Samenvatting Casus 2 - Artrosis Deformans

Casus 2
Student informatie Artosis Deformans


Naam: Mevr. S

Geslacht: V

diagnose: Atrosis Deformans Heup rechts, graag je hulp




Oorzaken Artrosis Deformans
De pathofysiologische mechanismen bij het ontstaan van arthrosis deformans kunnen globaal in de
volgende groepen worden verdeeld:
 Onbekend, ‘primair’ of ‘idiopathisch’;
 Aangeboren heupaandoeningen;
 Verworven heupaandoeningen.

Pijn bij artrose ontstaat door
 Rekpijn van de omliggende banden en pezen van het gewricht;
 Ontstekingen ten gevolge van de artritis;
 Prikkeling van de nociceptoren door synovitis;
 Kraakbeen wordt dunner, waardoor nociceptoren in kapsel en ligamenten geprikkeld worden;
 Verhoogde botdruk (prikkeling nociceptoren).

Conservatieve therapie
 Het gaat erom bij de patiënt de belasting en de belastbaarheid van de heup weer in evenwicht te
brengen. De patiënt moet activiteiten vermijden die pijn provoceren en niet overmatig bewegen
(overdaad schaadt). De patiënt moet leren een verband te leggen tussen activiteiten die hij
onderneemt en klachten die relatief kort daarna kunnen verergeren;
 Afvallen bij overgewicht (bijvoorbeeld door veel te fietsen en zwemmen als lopen pijnlijk is);
 Eventueel een wandelstok aan de onaangedane zijde (zo wordt de belasting op het aangedane been
met meer dan 50% verminderd;
 Slikken van paracetamol of in meer gevorderde gevallen NSAID’s;
 Massage als hulpmiddag bij pijndemping en voorbereiding voor oefentherapie;
 Gerichte oefentherapie;
 Warmte- of koudetherapie.

Chirurgische therapie
Indicaties: pijn en functiestoornissen met beperkingen in de ADL-sfeer die onvoldoende reageren op
conservatieve behandelingen. Op relatief jonge leeftijd hebben gewrichtssparende ingrepen als
heuposteotomie de voorkeur boven een protheseplaatsing.

Heupgewricht
In het heupgewricht (articulatio coxae) articuleren heupkom (acetabulum) en femurkop (caput
femoris). Door de vorm van de beide in het gewricht deelnemende elementen is er sprake van een
bijzonder soort kogelgewricht: een zogenaamd nootgewricht, dat wil zeggen dat de zo goed als
kogelvormige gewrichtskop met een gemiddelde krommingsradius van ongeveer 2,5cm grotendeels
door de kom wordt omsloten.

, Bandapparaat van het heupgewricht:
 Ligamentum iliofemorale (tussen darmbeen en dijbeen, voorkomt dat het dijbeen dorsaal kantelt,
remt de adductie van het gestrekte been en stabiliseert het bekken aan de zijde van het standbeen);
 Ligamentum pubofemorale (tussen schaambeen en dijbeen);
 Ligamentum ischiofemorale (tussen zitbeen en dijbeen);
 Zona orbicularis (ringvormig ligament, van buitenaf niet zichtbaar, omgeeft de femurhals als een
knoopsgat);
 Ligamentum capitis femoris (femurkopligament, heeft geen mechanische functie, maar verzorgt de
bloedvoorziening van de femurkop).

Bewegingsassen van het heupgewricht:
 Transversale as: flexie (anteversie) en extensie (retroversie);
 Sagittale as: abductie en adductie;
 Longitudinale as: binnenwaartse en buitenwaartse rotatie.

Flexie 140°
Extensie 20°
Abductie bij strekken heupgewricht 50°
Adductie bij strekken heupgewricht 30°
Abductie bij 90° buiging heupgewricht 80°
Adductie bij 90° buiging heupgewricht 20°
Endorotatie bij 90° buiging heupgewricht 40°
Exorotatie bij 90° buiging heupgewricht 50°
Endorotatie in buiklig met gestrekt heupgewricht 40°
Exorotatie in buiklig met gestrekt heupgewricht 30°

Heup
 Loose packed position: 30° flexie, 30° abductie, lichte exorotatie;
 Close packed position: extensie, endorotatie en abductie;
 Kapselpatroon: flexie, abductie, endorotatie.

HEUPMUSCULATUUR
Flexie M. Rectus femoris
M. Iliopsoas
M. Gracilis
M. Sartorius
M. Tensor fascia lata
M. Pectineus
M. Adductor longus
M. Adductor brevis
M. Adductor minimus
Extensie M. Gluteus maximus
M. Hamstrings
M. Piriformis
M. Obturatorius internus
Mm. Gemelli
M. Adductor magnus
Endorotatie M. Tensor fascia lata
M. Adductor magnus
Exorotatie M. Iliopsoas
M. Gluteus maximus
M. Piriformis
M. Obturatorius internus
Mm. Gemelli