Practicum aantekeningen bijzondere weefselleer
Practicum 11: Zintuigen
N5/1: Cochlea – azan
Gedeelte van het gehoor en
evenwichtsorgaan, wat gekleurd is met
een azankleuring. Dit preparaatje is
een preparaat van een gehoor en
evenwichtsorgaan van de cavia. Azan
kleuring zorgt ervoor dat het bot hier
felblauw gekleurd is (oranje pijl), zo is
deze structuur makkelijk te herkennen.
De structuren van het gehoor en
evenwichtsorgaan zijn als het ware
uitgehouwen in het botweefsel. We
hebben grote kanalen en deze grote
kanalen zijn dan de plaats waar de
gangen, de vliezige structuren, zich in
bevinden.
In dit preparaat vinden we naast de
cochlea ook een aantal deeltjes terug
van het evenwichtsorgaan. Bij de muis
een voorbeeld van doorsneden
doorheen de semicirculaire kanalen en
dus ook de semicirculaire gangen ->
het vliezig gedeelte.
Als we gaan kijken naar de cochlea hebben we daar een aantal structuren die we gaan
overlopen. We gaan daarvoor in meer detail kijken. Het vliezig labyrint gaat de ruimte in
verschillende delen gaan opdelen. Soms is dit niet goed zichtbaar doordat je niet goed door
de modiolus heen hebt gesneden. De modiolus is de binnenste structuur waarrond de
cochlea gewonden is.
,Wanneer we het vliezig labyrint in detail bekijken, begin je met het bekijken waar de
modiolus ligt, in dit geval rechts en vervolgens naar de limbus spiralis (blauwe pijl), dat is een
heel herkenbare structuur. De limbus spiralis heeft een zijde die gericht is naar de
onderliggende zone en die rust op een stukje botweefsel dat we de lamina spiralis ossea
noemen. Verder heeft de limbus spiralis een membraan dat, normaal ook vastzit aan de
limbus, dat is het membrana tectoria (oranje pijl). Wanneer de membrana tectoria en de
limbus kan lokaliseren is het makkelijk om te kijken hoe het is ingedeeld. De membrana
tectoria verloopt in de scala media. De scala media bevindt zich in de ductus cochlearis.
Bij de muis vind je een structuurtje dat wijst naar boven toe, de bovenliggende ruimte heet
dan de scala vestibuli. De onderste ruimte is de scala tympani.
Het meest zijn we geïnteresseerd in de zone tussen scala vestibuli en scala tympani. Dit
gedeelte zorgt ervoor dat signalen vanuit de cochlea worden doorgestuurd naar het centrale
zenuwstelsel. Hiervoor zullen haarcellen die aanwezig zijn (bij gele pijl) ervoor zorgen dat er
contact is met zenuwvezels en deze zenuwvezels hebben hun uitlopers die lopen in de
richting van het ganglion (groene pijl). Zo een ganglion
bestaat uit cellichamen van zenuwcellen en die
vormen samen het ganglion spirale, en dus ook
volledig de spiraalsgewijze structuur van de cochlea
gaat volgen. Vanuit het ganglion spirale zul je zien dat
er nieuwe uitlopers vertrekken en die uitlopers
vormen dan allemaal een zenuw -> De nervus
cochlearis (bij de muis).
, We gaan kijken naar het orgaan van corti. Belangrijk in het orgaan van corti is de tunnel van
Corti (bij de muis). De tunnel van Corti wordt gevormd doordat we aan de schuine zijden een
soort van cellen hebben die de pillaren vormen van de tunnel, we noemen die de binnenste
en buitenste pillaarcellen. De kant die gelegen is naar de limbus spiralis toe (in dit geval
rechts) en dus ook naar de modiolus toe, dat is het binnenste gedeelte van de cochlea, de
kernen die hier zichtbaar zijn, zijn dan ook van de binnenste pillaarcellen. De kernen die aan
in die geval de linkerzijde zichtbaar zijn, zijn kernen van buitenste pillaarcellen.
De tunnel van corti gaat ervoor zorgen dat de structuren aan de beiden zijden ervan worden
ondersteund, dat is belangrijk omdat we hier te maken hebben met zintuighaarcellen. De
zintuighaarcellen die zich bij de oranje pijl bevinden, zijn dan de binnenste zintuighaarcellen.
De binnenste zintuighaarcellen liggen in één rijtje achter elkaar en worden dus gesteund
door de pillaarcellen. Stereocilia zijn hier niet zichtbaar, de kern wel. De steuncellen worden
ook soms de falangcellen.
Wanneer we kijken naar de andere zijde dan zie je bij de groene pijl drie kernen die in een
rijtje achter elkaar liggen. Deze kernen vormen hele lange rijen die meelopen met de
lengterichting van de tunnel van Corti. Deze drie kernen zijn dan de kernen van de buitenste
haarcellen die op hun beurt worden ondersteunt door de buitenste steuncellen
(falangcellen).
In vivo zal het membrana tectoria over de buitenste en binnenste haarcellen liggen. Je ziet
dat de gehele structuur rust op een membraan (blauwe pijl). Je ziet hierbij ook een laagje dat
acellulair is. Het acellulaire laagje heet de membrana basilaris. Tegen de membrana basilaris
ligt er een cellulair laagje, dat is de membrana spiralis membranasea.
