Is de relatie tussen kindermishandeling en depressie sterker bij meisjes dan bij jongens in
de leeftijd van 12 tot 18 jaar?
Course: Developmental Psychopathology 2020/2021
Academic Writing Assignment
Utrecht University
November 2020
Woordenaantal: 1295
, Onderzoeksvraag: Is de relatie tussen kindermishandeling en depressie sterker bij meisjes dan bij
jongens in de leeftijd van 12 tot 18 jaar?
Paragraaf 1. Introductie
Kindermishandeling is een veelvoorkomend probleem in Nederland. Jaarlijks komen zo’n 119.000
kinderen in aanraking met kindermishandeling. Mishandelde adolescenten ontlenen geen of
onvoldoende emotionele veiligheid aan de relatie met hun ouder(s). Kindermishandeling heeft een
negatieve invloed hebben op de kwaliteit van leven van het kind en de adolescent, afhankelijk van de
vorm en ernst van de mishandeling (Nederlands Jeugdinstituut, 2020).
Onder kindermishandeling wordt verstaan de lichamelijke, psychische of emotionele verwaarlozing
waarbij het kind niet de nodige aandacht krijgt om zich op een gezonde manier fysiek, mentaal en
sociaal te ontwikkelen. Onder depressie verstaan we een stemmingsstoornis die zich kenmerkt door
een verlies van levenslust of zware neerslachtigheid (Parritz & Troy, 2018).
Paragraaf 2. Wat is de relatie tussen kindermishandeling en een depressie in de leeftijd van 12-18
jaar?
Kindermishandeling is een significante voorspeller van het ontwikkelen van een depressie. Uit de
meta-analyse van Humpreys et al. (2020) onder 68830 participanten naar voren dat kinderen met
een verleden van mishandeling meer kans hebben op het vertonen van symptomen van depressie of
het krijgen van een diagnose van depressie. Ook in de meta-analyse van Infurma et al. (2015) komt
onder 4732 participanten naar voren dat mishandeling in de jeugd kan leiden tot een depressie op
latere leeftijd. Tot slot komt ook in het onderzoek van Brown et al. (1999) onder 639 participanten
naar voren dat de kans op een depressie verhoogd is bij adolescenten en jongvolwassenen met een
verleden van verwaarlozing of misbruik. Deze kans is 3 tot 4 keer groter dan bij iemand zonder een
verleden van verwaarlozing of misbruik. Wel geeft het onderzoek aan dat ze verwaarlozing niet
kunnen scheiden van andere risicofactoren zoals genen en familieomstandigheden. Ze kunnen dus
niet stellen dat verwaarlozing op zichzelf zorgt voor een depressie omdat andere risicofactoren hierin
automatisch worden meegenomen. Op grond van de grote hoeveelheid participanten in
bovenstaande onderzoeken zien wij de resultaten als erg betrouwbaar en generaliseerbaar.
Kindermishandeling kan in veel verschillende vormen voorkomen. Zo bestaat er psychische, seksuele,
en fysieke mishandeling. Binnen het onderzoek van Humpreys et al. (2020) zijn de verschillende
vormen van kindermishandeling onderzocht en bij alle vormen is een positieve significante relatie
gevonden. Van de verschillende vormen van kindermishandeling hebben ze bij emotionele
verwaarlozing de grootste relatie gevonden met een depressie. Ook Li et al. (2020) hebben de relatie
tussen verschillende vormen van kindermishandeling, zoals seksuele, psychische en lichamelijke
mishandeling, onderzocht en kwam bij alle vormen een positieve relatie met het ontwikkelen van
een depressie naar voren. Tot slot komt ook uit het onderzoek van Infurma et al. (2015) naar voren
dat van de verschillende vormen van mishandeling psychologisch misbruik en verwaarlozing het
sterkst verbonden is met een depressie. Concluderend komt dus uit de verschillende onderzoeken
naar voren dat alle vormen van kindermishandeling een positieve relatie hebben met ontwikkelen
van een depressie. Van de verschillende vormen van kindermishandeling lijkt emotionele/psychische
verwaarlozing de sterkste relatie te hebben met het ontwikkelen van een depressie.
Hechting is een belangrijk ontwikkelproces in de vroege jeugd. Een onveilige hechting kan ontstaan
door inconsistentie, onvoorspelbaarheid en onvoldoende zorg vanuit de verzorgers. Deze kenmerken
sluiten ook aan bij kenmerken van kindermishandeling, namelijk het tekort aan de meest basis
verwachtingen zoals veiligheid en zekerheid voor een kind (Parritz & Troy, 2018). Omdat een
de leeftijd van 12 tot 18 jaar?
