Multiple sclerosis
Epidemiologie
MS is een auto-immuun demyeleniserende ziekte waarbij er laesies ontstaan in de witte stof. MS is
de meest voorkomende demyeleliniserende ziekte, met een prevalentie van ongeveer 1 op de 1000
mensen in de US en Europa. De ziekte kan zich manifesteren op elke leeftijd, echter is dit zelden
tijdens de kinderleeftijd of na de leeftijd van 50 jaar. Vrouwen zijn tweemaal vaker aangedaan dan
mannen. Bij de meeste mensen met MS begint de ziekte met zich herhalende episodes van
verschillende lengte die gekenmerkt worden door neurologische disfunctie, welke zich vervolgens
langzaam bijna geheel herstellen. De frequentie van de episodes verminderd in de loop van de tijd,
maar er is wel steeds neurologische verslechtering.
De genetische factor blijkt een belangrijke rol te spelen hierbij wordt gedacht aan productie van T-
en B-celen. Het HLA-DRB1 geeft een grotere kans op het krijgen van MS.
Een omgevingsfactor die een rol blijkt te spelen is vitamine D. (Gematigd klimaat veel meer
voorkomend). Vitamine D bindt aan de VDR op de thymus en perifere T-cellen, wat tot een anti-
inflammatoir effect kan leiden. Bij veranderingen in het gen zullen er defecten ontstaan in de
genactiviteit.
De functies van vitamine D zijn:
- Differentiatie van monocyten tot macrofagen
- Betere functie van de macrofagen
- Verandering van de expressie MHC klasse II en costimulatoire receptoren op APC’s
vitamine D beschermt tegen auto-immuniteit
- Aanzet tot B-cel proliferatie en differentiatie
- Bevordering van regulatoire T cellen
- Vermindering van T-cel proliferatie
- Remmen van de productie van pro-inflammatoire cytokinen
Ziekten die myeline aantasten in het centrale zenuwstelsel kunnen in twee groepen worden verdeeld
- Demyelineserend; meestal inflammatoir van aard, meestal niet aangeboren
- Dysmyelineserend; abnormale formatie van myeline, veelal aangeboren
Pathogenese
MS is een heterogene ziekte met een variërende klinische presentatie. Inflammatie, demyelenisatie
en axonale degeneratie zijn de voornaamste pathologische mechanisme die zorgen voor de
symptomen bij MS. De oorzaak van MS is onbekend, gedacht wordt dat MS begint met een
inflammatoire immuun-gemedieerde aandoening die wordt gekarakteriseerd door autoreactieve
lymfocyten. Later in het ziektebeloop, wordt de ziekte voornamelijk gedomineerd door activatie van
microglia en chronische neurodegeneratie.
Epidemiologie
MS is een auto-immuun demyeleniserende ziekte waarbij er laesies ontstaan in de witte stof. MS is
de meest voorkomende demyeleliniserende ziekte, met een prevalentie van ongeveer 1 op de 1000
mensen in de US en Europa. De ziekte kan zich manifesteren op elke leeftijd, echter is dit zelden
tijdens de kinderleeftijd of na de leeftijd van 50 jaar. Vrouwen zijn tweemaal vaker aangedaan dan
mannen. Bij de meeste mensen met MS begint de ziekte met zich herhalende episodes van
verschillende lengte die gekenmerkt worden door neurologische disfunctie, welke zich vervolgens
langzaam bijna geheel herstellen. De frequentie van de episodes verminderd in de loop van de tijd,
maar er is wel steeds neurologische verslechtering.
De genetische factor blijkt een belangrijke rol te spelen hierbij wordt gedacht aan productie van T-
en B-celen. Het HLA-DRB1 geeft een grotere kans op het krijgen van MS.
Een omgevingsfactor die een rol blijkt te spelen is vitamine D. (Gematigd klimaat veel meer
voorkomend). Vitamine D bindt aan de VDR op de thymus en perifere T-cellen, wat tot een anti-
inflammatoir effect kan leiden. Bij veranderingen in het gen zullen er defecten ontstaan in de
genactiviteit.
De functies van vitamine D zijn:
- Differentiatie van monocyten tot macrofagen
- Betere functie van de macrofagen
- Verandering van de expressie MHC klasse II en costimulatoire receptoren op APC’s
vitamine D beschermt tegen auto-immuniteit
- Aanzet tot B-cel proliferatie en differentiatie
- Bevordering van regulatoire T cellen
- Vermindering van T-cel proliferatie
- Remmen van de productie van pro-inflammatoire cytokinen
Ziekten die myeline aantasten in het centrale zenuwstelsel kunnen in twee groepen worden verdeeld
- Demyelineserend; meestal inflammatoir van aard, meestal niet aangeboren
- Dysmyelineserend; abnormale formatie van myeline, veelal aangeboren
Pathogenese
MS is een heterogene ziekte met een variërende klinische presentatie. Inflammatie, demyelenisatie
en axonale degeneratie zijn de voornaamste pathologische mechanisme die zorgen voor de
symptomen bij MS. De oorzaak van MS is onbekend, gedacht wordt dat MS begint met een
inflammatoire immuun-gemedieerde aandoening die wordt gekarakteriseerd door autoreactieve
lymfocyten. Later in het ziektebeloop, wordt de ziekte voornamelijk gedomineerd door activatie van
microglia en chronische neurodegeneratie.
