1
Compositie van twee papers
Kim-Camille Schildkamp, 444434
Faculteit der Sociale Wetenschappen, Erasmus Universiteit Rotterdam
Assessment in Educational and Training
12 november 2021
DISCLAIMER: Deze voorbeeldpaper en alle bijlagen zijn uitsluitend bestemd voor
geautoriseerd gebruik door de koper. Het bevat auteursrechtelijk materiaal waarop
eigendomsrechten rusten. Het mag niet worden gekopieerd, bekendgemaakt, bewaard of
gebruikt worden door een andere partij. Als u geen beoogde ontvanger bent, verwijder dan
onmiddellijk deze paper en alle bijlagen en kopieën en stel de aanbieder hiervan op de
hoogte. Hartelijk dank.
,2
Project 1 Deel A: Beoordeling in Onderwijs
Het beoordelen van leerlingen in het primair onderwijs is een belangrijk en veel
besproken onderdeel van lesgeven (Bennett, 2011). In de maatschappij is discussie over de
juiste wijze om leerlingen te beoordelen. Over het algemeen zijn hier vijf manieren voor:
summatief-, formatief-, zelf-, peer-, en dynamisch-beoordelen. In dit artikel staat de volgende
hoofdvraag centraal: ‘Welke vorm van beoordeling is het meest passend binnen het primair
onderwijs?’. Deze zal aan de hand van artikelen van Bennett (2011), Lau (2015), Monteiro et
al. (2021) en Su (2015) beantwoord worden. In dit artikel zullen het theoretisch kader, de
onderzoeksmethode en de gevonden conclusies van deze onderzoeken kritisch bekeken
worden. Hierna zal een conclusie volgen waarin antwoord op de hoofdvraag wordt gegeven
en valkuilen genoemd worden.
Samenvatting artikelen
In de introductie zijn vijf beoordelingsvormen genoemd. Ten eerste formatieve
beoordeling, hierbij wordt tijdens elk stadium van het leerproces terugkoppeling gegeven om
zo een gesteld einddoel te bereiken (Bennett, 2011). Ten tweede summatief beoordelen, dit is
aan het eind van een leerproces waaraan een consequentie hangt van slagen of zakken (Lau,
2015). Ten derde zelfevaluatie waarbij het krijgen van inzicht over het eigen kunnen centraal
staat (Su, 2015). Hierbij zijn geen foute antwoorden mogelijk. Ten vierde is er
peerbeoordeling, hierbij geven leerlingen elkaar terugkoppeling op basis van een vooraf
afgesproken beoordelingsformat. Ten vijfde de dynamische beoordeling waarbij instructie en
terugkoppeling gelijkgaan met toetsen en beoordelen. Hierbij wordt rekening gehouden met
het leerpotentieel en staat de ontwikkeling van cognitieve vaardigheden van de individuele
leerling centraal (Van der Veen et al., 2016). Aan de hand van de onderzoeken zal bekeken
worden welke van deze vijf beoordelingsvormen, of combinaties hiervan, het best aansluiten
bij de huidige onderwijspraktijk van het primair onderwijs.
Voordat gekeken kan worden naar de verschillende vormen van beoordeling is het van
belang te kijken naar de levenslange rol ervan bij leren (Su, 2015). Op welke vaardigheden
moeten leerlingen in de continue veranderende maatschappij beoordeeld worden en welke
vorm van beoordeling is daarbij passend? Het onderzoek van Su (2015) kijkt via een meta-
analyse naar de rol van leren op basis van eerder wetenschappelijk onderzoek en voegt de
nieuwe visie van levenslang leren hieraan toe.
, 3
Passende beoordeling vraagt een maatschappelijke aanpassing in de opvattingen en
praktische toepassing ervan (Su, 2015). De auteur stelt dat gefocust moet worden op de
duurzaamheid van en capaciteit om te leren en niet op reeds verworven kennis van leerlingen.
De capaciteit van leerlingen kan niet met één beoordelingsmethode gemeten worden. Naast
formatief en summatief is ook zelfbeoordeling nodig om leerlingen onderdeel te maken van
hun eigen leerproces. Enkel zelfbeoordeling is te subjectief dus aanvullende
beoordelingsmethoden zijn hierbij noodzakelijk.
