Twee vrouwen
Harry Mulisch
Ruimte:
Het verhaal speelt zich voornamelijk af in het appartement van Laura Tinhuizen. Het
appartement is gelegen in Amsterdam. Van nature is het appartement niet helemaal netjes.
Sylvia zorgde ervoor dat het opgeruimd en schoon was. Dat weerklinkt de rust die Sylvia in
het leven van Laura brengt. De personages maken echter ook veel tripjes naar andere
locaties waarvan veel een belangrijke rol spelen voor de verhaallijn. Zo gingen Sylvia en
Laura naar een toneelvoorstelling waar ze Alfred en zijn vrouw tegenkwamen. Dat is cruciaal
dat dat is gebeurd aangezien Sylvia toen voor het eerst met Alfred had gepraat en een
affaire begon. De juwelier is ook een belangrijke en ook terugkerende plek. Laura ontmoet
Sylvia daar en later in het verhaal staat ze er weer om terug te denken aan hoe het was met
Sylvia. Nice is ook een belangrijke plek. Dat is de plek die vaker terugkomt in het verhaal.
Het verhaal begint met Laura die onderweg is naar Nice voor de begrafenis van haar
moeder en later in het verhaal gaat ze met Sylvia op bezoek bij de moeder. Het wordt over
het algemeen beeldvormend omschreven, hier is een citaat uit het boek als een voorbeeld.
“Overal stonden toen grote leunstoelen en tafels, de iconen kan ik mij niet herinneren, wel
de levenslustige godjes en de wijnranken van het zachtgroen beschilderde plafond.” Die
schrijfwijze is gekozen, omdat het verhaal in een ik-perspectief is geschreven, dus zo ervaart
Laura ook al die dingen.
Perspectief:
Het verhaal is vanuit een ik-perspectief geschreven. Dat heeft een voordelig effect op de
verhaalvertelling van dit boek. In de tijd dat dit boek is uitgekomen was homoseksueel,
lesbisch of biseksueel zijn niet zo geaccepteerd als nu. Doordat Mulisch met een
ik-perspectief heeft zitten werken krijgt het verhaal extra diepte. Mensen kunnen dan echt
kijken door de ogen van iemand die biseksueel is. Het versterkt de emoties en de belevenis,
doordat je echt gehecht begint te raken met Laura. De lezer begrijpt waarom ze bepaalde
dingen doet, waarom ze op bepaalde dingen op een bepaalde manier reageert en de lezer
snapt waarom ze iets voelt. Het boek wordt een stuk intiemer. Het zijn eigenlijk twee
verschillende verhaallijnen die naast elkaar liggen. Je hebt de verhaallijn die over de reis
naar de begrafenis van de moeder van Laura en je hebt een verhaallijn over de relatie met
Sylvia. Op sommige momenten verweven ze door elkaar en dan valt alles ook weer op hun
plek. Het verhaal begint dus met de reis naar Frankrijk. Er wordt al gezegd dat de moeder
dood is. Daarna komt de verhaallijn van de relatie aan de beurt. Die is een stuk langer dan
het eerste gedeelte. Op het einde halen ze de tijd in en komen ze elkaar dus tegen. De
moeder is dood en Sylvia is dood.
V5A
Harry Mulisch
Ruimte:
Het verhaal speelt zich voornamelijk af in het appartement van Laura Tinhuizen. Het
appartement is gelegen in Amsterdam. Van nature is het appartement niet helemaal netjes.
Sylvia zorgde ervoor dat het opgeruimd en schoon was. Dat weerklinkt de rust die Sylvia in
het leven van Laura brengt. De personages maken echter ook veel tripjes naar andere
locaties waarvan veel een belangrijke rol spelen voor de verhaallijn. Zo gingen Sylvia en
Laura naar een toneelvoorstelling waar ze Alfred en zijn vrouw tegenkwamen. Dat is cruciaal
dat dat is gebeurd aangezien Sylvia toen voor het eerst met Alfred had gepraat en een
affaire begon. De juwelier is ook een belangrijke en ook terugkerende plek. Laura ontmoet
Sylvia daar en later in het verhaal staat ze er weer om terug te denken aan hoe het was met
Sylvia. Nice is ook een belangrijke plek. Dat is de plek die vaker terugkomt in het verhaal.
Het verhaal begint met Laura die onderweg is naar Nice voor de begrafenis van haar
moeder en later in het verhaal gaat ze met Sylvia op bezoek bij de moeder. Het wordt over
het algemeen beeldvormend omschreven, hier is een citaat uit het boek als een voorbeeld.
“Overal stonden toen grote leunstoelen en tafels, de iconen kan ik mij niet herinneren, wel
de levenslustige godjes en de wijnranken van het zachtgroen beschilderde plafond.” Die
schrijfwijze is gekozen, omdat het verhaal in een ik-perspectief is geschreven, dus zo ervaart
Laura ook al die dingen.
Perspectief:
Het verhaal is vanuit een ik-perspectief geschreven. Dat heeft een voordelig effect op de
verhaalvertelling van dit boek. In de tijd dat dit boek is uitgekomen was homoseksueel,
lesbisch of biseksueel zijn niet zo geaccepteerd als nu. Doordat Mulisch met een
ik-perspectief heeft zitten werken krijgt het verhaal extra diepte. Mensen kunnen dan echt
kijken door de ogen van iemand die biseksueel is. Het versterkt de emoties en de belevenis,
doordat je echt gehecht begint te raken met Laura. De lezer begrijpt waarom ze bepaalde
dingen doet, waarom ze op bepaalde dingen op een bepaalde manier reageert en de lezer
snapt waarom ze iets voelt. Het boek wordt een stuk intiemer. Het zijn eigenlijk twee
verschillende verhaallijnen die naast elkaar liggen. Je hebt de verhaallijn die over de reis
naar de begrafenis van de moeder van Laura en je hebt een verhaallijn over de relatie met
Sylvia. Op sommige momenten verweven ze door elkaar en dan valt alles ook weer op hun
plek. Het verhaal begint dus met de reis naar Frankrijk. Er wordt al gezegd dat de moeder
dood is. Daarna komt de verhaallijn van de relatie aan de beurt. Die is een stuk langer dan
het eerste gedeelte. Op het einde halen ze de tijd in en komen ze elkaar dus tegen. De
moeder is dood en Sylvia is dood.
V5A
