Het hof van beroep te Luik is een appelinstantie.
PERSMEDEDELING 04/02/2011
Ontbinding van de koop wegens een verborgen artesische bron in de grond
Een verkocht stuk grond vertoont een verborgen gebrek waarvan de verkoper op de
hoogte zou moeten zijn. Na de aankoop heeft de koper zelf onderzoek gevoerd en het
gebrek ontdekt. De verkoper is gehouden aan de vrijwaringplicht voor verborgen
gebreken. Het contract bevatte een exoneratiebeding. De verkoper werd in eerste aanleg
veroordeeld wegens kennis van het gebrek en het niet melden.
Het ging om de verkoop van een onroerend goed gelegen in een vochtig gebied. De verkoper
kocht de grond enkele jaren eerder aan. Een duidelijke vermelding van bodemvocht is
opgenomen in de originele koopovereenkomst. In de latere koopovereenkomst werd de
hogere vochtigheid beschreven maar de oorzaak werd niet vermeld. Na het sluiten van de
koop voerden de kopers zelf een onderzoek. Hierbij werd een artesische bron vastgesteld die
bouwen onmogelijk zou maken en het goed dus onbruikbaar maakt voor zijn bestemming.
Verkoper die in eerste aanleg werd veroordeeld op grond van artikel 1645 oud BW, ging in
beroep bij het Luikse hof van beroep. Appellant was van oordeel dat het gebrek niet
verborgen was, de kopers professionelen zijn en zij als verweerder wel konden aantonen
onoverwinnelijk onwetend te zijn van het gebrek als professionele verkoper.
In hoger beroep oordeelt het hof op 3 februari 2011 dat het gebrek verborgen was en dat de
verkoper als professionele verkoper hiertoe de plicht had om dit met alle middelen te
onderzoeken en mee te delen. De verkoper liet na dit te doen. Er zouden speciale funderingen
nodig zijn om de grond te gebruiken voor zijn bestemming.
Het hof stelt vast dat de kopers eerder bouwprojecten hadden uitgevoerd maar geen
professionele kopers zijn. Appellant kon zijn onwetendheid niet bewijzen want in de eerste
koopovereenkomst stond het probleem van de vochtigheid uitgebreider beschreven, gepaard
met een lagere verkoopprijs. Er kan de appellant op zijn minst grove nalatigheid worden
verweten. Het exoneratiebeding vindt geen uitwerking omdat de verkoper wordt vermoed
kennis te hebben gehad van het gebrek op moment van het sluiten van de koop.
De koop wordt ontbonden en appellant wordt veroordeeld tot teruggave van de verkoopprijs
vermeerderd met schadevergoeding ten voordele van de geïntimeerden. Appellant dient ook
de procedure- en expertise kosten te dragen. Verweerders dragen zelf de kosten voor de
architect omdat zij ondanks diens negatief advies toch al werken lieten uitvoeren.
Artikel 1645 van het oud Burgerlijk Wetboek is in dit geval dus van toepassing vanwege de
ernst van het verborgen gebrek en vanwege de kennis waarover de verkoper diende te
beschikken als professionele verkoper.
Einde persbericht / Meer informatie voor de pers:
Pauline Pittoors, communicatieverantwoordelijke van het hof van beroep Luik
GSM +32 (0) 470 54 34 81 of
Place Saint Lambert 16
BE-4000 Luik
Tel. + 32 (0) 360 23 54 67
https://www.tribunaux-rechtbanken.be/fr/cour-dappel-de-liege
PERSMEDEDELING 04/02/2011
Ontbinding van de koop wegens een verborgen artesische bron in de grond
Een verkocht stuk grond vertoont een verborgen gebrek waarvan de verkoper op de
hoogte zou moeten zijn. Na de aankoop heeft de koper zelf onderzoek gevoerd en het
gebrek ontdekt. De verkoper is gehouden aan de vrijwaringplicht voor verborgen
gebreken. Het contract bevatte een exoneratiebeding. De verkoper werd in eerste aanleg
veroordeeld wegens kennis van het gebrek en het niet melden.
Het ging om de verkoop van een onroerend goed gelegen in een vochtig gebied. De verkoper
kocht de grond enkele jaren eerder aan. Een duidelijke vermelding van bodemvocht is
opgenomen in de originele koopovereenkomst. In de latere koopovereenkomst werd de
hogere vochtigheid beschreven maar de oorzaak werd niet vermeld. Na het sluiten van de
koop voerden de kopers zelf een onderzoek. Hierbij werd een artesische bron vastgesteld die
bouwen onmogelijk zou maken en het goed dus onbruikbaar maakt voor zijn bestemming.
Verkoper die in eerste aanleg werd veroordeeld op grond van artikel 1645 oud BW, ging in
beroep bij het Luikse hof van beroep. Appellant was van oordeel dat het gebrek niet
verborgen was, de kopers professionelen zijn en zij als verweerder wel konden aantonen
onoverwinnelijk onwetend te zijn van het gebrek als professionele verkoper.
In hoger beroep oordeelt het hof op 3 februari 2011 dat het gebrek verborgen was en dat de
verkoper als professionele verkoper hiertoe de plicht had om dit met alle middelen te
onderzoeken en mee te delen. De verkoper liet na dit te doen. Er zouden speciale funderingen
nodig zijn om de grond te gebruiken voor zijn bestemming.
Het hof stelt vast dat de kopers eerder bouwprojecten hadden uitgevoerd maar geen
professionele kopers zijn. Appellant kon zijn onwetendheid niet bewijzen want in de eerste
koopovereenkomst stond het probleem van de vochtigheid uitgebreider beschreven, gepaard
met een lagere verkoopprijs. Er kan de appellant op zijn minst grove nalatigheid worden
verweten. Het exoneratiebeding vindt geen uitwerking omdat de verkoper wordt vermoed
kennis te hebben gehad van het gebrek op moment van het sluiten van de koop.
De koop wordt ontbonden en appellant wordt veroordeeld tot teruggave van de verkoopprijs
vermeerderd met schadevergoeding ten voordele van de geïntimeerden. Appellant dient ook
de procedure- en expertise kosten te dragen. Verweerders dragen zelf de kosten voor de
architect omdat zij ondanks diens negatief advies toch al werken lieten uitvoeren.
Artikel 1645 van het oud Burgerlijk Wetboek is in dit geval dus van toepassing vanwege de
ernst van het verborgen gebrek en vanwege de kennis waarover de verkoper diende te
beschikken als professionele verkoper.
Einde persbericht / Meer informatie voor de pers:
Pauline Pittoors, communicatieverantwoordelijke van het hof van beroep Luik
GSM +32 (0) 470 54 34 81 of
Place Saint Lambert 16
BE-4000 Luik
Tel. + 32 (0) 360 23 54 67
https://www.tribunaux-rechtbanken.be/fr/cour-dappel-de-liege
