Samenvatting Hoofdstuk 6 Nectar biologie bovenbouw

HOOFDSTUK 6
.Soorten en populaties.

6.1, De verwantschap tussen soorten
KENMERKEN VAN SOORTEN
Er zijn een aantal criteria om vast te stellen wat een soort is. Dit zijn de
uiterlijke kenmerken en de mogelijkheid tot vruchtbare nakomelingen.
Daarnaast kan DNA-onderzoek helpen als aanvulling.

SOORTNAMEN EN INDELING
Een soortnaam bestaat uit 2 delen. De geslachtsnaam (met hoofdletter)
gevolgd door de soortaanduiding (zonder hoofdletter). Dit is de
binominale naamgeving. Er zijn ook nog ondersoorten, soortgenoten
met afwijkende kenmerken. De tak van de wetenschap die zich
bezighoudt met soorten in groepen indelen is de taxonomie, die
organisme opdeelt in steeds grotere groepen. Dit loopt van
organismen > soorten > geslachten > families > orden > klassen >
afdelingen > rijken > domeinen. Rassen zijn geen onderdeel van
taxonomie, dus als de hockeymama’s een nieuwe crusty white dog
willen mag dit gewoon. Van de grootste groep, domeinen, zijn 3
domeinen. De archaea (prokaryoten met een enkele laag fosfolipiden),
de bacteriën en de eukaryoten.

DNA
Net als bij echtscheidingen vanwege vreemdgaan worden bij dieren
DNA-onderzoek gedaan om te kijken hoe verwant ze aan elkaar zijn. Dit
onderzoek helpt niet alleen met soorten verbinden aan elkaar maar
ook met hoe lang een soort al op aarde aanwezig is. Dit kan door
bepaalde genen die met constante snelheid muteren, een moleculaire
klok.

SOORTEN HOUDEN ZICH NIET AAN MENSELIJKE REGELS
Onze indeling van soorten boeit die dieren natuurlijk niks want ze zijn
gewoon heel hitsig. Dus krijgen 2 verschillende soorten soms
levensvatbare nakomelingen, hybriden. Net als bij mensen zijn er
diersoorten waar het mannetje gewoon niks kan. Dan krijgen de
vrouwtjes jongen zonder paring, ongeslachtelijke voortplanting.

BRONNEN

, 6.2, Populaties
DE GROOTTE VAN POPULATIES
Soorten leven niet als in grote groep bij elkaar. Ze leven in populaties,
groepen van dezelfde soort. Om populatiegrootte te kunnen weten,
kunnen de dieren geteld worden. Bij kleinere organismen, zoals die
klote zilvervisjes in je badkamer, wordt er geschat. Maar dit is vaak niet
nauwkeurig. Er kan dan gebruik gemaakt worden van de vangst-
terugvangstmethode. Hierin worden dieren gevangen en gemerkt (n 1).
Worden ze nog een keer gevangen dan worden ze weer gemerkt (n 2).
Uiteindelijk kan met de formule N= (n1 x n2) / n3 de populatie worden
berekend. Ook DNA-onderzoek kan helpen met een populatie grootte.

GROEI VAN POPULATIES
Populatiegrootte is niet constant. Deze kan toenemen door immigratie
en geboorte of afnemen door sterfte en emigratie. Hierdoor ontstaat
er uiteindelijk een evenwicht binnen een populatie.

GEZONDE POPULATIES
Binnen een populatie is constant verandering, zo bakenen de
mannetjes hun territorium af en verplaatsen organismen zich tussen
populaties en dragen zo bij aan een grotere genetische diversiteit. Dit
zorgt dat overlevingskansen groter worden en de kans op inteelt
kleiner. Hoe groot een populatie kan worden hangt af van de
beperkende factor, de factor wat een populatie tegenhoudt groter te
worden.

GESCHEIDEN POPULATIES
1 populatie kan soms gescheiden leven. Hierdoor is 1 leefgebied
opgedeeld in meerdere stukken, dit heet versnippering. Dit gebeurd
bijvoorbeeld wanneer er een weg tussen 2 stukken bos lopen en dieren
nog steeds niet snappen dat onder de banden liggen je kansen op de
overkant halen niet vergroot. Worden deze leefgebieden verbonden,
dan heet dat ontsnippering.

BEHEER
Sommige gebieden worden beheerd zodat het gebied gevarieerder
wordt. Dit kan door herintroductie van dieren die origineel verdwenen
waren uit een gebied.

BRONNEN