht (elite) christelijk is. Dit is af
te leiden uit de gevonden relikwieën. Daarnaast hadden de steden stadsmuren en bestond er
een sociale hiërarchie.
1. Hieronymus (Jerome) -> komt uit Istrië (westelijke provincie in wat nu Kroatië is). Woonde in
Palestina. Verzorgde een nieuwe Latijnse vertaling van het Oude en Nieuwe Testament met
behulp van Griekse en Hebreeuwse teksten (‘Vulgate’).
Theodosius de Grote -> keizer van het Romeinse Rijk (tot 394 alleen van het oostelijk deel).
Kon met behulp van de Goten een usurpator (op illegale wijze aan de macht gekomen)
verslaan.
Ataulf -> koning van de Visigoten. Hij transformeerde de Visigotische staat van een inheems
koninkrijk om tot een belangrijke politieke macht.
Historische context -> het moment van opschrijven en de achtergrond daarvan. Vrij dicht op
de historische gebeurtenissen. Romeinse Rijk staat aan het eind van zijn bestaan (na
plundering).
2. Aan de ene kant niet, omdat bijvoorbeeld de ‘barbaarse’ groepen uit multi-etnische bonden
bestonden. Daarnaast is er geen echt duidelijk Gotische staat of land. In de bron (tekst a)
staat: ‘ongetemperde barbaarse aard’, dus niet echt geschikt om vroom en met respect te
leven in een samenleving. Aan de andere kant wel, omdat in alle bronnen wel gesproken
wordt van een ‘Gotisch volk’ of ‘Gotische volkeren’. Daarnaast staat in het boek dat de
Gotische naam is blijven bestaan onder verschillende afsplitsingen (Visigoten / Tervingische
goten). In ieder geval zagen Gotische koningen zichzelf dus wel als ‘Goot’ -> onderdeel van
een volk. Daarnaast hadden zij een eigen naam, vorm van gedragen en geloof.
3. Tekst a -> Ataulf zou graag het Romeinse Rijk om willen dopen tot het Rijk van de Goten, maar
hij zou de rechtsstaat dan wel willen behouden. Daarnaast zou hij dan worden wat keizer
Augustus ooit was geweest. Dit tuigt van bewondering voor het Romeinse Rijk.
Tekst b -> ‘gouden Rome, hoofd van de volkeren’ -> bewondering.
Dossier 4
1. Op grote schaal kwam er een invasie in Italië door een nieuwe Gotische confederatie onder
leiding van Radagis. Dit dwong Stilicho (zoon van Vandaalse koning, halve barbaar,
opperbevelhebber Romeinse leger) om zijn troepen uit Gallië te halen in 406. Gallië was erg
verzwakt en zo kon een grote coalitie van Vandalen, Sueben en Alanen doorstromen tot ver in
Gallië zonder veel weerstand. Zij staken de bevroren Rijn over bij Mainz. Om onduidelijke
redenen besloot Attila de Hun om het West-Romeinse Rijk binnen te vallen en zo het noorden
van Gallië te plunderen. Op de Catalaunische Velden ontmoette hij Aetius en izjn Visigotische
bondgenoten. Na een lange dag vechten, eindigde de slag in een gelijkspel. Een jaar later
probeerde Attila Italië binnen te vallen. Echter hielden honger en malaria hem en zijn leger
tegen. Typering: barbaren, wreed.
2. Aan de tekstfragmenten is te ontlenen dat het hier gaat om een bevolking waarvan een groot
deel christelijk is, of in ieder geval waarvan de heersende macht (elite) christelijk is. Dit is af
te leiden uit de gevonden relikwieën. Daarnaast hadden de steden stadsmuren en bestond er
een sociale hiërarchie.
