Geschiedenis kenmerkende aspecten/samenvatting/begrippenlijst H5, De tijd van
ontdekkers en hervormers
● Paragraaf 5.1: Het veranderde mens-en wereldbeeld van de renaissance en
het begin van een nieuwe wetenschappelijke belangstelling + de hernieuwde
oriëntatie op het erfgoed van de klassieke oudheid:
- Handelaren en bankiers in de Italiaanse steden waren door de handel met
het Midden-Oosten en Vlaamse steden schatrijk geworden. Hierdoor ging
men anders naar zichzelf en de wereld kijken en wilde ze niet meer dat er
werd gekeken vanuit het Middeleeuwse perspectief die bestond uit alleen
maar negativiteit; de mens was slecht, zondigde alleen maar, de wereld lag
in handen van de duivel en men mocht dan ook niet genieten van het leven
op aarde en moest alleen denken aan het hiernamaals. Tijdens de
Middeleeuwen stond het motto “Memento mori” centraal, wat betekent
“gedenk te sterven”. Dit motto veranderde in de Renaissance naar “Carpe
diem”, wat “pluk de dag” (geniet van het leven) betekent. Hierom gingen de
rijke handelaren allerlei grote en mooie paleizen bouwen, die waren ingericht
met klassiek erfgoed, zoals architectuur en kunst op basis van klassieke
vormentaal. Dus alles wat over was gebleven uit de tijd van de grieken en
romeinen. Die klassieke cultuur werd wedergeboren en hierom heet deze tijd
dan ook de Renaissance(=wedergeboorte).
In deze tijd kwam ook het humanisme naar voren. Humanisten waren
geleerden die op basis van oude geschriften van de Grieken & Romeinen, de
wereld en de mens beter probeerde te begrijpen. Zij gingen opzoek naar de
meest oude teksten vanuit de tijd van Grieken en Romeinen, omdat zij het
niet vonden kunnen dat de teksten uit die tijd aangepast waren door
monniken en zij ervoor wilde zorgen dat bedoeling van die griekse/romeinse
maker weer centraal zou staan. Zij vergeleken dan de tekst uit hun tijd en de
oorspronkelijke tekst en haalde zo de stukken eruit die niet overeen kwamen.
Deze humanisten werden ook wel alleskunners genoemd (of homo
universalis); zij vonden namelijk dat je vanuit elk vak wel kennis zou moeten
hebben (wiskunde, kunst, natuur). Ook bekeken zij alles met een erg
kritische blik en dit bij elkaar zorgde voor een nieuwe wetenschappelijke
belangstelling. Ze gingen rationeel denken, wat inhoud dat zij gingen denken
vanuit een logica en alles bekeken met een rede en verstand.
ontdekkers en hervormers
● Paragraaf 5.1: Het veranderde mens-en wereldbeeld van de renaissance en
het begin van een nieuwe wetenschappelijke belangstelling + de hernieuwde
oriëntatie op het erfgoed van de klassieke oudheid:
- Handelaren en bankiers in de Italiaanse steden waren door de handel met
het Midden-Oosten en Vlaamse steden schatrijk geworden. Hierdoor ging
men anders naar zichzelf en de wereld kijken en wilde ze niet meer dat er
werd gekeken vanuit het Middeleeuwse perspectief die bestond uit alleen
maar negativiteit; de mens was slecht, zondigde alleen maar, de wereld lag
in handen van de duivel en men mocht dan ook niet genieten van het leven
op aarde en moest alleen denken aan het hiernamaals. Tijdens de
Middeleeuwen stond het motto “Memento mori” centraal, wat betekent
“gedenk te sterven”. Dit motto veranderde in de Renaissance naar “Carpe
diem”, wat “pluk de dag” (geniet van het leven) betekent. Hierom gingen de
rijke handelaren allerlei grote en mooie paleizen bouwen, die waren ingericht
met klassiek erfgoed, zoals architectuur en kunst op basis van klassieke
vormentaal. Dus alles wat over was gebleven uit de tijd van de grieken en
romeinen. Die klassieke cultuur werd wedergeboren en hierom heet deze tijd
dan ook de Renaissance(=wedergeboorte).
In deze tijd kwam ook het humanisme naar voren. Humanisten waren
geleerden die op basis van oude geschriften van de Grieken & Romeinen, de
wereld en de mens beter probeerde te begrijpen. Zij gingen opzoek naar de
meest oude teksten vanuit de tijd van Grieken en Romeinen, omdat zij het
niet vonden kunnen dat de teksten uit die tijd aangepast waren door
monniken en zij ervoor wilde zorgen dat bedoeling van die griekse/romeinse
maker weer centraal zou staan. Zij vergeleken dan de tekst uit hun tijd en de
oorspronkelijke tekst en haalde zo de stukken eruit die niet overeen kwamen.
Deze humanisten werden ook wel alleskunners genoemd (of homo
universalis); zij vonden namelijk dat je vanuit elk vak wel kennis zou moeten
hebben (wiskunde, kunst, natuur). Ook bekeken zij alles met een erg
kritische blik en dit bij elkaar zorgde voor een nieuwe wetenschappelijke
belangstelling. Ze gingen rationeel denken, wat inhoud dat zij gingen denken
vanuit een logica en alles bekeken met een rede en verstand.