Course: Developmental Psychopathology 2020/2021
Academic Writing Assignment
Utrecht University
November 2020
Woordenaantal: 1295
, Onderzoeksvraag: Is de relatie tussen kindermishandeling en depressie sterker bij meisjes dan bij
jongens in de leeftijd van 12 tot 18 jaar?
Paragraaf 1. Introductie
Kindermishandeling is een veelvoorkomend probleem in Nederland. Jaarlijks komen zo’n 119.000
kinderen in aanraking met kindermishandeling. Mishandelde adolescenten ontlenen geen of
onvoldoende emotionele veiligheid aan de relatie met hun ouder(s). Kindermishandeling heeft een
negatieve invloed hebben op de kwaliteit van leven van het kind en de adolescent, afhankelijk van de
vorm en ernst van de mishandeling (Nederlands Jeugdinstituut, 2020).
Onder kindermishandeling wordt verstaan de lichamelijke, psychische of emotionele verwaarlozing
waarbij het kind niet de nodige aandacht krijgt om zich op een gezonde manier fysiek, mentaal en
sociaal te ontwikkelen. Onder depressie verstaan we een stemmingsstoornis die zich kenmerkt door
een verlies van levenslust of zware neerslachtigheid (Parritz & Troy, 2018).
Paragraaf 2. Wat is de relatie tussen kindermishandeling en een depressie in de leeftijd van 12-18
jaar?
Kindermishandeling is een significante voorspeller van het ontwikkelen van een depressie. Uit de
meta-analyse van Humpreys et al. (2020) onder 68830 participanten naar voren dat kinderen met
een verleden van mishandeling meer kans hebben op het vertonen van symptomen van depressie of
het krijgen van een diagnose van depressie. Ook in de meta-analyse van Infurma et al. (2015) komt
onder 4732 participanten naar voren dat mishandeling in de jeugd kan leiden tot een depressie op
latere leeftijd. Tot slot komt ook in het onderzoek van Brown et al. (1999) onder 639 participanten
naar voren dat de kans op een depressie verhoogd is bij adolescenten en jongvolwassenen met een
verleden van verwaarlozing of misbruik. Deze kans is 3 tot 4 keer groter dan bij iemand zonder een
verleden van verwaarlozing of misbruik. Wel geeft het onderzoek aan dat ze verwaarlozing niet
kunnen scheiden van andere risicofactoren zoals genen en familieomstandigheden. Ze kunnen dus
niet stellen dat verwaarlozing op zichzelf zorgt voor een depressie omdat andere risicofactoren hierin
automatisch worden meegenomen. Op grond van de grote hoeveelheid participanten in
bovenstaande onderzoeken zien wij de resultaten als erg betrouwbaar en generaliseerbaar.
Kindermishandeling kan in veel verschillende vormen voorkomen. Zo bestaat er psychische, seksuele,
en fysieke mishandeling. Binnen het onderzoek van Humpreys et al. (2020) zijn de verschillende
vormen van kindermishandeling onderzocht en bij alle vormen is een positieve significante relatie
gevonden. Van de verschillende vormen van kindermishandeling hebben ze bij emotionele
verwaarlozing de grootste relatie gevonden met een depressie. Ook Li et al. (2020) hebben de relatie
tussen verschillende vormen van kindermishandeling, zoals seksuele, psychische en lichamelijke
mishandeling, onderzocht en kwam bij alle vormen een positieve relatie met het ontwikkelen van
een depressie naar voren. Tot slot komt ook uit het onderzoek van Infurma et al. (2015) naar voren
dat van de verschillende vormen van mishandeling psychologisch misbruik en verwaarlozing het
sterkst verbonden is met een depressie. Concluderend komt dus uit de verschillende onderzoeken
naar voren dat alle vormen van kindermishandeling een positieve relatie hebben met ontwikkelen
van een depressie. Van de verschillende vormen van kindermishandeling lijkt emotionele/psychische
verwaarlozing de sterkste relatie te hebben met het ontwikkelen van een depressie.
Hechting is een belangrijk ontwikkelproces in de vroege jeugd. Een onveilige hechting kan ontstaan
door inconsistentie, onvoorspelbaarheid en onvoldoende zorg vanuit de verzorgers. Deze kenmerken
sluiten ook aan bij kenmerken van kindermishandeling, namelijk het tekort aan de meest basis
verwachtingen zoals veiligheid en zekerheid voor een kind (Parritz & Troy, 2018). Omdat een