Practicum 11: Zintuigen
N5/1: Cochlea – azan
Gedeelte van het gehoor en
evenwichtsorgaan, wat gekleurd is met
een azankleuring. Dit preparaatje is
een preparaat van een gehoor en
evenwichtsorgaan van de cavia. Azan
kleuring zorgt ervoor dat het bot hier
felblauw gekleurd is (oranje pijl), zo is
deze structuur makkelijk te herkennen.
De structuren van het gehoor en
evenwichtsorgaan zijn als het ware
uitgehouwen in het botweefsel. We
hebben grote kanalen en deze grote
kanalen zijn dan de plaats waar de
gangen, de vliezige structuren, zich in
bevinden.
In dit preparaat vinden we naast de
cochlea ook een aantal deeltjes terug
van het evenwichtsorgaan. Bij de muis
een voorbeeld van doorsneden
doorheen de semicirculaire kanalen en
dus ook de semicirculaire gangen ->
het vliezig gedeelte.
Als we gaan kijken naar de cochlea hebben we daar een aantal structuren die we gaan
overlopen. We gaan daarvoor in meer detail kijken. Het vliezig labyrint gaat de ruimte in
verschillende delen gaan opdelen. Soms is dit niet goed zichtbaar doordat je niet goed door
de modiolus heen hebt gesneden. De modiolus is de binnenste structuur waarrond de
cochlea gewonden is.
,Wanneer we het vliezig labyrint in detail bekijken, begin je met het bekijken waar de
modiolus ligt, in dit geval rechts en vervolgens naar de limbus spiralis (blauwe pijl), dat is een
heel herkenbare structuur. De limbus spiralis heeft een zijde die gericht is naar de
onderliggende zone en die rust op een stukje botweefsel dat we de lamina spiralis ossea
noemen. Verder heeft de limbus spiralis een membraan dat, normaal ook vastzit aan de
limbus, dat is het membrana tectoria (oranje pijl). Wanneer de membrana tectoria en de
limbus kan lokaliseren is het makkelijk om te kijken hoe het is ingedeeld. De membrana
tectoria verloopt in de scala media. De scala media bevindt zich in de ductus cochlearis.
Bij de muis vind je een structuurtje dat wijst naar boven toe, de bovenliggende ruimte heet
dan de scala vestibuli. De onderste ruimte is de scala tympani.
Het meest zijn we geïnteresseerd in de zone tussen scala vestibuli en scala tympani. Dit
gedeelte zorgt ervoor dat signalen vanuit de cochlea worden doorgestuurd naar het centrale
zenuwstelsel. Hiervoor zullen haarcellen die aanwezig zijn (bij gele pijl) ervoor zorgen dat er
contact is met zenuwvezels en deze zenuwvezels hebben hun uitlopers die lopen in de
richting van het ganglion (groene pijl). Zo een ganglion
bestaat uit cellichamen van zenuwcellen en die
vormen samen het ganglion spirale, en dus ook
volledig de spiraalsgewijze structuur van de cochlea
gaat volgen. Vanuit het ganglion spirale zul je zien dat
er nieuwe uitlopers vertrekken en die uitlopers
vormen dan allemaal een zenuw -> De nervus
cochlearis (bij de muis).
, We gaan kijken naar het orgaan van corti. Belangrijk in het orgaan van corti is de tunnel van
Corti (bij de muis). De tunnel van Corti wordt gevormd doordat we aan de schuine zijden een
soort van cellen hebben die de pillaren vormen van de tunnel, we noemen die de binnenste
en buitenste pillaarcellen. De kant die gelegen is naar de limbus spiralis toe (in dit geval
rechts) en dus ook naar de modiolus toe, dat is het binnenste gedeelte van de cochlea, de
kernen die hier zichtbaar zijn, zijn dan ook van de binnenste pillaarcellen. De kernen die aan
in die geval de linkerzijde zichtbaar zijn, zijn kernen van buitenste pillaarcellen.
De tunnel van corti gaat ervoor zorgen dat de structuren aan de beiden zijden ervan worden
ondersteund, dat is belangrijk omdat we hier te maken hebben met zintuighaarcellen. De
zintuighaarcellen die zich bij de oranje pijl bevinden, zijn dan de binnenste zintuighaarcellen.
De binnenste zintuighaarcellen liggen in één rijtje achter elkaar en worden dus gesteund
door de pillaarcellen. Stereocilia zijn hier niet zichtbaar, de kern wel. De steuncellen worden
ook soms de falangcellen.
Wanneer we kijken naar de andere zijde dan zie je bij de groene pijl drie kernen die in een
rijtje achter elkaar liggen. Deze kernen vormen hele lange rijen die meelopen met de
lengterichting van de tunnel van Corti. Deze drie kernen zijn dan de kernen van de buitenste
haarcellen die op hun beurt worden ondersteunt door de buitenste steuncellen
(falangcellen).
In vivo zal het membrana tectoria over de buitenste en binnenste haarcellen liggen. Je ziet
dat de gehele structuur rust op een membraan (blauwe pijl). Je ziet hierbij ook een laagje dat
acellulair is. Het acellulaire laagje heet de membrana basilaris. Tegen de membrana basilaris
ligt er een cellulair laagje, dat is de membrana spiralis membranasea.