Concluderend is het van belang om verschillende vormen kennis en vaardigheden te
integreren tot een meetbaar geheel waarbij levenslang leren het voornaamste doel is (Su,
2015). Moeilijk meetbare constructen zoals betrokkenheid en motivatie spelen bij levenslang
leren een belangrijke rol. Deze constructen moeten geoperationaliseerd worden alvorens
beoordeeld te kunnen worden. Dit is lastig en bemoeilijkt het beoordelingsproces.
Het meten van levenslang leren vergt een integrale combinatie tussen zelfbeoordeling,
summatief en formatief toetsen (Su, 2015). De huidige onderwijspraktijk is nog niet ingericht
op een dergelijke manier van beoordeling. Om deze omslag te bewerkstelligen zal bottom-up
begonnen moeten worden bij het opleiden van de docenten om op deze manier te beoordelen
en een logistieke herinrichting van het onderwijs is nodig die het meetbaar maken van
levenslang leren gaat kunnen faciliteren.
Nu gekeken is naar het belang van levenslang leren en duidelijk is dat een integrale
vorm van meerdere beoordelingsmethoden effectief is, is het van belang te kijken naar de
opvattingen van leerlingen en hun docenten over deze beoordelingsmethodes. In de
meervoudige casestudy van Monteiro et al. (2021) werd getracht de volgende drie
hoofdvragen te beantwoorden: ‘Hoe beoordelen docenten hun leerlingen?’, ‘Hoe beoordelen
docenten het leren van hun leerlingen?’ en ‘Wat zijn de overeenkomsten en verschillen tussen
de opvattingen van beoordeling van docenten en hun leerlingen en de beoordelingspraktijk
van de docenten?’
Het onderwerp van onderzoek heeft een maatschappelijk belang omdat het kijken naar
beoordeling en leren de resultaten van leerlingen zou kunnen verbeteren waardoor de
onderwijspraktijk ook verbetert en meer inzicht komt in de effectiviteit van
beoordelingsmethoden (Monteiro et al., 2021). Daarnaast is in eerder onderzoek gebleken dat
overtuigingen van docenten een directe invloed hebben op de visie van hun leerlingen dus
zijn zij vanwege die invloed van belang. Ook is het van belang te kijken naar hun wijze van
beoordelen van leerlingprestaties.
Compositie van twee papers
Kim-Camille Schildkamp, 444434
Faculteit der Sociale Wetenschappen, Erasmus Universiteit Rotterdam
Assessment in Educational and Training
12 november 2021
DISCLAIMER: Deze voorbeeldpaper en alle bijlagen zijn uitsluitend bestemd voor
geautoriseerd gebruik door de koper. Het bevat auteursrechtelijk materiaal waarop
eigendomsrechten rusten. Het mag niet worden gekopieerd, bekendgemaakt, bewaard of
gebruikt worden door een andere partij. Als u geen beoogde ontvanger bent, verwijder dan
onmiddellijk deze paper en alle bijlagen en kopieën en stel de aanbieder hiervan op de
hoogte. Hartelijk dank.
,2
Project 1 Deel A: Beoordeling in Onderwijs
Het beoordelen van leerlingen in het primair onderwijs is een belangrijk en veel
besproken onderdeel van lesgeven (Bennett, 2011). In de maatschappij is discussie over de
juiste wijze om leerlingen te beoordelen. Over het algemeen zijn hier vijf manieren voor:
summatief-, formatief-, zelf-, peer-, en dynamisch-beoordelen. In dit artikel staat de volgende
hoofdvraag centraal: ‘Welke vorm van beoordeling is het meest passend binnen het primair
onderwijs?’. Deze zal aan de hand van artikelen van Bennett (2011), Lau (2015), Monteiro et
al. (2021) en Su (2015) beantwoord worden. In dit artikel zullen het theoretisch kader, de
onderzoeksmethode en de gevonden conclusies van deze onderzoeken kritisch bekeken
worden. Hierna zal een conclusie volgen waarin antwoord op de hoofdvraag wordt gegeven
en valkuilen genoemd worden.
Samenvatting artikelen
In de introductie zijn vijf beoordelingsvormen genoemd. Ten eerste formatieve
beoordeling, hierbij wordt tijdens elk stadium van het leerproces terugkoppeling gegeven om
zo een gesteld einddoel te bereiken (Bennett, 2011). Ten tweede summatief beoordelen, dit is
aan het eind van een leerproces waaraan een consequentie hangt van slagen of zakken (Lau,
2015). Ten derde zelfevaluatie waarbij het krijgen van inzicht over het eigen kunnen centraal
staat (Su, 2015). Hierbij zijn geen foute antwoorden mogelijk. Ten vierde is er
peerbeoordeling, hierbij geven leerlingen elkaar terugkoppeling op basis van een vooraf
afgesproken beoordelingsformat. Ten vijfde de dynamische beoordeling waarbij instructie en
terugkoppeling gelijkgaan met toetsen en beoordelen. Hierbij wordt rekening gehouden met
het leerpotentieel en staat de ontwikkeling van cognitieve vaardigheden van de individuele
leerling centraal (Van der Veen et al., 2016). Aan de hand van de onderzoeken zal bekeken
worden welke van deze vijf beoordelingsvormen, of combinaties hiervan, het best aansluiten
bij de huidige onderwijspraktijk van het primair onderwijs.
Voordat gekeken kan worden naar de verschillende vormen van beoordeling is het van
belang te kijken naar de levenslange rol ervan bij leren (Su, 2015). Op welke vaardigheden
moeten leerlingen in de continue veranderende maatschappij beoordeeld worden en welke
vorm van beoordeling is daarbij passend? Het onderzoek van Su (2015) kijkt via een meta-
analyse naar de rol van leren op basis van eerder wetenschappelijk onderzoek en voegt de
nieuwe visie van levenslang leren hieraan toe.
, 3
Passende beoordeling vraagt een maatschappelijke aanpassing in de opvattingen en
praktische toepassing ervan (Su, 2015). De auteur stelt dat gefocust moet worden op de
duurzaamheid van en capaciteit om te leren en niet op reeds verworven kennis van leerlingen.
De capaciteit van leerlingen kan niet met één beoordelingsmethode gemeten worden. Naast
formatief en summatief is ook zelfbeoordeling nodig om leerlingen onderdeel te maken van
hun eigen leerproces. Enkel zelfbeoordeling is te subjectief dus aanvullende
beoordelingsmethoden zijn hierbij noodzakelijk.
Concluderend is het van belang om verschillende vormen kennis en vaardigheden te
integreren tot een meetbaar geheel waarbij levenslang leren het voornaamste doel is (Su,
2015). Moeilijk meetbare constructen zoals betrokkenheid en motivatie spelen bij levenslang
leren een belangrijke rol. Deze constructen moeten geoperationaliseerd worden alvorens
beoordeeld te kunnen worden. Dit is lastig en bemoeilijkt het beoordelingsproces.
Het meten van levenslang leren vergt een integrale combinatie tussen zelfbeoordeling,
summatief en formatief toetsen (Su, 2015). De huidige onderwijspraktijk is nog niet ingericht
op een dergelijke manier van beoordeling. Om deze omslag te bewerkstelligen zal bottom-up
begonnen moeten worden bij het opleiden van de docenten om op deze manier te beoordelen
en een logistieke herinrichting van het onderwijs is nodig die het meetbaar maken van
levenslang leren gaat kunnen faciliteren.
Nu gekeken is naar het belang van levenslang leren en duidelijk is dat een integrale
vorm van meerdere beoordelingsmethoden effectief is, is het van belang te kijken naar de
opvattingen van leerlingen en hun docenten over deze beoordelingsmethodes. In de
meervoudige casestudy van Monteiro et al. (2021) werd getracht de volgende drie
hoofdvragen te beantwoorden: ‘Hoe beoordelen docenten hun leerlingen?’, ‘Hoe beoordelen
docenten het leren van hun leerlingen?’ en ‘Wat zijn de overeenkomsten en verschillen tussen
de opvattingen van beoordeling van docenten en hun leerlingen en de beoordelingspraktijk
van de docenten?’
Het onderwerp van onderzoek heeft een maatschappelijk belang omdat het kijken naar
beoordeling en leren de resultaten van leerlingen zou kunnen verbeteren waardoor de
onderwijspraktijk ook verbetert en meer inzicht komt in de effectiviteit van
beoordelingsmethoden (Monteiro et al., 2021). Daarnaast is in eerder onderzoek gebleken dat
overtuigingen van docenten een directe invloed hebben op de visie van hun leerlingen dus
zijn zij vanwege die invloed van belang. Ook is het van belang te kijken naar hun wijze van
beoordelen van leerlingprestaties.
